Μπερνάρ Τσουμί, για το Μουσείο Ακρόπολης
Η φόρμα είναι αποτέλεσμα, όχι αφετηρία
Ο αρχιτέκτονας Μπερνάρ Τσουμί πιστεύει ότι τα κτίρια καθρεφτίζουν αυτό που είμαστε και διαμορφώνουν αυτό που θα γίνουμε
Συνέντευξη στον Χαρη φαν Φερσεντααλ (Καθημερινή 24/8/08)
Ο Μπερνάρ Τσουμί δεν εντοπίζεται εύκολα. Μπορεί να βρίσκεται στην Αθήνα, κάνοντας τις τελευταίες ρυθμίσεις στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης· στο Σάο Πάολο, επιβλέποντας την κατασκευή του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης· ή στη Δομινικανή Δημοκρατία, σχεδιάζοντας το Διεθνές Οικονομικό Κέντρο Αμερικής, γνωστό και ως «ελλειπτική πόλη». Ο Γαλλοελβετός αρχιτέκτονας μίλησε στην «Καθημερινή» από το γραφείο του στη Νέα Υόρκη για την ηθική των κτιρίων, το τέλος της ευρωπαϊκής πόλης και τις ενστάσεις κατά του μουσείου που ετοιμάζεται να φιλοξενήσει τους σημαντικότερους θησαυρούς της Ελλάδας. – Πριν από μερικούς μήνες, ο αρχιτέκτονας Daniel Libeskind δήλωσε ότι οι συνάδελφοί του θα έπρεπε να σκεφτούν διπλά προτού αναλάβουν κάποιο έργο στην Κίνα, προσθέτοντας πως δεν θα εργαζόταν «για ένα ολοκληρωτικό καθεστώς». Πιστεύετε πως η αρχιτεκτονική υπερβαίνει την πολιτική; – Το ζήτημα της σχέσης αρχιτεκτονικής και πολιτικής κρατάει από πολύ παλιά. Θα μπορούσες να είχες κάνει την ίδια ερώτηση πριν από 4.000 χρόνια, την εποχή των πυραμίδων στην Αίγυπτο. Η αρχιτεκτονική είναι κομμάτι της δομής εξουσίας. Ο αρχιτέκτονας μπορεί να συμφωνεί ή να μη συμφωνεί με αυτή αλλά πρέπει να πάρει θέση. Το Κολοσσαίο της Ρώμης δεν χτίστηκε από το πιο συμπαθητικό καθεστώς, αλλά αποτελεί ένα σημαντικό κτίριο που θεωρείται όμορφο ακόμα και σήμερα. Στάδια όπως αυτό στο Πεκίνο μπορεί να κατασκευάστηκαν από ένα καθεστώς με το οποίο διαφωνείς, αλλά με τον καιρό θα εκτιμηθούν. Το καθεστώς μπορεί να αλλάξει, αλλά το στάδιο θα είναι εκεί σε 20 χρόνια.
Υπάρχουν όρια –
Οπότε θεωρείτε πως η αρχιτεκτονική μπορεί να αποτελέσει όχημα κοινωνικής αλλαγής; – Απολύτως. Βέβαια υπάρχουν όρια. Μπορεί, για παράδειγμα, να σου ζητηθεί να σχεδιάσεις ένα κτίριο το οποίο θα χρησιμοποιηθεί ως όργανο καταπίεσης. Δεν θα το έκανα αυτό σε καμία χώρα. Θυμάμαι τους φίλους μου τις δεκαετίες του ‘60 και του ‘70 που απέρριπταν προτάσεις στην Αμερική εξαιτίας του πολέμου στο Βιετνάμ. Είναι περίπλοκο θέμα. Γι’ αυτό και είμαι μάλλον σκεπτικός απέναντι στον Libeskind, βρίσκοντας τη θέση του υπερβολικά απλοϊκή. – Εχει ειπωθεί πως η κατασκευή ενός κτιρίου είναι κάπως σαν το γράψιμο. Κρατάμε ένα αρχείο αυτών που είναι σημαντικά για εμάς. Συμφωνείτε; – Οντως. Η μόνη διαφορά είναι ότι ως συγγραφέας η ευθύνη σου περιορίζεται στο κείμενο. Ως αρχιτέκτονας είσαι υπεύθυνος και για το κοινό καλό. Αυτό που χτίζεις έχει άμεσο αντίκτυπο στις ζωές των ανθρώπων, οπότε νομίζω πως η ευθύνη σου είναι μεγαλύτερη ως αρχιτέκτονα παρά ως συγγραφέα. – Εχετε πει πως απολαμβάνετε την «αποδόμηση» των μεγάλων έργων της αρχιτεκτονικής. Μπορείτε να διευκρινίσετε τη θέση σας; – Μιλάω θεωρητικά και δεν εννοώ φυσικά την κατεδάφιση κτιρίων. Η αποδόμηση είναι μια προσπάθεια κατανόησης του πώς αυτά έχουν φτιαχτεί και όχι απλά πώς δείχνουν. Μου αρέσουν οι μηχανισμοί της σκέψης και πώς αυτοί λειτουργούν κατά την κατασκευή ενός κτιρίου. Αυτή είναι η έννοια της «αποδόμησης». – Μπορείτε να δώσετε ένα παράδειγμα; – Αποδομώντας το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης βλέπει κανείς ότι αποτελείται από τρία τμήματα: Το πρώτο έχει να κάνει με την ανασκαφή. Ενα δεύτερο έχει να κάνει με τη γενική συλλογή, ενώ ένα τρίτο έχει άμεση σχέση με τον Παρθενώνα. Η σχέση μεταξύ των επιμέρους τμημάτων, ο τρόπος που είναι ανεξάρτητα και ταυτόχρονα τόσο στενά συνδεδεμένα, ο τρόπος που εκφράζεται στη δομή και στα υλικά – αυτό είναι μια μορφή αποδόμησης, ένας τρόπος σκέψης. Το συγκεκριμένο σχέδιο δεν θα μπορούσε να έχει συλληφθεί πριν από εκατό χρόνια. – Σας κατηγορούν ότι δίνετε προτεραιότητα στη φόρμα εις βάρος της λειτουργικότητας… – Δεν το νομίζω. Μπορεί κάποιοι να το ισχυρίζονται, αλλά δεν ισχύει. Πίσω στις μέρες της μεγάλης έκθεσης για την αρχιτεκτονική της αποδόμησης (Deconstructivist Architecture) στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, πριν από 20 χρόνια, κάποιοι «είδαν» επτά αρχιτέκτονες οι οποίοι δούλευαν τη φόρμα. Αυτό που με απασχολούσε στην πραγματικότητα ήταν το κόνσεπτ και οι ιδέες. Η φόρμα είναι πάντοτε το αποτέλεσμα και ποτέ η αφετηρία. – Νομίζετε ότι τα κτίρια μιλούν γι’ αυτό που είμαστε ή γι’ αυτό που θα θέλαμε να είμαστε; – Καλή ερώτηση. Θα έλεγα και τα δύο. Καθρεφτίζουν αυτό που είμαστε και διαμορφώνουν αυτό που θα γίνουμε. Ενας καλός αρχιτέκτονας είναι ένας πολύ φιλόδοξος αρχιτέκτονας.
Το Crystal Palace –
Ενα κτίριο που θα θέλατε να έχετε σχεδιάσει; – Είναι πολλά οπότε είναι δύσκολο να πω. Θα αναφέρω δύο, ώστε να δημιουργήσω μια ένταση ανάμεσά τους. Το ένα θα ήταν ένα πολύ μικρό χωριό στα χωράφια της Προβάνς και το άλλο θα ήταν η επιτομή μιας εποχής, όπως το Crystal Palace του Λονδίνου. Με άλλα λόγια, το πιο μοντέρνο της εποχής του απέναντι σε αυτό που εγώ αποκαλώ «αρχιτεκτονική χωρίς αρχιτέκτονα». Παραδόξως και τα δύο κτίρια που ανέφερα δεν σχεδιάστηκαν από αρχιτέκτονες. Το Crystal Palace σχεδιάστηκε από έναν κηπουρό. Εναν κηπουρό που κατασκεύαζε θερμοκήπια.
Εχει δυναμική το νέο Μουσείο της Ακρόπολης –
Κάποιοι λένε πως το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης είναι υπερβολικά μεγάλο και υπερβολικά μοντέρνο. Πώς απαντάτε σε αυτό; – Υπερβολικά μεγάλο δεν μπορεί να είναι αφού η αφετηρία του σχεδίου είναι ο ίδιος ο Παρθενώνας. Η γυάλινη αίθουσα στην κορυφή του κτιρίου έχει σχεδόν το μέγεθος του Παρθενώνα. Οσο για το υπερβολικά μοντέρνο… Δεν σκέφτομαι με όρους «αρχαίο» και «κλασικό». Δεν είμαστε στο 500 π.Χ. και δεν είμαστε στον 19ο αιώνα. Πρέπει να κάνεις ένα κτίριο με τον τρόπο που το έκαναν οι αρχαίοι Ελληνες όταν με εξαιρετική καθαρότητα κατασκεύασαν την Ακρόπολη. Επρεπε να τοποθετήσω τον εαυτό μου στον 21ο αιώνα και να σχεδιάσω ένα κτίριο που θα μιλάει καλύτερα γι’ αυτό που είμαστε σήμερα. Στην περίπτωσή μου αυτό σήμαινε να μην καταφύγω τόσο σε φόρμες αλλά σε κόνσεπτ και ιδέες. Επρεπε να είναι λίγο σαν θεώρημα. Ετσι είχα στο μυαλό μου περισσότερο τον Πυθαγόρα παρά τον Φειδία. Δεν νομίζω ότι το κτίριο έχει κάποιο συγκεκριμένο στυλ. – Υπάρχει πάντως αρκετή ένταση στο σχέδιο… – Ελπίζω πως υπάρχει. Το γεγονός ότι έχεις ένα κομμάτι που αναφέρεται στην ανασκαφή και ένα που αναφέρεται στον Παρθενώνα, προσφέρει κάποια δυναμική στο κτίριο. Δεν ήθελα ένα στατικό κτίριο. Πρέπει να έχει κάποιον δυναμισμό. Συνεπώς αντί για «ένταση» θα χρησιμοποιούσα τον όρο «δυναμική». Ακόμα και όταν εισέρχεσαι στο μουσείο διασχίζοντας τη γυάλινη ράμπα και ύστερα τον χώρο με τις κολόνες μέχρι να ανέβεις στην Αίθουσα του Παρθενώνα, η ιδέα ήταν ότι θα βιώνεις κάτι σαν κινηματογραφική αλληλουχία. – Σας είχαν υποσχεθεί ότι τα δύο κτίρια επί της Διονυσίου Αρεοπαγίτου θα κατεδαφίζονταν; – Δεν νομίζω ότι είχε γίνει κάποια συζήτηση για το αν θα κατεδαφίζονταν ή όχι. Δεν ειπώθηκε στη συζήτησή μας, είτε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. -Υποθέτω πως σας είπαν ότι η ευρύτερη περιοχή θα αναβαθμιζόταν; – Ηταν ξεκάθαρο όταν σχεδιάζαμε το κτίριο πως κανείς δεν γνώριζε αν τα κτίρια γύρω από το μουσείο θα έμεναν ή όχι – και εννοώ όλα τα κτίρια, όχι μόνα αυτά τα δύο. Υπήρχε ένα ερώτημα. Οπότε το μουσείο σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε όλα τα κτίρια γύρω να μην αποτελούν εμπόδιο ακόμα και αν έμεναν στη θέση τους. Το ζήτημα δεν έχει να κάνει τόσο με το αν είχε προγραμματιστεί η κατεδάφισή τους ή όχι. Ο σχεδιασμός του κτιρίου μάς επέτρεπε να προχωρήσουμε στην κατασκευή του, ακόμα και αν υπήρχαν νομικά προβλήματα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το να μείνουν όλα γύρω είναι απαραίτητα καλό για το μουσείο. Επί της οδού Χατζηχρήστου, για παράδειγμα, δεν γνωρίζαμε αν όλα τα κτίρια θα κατεδαφίζονταν ή όχι, εξαιτίας νομικών ζητημάτων. Αλλά αυτό θα μπορούσε να είχε συμβεί σε οποιαδήποτε χώρα.
Η Αθήνα και οι διαφημιστικές πινακίδες -
Ας μιλήσουμε λίγο για την Αθήνα. Ποιο είναι κατά τη γνώμη σας το ισχυρότερο χαρτί και ποια η μεγαλύτερη αδυναμία της πόλης; – Η πόλη είναι πολύ καλύτερη απ’ ό,τι ο κόσμος συνηθίζει να λέει. Το γενικότερο σχέδιο, η οργάνωση, οι δρόμοι. Το πρόβλημα είναι ότι ο κόσμος δεν το «βλέπει». Από την άλλη, σπάνια έχω δει πόλη όπου οι διαφημιστικές πινακίδες έχουν τέτοιο παραμορφωτικό αποτέλεσμα. Φαίνεται σαν να μην υπάρχουν νόμοι και κανόνες. Οι περισσότερες πόλεις, το Παρίσι ή η Νέα Υόρκη, έχουν ξεκάθαρη άποψη για τη χρήση διαφημιστικών πινακίδων. – Μπορεί μια άσχημη πόλη να έχει χαρακτήρα; – Τι είναι άσχημο; Το Παρίσι είναι πολύ ομοιογενές. Τα κτίρια στο κέντρο του Παρισιού δεν μπορούν να ξεπερνούν τα 25 μέτρα. Η Νέα Υόρκη, από την άλλη, είναι πολύ ετερογενής. Δεν υπάρχει απαραίτητα συνοχή, και όμως αυτό βγάζει κάποια δύναμη. Η ομορφιά είναι σχετική. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η καθημερινότητα της πόλης, πώς χρησιμοποιείται, αν προωθεί την κοινωνική επαφή, την κατανόηση μεταξύ των ατόμων. Μερικές πόλεις είναι εξαιρετικά αλλοτριωτικές. Δεν θα το έκρινα από αισθητική άποψη. Οπως με τη φόρμα και τη λειτουργικότητα. Δεν μπορείς να απομονώσεις το ένα από το άλλο. – Αναφέρεστε στο Παρίσι και στη Νέα Υόρκη. Αν το Παρίσι ήταν η πόλη του 19ου αιώνα και η Νέα Υόρκη η πόλη του 20ού, ποια είναι για σας η πόλη του 21ου αιώνα; – Είναι λίγο νωρίς για να πει κανείς. Μάλλον δεν θα μπορούσα να επιλέξω ΤΗΝ πόλη του 21ου αιώνα. Πιστεύω ότι θα δούμε έναν τελείως διαφορετικό τύπο πόλης. Το αποκαλώ «εξειδίκευση» των πόλεων. Κάποιες πόλεις θα επιλέξουν να διατηρήσουν τον ιστορικό τους χαρακτήρα στο κέντρο ενώ στην περιφέρεια θα είναι τελείως καινούργιες. Αλλες πόλεις χτίζονται από το μηδέν. Αυτή τη στιγμή σχεδιάζουμε μια πόλη 40.000 κατοίκων στη Δομινικανή Δημοκρατία. Δεν θα μοιάζει με τίποτα που έχει γίνει μέχρι σήμερα. Κάποιες πόλεις που χτίζονται στο Αμπού Ντάμπι ή στο Ντουμπάι στη Μέση Ανατολή είναι τελείως διαφορετικές. Θα είναι σαν νησιά τελείως διαφορετικά το ένα από το άλλο, σε αντίθεση με τις πόλεις του 19ου αιώνα που ήταν πάνω-κάτω οι ίδιες, είτε μιλάμε για το Παρίσι, τη Βιέννη ή το Λονδίνο. Οσο διαφορετικές και να είναι, έχουν πάρα πολλά κοινά. Πιστεύω πως θα δούμε πόλεις με διαφορετικούς χαρακτήρες, κάτι σαν θεματικές πόλεις ας πούμε.
Επιρροές από Ζακ Ντεριντά
Ο Μπερνάρ Τσουμί, 64, είναι αρχιτέκτονας και εκπαιδευτικός. Γεννημένος στη Λωζάννη, σπούδασε στο Παρίσι και στη Ζυρίχη όπου πήρε και το δίπλωμά του στην αρχιτεκτονική. Οι μετοχές του εκτοξεύτηκαν το 1982, όταν κέρδισε τον διαγωνισμό για τη διαμόρφωση του Parc de la Villette, μια έκταση στο βορειοανατολικό Παρίσι, με ένα αντισυμβατικό αν και αμφιλεγόμενο σχέδιο. Ο Τσουμί διετέλεσε κοσμήτορας στο τμήμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο του Κολούμπια στη Νέα Υόρκη από το 1988 μέχρι το 2003. Εχει συγγράψει σειρά βιβλίων πάνω στην αρχιτεκτονική θεωρία. Η επιρροή του από τις θεωρίες του Ζακ Ντεριντά περί αποδόμησης έχει συχνά προκαλέσει κριτικά σχόλια αρχιτεκτόνων και θεωρητικών, που απορρίπτουν τις ιδέες του ως ασαφείς και εξεζητημένες. Μερικά από τα πιο γνωστά έργα του είναι το Μέγαρο Μουσικής στη Λιμόζ (2007), ο Μπλε Πύργος στη Νέα Υόρκη (2007) και τα κεντρικά γραφεία της Vacheron- Constantin στη Γενεύη (2004).
ΣXETIKA ΘEMATA «Πώς σχεδίασα το Μουσείο Ακρόπολης»_(…ΠOΛITIΣMOΣ…)
What is Veganic Agriculture?
πηγή: http://www.care2.com/causes/environment/blog/what-is-veganic-agriculture/
If you’ve ever wanted to learn about growing food veganically (without the use of any animal products or chemical fertilizers), there is a fantastic opportunity coming up, provided by The Certified Organic Associations of BC (COABC).
On Thursday November 12, the COABC will be hosting a web seminar with Iain Tolhurst, a leader in the field of veganic agriculture. For those who grow their own food, or those who want to know more about what veganic agriculture means, this webinar should be a great way to learn about the practical methods of veganic growing.
Tolhurst is an independent organic horticulture consultant who runs a highly successful, low-carbon, veganic farm in the United Kingdom. By using crop rotations, green manures and sustainable agricultural practices, Iain Tolhurst farms without any animal manures or animal byproducts. His program provides more than 400 boxes of produce per week, using 90% of his own produce.
The November 12 webinar will discuss the methods used on Tolhurst’s veganic farm, including how they have developed a low carbon footprint.
Tolhurst has been a Soil Association symbol holder since 1976, specializing in supplying organic vegetables through his own box scheme. His advisory career began in 1984 as senior horticultural advisor with Elm Farm Research Centre. He has been involved with many national and international organic projects in more than 12 countries. Tolhurst Organic Produce was the first farm to be certified “Stockfree Organic”, as per the UK veganic certification program.
As well as authoring an extensive range of papers and articles in various organic journals, Tolhurst is the co-author of Growing Green: Animal-Free Organic Techniques. Growing Green demonstrates, through case studies, that when growers abandon the use of slaughterhouse by-products and manures they can be rewarded with healthier crops, and fewer weeds, pests and diseases.
Iain Tolhurst’s farm is used extensively for demonstration purposes with visitors from all over the world, and a range of seminars are held during the year. He works closely with a group of clients delivering on-farm advice and specializes in a “systems approach” to deal with the problems of fertility, pests and diseases. He is currently chairman of Thames Organic Growers and a founding member of the Organic Growers Alliance.
For more information about the benefits of veganic agriculture, visit the Veganic Agriculture Network or the Vegan Organic Network.
ενδιαφέροντα άρθρα
Βουβάλια θα σώσουν τη λίμνη
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11900&subid=2&pubid=1752636
Paint on Solar Cells
(from:http://www.care2.com/causes/environment/blog/paint-on-solar-cells/)
Solar panels have been around for years, however the installation and cost have been one of the downfalls of this technology, especially for home owners and construction companies. However there are several options for paint-on solar cells. Swansea University has developed a paint-on solar cell that can be applied to steel during the manufacturing process. Another group of scientists have created spray-on solar cells made with a plastic composite that can collect both the visible and infrared spectrum.
Swansea University’s paint-on solar cells have the same capability as silicon solar panel, and is based on dye-sensitised molecules of titanium dioxide pigment.
“The pigment catalyzes the release of electrons from the substrate towards the electrolyte layer which collects them, thus delivering power into an electronic circuit before returning to the titanium dioxide pigment.” [Source: Softpedia]
According to the scientists at Swansea, the paint is better at catching low-light radiation, making it good for countries like the UK. The university is working in conjunction with Corus Colours (the leading steel producers in the UK), to produce solar-painted flexible steel at a rate of 30-40m2 a minute. Currently, Corus produces 100 million square meters of steel a year. Should all of the produced steel have solar paint on them, they can generate as much electricity as 50 wind farms [Source: Swansea]. By integrating solar cells into the very infrastructure of buildings and cars, Corus and Swansea can change the way many people view construction and automotive companies.
Besides Swansea, other scientists have also introduced solar paint. A group of researchers, including Ted Sargent, have created spray-on solar paint. Created from a plastic material, this composite can be sprayed onto other materials and used as portable electricity. While using plastic to capture solar energy is not new, this particular composite is one of the few solar cells that captures both visible and infrared light [Source: National Geographic]. One of the main advantages of the spray-on paint versus the paint only applied to steel is that there is more portability in the electricity. For example: articles of clothes sprayed with the composite can harness the energy and wirelessly charge electronics. These solar cells could also significantly reduce the cost of buying solar energy and displace power plants that emit greenhouse gases, like coal factories.
The advancement in technology has greatly increased the accessibility and decreased the cost of sustainable energy. With the addition of two different types of solar paint, we can continue towards a more sustainable future.
Read more: environment & wildlife, solar cells, solar paint, paint on solar cell in http://www.care2.com/causes/environment/blog/paint-on-solar-cells/
η απώλεια των μελισσών
Περιβάλλον | 24.10.2009
πηγή: http://www.dw-world.de/dw/article/0,,4819020,00.html?maca=gri-standard_feed-gri-625-xml
Πώς μπορεί να ανακοπεί η εξόντωση των μελισσών;
Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:
Ο Γάλλοι μελισσοκόμοι κάνουν εκστρατεία ευαισθητοποίησης για το θάνατο των μελισσών και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τη χρήση φυτοφαρμάκων και εντομοκτόνων.
Γάλλοι επιστήμονες και μελισσοκόμοι αναζητούν τα ακριβή αίτια για το θάνατο των μελισσών, αν και ένα είναι σίγουρο: βασική αιτία είναι τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούνται στις αγροτικές καλλιέργειες. Οι πρώτοι που ξεκίνησαν εκστρατεία ευαισθητοποίησης για το θάνατο των μελισσών είναι οι Γάλλοι μελισσοκόμοι που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Και ίσως δεν είναι τυχαίο ότι η Γαλλία είναι η δεύτερη, μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, χώρα στη χρήση εντομοκτόνων στις καλλιέργειες.
Στα μέσα της δεκαετίας του ‘ 90 είχαν σχεδόν εξολοθρευτεί τα μελίσσια στη Γαλλία. Κατά μέσο όρο οι απώλειες έφταναν το 30%. Ήταν η εποχή που χρησιμοποιήθηκαν σε ευρεία κλίμακα άκρως τοξικά εντομοκτόνα, τονίζουν οι μελισσοκόμοι. Κάπως έτσι βλέπει τα πράγματα και ο Ζαν Μαρκ Μονματίν, ερευνητής στο Κέντρο Βιοφυσικής της Ορλεάνης που ασχολείται με το θέμα τα τελευταία 9 χρόνια. Ο μαζικός θάνατος των μελισσών «δεν έχει βέβαια τα ίδια αίτια σε όλες τις περιοχές του πλανήτη». Υπάρχουν όμως κάποια κοινά, βασικά χαρακτηριστικά. «Αφενός, παντού όπου χρησιμοποιούνται φυτοφάρμακα οι μέλισσες είναι πιο ευαίσθητες. Και αφετέρου όσο περισσότερα φυτοφάρμακα χρησιμοποιούνται τόσο περισσότερο ευάλωτη είναι η υγεία των μελισσών”.
Ο παγκόσμιος χάρτης που έχει διαμορφώσει η Γαλλική Ομοσπονδία Μελισσοκόμων δείχνει ότι τις μεγαλύτερες απώλειες σε μέλισσες τις έχουν οι περιοχές στις οποίες υπάρχει έντονα βιομηχανοποιημένη αγροτική παραγωγή. Οι επιστήμονες από την πλευρά τους προβάλουν τη δική τους εκδοχή και ερμηνεύουν το θάνατο των μελισσών με την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος και τις κλιματικές αλλαγές. Ο σύνδεσμος μελισσοκόμων δοκιμάζει τώρα νέες πρωτότυπες μεθόδους. Τοποθέτησε έξι μελίσσια στο πάρκο Saint-Quentin-en-Yveslines του Παρισιού, μια κίνηση που βρήκε μιμητές και σε άλλες πόλεις και περιοχές. Με ειδικές καμπάνιες προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο και κυρίως τα παιδιά για το θάνατο των μελισσών, όπως λέει ο πρόεδρος του συνδέσμου Ανρί Κλέμεντ. “Πρέπει να ευαισθητοποιήσουμε κυρίως τη νέα γενιά στα θέματα περιβάλλοντος. Να τους δείξουμε τί πρέπει να κάνουμε για να προστατεύσουμε τις μέλισσες. Να μή χρησιμοποιούν χημικά και να φυτεύουν λουλούδια για να έχουν τροφή οι μέλισσες. Να αντιληφθούν ότι οι μέλισσες είναι αναντικατάστατες”.
Στους φανατικούς υπερασπιστές των μελισσών είναι και ο αντιπρόεδρος του περιφερειακού συμβουλίου του ευρύτερου διαμερίσματος του Παρισιού Μισέλ Βαμπουί, ο οποίος έβαλε στο προαύλιο του διοικητικού μεγάρου οχτώ μελίσσια. “Μέσα στο Παρίσι οι μέλισσες παράγουν πολύ περισσότερο μέλι, διότι εδώ υπάρχουν λιγότερα φυτοφάρμακα από ότι στις αγροτικές περιοχές. Και οι υπάλληλοι στο περιφερειακό συμβούλιο τις έχουν συνηθίσει. Μέχρι τώρα δεν τσίμπησαν κανέναν, μολονότι τα μελίσσια βρίσκονται κάτω από τα παράθυρα των πολιτικών μας”.
Souzanne Krause / Γιώργος Παππάς
Υπεύθ. σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης
η αυτοκάλυψη των περιβαλλοντικών πληγών
Σε λίγες δεκαετίες τα οικοσυστήματα αποκαθίστανται, δείχνει μελέτη του Γέιλ
The Economist, (πηγή: Καθημερινή 10/10/2009)
Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο να πιστεύουμε κάτι εντελώς λανθασμένο. Πολλοί υποστηρίζουμε ότι η καταστροφή που επιφέρει η ανθρώπινη δραστηριότητα σε χλωρίδα και πανίδα, στα οικοσυστήματα και τους βιότοπους, είναι οριστική και ισχυριζόμαστε ότι τίποτα δεν μπορεί να γυρίσει το ρολόι πίσω. Λέμε ότι όταν ένα είδος αφανιστεί, όλα έχουν τελειώσει, γι’ αυτό δεν πρόκειται να ανακάμψει ποτέ.
Ωστόσο, οι πετρελαιοκηλίδες που σήμερα απειλούν τις θάλασσες του Τιμόρ, οι δασικές πυρκαγιές που αποτέφρωσαν τα ελληνικά δάση από τη μία άκρη της χώρας έως την άλλη και τόσες άλλες περιβαλλοντικές καταστροφές, που αποτελούν προϊόν της ανθρώπινης δραστηριότητας, τελικά είναι παροδικές.
αγωγοί και διεθνής πολιτική
Η βρώμικη διπλωματία των αγωγών
Οι συμφωνίες εκμετάλλευσης κοιτασμάτων και οι δρόμοι μεταφοράς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου προς τις μεγάλες αγορές είναι τελικά το κυρίαρχο …
stop the traffik. org
(γιατί “περιβάλλον” είναι πρώτα και κύρια ο “άνθρωπος”)
From the website: http://www.stopthetraffik.org
http://www.stopthetraffik.org/humantrafficking/background.aspx
BACKGROUND
“The greatest and most shameful regrets of history is always about the truth we failed to tell.”
—Haugen 2005
· TRAFFICKING IS…
to be deceived or taken against your will, bought, sold and transported into slavery for sexual exploitation, sweat shops, child brides, circuses, sacrificial worship, forced begging, sale of human organs, farm labour, domestic servitude.
· TRAFFICKING IS…
where family members and friends deceive parents to release their children or sell them for as little as $20 each, selling them on to local gangmasters or serious organised international trafficking rings.
· TRAFFICKING IS…
growing. 2–4 MILLION men, women and children are trafficked across borders and within their own country every year. More than one person is trafficked across borders EVERY MINUTE, which is equivalent to five jumbo jets every day. a trade that earns twice as much worldwide revenue as Coca Cola.
· TRAFFICKING IS…
where victims usually suffer repeated physical abuse, fear, torture and threats to families to break their spirits and turn them into saleable commodities. a person can be sold and trafficked many times.
PEOPLE SHOULD NOT BE BOUGHT & SOLD.
http://www.stopthetraffik.org/humantrafficking/problem.aspx
THE PROBLEM TODAY
What is the scale of human trafficking worldwide?
Men, women and children are trafficked within their own countries and across international borders. Trafficking affects every continent and most countries.
Every country is affected by human trafficking, whether they are an origin country where people are trafficked from; a transit country where people are trafficked through; or a destination country where people are trafficked to. Often a country will be all three. Men, women and children are trafficked.
What is the difference between smuggling and trafficking?
Smuggling is the unlawful cross-border transport of someone to get financial or other material benefit. Trafficking can happen within a country and there is no benefit for the victim – they are exploited.
Due to the hidden and illegal nature of human trafficking, gathering statistics on the scale of the problem is difficult. The following statistics may represent an underestimation of trafficking, but are the most credible and frequently quoted.
§ PEOPLE TRAFFICKING IS THE FASTEST GROWING MEANS BY WHICH PEOPLE ARE ENSLAVED, THE FASTEST GROWING INTERNATIONAL CRIME, AND ONE OF THE LARGEST SOURCES OF INCOME FOR ORGANISED CRIME The UN Office on Drugs and Crime
§ 600,000-800,000 MEN, WOMEN AND CHILDREN ARE TRAFFICKED ACROSS BORDERS EVERY YEAR. APPROXIMATELY 80 PER CENT ARE WOMEN AND GIRLS. UP TO 50% ARE MINORS
Estimate by The US State Department
§ 1.2 MILLION CHILDREN ARE TRAFFICKED EVERY YEAR
Estimate by UNICEF
§ AT LEAST 12.3 MILLION PEOPLE ARE VICTIMS OF FORCED LABOUR WORLDWIDE. OF THESE 2.4 MILLION ARE AS A RESULT OF HUMAN TRAFFICKING. A global alliance against forced labor, International Labour Organisation, 2005
§ 600,000-800,000 MEN, WOMEN AND CHILDREN TRAFFICKED ACROSS INTERNATIONAL BORDERS EACH YEAR. APPROXIMATELY 80 PER CENT ARE WOMEN AND GIRLS. UP TO 50% ARE MINORS. US Department of State Trafficking in Persons Report 2005
§ AN ESTIMATED 1.2 MILLION CHILDREN TRAFFICKED EACH YEAR. UNICEF UK Child Trafficking Information sheet, January 2003
§ THE MAJORITY OF TRAFFICKED VICTIMS ARGUABLY COME FROM THE POOREST COUNTRIES AND POOREST STRATA OF THE NATIONAL POPULATION. A global alliance against forced labor, International Labour Organisation, 2005
§ TRAFFICKING IS THE FASTEST GROWING MEANS BY WHICH PEOPLE ARE CAUGHT IN THE TRAP OF SLAVERY. Anti-Slavery
§ HUMAN TRAFFICKING IN THE SECOND LARGEST SOURCE OF ILLEGAL INCOME WORLDWIDE EXCEEDED ONLY BY DRUGS TRAFFICKING. (BELSER 2005)
§ IT IS THE FASTEST GROWING FORM OF INTERNATIONAL CRIME, ALREADY GENERATING IN EXCESS OF 31 BILLION DOLLARS PER YEAR IN CRIMINAL PROCEEDS. INTERNATIONAL LABOR ORGANIZATION (ILO)
§ THERE ARE EVEN REPORTS THAT SOME TRAFFICKING GROUPS ARE SWITCHING THEIR CARGO FROM DRUGS TO HUMAN BEINGS, IN A SEARCH OF HIGH PROFITS AT LOWER RISK. UN OFFICE ON DRUGS AND CRIME
§ PEOPLE ARE TRAFFICKED INTO PROSTITUTION, BEGGING, FORCED LABOUR, MILITARY SERVICE, DOMESTIC SERVICE, FORCED ILLEGAL ADOPTION, FORCED MARRIAGE ETC.
§ TYPES OF RECRUITMENT; INCLUDE ABDUCTION, FALSE AGREEMENT WITH PARENTS, SOLD BY PARENTS, RUNAWAYS, TRAVEL WITH FAMILY, ORPHANS SOLD FROM STREET OR INSTITUTIONS.
So many victims of trafficking are from the poorest countries and the most vulnerable parts of any community
http://www.stopthetraffik.org/humantrafficking/casestudies.aspx REAL LIFESTORIES
http://www.stopthetraffik.org/getinvolved/act/acts.aspx
ACT: Action and Awareness – WHEN PEOPLE ACT, THINGS CHANGE
ACT: ACTION AND AWARENESS GROUPS allow people of all ages, ethnicities and genders to understand trafficking, how it affects your local community and help you proactively respond to STOP THE TRAFFIK. You’ll be able to impact trafficking happening in your area by
§ Investigating whether trafficking is already happening
§ Getting your community aware of the signs of people trafficking
§ Exploring the journey of a trafficked person
§ Writing to your local council
§ Many more …
Άρθρα για τις κλιματικές αλλαγές
Αυξάνεται η θερμοκρασία των Ωκεανών. Προστασία των δασών από την αποψίλωση για να δεσμεύεται το CΟ2
http://issuu.com/e-thessalia/docs/22-08-09/36?mode=a_p
