περιβάλλον και πολιτική

Posts Tagged ‘πολεοδομία

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΥΦΑΡΠΑΓΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

leave a comment »

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

αριστερά η πρόταση του ΕΜΠ, δεξιά του επενδυτικού σχήματος (συμφερόντων Λάτση)

Φυλλάδιο -Ελληνικό

 

Advertisements

Written by dds2

Μαρτίου 6, 2017 at 8:46 μμ

συζήτηση για την αντιπαροχή

leave a comment »

Η αντιπαροχή καθορίζει την πρωτεύουσα

πηγή: Καθημερινή 26/1/2015, του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΛΑΚΑΣΑ

Τα «οικόπεδα προς αντιπαροχή» μπορεί να έχουν εκλείψει στην Αθήνα, όμως οι πολυκατοικίες της αντιπαροχής που άρχισαν να χτίζονται σαν μανιτάρια από τη δεκαετία του ’50 κυριαρχούν ακόμη στην πρωτεύουσα. Επηρεάζουν τις κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των κατοίκων τους και το οικονομικό περιβάλλον της πόλης, εγκλωβίζουν τους πολιτικούς σε αδυναμία αποφάσεων, διαμορφώνουν το αστικό τοπίο. Ουσιαστικά, αποτελούν ένα μόνιμο… γκρίζο για τη λειτουργία της Αθήνας, το οποίο είτε ξεχνιέται σε περιόδους οικονομικής ανάπτυξης είτε επιβαρύνει τα προβλήματα σε περιόδους οικονομικής και κοινωνικής κρίσης.

Ειδικότερα, κάθε πόλη διαθέτει έναν ή περισσότερους τύπους κτιρίων κατοικίας, όπως για παράδειγμα οι ομοιόμορφες μονοκατοικίες στις σχεδιασμένες προαστιακές επεκτάσεις πόλεων της Δυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Στην Αθήνα, η πολυκατοικία της αντιπαροχής αποτελεί αναμφισβήτητα έναν από τους κυρίαρχους τύπους κτιρίου κατοικίας, που αναπτύχθηκε μάλιστα μέσα σε μικρή χρονική περίοδο. Η αντιπαροχή έγινε σχεδόν η αποκλειστική συνθήκη κατασκευής κτιρίων, αφού δημιουργήθηκε γι’ αυτήν ένα προνομιακό φορολογικό καθεστώς, με αποτέλεσμα από τις περίπου 1.000 πολυκατοικίες που είχε η Αθήνα το 1950, να φτάσει το 1980 τις 35.000 πολυκατοικίες.

Συζήτηση

Το θέμα της «πολυκατοικίας της αντιπαροχής», όπως τιτλοφορείται η εκδήλωση, θα συζητηθεί αύριο στη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών στο πλαίσιο του κύκλου «Re-think Athens: Αστικές προκλήσεις 2014-15». Οπως ανέφερε στην «Κ» ο Θωμάς Μαλούτας, καθηγητής Κοινωνικής Γεωγραφίας στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο και ένας εκ των ομιλητών (μαζί με τους Richard Woditsch – Παν. Georg Simon Ohm Νυρεμβέργης, Πάνο Δραγώνα – Παν. Πατρών, Ιωάννα Θεοχαροπούλου – Parsons-The New School for Design Νέας Υόρκης), «η αντιπαροχή συνέβαλε στη διαμόρφωση του ιδιότυπου αθηναϊκού πολεοδομικού συγκροτήματος, που στερείται σαφών μορφολογικών τομών και ευνοεί την ανάμειξη χρήσεων ιδιωτικού και δημοσίου ενδιαφέροντος. Η μεγάλη ανάπτυξη της πολυκατοικίας εις βάρος όλων των άλλων τύπων κατοικίας στην Αθήνα οδήγησε σε έντονη ομογενοποίηση του αστικού τοπίου».

Η πολυκατοικία της αντιπαροχής συνέβαλε, επίσης, στην αναδιαμόρφωση της κοινωνικής γεωγραφίας της πόλης. Την περίοδο 1950-80 οι καινούργιες πολυκατοικίες φιλοξένησαν νέους κατοίκους στο ευρύτερο κέντρο της πόλης, πολλοί από τους οποίους έρχονταν από την επαρχία, αλλά και παλιούς – συχνά ιδιοκτήτες οικοπέδων που τα έδωσαν αντιπαροχή. Ομως, μετά τη δεκαετία του ’70 η κατάσταση αλλάζει. Η ελκυστικότητα του κέντρου υποχωρεί για τα μεσαία και υψηλά βαλάντια, που κατευθύνονται προς τα προάστια. Το κενό που άφησαν πίσω τους το κάλυψαν ομάδες χαμηλότερου εισοδήματος και οι μετανάστες. Εμφανίζεται, έτσι, μια κοινωνική απόσταση ανάμεσα στους παλαιούς κατοίκους στους πάνω ορόφους πολυκατοικιών –κυρίως ηλικιωμένοι που παρέμειναν στο κέντρο αντί να ακολουθήσουν τα παιδιά τους στα προάστια– και νέους κατοίκους (αλλοδαπούς, φοιτητές και, γενικότερα, άτομα με χαμηλά εισοδήματα). Η απόσταση αυτή αμβλύνθηκε συχνά από την καθημερινή πρακτική, αλλά παραμένει. «Η Αθήνα είναι ιδιαίτερη περίπτωση καθώς στις περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις, οι νέοι κάτοικοι κατευθύνονται συνήθως στα προάστια, όπου συγκεντρώνονται τα μεγάλα συγκροτήματα εργατικής κατοικίας», αναφέρει ο κ. Μαλούτας. «Στην Αθήνα δεν προστατεύθηκε το απόθεμα νεοκλασικών ή άλλων κτιρίων αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος. Η οικοδομή χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά ως μοχλός αναθέρμανσης της οικονομίας. Ωστόσο, η πολυκατοικία της αντιπαροχής είναι στοιχείο της πόλης. Εκτός από τα πολλά αρνητικά της, δίνει και δυνατότητες διαχείρισης των προβλημάτων της πόλης που δεν πρέπει να παραγνωρίζονται», παρατηρεί ο ίδιος.

Η εκδήλωση αρχίζει στις 7 μ.μ. Η διανομή των δελτίων εισόδου κατά προτεραιότητα ξεκινά στις 6 μ.μ., ενώ η συζήτηση θα αναμεταδοθεί μέσω του www.sgt.gr.

http://www.sgt.gr/gr

Τρίτη 27 Ιανουαρίου, στις 19:00
ΛΕΞΕΙΣ & ΣΚΕΨΕΙΣ | Η πολυκατοικία της αντιπαροχής | Κύκλος «Re-think Athens: Αστικές προκλήσεις 2014-15»

Δείτε τη συζήτηση ζωντανά στο sgt.gr στα ελληνικά ή στα αγγλικά
Περισσότερες πληροφορίες για την εκδήλωση

Written by dds2

Ιανουαρίου 27, 2015 at 6:50 μμ

φωτογραφικές αναδημοσιεύσεις από το βιβλίο του Ι. Ροηλίδη

leave a comment »

Παρουσιάζονται τα κείμενα που αφορούν αποκλειστικά-κύρια την Χαλκίδα και όχι αυτά που είναι γενικότερου ενδιαφέροντος, τα οποία είναι περισσότερα και μάλλον και πιο ενδιαφέροντα. Ο ενδιαφερόμενος ας αγοράσει το βιβλίο. Άλλωστε είναι πιο ευχάριστο να διαβάζει κανείς σε βιβλίο…

Σελ. 37-39: «Η πόλη της Χαλκίδας και οι αναπτυξιακοί ρυθμοί της«, επιστολή, εφημ. Πανευβοϊκό Βήμα, 24.9.1987

Ροηλίδης1 Ροηλίδης2

Για την πόλη που χάθηκε… Δευτέρα 8/12, 7.00 μμ, στον Πορθμό

leave a comment »

Για την πόλη που χάθηκε…

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλος
και ο Θ. Παντούλας
Θα ακολουθήσει συζήτηση.



στο βιβλιοπωλείο πορθμός
Δευτέρα 8/12 στις 7.00 μ.μ.
Μ. Κακαρά 12, Χαλκίδα, 22210 62626

σχετικά: Ιωσήφ Ροηλίδης, Για την πόλη που χάθηκε

Πολεοδομική ανάπλαση και βιοτική υποβάθμιση – Remap/Rethink Athens

with one comment

Ένα ενδιαφέρον άρθρο το οποίο σχετίζεται άμεσα με την υπόθεση της Δημοτικής Αγοράς:

http://oulaloum.espiv.net/?p=4569

»…Πρώτα δημιουργείς ένα πρόβλημα, μια«έκτακτη κατάσταση» για την οποία μπορείς να προβλέψεις ότι θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να αποδεχθεί τα μέτρα που θα προτείνεις άκριτα».

Το ίδιο έπραξαν και στη Χαλκίδα. Άφησαν την Αγορά να ερειπωθεί και να βρομίσει για να αυτοπαρουσιαστούν κατόπιν οι ίδιοι ως σωτήρες. Η μόνη διαφορά με την τακτική που περιγράφει το άρθρο είναι ότι στη Χαλκίδα η αποκατάσταση δεν τους συμφέρει η καλύτερη λύση είναι το γκρέμισμα. Η γενική οπτική όμως είναι η ίδια.

ΝΧ

Written by dds2

Σεπτεμβρίου 26, 2014 at 11:51 πμ

εργασία για τα βιομηχανικά κτίρια από το greek ARCHITECTS.gr

leave a comment »

ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΕΣ

17 Ιούλιος, 2013

Βιομηχανικά κτίρια: Τόποι μνήμης ως τόποι πολιτισμού

Όταν το σήμερα σέβεται το χθες…(ερευνητική εργασία)

Φοιτήτρια: Δαλγίτση Ανδρομάχη – Άννα
Επιβλέπων Καθηγητής: Πολυχρονόπουλος Δημήτρης
Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
Ημερομηνία παρουσίασης: 9 Απριλίου 2013

Η παρούσα εργασία αναφέρεται σε θέματα που αφορούν στη διατήρηση των βιομηχανικών κελυφών στην Ελλάδα και τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης από τον 18ο αιώνα και έπειτα. Το πέρασμα των γενεών άφησε, ανάμεσα σε πολλά ίχνη, και κτιριακά θραύσματα. Από τη Βιομηχανική Επανάσταση και μετά πολλά από αυτά είναι παλιά βιομηχανικά κτίρια, τα οποία έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα. Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται ολοένα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον για αυτά τα μνημεία του βιομηχανικού πολιτισμού. Η επανάχρηση των βιομηχανικών κτιρίων, δηλαδή η ένταξη μιας νέας και διαφορετικής χρήσης από την αρχική, αποτελεί τα τελευταία χρόνια κύριο μέλημα των προηγμένων κοινωνιών τόσο σε εθνικό, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η δομή αυτής της εργασίας περιλαμβάνει τέσσερα μέρη. Πιο συγκεκριμένα, στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μία εισαγωγή στο θεωρητικό πλαίσιο της βιομηχανικής κληρονομιάς και της βιομηχανικής αρχαιολογίας, καθώς και στις απαρχές της φιλοσοφίας της διατήρησης του βιομηχανικού παρελθόντος. Επιπλέον, επιχειρείται η τεκμηρίωση της ένταξης της μουσειακής μάζας και των πολιτιστικών δραστηριοτήτων ως νέα χρήση μέσα στο βιομηχανικό κτίριο.

Το δεύτερο κεφάλαιο αφορά στη μελέτη ορισμένων βιομηχανικών κτιρίων που διασώζονται στον ελληνικό χώρο και στην αξιοποίηση και επανάχρησή τους ως μουσεία και πολιτιστικοί χώροι, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη συμβολή των νέων χρήσεων στην ανάπτυξη και αναζωογόνηση των περιοχών.

Στη συνέχεια, πραγματοποιείται εκτενής ανάλυση δύο παραδειγμάτων επανάχρησης παλιών βιομηχανικών κελυφών στον ευρωπαϊκό χώρο, με πλήρη καταγραφή των στοιχείων που συνθέτουν τόσο τα παλιά κτίρια όσο και τα νέα.

Τέλος, στο τέταρτο κεφάλαιο επιχειρείται η εξαγωγή συμπερασμάτων και μια προσπάθεια συσχέτισης των ελληνικών και των ευρωπαϊκών παραδειγμάτων. Στο σύνολό της, η εργασία αποτελεί πεδίο προβληματισμού και κριτικής πάνω σε θέματα διατήρησης της βιομηχανικής κληρονομιάς, που παρουσιάζονται κυρίως μέσα από βιβλιογραφικές αναφορές.

Δείτε την εργασία σε pdf (96 σελ.) ΕΔΩ ή στο flipbook, μόνο στην ιστοσελίδα του greek ARCHITECTS.gr, στο http://www.greekarchitects.gr/gr…-id7687