περιβάλλον και πολιτική

Posts Tagged ‘παιδεία

Διακήρυξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Εκκλησίας της Αγγλίας για την Μοντέρνα Δουλεία

leave a comment »

Modern Slavery – A Joint Declaration

source: https://www.patriarchate.org/-/modern-slavery-a-joint-declaration


  1. We, Bartholomew, Archbishop of Constantinople-New Rome and Ecumenical Patriarch, and Justin, Archbishop of Canterbury and Primate of All England, co-sponsored a special international Forum on Modern Slavery titled “Sins Before Our Eyes” at the Phanar from February 6-7, 2017. The Forum, originally proposed during the official visit by the Ecumenical Patriarch to Lambeth Palace in November 2015, was a high-level gathering of distinguished scholars, practitioners and policymakers from around the world, invited to discuss the contemporary problem of human exploitation. The Forum also takes place within the context of 2017: The Year of the Sanctity of Childhood, as declared by the Ecumenical Patriarchate.
  2. For religious communities worldwide and for the global human-rights community, the protection of human dignity and fundamental human rights is of utmost importance. The role of the Church in the world is “to preach good news to the poor, to bind up the brokenhearted, to proclaim release to the captives and to set at liberty the oppressed.” (Isaiah 61.1, Luke 4.18) This was clearly articulated in the final Encyclical of the Holy and Great Council of the Orthodox Church (Crete, June 2016): “The Church lives not for herself. She offers herself for the whole of humanity in order to raise up and renew the world into a new heaven and a new earth.”
  3. We are convinced that there is an intimate and inseparable link between preserving God’s natural creation and protecting God’s image in every human being, especially those most vulnerable to the myriad forms of human exploitation that comprise the sin of modern slavery. The same arrogance and greed are to blame for the oppression and exploitation of innocent victims – most often children and women – of human trafficking, human smuggling, prostitution, the sale of human organs, indentured labor, and the many other dimensions of modern slavery. Each and every person bears the burden and pays the price for the fact that there are more people in slavery today than at any other time in history.
  4. In his keynote address, the Ecumenical Patriarch observed: “The Orthodox Church is often accused of neglecting the world for the sake of liturgical worship and spiritual life, turning primarily toward the Kingdom of God to come, disregarding challenges of the present. In fact, however, whatever the Church says, whatever the Church does, is done in the Name of God and for the sake of human dignity and the eternal destiny of the human being. It is impossible for the Church to close its eyes to evil, to be indifferent to the cry of the needy, oppressed and exploited. True Faith is a source of permanent struggle against the powers of inhumanity.” In his opening address, Archbishop Welby emphasized: “Slavery is all around us, but we are too blind to see it. It is in our hands, and yet we are too insensitive to touch it. The enslaved are next to us in the streets, but we are too ignorant to walk alongside them. It must not be relegated to a footnote in history. It is still a living reality in all of our communities, as I have seen from personal experience in the United Kingdom, not because we think it is acceptable, but because our sin lies in blindness and ignorance.”
  5. Therefore,
    1. We condemn all forms of human enslavement as the most heinous of sins, inasmuch as it violates the free will and the integrity of every human being created in the image of God.
    2. We commend the efforts of the international community and endorse the United Nations Protocol to Prevent, Suppress and Punish Trafficking in Persons, especially Women and Children.
    3. We pray that all victims of modern slavery may be liberated in order to rebuild their lives and that the perpetrators may be brought to justice.
    4. We repent for not doing nearly enough swiftly enough to curb the plague of modern slavery, acknowledging that our ignorance and indifference are the worst forms of tolerance and complicity. We are judged each day by what we refuse to see and fail to do for the most vulnerable among us.
    5. We appeal to local and national governments to pass and implement strict laws against modern slavery, with a budget and capability to ensure organizations are held to account for modern slavery in their supply chains, while also allocating resources and services for trafficking victims, who are exposed to and endangered by such injustice.
    6. We encourage our leaders to find appropriate and effective ways of prosecuting those involved in human trafficking, preventing all forms of modern slavery, and protecting its victims in our communities and promoting hope wherever people are exploited.
    7. We urge our faithful and communities – the members of the Orthodox Church and the Church of England – as well as all people of good will to become educated, raise awareness, and take action with regard to these tragedies of modern slavery, and to commit themselves to working and praying actively towards the eradication of this scourge against humanity.
    8. We commit to the establishment of a joint taskforce for modern slavery to bring forward timely recommendations as to how the Orthodox Church and the Church of England can collaborate in the battle against this cruel exploitation.

At the Phanar, February 7, 2017

Archbishop of Constantinople-New Rome
and Ecumenical Patriarch

Archbishop of Canterbury
and Primate of All England


previous on this site:


Written by dds2

11 Απριλίου, 2017 at 11:42 πμ

Ending Slavery. A MOOC from the University of Nottingham

with one comment

the above is the book of professor Kevin Bales (one of the main educators of the course), and from this book follows the 1st chapter

Written by dds2

24 Οκτωβρίου, 2016 at 1:06 πμ

προφανώς για το τώρα του τόπου και του είναι μας

leave a comment »

[ΔΔΣ: δεν σχολιάζω το παραμικρό. Θα ήθελα να ακούσω γνώμες… Φυσικά συμφωνώ, μπορεί και καθολικά. Ως προς τις κεντρικές ιδέες, την ουσία τους, τις μικρές λεπτομέρειες. Μπορεί και να χαίρομαι κάποια σημεία και εκφράσεις ιδιαίτερα.

Πλην όμως το δικό μου προσωπικό συμπέρασμα, σε αυτή την συγκυρία, για τον έμπονο συγγραφέα και αδερφό μου σε ετερον τι μπορεί να με οδηγήσει…]

του Σταμάτη Σουφλέρη


Πόσα μπορούν να μας ενώνουν; Πολλά; Λίγα; Ένα, δύο; Μια ιδέα ναι, μια ιδεολογία ποτέ όλους. Η ιδέα μπορεί, μόνο αν έχει έρεισμα στους αιώνες και στην πραγματικότητα, έχει σμιλευτεί γερά, σε χαρτιά, κορμιά και τόπους. (Παράδοξο πρώτο και τραύμα της χώρας, εδώ και ενενήντα χρόνια, έχασε τη μόνη ιδέα που είχε σχηματίσει, τη Μεγάλη Ιδέα. Το να έχει κανείς μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του είναι μόνο καταστροφικό, όπως φυσικά και το να εξαρτάται από δόσεις. Ούτε την απώλεια του ενός μισού μας, της μικράς Ασίας εσωτερικά ξεπεράσαμε, ούτε τον προηγούμενο διχασμό θεραπεύσαμε. Η χώρα ζει το σκόρπισμα, και το μεταμφιέζει τεχνηέντως, άλλοτε με λόγια, άλλοτε με πράξεις, άλλοτε γίνεται συμπαθητική ιδιαιτερότητα που καλύπτεται πίσω από εκλογές, άλλοτε βαθαίνει σε τραύματα θανατηφόρα, σε εμφύλιο και δικτατορίες, όχι μόνο τις πολιτικές, μα και τις καθημερινές προσωπικές του καθενός μας. Δεν είναι αυτές λιγότερες, γιατί αν δεν υπήρχαν αυτά τα τραύματα και αυτά τα πατήματα, οι άλλες δε θα έβρισκαν ποτέ έδαφος να πραγματοποιηθούν). Παράδειγμα γενικό. Ενώ είναι αδύνατον να βρούμε παγκόσμια επαρκή ορισμό της ελευθερίας, είναι αδύνατον να την αφαιρέσουμε από την ανθρώπινη ψυχή, νου και καρδιά. Άνθρωποι που με δυσκολία θα έγραφαν το όνομα τους ή θα έκαναν μια περιγραφή της ημέρας τους σε μια σελίδα, απολύτως ορθά θα είχαν σχέση μαζί της, θα την κατανοούσαν, θα την ένιωθαν, θα ζούσαν με αυτήν, θα πέθαιναν για αυτήν. Η θρησκεία μπορεί να ενώνει; Είτε αρέσει στον σημερινό κάτοικο αυτού του τόπου, είτε πιο συχνά όχι, η θρησκεία ενώνει επιτυχώς λαούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Φρίκη της Δημοκρατίας, του Σταμ. Δ. Σουφλέρη

leave a comment »


Χωρίζω τη μουσική σε δύο είδη: την κανονική και τη μουσική για τη Eurovision. Με δεδομένο λοιπόν ότι πριν δυο εβδομάδες είχαμε τη “Γιορτή της μουσικής” κατά την έκφραση των κλόουν του Θεάματος, σε πλήρη αναλογία είχαμε και τη γιορτή της δημοκρατίας για τις επόμενες δυο Κυριακές.
Την προηγούμενη αναρωτιόμουν πώς βρέθηκαν τόσοι ηλίθιοι και άθλιοι να γεμίσουν τα ψηφοδέλτια της βλακείας. Όχι όμως βρέθηκαν αλλά διαγκωνίζονταν για τις θέσεις της προδοσίας, της ανικανότητας και της ευτέλειας. Εχθές ότι αποτέλεσμα και αν έβγαινε θα ήταν θλιβερό, επικίνδυνο και καταστροφικό. Το μόνο λογικό θα ήταν ένα 15% για τη ΝΔ, ένα 3 για την Ελιά και ένα 20% για τον ΣΥΡΙΖΑ, μιλώ λογικά και όχι συναισθηματικά. Δεν έγινε τίποτε καλό. Αυτό που συνέβη δηλώνει μόνο ένα πράγμα. Με ανοιχτά τα μάτια, συμμετέχοντας στον όλεθρο, σπρώχνουμε όλοι μαζί για να ρίξουμε τη Χώρα στα βράχια. Γιατί βλέπετε η χώρα που γέννησε τον Λεωνίδα, γέννησε και τον Εφιάλτη. Και επειδή δεν υπάρχουν πια Λεωνίδες αλλά Leonidas, λογική είναι κάθε κατάληξη (κατά την ιατρική χρήση του όρου).
Είπε ο Σ.Λυγερός εχθές που βέβαια ανήκει στο σιχαμερό μόρφωμα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. “Το κόμμα του φόβου αντιπαρατέθηκε με της οργής”. Σωστό, και όπως κάθε σωστό των ημερών μας, βαθιά πικρό. Φυσικά κέρδισε ο φόβος. Και με μόνο φόβο ο άνθρωπος δεν ζει και το πιο ωραίο δεν προστατεύει το ψωμί του. Για να φας ψωμί σαν άνθρωπος και όχι ξεροκόμματα σαν γουρούνι πρέπει να είσαι ελεύθερος. Και όλοι όσοι γελοίοι και γελοία αγκομαχούν για τα σπιτάκια και τα αυτοκινητάκια, τα λεφτουδάκια και τις δουλίτσες, όλοι αυτοί και όλοι εμείς θα τα χάσουν- χάσουμε. Το κακό είναι ότι θα πέσουμε αλλά με σκυμμένα τα κεφάλια. Ποια είναι η λέξη που χαρακτηρίζει τις χθεσινές εκλογές. Υποτονικότητα.
Μα αυτό δεν είναι πολιτισμός (άλλη μια άθλια έκφραση της εποχής είναι ο πολιτικός πολιτισμός την χρησιμοποιεί το γουρούνι ο Βενιζέλος συχνά). Αυτό είναι πλήρης και απόλυτη μωρία.
Δηλαδή η χώρα καίγεται, το σπίτι καίγεται, η δουλειά καίγεται και εσύ κάθεσαι και κοιτάς τι ρούχα φοράει ο πυροσβέστης. Βέβαια όταν αντικρίζω το πολιτικό προσωπικό, δηλαδή τους δοσίλογους επαγγελματίες δούλους που είναι σε κυβερνητικά και κομματικά πόστα απορώ που τα σύνορα δεν έχουν φτάσει μέχρι τα Καμμένα Βούρλα, οι μισθοί στα 200 Ε και στα χέρια μας δεν έχουμε μόνιμες αλυσίδες. Μα έτσι όπως πάνε τα πράγματα θα γίνει και αυτό.
Οι άθλιοι έχουν όνομα. Είναι αυτοί. Οι ηλίθιοι επίσης, όλοι εμείς. Ακόμα νομίζω ότι το μόνο δίλημμα στη ζωή του ανθρώπου είναι το ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ. Κάθε άλλο από τυχαίο είναι, ότι ξέπεσε σε εκείνο το σιχαμερό “ψωμί παιδεία ελευθερία”. Και τι πέτυχαν οι “νικητές” της γενιάς του Πολυτεχνείου;
Ούτε παιδεία πρωτίστως, ούτε ψωμί κακόμοιροι και φυσικά ούτε ελευθερία.
Ο λαός έχει ψοφήσει. Οι ιδεολογίες έστω και στραβές το ίδιο. Ούτε κομμουνιστές δεν υπάρχουν μια και η κατάντια του σύγχρονου ψαγμένου(μαλάκα) Έλληνα είναι να είναι αριστερός. Φυσικά δεν υπάρχουν ούτε χριστιανοί, ούτε δεξιοί. Και όσοι υπάρχουν βιώνουν μόνοι μοναξιά στη θλίψη της καθόδου.
Είναι τυχαίο ότι υπάρχουν έτοιμα ένα σωρό μορφώματα της αριστεράς, του περίφημου συνταγματικού τους τόξου προς εξυπηρέτηση πλήρως κι εντελώς των συμφερόντων των Βρυξελλών;
Ποτέ ξανά η χώρα δεν είχε χτυπηθεί τόσο πολύ και τόσο ύπουλα. Ποτέ δεν ήταν τόσο κοντά το τέλος. Το χειρότερο είναι ότι αυτό το τέλος δεν θα έχει ούτε καν την περηφάνια μιας έκρηξης, αλλά του προορίζεται η κατάντια ενός σαπίσματος μέσα στον Ευρωπαϊκό σκουπιδότοπο.


leave a comment »

ScienceOpen is a platform for scientific communication. From informal networks to open access publishing, it offers a full spectrum of options to effectively share research results.ScienceOpen: Access – Organize – Network – Publish


Written by dds2

20 Μαΐου, 2014 at 12:02 πμ

οι ελληνικές φυλακές είναι στρατόπεδα συγκεντρώσεως;

leave a comment »

ΔΔΣ: Ο λαός που πριν 15 ημέρες εόρτασε την απελευθέρωσή του και την ανεξαρτησία του και μετά από 10 ημέρες θα εορτάσει την Ανάσταση του Χριστού και την εορτή της Αγάπης, ο  λαός που ήξερε να αγωνίζεται για την ελευθερία του και τα ιδανικά του και τώρα εξευτελίζεται από τους ποταπούς κυβερνώντες του, δέχεται να είναι χειρότερος και από τον χειρότερο εγκληματία; Δέχεται στις φυλακές του σε καιρό Δημοκρατίας να γίνονται βασανιστήρια και κατά τ΄άλλα να γιορτάζει επειδή έδιωξε χούντες, βασανιστές και κατακτητές; Πότε θα εγερθούν οι συνειδήσεις, πότε θα υψωθούν οι ιδέες και πότε θα ξεχειλίσουν οι ψυχές από ανάγκη για δικαιοσύνη και ελευθερία;

[23/4/14: video: Δημοσιεύθηκε στις 15 Απρ 2014, στο You Tube, Βίντεο ενάντια στις φυλακές, Σ.Ο Ιωαννίνων, Απρίλης 2014, https://www.youtube.com/watch?v=3pLZuAuorGA#t=33 και σε αυτό το ιστολόγιο στο ταινίες – ντοκιμαντέρ ]


Tags Το Ποντίκι Web

Βίντεο-ντοκουμέντο από τις φυλακές Νιγρίτας για την υπόθεση Καρέλι

Νέο υλικό για το θάνατο του βαρυποινίτη Ιλί Καρέλη φέρνει στο φως η «Καθημερινή» παρουσιάζοντας βίντεο μέσα από τις φυλακές Νιγρίτας, από το απόγευμα της 27ης Μαρτίου.

Όπως αναφέρει η «Καθημερινή» πρόκειται για περίπου 20 ώρες υλικό που έχουν καταγράψει τέσσερις κάμερες από τέσσερα διαφορετικά σημεία της: τον προαύλιο χώρο της φυλακής, όπου φτάνει το τζιπ της αστυνομίας που μεταφέρει τον Καρέλι από το Α.Τ. Ιτέας, την κεντρική είσοδο των φυλακών, τον διάδρομο ακριβώς έξω από το κελί-ψυγείο, όπου οι σωφρονιστικοί ομολόγησαν ότι ξυλοκόπησαν τον Ιλία Καρέλι και τέλος από το κελί, στο οποίο μεταφέρθηκε και κατέληξε λίγο πριν τα μεσάνυχτα.
Το υλικό αυτό, οδήγησε σε συνδυασμό με τις απολογίες των εμπλεκομένων στην προφυλάκιση έξι σωφρονιστικών υπαλλήλων.
(Αν δεν βλέπετε τους υπότιτλους που αφηγούνται τα όσα φαίνονται στο βίντεο, όπως τα καταγράφει η «Καθημερινή», μπείτε στο βίντεο στο YouTube και πατήστε το κουμπάκι «Captions», για να τους επιλέξετε. Το «Captions» βρίσκεται δίπλα στο σήμα με το ρολογάκι, κάτω δεξιά στη μπάρα του βίντεο).

Οργανισμός για την Διάδοση της Ελληνικής Γλώσσας

leave a comment »


ένα δείγμα από τον ιστότοπο:


τοῦ Ν. Παντελίδη*

1. Ἡ ἔννοια «διάλεκτος».

Κάθε γλῶσσα μιλιέται κατὰ τόπους διαφορετικά. Αὐτὲς οἱ κατὰ τόπους (δηλ. οἱ γεωγραφικὲς) παραλλαγὲς τῆς γλώσσας ὀνομάζονται διάλεκτοι.

Ἡ δημιουργία διαλέκτων εἶναι μία περίπλοκη διαδικασία ποὺ συνδέεται μὲ ποικίλους ἐνδο- ἀλλὰ καὶ ἐξωγλωσσικοὺς (κοινωνικούς, ἱστορικοὺς κ.ἄ.) παράγοντες. Ἄλλωστε ἡ ποικιλία στὴ γλῶσσα, εἴτε σὲ γεωγραφικὸ (βλ. διάλεκτοι) εἴτε σὲ κοινωνικὸ εἴτε σὲ ἀτομικὸ ἐπίπεδο ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς βασικότερες ἰδιότητές της, ὅπως συμβαίνει σὲ πολλὲς ἄλλες ἐκφάνσεις τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ καὶ γενικὰ τῆς ἀνθρώπινης δραστηριότητας. Ἔτσι γιὰ παράδειγμα, καὶ γιὰ νὰ παραμείνουμε στὸ γεωγραφικὸ ἐπίπεδο, ὅπως ὑπάρχει ἔντονη ποικιλία στὶς παραδοσιακὲς ἐνδυμασίες, στὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα, στὴν παραδοσιακὴ μουσικὴ καὶ τοὺς χορούς, στὴν παραδοσιακὴ ἀρχιτεκτονική, τὴν κουζίνα κ.λπ., κατὰ ἀνάλογο τρόπο ἔχει καὶ ἡ γλῶσσα κατὰ τόπους διαφορετικὴ μορφή. Ἡ σταδιακὴ διάσπαση μίας ἀρχικὰ «ἑνιαίας» γλώσσας σὲ γεωγραφικὲς παραλλαγές, δηλ. σὲ διαλέκτους, μπορεῖ νὰ ἐνισχυθεῖ ἀπὸ ἐξωγλωσσικοὺς παράγοντες, ὅπως π.χ. ἡ γεωγραφικὴ ἀπομόνωση ὁμόγλωσσων περιοχῶν μεταξύ τους ἐξαιτίας φυσικῶν ἐμποδίων (ὀροσειρές, μεγάλα ποτάμια, θάλασσες) ἢ ὁ πολιτικὸς κατακερματισμὸς τοῦ γλωσσικοῦ χώρου (π.χ. στὸν ἀρχαῖο ἑλληνικὸ κόσμο) ποὺ εὐνοοῦν τὴν ἀραίωση ἢ καὶ τὴν πλήρη ἔλλειψη ἐπικοινωνίας μεταξὺ ὁμόγλωσσων πληθυσμῶν ἀπὸ διάφορες περιοχές, καθὼς καὶ ἀπὸ ἄλλους ἰδιαίτερους σὲ κάθε περίπτωση παράγοντες.

συνέχεια στο http://www.odeg.gr/oi-neoellinikes-dialektoi.html

Written by dds2

25 Φεβρουαρίου, 2014 at 10:08 μμ