περιβάλλον και πολιτική

Posts Tagged ‘θάλασσα

Noise Pollution and Whale Behavior

leave a comment »

Noise Pollution and Whale Behavior

πηγή: http://www.montereyinstitute.org/noaa/lesson13/l13la2.html


In the oceans, where distances can be long and visibility can be short, many animal species rely on sound to communicate, navigate, and monitor their surroundings. The haunting cries and clicks of whales are both beautiful and vital to their survival. Using «songs» cetaceans can communicate with one another across several hundred kilometers of ocean. Whale sonar allows the animals to find food, safely travel along irregular coastlines, and migrate to and from breeding and feeding grounds. Some whales uses bursts of loud noise to drive and confuse their prey.

These activities are becoming more and more difficult as manmade noise in the sea has increased dramatically. Ship traffic, oil and gas exploration, scientific research activities, and the use of military sonar and communications equipment have caused an increase in ambient marine noise of two orders of magnitude in the last 60 years.

Recent studies suggest that noise pollution can harm whales directly by damaging their hearing, and in extreme cases, causing internal bleeding and death. More commonly, it appears that excessive or prolonged noise can cause behavioral changes that interfere with the health and survival of the animals.

In this activity, you will consider one type of whale behavior that has been linked to manmade noise, stranding. When whales strand, or beach themselves, they often die. Death may be due to the factors that drove them ashore initially, or to exposure and dehydration and organ damage caused by the unsupported weight of their own bodies.


A group of whales—mothers and their calves—is migrating along a coastline. Using sonar and song, they are keeping in touch with one another and away from shallow water. Their journey is uneventful, until human and natural activity causes underwater noise levels to rise.

Add noise to the marine environment by clicking on the boxes one by one, and observe how whale behavior is affected. Once you have seen the combined results of noise pollution on this group of whales, answer the questions that follow.



  1. Describe how whale behavior changed in the simulation as noise levels increased. Speculate on why noise had these effects.
  2. Not all whale strandings are driven by noise pollution. What natural causes might lead to strandings? How can scientists determine whether noise was the deciding factor?
  3. The number of whale strandings worldwide seems to be increasing in recent years. Which of the sources of noise in the simulation do you think may be most responsible? Explain.
  4. Some noises can cause migrating whales to strand themselves. How else might noise pollution affect whale behavior during migration?
  5. How could man-made noise pollution be reduced or redistributed to minimize its effect on whales?

Critical Thinking

Climate researchers are using a technique called acoustic thermometry to track changes in ocean conditions due to global warming. Since the speed of sound in water varies with temperature, by transmitting and measuring low frequency sounds across ocean basins, scientists can monitor water temperature. But while this research may ultimately help protect ocean ecosystems, it may harm sound-sensitive animals like whales in the process. How should scientists balance the potential hazard to whales against the possible benefit to the marine environment?

για τις απαντήσεις στο http://www.montereyinstitute.org/noaa/lesson13/l13la2.html


Written by dds2

3 Νοεμβρίου, 2014 at 10:43 μμ

Ξύπνα! Ξεπουλούν τις παραλίες μας! Υπογράφουμε εδώ

leave a comment »

Γιατί είναι σημαντικό;
Ακούγεται εξωφρενικό, αλλά αυτό το καλοκαίρι ίσως να είναι το τελευταίο που θα μπορούμε να χαρούμε ελεύθερα τις Ελληνικές παραλίες! Αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση σχεδιάζει εγκληματικό νομοσχέδιο για να ξεπουλήσει τις παραλίες μας σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Αν αυτό περάσει, τα παιδιά μας κινδυνεύουν να κληρονομήσουν μια Ελλάδα με τσιμεντωμένες παραλίες, που κάθε σπιθαμή τους θα ανήκει σε εταιρίες και πρόσβαση θα έχουν μόνο όσοι πληρώνουν. Έχουμε όμως μια ευκαιρία να αποτρέψουμε αυτό το έκτρωμα πριν είναι πολύ αργά.

Την Τρίτη κλείνει η δημόσια διαβούλευση για το νομοσχέδιο και οι Υπουργοί Οικονομικών και Τουρισμού ελπίζουν να περάσει απαρατήρητο. Έχει όμως ήδη αρχίσει να γιγαντώνεται ένα κίνημα αντίδρασης και εμείς σκοπεύουμε να τους παραδώσουμε χιλιάδες φωνές διαμαρτυρίας και να δημιουργήσουμε θύελλα στα ΜΜΕ. Αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που θέλει η κυβέρνηση λίγο πριν τις Ευρωεκλογές — μια τεράστια κατακραυγή από χιλιάδες πολίτες που θα ξεσκεπάσει το σκάνδαλο.

Ας δημιουργήσουμε λοιπόν ένα τσουνάμι διαμαρτυρίας από κάθε γωνιά της Ελλάδας, για να σταματήσουμε το σχέδιο νόμου πριν φτάσει στη Βουλή. Υπόγραψε το ψήφισμα τώρα και διάδωσέ το στους πάντες!

Το νομοσχέδιο όχι μόνο νομιμοποιεί τις αυθαίρετες επιχειρήσεις που ήδη καταπατούν παράνομα τις παραλίες αλλά μάλιστα επιτρέπει σε εταιρίες να καλύψουν κάθε σπιθαμή δημόσιας παραλίας στην Ελλάδα με ομπρέλες και πλαστικές ξαπλώστρες, να χτίσουν πάνω στο κύμα, ακόμη και να μπαζώσουν τις θάλασσες!

Οι παραλίες της Ελλάδας έχουν επιβιώσει χιλιάδες χρόνια ιστορίας και οι προγονοί μας έδωσαν αγώνες για να μπορούμε να χαιρόμαστε ελεύθερα τους φυσικούς θησαυρούς αυτής της χώρας. Τώρα είναι η δική μας σειρά να ενώσουμε τις φωνές μας για να προστατεύσουμε τη φυσική μας κληρονομιά για τις επόμενες γενιές. Η μόνη δύναμη που μπορεί να σταματήσει αυτό το έγκλημα είμαστε όλοι εμείς! Υπόγραψε το ψήφισμα τώρα και προώθησε το σε φίλους και γνωστούς.


Ως πολίτες, δηλώνουμε εξοργισμένοι με το σχέδιό σας να ξεπουλήσετε τις παραλίες της χώρας μας σε ιδιώτες. Σας ζητάμε να αποσύρετε αμέσως το σχέδιο νόμου για τον αιγιαλό και την παραλία που νομιμοποιεί αυθαίρετες επιχειρήσεις και επιτρέπει την πλήρη εκμετάλλευση, το χτίσιμο και το μπάζωμα των παραλιών μας από εταιρίες. Έχετε υποχρέωση να σεβαστείτε το Σύνταγμα της χώρας μας το οποίο προστατεύει το δικαίωμα των πολιτών για ελεύθερη πρόσβαση στην ακτή, να προστατεύσετε τον φυσικό πλούτο της Ελλάδας και να τον διατηρήσετε για τις επόμενες γενιές και για το μέλλον του τουρισμού.



τα χημικά της Συρίας ποντίζονται νότια της Κρήτης

with one comment

Έτσι οι Αμερικανοί έχουν έναν επιπλέον λόγο να μην επιθυμούν η Ελλάδα να ανακηρύξει ΑΟΖ.

Μία μελέτη του καθηγητή Moshe Kol του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ δείχνει ότι τα υποπροϊόντα των χημικών όπλων θα καταστρέψουν ένα μέρος της θαλάσσιας ζωής και θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στο θέμα της αλιείας και γενικότερα της μόλυνσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος.
Εάν όλα τα κράτη της ΕΕ είχαν δημιουργήσει ΑΟΖ στην Μεσόγειο θα μπορούσαν να μην επιτρέψουν στους Αμερικανούς, τους Ρώσους και τους Κινέζους να προχωρήσουν στην μόλυνση της Μεσογείου και να αναγκαστούν να τα πάνε στη μέση του Ατλαντικού Ωκεανού!!!”
Έτσι έχουμε από την μία πλευρά τους Γερμανούς να μας σκοτώνουν με το θανατηφόρο μνημόνιο- σε συνεργασία με τους κρατιστές της κυβέρνησης-και από την άλλη τους Αμερικανούς να μετατρέπουν την Κρήτη σε νησί-φάντασμα και την Ελλάδα σε χώρα υποψήφια να πρωταγωνιστήσει αρνητικά στην αναλογία θανάτων από καρκίνο στα προσεχή χρόνια.
Όποιος από σας αναρωτιέται γιατί συμβαίνουν σε μας όλα αυτά η απάντηση βρίσκεται στην κακή ποιότητα των κακομούτσουνων τουρκόσπορων Ελλήνων οι οποίοι βουτηγμένοι μέσα στην πνευματική μαλθακότητα της μεταπολίτευσης το μόνο που τους ενδιέφερε είναι η τζάμπα μαγκιά και η επίδειξη.

Για το ίδιο θέμα στο site της Greenpeace διαβάζουμε>

Τα χημικά όπλα δεν έχουν καμία θέση στον πλανήτη. Στην περίπτωση των χημικών όπλων της Συρίας, η καταστροφή πρέπει να γίνει με τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια για τη θαλάσσια ζωή και την ανθρώπινη υγεία. Η διαφάνεια και η ενημέρωση είναι τα μόνα όπλα που μπορούν να διαλύσουν την ανασφάλεια και ανησυχία που απλώνεται στους πολίτες. Και αυτό πρέπει να διασφαλιστεί από την ελληνική κυβέρνηση…

πηγή και ολόκληρο στο http://www.pentapostagma.gr/2014/04/…I2_k

Written by dds2

23 Απριλίου, 2014 at 10:30 μμ

Synthetic Sea ….. NEW version for 2010

with one comment

Written by dds2

19 Ιουλίου, 2013 at 12:18 πμ


leave a comment »


Ένα από τα σημαντικότερα σύγχρονα μνημεία που δίνουν το στίγμα της Ελλάδας και την περίοπτη θέση που κατείχε ανέκαθεν η χώρα μας στην παγκόσμια ναυτική ιστορία αργοσβήνει, παραδομένο στη φθορά του χρόνου και την εγκατάλειψη. Το Eλληνικό Φαρικό δίκτυο αριθμεί σήμερα 120 παραδοσιακούς φάρους μέσης ηλικίας περίπου 2 αιώνων. Μόνον οι 20 βρίσκονται σε καλή κατάσταση ενώ μέτρια χαρακτηρίζεται η κατάσταση άλλων 30. Στους υπόλοιπους τα σημάδια φθοράς είναι ορατά και δια γυμνού οφθαλμού. Το 1998 η Υπηρεσία Φάρων του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (ΓΕΝ) , στην οποία ανήκει η ευθύνη για την διαχείριση του δικτύου, εκπόνησε ένα συνολικό πρόγραμμα συντήρησης και αποκατάστασης όλων των κτισμάτων και προώθησε το σχέδιο αυτό προς ένταξη στο Β΄ Κοινοτικό πλαίσιο στήριξης.

συνέχεια … http://www.faroi.com/

Written by dds2

22 Μαρτίου, 2013 at 12:04 μμ

το κρίμα για τον θαλασσινό πολιτισμό μας

leave a comment »

Τράτες, γρι-γρι και τρεχαντήρια πεθαίνουν στη στεριά

Της Μαργαριτας Πουρναρα, Καθημερινή 7/8/11

Η σιδερένια «χούφτα» του εκσκαφέα πέφτει πάνω στο ξύλινο σκαρί, σαν μυθικό τέρας που καταβροχθίζει ανυπεράσπιστο ζώο. Στην αρχή το χτυπάει στα ύφαλα και ύστερα το αποτελειώνει με δυο – τρεις κινήσεις του βραχίονα. Οι νομείς βγάζουν έναν σπαρακτικό ήχο καθώς σπάζουν, τα μαδέρια ανοίγουν, το πλεούμενο που δεν λογάριασε ποτέ τη θάλασσα, δεν φοβήθηκε τον καιρό, «πεθαίνει» στη στεριά. Μέσα σε ένα τέταρτο της ώρας, μυστικά της ναυπηγικής τέχνης, που άντεξαν πάνω από 2.500 χιλιάδες χρόνια, ξαναγυρίζουν στη λήθη.

Ακούγεται τρελό, παράλογο, αλλά τα 20 τελευταία χρόνια πάνω από 5.000 ξύλινα αλιευτικά σκάφη –από τα ωραιότερα που αρμένιζαν στις θάλασσές μας– καταστράφηκαν με τις ευλογίες της ελληνικής πολιτείας και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Τρεχαντήρια, γρι-γρι, γαΐτες, καραβόσκαρα, περάματα, Λίμπερτι, τράτες παραδόθηκαν στις μπουλντόζες και, παρουσία της αστυνομίας, κατάντησαν ένας μικρός σωρός από σανίδες.

Στη θλιβερή «τελετή» το παρών δίνουν και οι ψαράδες, που προτίμησαν τις παχυλές αμοιβές που δίνει η Ευρώπη για την απόσυρση της αλιευτικής αδείας, με την προϋπόθεση βέβαια ότι θα διαλύσουν τα σκάφη τους. Μερικοί το μετανιώνουν, βλέποντας τον πιστό συνοδοιπόρο τους, το καλοτάξιδο σκαρί με τ’ όνομα συνήθως κάποιου αγίου, να έχει τέτοιο άδοξο τέλος, αλλά είναι πια αργά.

Από τη δεκαετία του 1990

Το χρονικό του αφανισμού του ελληνικού στόλου των ψαροκάικων, που ακόμα και σήμερα είναι ο μεγαλύτερος στη Γηραιά Ηπειρο αριθμώντας περίπου 17.500 σκάφη, ξεκινά τη δεκαετία του 1990. Στο πλαίσιο της Κοινής Ευρωπαϊκής Αλιευτικής Πολιτικής δόθηκαν ισχυρά οικονομικά κίνητρα στους ψαράδες να αφήσουν τη θάλασσα, έτσι ώστε να περιοριστεί η αλιεία στα ευρωπαϊκά ύδατα. Ενώ όμως η πολιτική αυτή ήταν σχεδιασμένη για να προστατεύσει την πανίδα και τη χλωρίδα του βυθού, δεν προέβλεπε την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Τα ελληνικά ξύλινα σκαριά συμπυκνώνουν τη ναυπηγική τέχνη, διασώζουν τα θαυμαστά εμπειρικά σχέδια των καραβομαραγκών που έχουν φύγει από τη ζωή, αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της ίδιας της ιστορίας της χώρας. Προκειμένου όμως να γίνει μια γρήγορη απορρόφηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων, κανείς δεν σκέφτηκε να σταματήσει την καταστροφή τους. Ετσι, τα πιο σπάνια δείγματα έχουν ήδη χαθεί χωρίς να έχει αποτυπωθεί το σχέδιο του σκαριού, χωρίς να μείνει πίσω το παραμικρό ίχνος μιας παράδοσης που γεννήθηκε στην αρχαιότητα. Μαζί χάνεται και το επάγγελμα του καραβομαραγκού, καθώς τα καρνάγια και οι ταρσανάδες δεν παίρνουν πια πολλές παραγγελίες για να φτιαχτούν ή να επιδιορθωθούν ξύλινα πλεούμενα.

Ουδείς ενδιαφέρθηκε

«Από το 1999 έως σήμερα, που ιδρύθηκε ο Ομιλος Φίλων Παραδοσιακών Σκαφών, έχουμε στείλει επιστολές και έχουμε αποπειραθεί να συναντήσουμε όλους τους εκάστοτε υπουργούς Πολισμού και Ναυτιλίας. Παρουσιάσαμε μελέτες και στοιχεία, προτείναμε εναλλακτικές λύσεις, όπως να αποσύρεται η αλιευτική άδεια αλλά να διασώζεται το πλεούμενο. Να μετατρέπεται έτσι ώστε να μπορεί να συνεχίσει στη θάλασσα για ιδιωτική ή τουριστική χρήση. Κανείς από τους υπευθύνους δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να σταματήσει αυτό το έγκλημα. Ακόμα και ο σημερινός πρόεδρος του ΟΛΠ, Γιώργος Ανωμερίτης, που ήταν από τα ιδρυτικά μας στελέχη στον όμιλο, δεν έχει κάνει κάτι μέχρι στιγμής», λέει ο πρόεδρος του ομίλου, Νίκος Καβαλλιέρος, υποναύαρχος του Λιμενικού Σώματος ε.α.

Μαζί του, επισκεφθήκαμε ένα από τα πιο φημισμένα ναυπηγεία της Ελλάδας, στο Πέραμα. Εκεί συναντήσαμε τον αντιπρόεδρο του ομίλου, τον ναυπηγό και επιχειρηματία Μιχάλη Ψαρρό. «Εχουμε προσπαθήσει να σώσουμε μερικά παραδοσιακά σκαριά, αλλά χάνουμε τη μάχη. Να, αυτό το υπέροχο τρεχαντήρι, το έφερα εδώ να το φτιάξουμε μέχρι να δούμε τι θα το κάνουμε. Βλέπεις, το κράτος βάζει τεκμήρια και φορολογεί ανάλογα με τα μέτρα του σκάφους. Με το ίδιο ποσό φορολογείται αυτός που έχει ένα σκαρί του 1940, 16 μέτρων, με μηχανή 60 hp, και κάποιος που έχει πλαστικό σκάφος του 2009, 16 μέτρων, 2.000 hp. Ποιος λοιπόν θα το αγοράσει; Κάποτε αυτοί που είχαν πλεούμενα –από τους απλούς ψαράδες μέχρι τους πιο ευκατάστατους– ήταν άρχοντες. Τώρα, το μόνο που νοιάζει τους σημερινούς κατόχους είναι πότε θα φτάσουν στη Μύκονο. Πάνε οι καλές εποχές, που το ταξίδι είχε αξία και όχι ο προορισμός.»

Την πιο έγκυρη επιστημονική έρευνα για τα ξύλινα πλεούμενα που διαλύθηκαν, εκπόνησε το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών με τη βοήθεια του Ιδρύματος Λάτση, το 2009. Ο υπεύθυνος της έρευνας, Αργύρης Καπανταγάκης, τονίζει στην «Κ»: «Την τελευταία 20ετία έχουμε χάσει πάνω από 3.000 τρεχαντήρια, 600 γαΐτες, 150 καραβόσκαρα. Χάσαμε γνώση που είχε περάσει από γενιά σε γενιά, καθώς το ξύλο ήταν το πρώτο ναυπηγικό υλικό για χιλιάδες χρόνια. Δυστυχώς, ακόμα και τα σκάφη που σώθηκαν και δωρήθηκαν σε δήμους ή μουσεία δεν είχαν καλύτερη τύχη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το γρι-γρι “Χαράλαμπος”, που είναι έκθεμα στο λιμεναρχείο Ηρακλείου. Τα ξύλα του έχουν αρχίσει να σαπίζουν».

Υπάρχει λύση; Ισως να γίνει ένα μεγάλο μουσείο στο νέο θαλάσσιο μέτωπο που θα διαμορφωθεί στο λιμάνι του Πειραιά, όπου Ελληνες και ξένοι να μπορούν να δουν να λικνίζονται στο κύμα όσα σκαριά προλάβουμε να διασώσουμε…


«Σκοτώνουν» τα καΐκια για να ζήσουν τα ψάρια_(…EΛΛAΔA…)

Written by dds2

11 Νοεμβρίου, 2011 at 1:54 μμ

“Great Pacific Garbage Patch”

leave a comment »

Over 12,000 Tons of Plastic Ingested by Fish (VIDEO)

Fish in the North Pacific ingest plastic at a rate of roughly 12,000- to 24,000 tons per year, according to researchers from the Scripps Environmental Accumulation of Plastic Expedition (SEAPLEX).

That’s news that should give all of us a bellyache.

Peter Davison and Rebecca Asch, two graduate students from SEAPLEX, traveled more than more than 1,000 miles west of California to the eastern sector of the North Pacific Subtropical Gyre on the Scripps research vessel New Horizon, says Science Daily. They collected numerous samples of fish specimens, water samples and marine debris at both surface level and thousands of feet below the surface.

Of the 141 fishes spanning 27 species dissected in the study, Davison and Asch found that 9.2 percent of the stomach contents of mid-water fishes contained plastic debris, primarily broken-down bits smaller than a human fingernail. The researchers say the majority of the stomach plastic pieces were so small their origin could not be determined.

“About nine percent of examined fishes contained plastic in their stomach. That is an underestimate of the true ingestion rate because a fish may regurgitate or pass a plastic item, or even die from eating it. We didn’t measure those rates, so our nine percent figure is too low by an unknown amount,” said Davison.

You can see photos of the SEAPLEX expedition via Flickr. To get an idea of what the plastic bits found in the fishes’ stomachs look like, here’s a photo of the hundreds of shards of plastic found in the stomach of a sea turtle off the coast of Argentina.

The study was published in Marine Ecology Progress Series.

The SEAPLEX team mostly studied lanternfish, who have luminescent tissue; they play a key role in the food chain as they connect plankton with higher levels. As Asch notes, “We have estimated the incidence at which plastic is entering the food chain and I think there are potential impacts, but what those impacts are will take more research.”

The SEAPLEX researchers were specifically focusing on plastic ingestion and studying such effects as the “toxicological impacts on fish and composition of the plastic” were not part of the study, but would certainly be areas of study to pursue, especially as far the effects of plastic pollution on both fish and the ocean. Who knows what the fish we sit down to eat have themselves ingested?

More about the “Great Pacific Garbage Patch” the ocean has become in the video below.

Related Care2 Coverage

Photo of tangled fishing line and other ocean debris — with octopus hooks, mollusks, crustaceans and other organisms — found on Pacifica beach by ingridtaylar.

Read more: http://www.care2.com/causes/over-12000-tons-plastic-ingested-by-fis.html#ixzz1RK5XketB

Written by dds2

6 Ιουλίου, 2011 at 1:18 μμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with , , ,