περιβάλλον και πολιτική

Posts Tagged ‘εργασίες – μελέτες

Διακήρυξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Εκκλησίας της Αγγλίας για την Μοντέρνα Δουλεία

leave a comment »

Modern Slavery – A Joint Declaration

source: https://www.patriarchate.org/-/modern-slavery-a-joint-declaration

logo_en

  1. We, Bartholomew, Archbishop of Constantinople-New Rome and Ecumenical Patriarch, and Justin, Archbishop of Canterbury and Primate of All England, co-sponsored a special international Forum on Modern Slavery titled “Sins Before Our Eyes” at the Phanar from February 6-7, 2017. The Forum, originally proposed during the official visit by the Ecumenical Patriarch to Lambeth Palace in November 2015, was a high-level gathering of distinguished scholars, practitioners and policymakers from around the world, invited to discuss the contemporary problem of human exploitation. The Forum also takes place within the context of 2017: The Year of the Sanctity of Childhood, as declared by the Ecumenical Patriarchate.
  2. For religious communities worldwide and for the global human-rights community, the protection of human dignity and fundamental human rights is of utmost importance. The role of the Church in the world is “to preach good news to the poor, to bind up the brokenhearted, to proclaim release to the captives and to set at liberty the oppressed.” (Isaiah 61.1, Luke 4.18) This was clearly articulated in the final Encyclical of the Holy and Great Council of the Orthodox Church (Crete, June 2016): “The Church lives not for herself. She offers herself for the whole of humanity in order to raise up and renew the world into a new heaven and a new earth.”
  3. We are convinced that there is an intimate and inseparable link between preserving God’s natural creation and protecting God’s image in every human being, especially those most vulnerable to the myriad forms of human exploitation that comprise the sin of modern slavery. The same arrogance and greed are to blame for the oppression and exploitation of innocent victims – most often children and women – of human trafficking, human smuggling, prostitution, the sale of human organs, indentured labor, and the many other dimensions of modern slavery. Each and every person bears the burden and pays the price for the fact that there are more people in slavery today than at any other time in history.
  4. In his keynote address, the Ecumenical Patriarch observed: “The Orthodox Church is often accused of neglecting the world for the sake of liturgical worship and spiritual life, turning primarily toward the Kingdom of God to come, disregarding challenges of the present. In fact, however, whatever the Church says, whatever the Church does, is done in the Name of God and for the sake of human dignity and the eternal destiny of the human being. It is impossible for the Church to close its eyes to evil, to be indifferent to the cry of the needy, oppressed and exploited. True Faith is a source of permanent struggle against the powers of inhumanity.” In his opening address, Archbishop Welby emphasized: “Slavery is all around us, but we are too blind to see it. It is in our hands, and yet we are too insensitive to touch it. The enslaved are next to us in the streets, but we are too ignorant to walk alongside them. It must not be relegated to a footnote in history. It is still a living reality in all of our communities, as I have seen from personal experience in the United Kingdom, not because we think it is acceptable, but because our sin lies in blindness and ignorance.”
  5. Therefore,
    1. We condemn all forms of human enslavement as the most heinous of sins, inasmuch as it violates the free will and the integrity of every human being created in the image of God.
    2. We commend the efforts of the international community and endorse the United Nations Protocol to Prevent, Suppress and Punish Trafficking in Persons, especially Women and Children.
    3. We pray that all victims of modern slavery may be liberated in order to rebuild their lives and that the perpetrators may be brought to justice.
    4. We repent for not doing nearly enough swiftly enough to curb the plague of modern slavery, acknowledging that our ignorance and indifference are the worst forms of tolerance and complicity. We are judged each day by what we refuse to see and fail to do for the most vulnerable among us.
    5. We appeal to local and national governments to pass and implement strict laws against modern slavery, with a budget and capability to ensure organizations are held to account for modern slavery in their supply chains, while also allocating resources and services for trafficking victims, who are exposed to and endangered by such injustice.
    6. We encourage our leaders to find appropriate and effective ways of prosecuting those involved in human trafficking, preventing all forms of modern slavery, and protecting its victims in our communities and promoting hope wherever people are exploited.
    7. We urge our faithful and communities – the members of the Orthodox Church and the Church of England – as well as all people of good will to become educated, raise awareness, and take action with regard to these tragedies of modern slavery, and to commit themselves to working and praying actively towards the eradication of this scourge against humanity.
    8. We commit to the establishment of a joint taskforce for modern slavery to bring forward timely recommendations as to how the Orthodox Church and the Church of England can collaborate in the battle against this cruel exploitation.

At the Phanar, February 7, 2017

✠ BARTHOLOMEW
Archbishop of Constantinople-New Rome
and Ecumenical Patriarch

✠ JUSTIN
Archbishop of Canterbury
and Primate of All England

 

previous on this site:

 

Written by dds2

Απρίλιος 11, 2017 at 11:42 πμ

Υδρογεωλογική μελέτη των καρτστικών πηγών της Οκτωνιάς, της Κεντρικής Εύβοιας, Λαμπροπούλου Αικ.

leave a comment »

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ

ΣΧΟΛΗ ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ

Λαμπροπούλου Αιακατερίνη, πτυχιακή εργασία 2011

Written by dds2

Μαρτίου 8, 2017 at 10:26 πμ

υδροβιότοπος Λιβάδι-Κολοβρέχτης

3 Σχόλια

πρόσθετα μεταγενέστερα στοιχεία, σύνδεσμοι και ιστότοποι για την υπόθεση:

από τη Βάση Δεδομένων του logo_ygrotopio του WWF (στο http://www.oikoskopio.gr/ygrotopio/general/report.php?id=75&param=themeleiwdn&lang=el_GR )

Περιγραφή

Το έλος Ψαχνών ή Κολοβρέχτης βρίσκεται περίπου 3 χιλιόμετρα βόρεια της Νέας Αρτάκης, στο Δήμο Χαλκιδέων. Έχει καταγραφεί ως υγρότοπος από το ΕΚΒΥ με κωδικό GR242274000 και όνομα «Έλος Ψαχνά ή Λιβάδι ή Κολοβρέχτης» (Ζαλίδης & Μαντζαβέλλας 1994) και περιλαμβάνεται στην απογραφή του WWF Ελλάς για τους υγρότοπους του Αιγαίου (Κατσαδωράκης & Παραγκαμιάν 2007). Το μεγαλύτερο τμήμα του είναι έλος γλυκού νερού, με καρστική τροφοδοσία ενώ τα στραγγιστικά κανάλια που έχουν διανοιχθεί οδηγούν το νερό στη θάλασσα σχηματίζοντας μια τεχνητή εκβολή. Στο παράκτιο τμήμα υπάρχουν αλμυρόβαλτοι και αλίπεδα. Σε αυτήν την κατηγορία υγρότοπων είναι ο μεγαλύτερος στην Εύβοια και ένας από τους μεγαλύτερους στο νησιωτικό Αιγαίο. Λόγω της σύνθεσής του και των τύπων οικότοπων που απαντώνται είναι πολύ σημαντικός για την ορνιθοπανίδα. Οι κύριες ανθρώπινες δραστηριότητες στον υγρότοπο είναι οι εντατικές καλλιέργειες στα όριά του και η παρουσία ιχθυοτροφείου κοντά στη θάλασσα. Οι στραγγίσεις για την επέκταση των καλλιεργειών αποτέλεσαν και αποτελούν την κύρια απειλή για το έλος. Οι δραστηριότητες στην λεκάνη απορροής είναι σχετικά έντονες με κυρίαρχες τις καλλιέργειες, τη βοσκή και την ασυνεχή δόμηση. Απαντώνται οι οικότοποι 72Α0 – Καλαμώνες, 1310 – Μονοετής βλάστηση με Salicornia και άλλα είδη των λασπωδών και αμμωδών ζωνών και 1410 – Μεσογειακά αλίπεδα (Juncetalia maritimi). Η βλάστηση είναι κυρίως υπερυδατική με αγριοκάλαμα (Phragmites australis) και βούρλα (Juncus sp. & Carex sp.), υφυδατική με φακή (Lemna minor), ενώ στον αλμυρόβαλτο προς τη θάλασσα φύονται κυρίως αρμυρήθρες. [Επισκέψεις για την απογραφή: Γ. Κατσαδωράκης, Ν. Γεωργιάδης & Ν. Παναγιώτου 3/2005].


ΚΟΛΟΒΡΕΧΤΗΣ Α & Β ΖΩΝΗ

στην φωτογραφία η Α΄και Β΄ζώνη προστασίας

«Καταγγελία περιστατικών αυθαίρετης καύσης και εκχέρσωσης καλαμιώνων και καταπάτησης δημόσιας γης στην περιοχή του υγροβιοτόπου «Λιβάδι» (Κολοβρέχτης) στα διοικητικά όρια του Δήμου Διρφύων – Μεσσαπίων (Δημοτική Ενότητα Μεσσαπίων, Δημοτική Κοινότητα Ψαχνών)»

Από την Ορνιθολογική προέρχεται το πιό πάνω (Αθήνα, 6 Φεβρουαρίου 2017 Αριθ. πρωτ.: 17/040, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ,  www.ornithologiki.gr )

«Παραβάσεις του Ν. 1650/86 εντός της προστατευόμενης περιοχής και ζώνης
οικιστικού ελέγχου (ΖΟΕ) «Λιβάδι» ή «Κολοβρέχτης» εντός διοικητικών ορίων των
Δήμων Διρφύων – Μεσσαπίων και Χαλκιδέων»

Το ανωτέρω είναι έγγραφη απάντηση από την ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΜΩΝ – ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ – ΤΜΗΜΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΥΔΡΟΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ Π. Ε. ΕΥΒΟΙΑΣ, Χαλκίδα, 23 Ιανουαρίου 2017,
Αρ. πρωτ.: 207896/1727/16



η αρχική δημοσίευση της 20/2/17

[Δημοσιεύω το πιο κάτω κείμενο μου. Είναι από το 2010. Τα πράγματα στην περιοχή όχι μόνο δεν έχουν βελτιωθεί αλλά αντιθέτως έχουν χειροτερεύσει πολυποίκιλα. Το τελευταίο δίμηνο 4 πυρκαγιές ξέσπασαν μέσα στην προστατευόμενη περιοχή. Στο παρελθόν έχουν υπάρξει άνθρωποι και ομάδες που έχουν κάνει προσπάθειες για την προστασία του τόπου και ανάδειξη του θέματος. Το ίδιο συμβαίνει και αυτές τις μέρες. Ως συνδρομή και για ενημέρωση ευρύτερη, αφού κατά βάθος δεν υπάρχει γνώση και ευαισθησία στη τοπική κοινωνία, αναρτώ το παρόν. Το Δίκτυο Πολιτών και  Οργανώσεων για το Περιβάλλον που κάποια χρόνια πριν δραστηριοποιήθηκε για κάποια περίοδο στην Εύβοια είχε προχωρήσει σε κάποιες ενέργειες και είχε υπάρξει ενόχληση αυτοδιοικητικών φορέων εξ αυτού του λόγου. 

Προσθέτω το κείμενο-ανάρτηση από το Ουλαλούμ (ελευθεριακή πολιτική συλλογικότητα) και την ΟΜΑΔΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΥΓΡΟΤΟΠΟΥ ΤΟΥ ΚΟΛΟΒΡΕΧΤΗ (Επικοινωνία – kolobrextissos@gmail.com).

Φαίνεται όμως ότι διαχρονικά υπάρχουν λίγοι φίλοι και γνωστοί που αγωνίζονται για τον σημαντικό και τόσο κοντινό αυτό υγροβιότοπο. Εύχομαι να επιτύχουν κάτι στην τωρινή φάση του αγώνα τους]

Η περίπτωση του υγρότοπου Λιβάδι-Κολοβρέχτης

Πρόκειται για έναν μικρό υγρότοπο που βρίσκεται 12 χλμ βόρεια της Χαλκίδας, στα όρια των δήμων Ψαχνών και Νέας Αρτάκης. Η δυτική του πλευρά βρέχεται από τον Βόρειο Ευβοϊκό κόλπο. Το όνομά του το έχει πάρει από τον ποταμό που τον διασχίζει και χύνεται στον Β. Ευβοϊκό κόλπο. Η περιοχή έχει ιδιαίτερη φυσική, οικολογική, αισθητική κλπ αξία (βλ. εικ.1). Ο υγρότοπος είναι προστατευόμενος από το Π.Δ. 642/1-8-1989 (ΦΕΚ 642/9 Οκτ 1989).

%ce%b4%ce%af%cf%81%cf%86%cf%85

εικ.1. Άποψη του υγρότοπου προς τα Ανατολικά. Στο βάθος η Δίρφυ.

Στον υδροβιότοπο που υπάρχει στην περιοχή φωλιάζουν, ξεκουράζονται και ανεφοδιάζονται μερικά από σπάνια είδη πουλιών, ακόμη και παγκοσμίως, όπως ερωδιοί, χαλκόκοτες, λιβαδόκιρκοι, μαυρογλάρονα, βαλτόκιρκοι, καλαμοτσικνάδες, αλκυόνες κα. Μερικά εξ αυτών ανήκουν στα απειλούμενα με εξαφάνιση είδη. Στον βιότοπο έχουν καταμετρηθεί από 49-56 (διαφορετικά στοιχεία σε διάφορες μελέτες) είδη προστατευόμενων πουλιών. Επίσης δεκάδες μεταναστευτικών (βλ. εικ. 2).

%ce%ba%cf%89%ce%bb%ce%bf%ce%b2%cf%81%ce%ad%cf%87%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b9%ce%ac

εικ. 2.

Επίσης υπάρχουν πέραν των πτηνών βάτραχοι, νεροχελώνες, νερόφιδα κα. Και στην χλωρίδα του υγρότοπου υπάρχουν πολλά και αξιόλογα είδη.

Ο υδροβιότοπος αυτός είναι ένα αξιολογότατο ενδιαίτημα για πολλά είδη ζώων και κυρίως πουλιών. Η σημασία του θα μπορούσε να ειπωθεί είναι αντιστρόφως ανάλογη του μεγέθους του. Επιπλέον στην πραγματικότητα αποτελεί μέρος, ένα κρίκο, σε μια αλυσίδα-δίκτυο υγροβιότοπων που απλώνονται κατά μήκος του νησιού της Εύβοιας. Αυτοί ξεκινούν από την Ιστιαία (Μικρό και Μεγάλο Λιβάρι) και προχωρούν μέχρι το νότιο μέρος του νησιού, στην Κάρυστο, με ενδιάμεσους σταθμούς βόρεια και νότια της Χαλκίδας (Κολοβρέχτης, Αλυκές Δροσιάς και Αλυκές Ν. Λαμψάκου), νοτιότερα φυσική λίμνη του Δύστου κλπ.

Εάν τα πράγματα ήταν μόνο έτσι όπως αναφέρεται πιο πάνω θα ήταν πολύ καλά. Πολύ καλά για να αποτελούν μέρος της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας. Και βέβαια δεν είναι έτσι. Η πραγματικότητα του συγκεκριμένου υγρότοπου είναι κακή και ορισμένως φαίνεται και απελπιστική.

Αρχικά θα πρέπει να επισημανθεί ότι δυστυχώς τον υγρότοπο τέμνει η εθνική οδός Χαλκίδος-Β. Ευβοίας (επαρχιακό μεν δίκτυο, αρκετού όμως πλάτους και με μεγάλη κυκλοφοριακή φόρτιση). Έτσι ο υγρότοπος χωρίζεται σε δύο τμήματα, το δυτικό προς την θάλασσα και το ανατολικό προς το εσωτερικό του νησιού. Τα δύο τμήματα επικοινωνούν με τον ομώνυμο ποταμό που διέρχεται δια μέσω του υγρότοπου και με κάποια κανάλια.

Από το 1980 και μετά άρχισε μία μείωση των τρεχούμενων νερών και περιμετρική αργή συρρίκνωση του υγρότοπου. Η θάλασσα που μέχρι τότε χρησιμοποιείτο για μπάνια από κατοίκους της περιοχής άρχισε σιγά-σιγά να λασπώνει και έτσι οι λουόμενοι να μειώνονται. Μέχρι τότε η περιοχή και η θάλασσά της θεωρούντο σχεδόν παρθένα και ανεξερεύνητα μέρη, παρά την εγγύτητα τους σε μεγάλο αστικό κέντρο.

Το 1999 άρχισαν να εμφανίζονται μαγαζιά και σπίτια κυρίως στο προς την θάλασσα μέτωπο του υγρότοπου. Το 2000 μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ξηρασίας (μία από τις πολύ κακές τελευταίες χρονιές για όλη την Ελλάδα) κάποιοι βάζουν φωτιά. Μεγάλη έκταση καίγεται ολοσχερώς. Σε όλη την τελευταία δεκαετία γίνεται εκτεταμένη ρύπανση του υγρότοπου με εναπόθεση σκουπιδιών σε πάρα πολλά σημεία του. Κοντά του και στην θαλάσσια περιοχή στα δυτικά του εκρέουν οι βιολογικοί καθαρισμοί παρακείμενων δήμων. Η ποιότητα της επεξεργασίας των λυμάτων είναι πολύ αμφισβητούμενη και οι οικείες δημοτικές αρχές δεν δίνουν στοιχεία για αυτούς.

Ταυτοχρόνως ασκούνται έντονες πιέσεις από αγρότες της περιοχής. Με την βοήθεια και της ξηρασίας που για πολλά έτη παρουσιάστηκε, μεγάλες εκτάσεις περιμετρικά αλλά ακόμη και εσωτερικά του υγροβιότοπου χρησιμοποιούνται για καλλιέργεια (λόγω της φυσικής αποξήρανσης). Οι αγρότες μάλιστα υποστηρίζουν ότι έχουν τίτλους για την περιοχή (πράγμα μάλλον ανυπόστατο) και καλλιεργούν με ένταση και χρησιμοποιώντας όλα τα γνωστά και όχι ιδιαίτερα ωφέλιμα για το περιβάλλον μέσα (φυτοφάρμακα και χημικά λιπάσματα, οργώματα κλπ).

Ακολουθούν και άλλες πράξεις παρεμβάσεων και καταστροφών: καύση και εκχέρσωση του υπάρχοντος καλαμιώνα, κοπή δένδρων και άλλων ειδών της αυτοφυούς βλάστησης σε δεκάδες στρέμματα, όργωμα και άλλων σημείων για να χρησιμοποιηθούν για μελλοντική καλλιέργεια. Επιπλέον και από τα χειρότερα: ανοίγονται καινούργια κανάλια στραγγιστικά και κάποια που υπάρχουν από παλαιότερα χρόνια εκβαθύνονται (εικ.3). Σε σημεία της παραλίας της περιοχής καίγονται τοξικά υλικά όπως καλώδια και επίσης γίνεται μία διάσπαρτη απόρριψη χημικών και τοξικών υλικών όπως λάδια αυτοκινήτων, ηλεκτρονικές και ηλεκτρικές συσκευές κα. Ακόμη σε κανάλια πολλές φορές καταλήγουν νεκρά ζώα (γουρούνια κα, στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πολλές μονάδες εκτροφής ζώων).

%ce%ba%cf%89%ce%bb%ce%bf%ce%b2%cf%81%ce%ad%cf%87%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%bb%ce%b9

εικ. 3. Ένα από τα πρόσφατα κανάλια που διανοίχθηκαν

(πηγή: Σερβιτόρος της Εύβοιας)

Τέλος φαίνεται επειδή οι γνωστοί – άγνωστοι καταπατητές και καταστροφείς της περιοχής δεν είχαν μείνει ικανοποιημένοι από όλα τα προηγούμενα κατασκευάστηκε ένας νέος δρόμος εντός του πυρήνα του υγροβιότοπου. Ο δρόμος αυτός μήκους 2000 μέτρων έκοψε τον Κολοβρέχτη στην μέση. Πέραν της προφανούς καταστροφικής του ύπαρξης, ολέθριος ήταν και ο τρόπος κατασκευής του: χρησιμοποιήθηκαν μεταλλευτικά κατάλοιπα της εξορυκτικής δραστηριότητος της ΛΑΡΚΟ. Το υλικό αυτό κυρίως είναι οξείδια και σύμπλοκα βαρέων μετάλλων, περιέχον μεγάλες ποσότητες νικελίου, καδμίου και χρωμίου.

Τι έχει μείνει από τον κατά τ΄αλλα   προστατευόμενο υγρότοπο; Κατά πόσον μπορεί να συνεχίσει να είναι ενδιαίτημα όλων αυτών των οργανισμών, όλων αυτών των πουλιών που κάποτε τον κατοικούσαν και χρησιμοποιούσαν; Κατά πόσον μπορεί να χρησιμοποιείται από τον τοπικό πληθυσμό ή από επισκέπτες για δραστηριότητες απλές όπως ένας περίπατος, μπάνιο στην θάλασσα, παρατήρηση πουλιών (bird watching) η απλά για να μπορεί να ξεκουραστεί κανείς μέσα σε μία θεωρητικά προστατευόμενη περιοχή πλούσιου οικοσυστημικά και αισθητικά περιβάλλοντος;

Οι απαντήσεις στα προηγούμενα είναι πολύ δυσάρεστες. Ως προς την διαμόρφωση του τοπίου και την αισθητική του τόπου μόνο οι λέξεις αίσχος και θλίψη μπορούν να περιγράψουν την κατάσταση. Γιαυτό άλλωστε και κανείς δεν επισκέπτεται τον τόπο για να χαρεί την ομορφιά του και πλέον είναι σχεδόν δεκαετίες που έχουν εξαφανισθεί και οι κολυμβητές. Η αισθητική απαξίωση και αλλοίωση είναι τόση που έχει γυρίσει σαν μπούμεραγκ κατά των οικοπεδοφάγων: έχει σταματήσει σε μεγάλο βαθμό η οικιστική παρέμβαση στο θαλάσσιο μέτωπο, είτε για κατοικίες (εξοχικές) είτε για καταστήματα (ταβέρνες) αφού τίποτε δεν μπορεί να χαρεί κανείς (καθαρός αέρας, ανόθευτο φυσικό περιβάλλον, εγγύτητα στην θάλασσα κλπ).

Η κατάτμηση του Κολοβέχτη από τον εθνικό δρόμο τον χωρίζει με τρόπο τραγικό ιδίως για τα χερσαία ζώα (βλ. εικ. 4). Μικρά θηλαστικά και ερπετά με δυσκολία μπορούν να τον διασχίσουν και να επιβιώσουν. Ο νέος δρόμος που διανοίχθηκε εντός του πυρήνα δημιουργεί νέα κατατμημένα τμήματα του ενδιαιτήματος της περιοχής. Τις κατατμήσεις αυτές επιτείνουν και τα στραγγιστικά κανάλια που έχουν διανοιχθεί. Αυτά με σαφώς λιγότερο επιζήμιες συνέπειες από ότι οι δρόμοι. Η μείωση των εδαφών που ανήκουν στον υγρότοπο και η υποκλοπή τους από την γεωργική καλλιέργεια έχουν μειώσει σε πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό την έκταση του συνολικού ενδιαιτήματος.

%ce%ba%cf%89%ce%bb%ce%bf%ce%b2%cf%81%ce%ad%cf%87%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%87%ce%b5%ce%bb%cf%8e%ce%bd%ce%b1

εικ. 4. Χελώνα που σκοτώθηκε στην προσπάθεια διέλευσης του δρόμου (πηγή: http://kolobrexths.pblogs.gr/2008/04/h-helwna-den-ta-katafere.html )

Τα παρατηρούμενα στην περιοχή πτηνά έχουν μειωθεί. Είναι λιγότερα σε αριθμό ειδών, οι πληθυσμοί είτε μεταναστευτικών είτε μόνιμης παρουσίας ειδών έχουν μικρύνει. Ακόμη έχει μειωθεί ο χρόνος παραμονής των μεταναστευτικών.

Η σημαντική αξία του υγρότοπου έχει αναγνωρισθεί τόσο από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία (από το 2000) όσο και από τον Συνήγορο του Πολίτη. Και οι δύο αυτοί φορείς έχουν κάνει προσπάθεια ανάδειξης και διόρθωσης των προβλημάτων με επανειλημμένες παρεμβάσεις τους. Δυστυχώς τα μέχρι τώρα αποτελέσματα και η εξέλιξη του σημαντικού αυτού βιοτόπου είναι αρνητική και δυσοίωνη για το μέλλον.

Βιβλιογραφία και Δικτυογραφία:

  • 1) ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, Προγράμματα Συμπληρωματικής Εκπαίδευσης, 397 – ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ, ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ & ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, 2009, Πετράκης.
  • 2) Σερβιτόρος της Εύβοιας, http://www.servitoros.gr/index.php
  • 3) Περιοδικό ΕΡΩΔΙΟΣ, τ.1, Απρίλης 1992
  • 4) Περιοδικό Παρρησία, τ.1, Άνοιξη 1999
[το κείμενο προέρχεται από εργασία μου στο ΕΚΠΑ:
Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ, ΕΝΝΟΙΕΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ-(l397) -Εξέταση 4η – Ιαν. 2010 – Θέμα 2: «Εντοπίστε και περιγράψτε μια πραγματική περίπτωση κατακερματισμού ενός ενδιαιτήματος από την ελληνική πραγματικότητα. Αναφερθείτε στον ρόλο που διαδραμάτισε ο κατακερματισμός αναφορικά με τη διαμόρφωση του τοπίου και την επιβίωση των ειδών»]

Όχι στην καταστροφή του Κολοβρέχτη – Ο υγροβιότοπος είναι πηγή ζωής

Ο υγροβιότοπος Λιβάδι (Κολοβρέχτης)  βρίσκεται στα σύνορα των δήμων Μεσσαπίων-Διρφύων και Χαλκιδέων και αποτελεί ένα οικοσύστημα μεγάλης φυσικής και οικολογικής αξίας. Έχει κηρυχτεί προστατευόμενη περιοχή με  Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ. 642 Δ 9-10-1989) και προστατεύεται από  διεθνείς συνθήκες (Ramsar-Βέρνης) τις οποίες έχει υπογράψει και δεσμεύουν το ελληνικό κράτος. Όμως, στην πραγματικότητα αντί να προστατεύεται, ο υγροβιότοπος υποβαθμίζεται, λεηλατείται και καταστρέφεται συνειδητά:  από τις φωτιές που μπαίνουν στους καλαμιώνες με στόχο την καταπάτηση του χώρου και την επέκταση των γεωργικών καλλιεργειών, από τα βιομηχανικά απόβλητα που ρέουν από γειτονικές επιχειρήσεις, τις απορρίψεις σκουπιδιών και μπάζων, τα αστικά λύματα, τις παράνομες εκχερσώσεις και επιχωματώσεις με στόχο την καταπάτηση, την παράνομη κατασκευή καναλιών απορροής, τα φυτοφάρμακα και τα αγροτοκτηνοτροφικά απόβλητα, το παράνομο κυνήγι και την παράνομη βοσκή ζώων, την κίνηση τροχοφόρων και το παράνομο στρώσιμο δρόμων. Όλα αυτά πάντα με τη συνένοχη παντελή αδιαφορία των υποτιθέμενων υπεύθυνων αρχών.

Διαχρονικά στον υγροβιότοπο ζούσαν ή διαχείμαζαν πολλά πουλιά (ερωδιοί, χαλκόκοτες, γλαρόνια, πρασινοκέφαλες πάπιες, γερακίνες, ασημόγλαροι και καστανοκέφαλοι γλάροι, καλημάνες κ.α) αφού αποτελεί ένα σημαντικό πέρασμα υδρόβιων πτηνών μερικά από τα οποία είναι πολύ σπάνια, όπως οι καλημάνες.  Στο παρελθόν έχουν καταμετρηθεί 49 προστατευόμενα είδη πουλιών ενώ υπάρχουν και δεκάδες άλλα μεταναστευτικά και μη.

Σήμερα, θεωρείται ότι οι ανθρώπινες παρεμβάσεις μειώνουν τραγικά τους πληθυσμούς των πουλιών. Οι καταπατητές συνεχίζουν ανενόχλητοι την καταστροφή με εμπρησμούς και άλλες παρεμβάσεις ενώ οι αρμόδιες υπηρεσίες του Κράτους κάνουν εδώ και δεκαετίες  τα στραβά μάτια.  Η ‘’Ομάδα Πολιτών για τη Διάσωση του Υγροτόπου του Κολοβρέχτη’’ καταγγέλλει:  τον τελευταίο καιρό με αλλεπάλληλες φωτιές-εμπρησμούς, οι επίδοξοι διεκδικητές και καταπατητές του υγροτόπου προσπαθούν να δημιουργήσουν το έδαφος για να εισβάλουν περισσότερο μέσα στον πυρήνα του υδροβιοτόπου. Επιπλέον και αμέσως μετά τις πρόσφατες πυρκαγιές του Δεκεμβρίου ένα καμένο κομμάτι έχει ήδη μπαζωθεί από κάποιους διεκδικητές, ενώ εντός της ζώνης Α’ του υδροβιότοπου βρίσκεται εγκατεστημένη μπουλντόζα η οποία προχωρά σε εργασίες διαμόρφωσης.΄

ko6-300x225ko3-300x225

Οι εμπρησμοί όμως δεν είναι κάτι που συμβαίνει τελευταία, είναι η πάγια εγκληματική τακτική των καταπατητών εδώ και πολλά χρόνια, οι οποίοι, με την ανοχή πάντα των αρμόδιων υπηρεσιών, σταδιακά καταστρέφουν τον υγροβιότοπο. Ο προηγούμενος εμπρησμός είχε συμβεί στις 20 Φεβρουαρίου του 2014. ‘’Το θέαμα ήταν ανατριχιαστικό. Λίγο πριν νυχτώσει μια τεράστια φωτιά κατέστρεψε μεγάλο τμήμα του πυρήνα του βιότοπου. Τα πουλιά έφυγαν ή κάηκαν. Οι φωλιές τους, τα βατράχια, οι χελώνες κάηκαν’’.

Επίσης θα πρέπει να θυμίσουμε ότι στο παρελθόν ομάδα δημοτικών συμβούλων του δήμου Μεσσαπίων προσπάθησαν να θέσουν επίσημα θέμα αποξήρανσης και εκμετάλλευσης για οικοπεδοποίηση. Επίσης, ότι ο Δήμος Μεσσαπίων παράνομα έστρωσε δρόμο μέσα στον πυρήνα (Α’ Ζώνη) του υγρότοπου με χώμα από τα μεταλλεία της Λάρκο.

Μετά  από διαμαρτυρίες πολιτών και τοπικών συλλόγων ο συνήγορος του πολίτη παρενέβη δύο φορές με επιστολές (στις 19/6/2008 και  9/10/2008), με αυστηρές συστάσεις προς τη δημόσια  διοίκηση και τους δήμους Μεσσαπίων και Χαλκιδέων για την καταστροφή του Κολοβρέχτη.

Τι έκαναν όμως οι Δήμοι και οι αρμόδιες υπηρεσίες του Κράτους μέχρι σήμερα;  Απολύτως τίποτα. Άφησαν δηλαδή ανενόχλητους τους καταπατητές  να καταστρέφουν  τον υγροβιότοπο με συνεχείς εκχερσώσεις και επιχωματώσεις, την κατασκευή καναλιών απορροής και εμπρησμούς.  Οι ευθύνες λοιπόν των αρμόδιων αρχών (Δήμοι-Περιφέρεια) για τη σημερινή καταστροφή είναι μεγάλες και είναι ακόμη μια απόδειξη ότι δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα από αυτούς. Μόνο η συλλογική κινητοποίηση και ευαισθητοποίηση των ίδιων των πολιτών μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα. Το παράδειγμα της αρχιτεκτονικής αποκατάστασης της Δημοτικής Αγοράς της Χαλκίδας ενάντια στην ισοπεδωτική μανία του δημάρχου το αποδεικνύει περίτρανα. Μια ομάδα πολιτών με επιμονή, δημοκρατική οργάνωση, αγάπη για την τοπική ιστορία και την επιστημονική τεκμηρίωση κατάφερε όχι μόνο  να αποτρέψει το γκρέμισμα αλλά και να αναδείξει τους ιστορικούς και επιστημονικούς όρους της ορθής αποκατάστασης.

Δεν πρέπει λοιπόν να ανεχτούμε άλλο αυτή την κατάσταση, δεν μπορούμε να παραμένουμε αμέτοχοι στην καταστροφή. Η λεηλασία πρέπει να σταματήσει και η ζωή να αποκατασταθεί πλήρως στο οικοσύστημα του Κολοβρέχτη. Είναι το χρέος μας απέναντι στις επόμενες γενιές και τα πλάσματα που ζουν μέσα οικοσύστημα.

Πρέπει αμέσως να σταματήσει η καταπάτηση και η καταστροφή του οικοσυστήματος 

Να καθαριστεί απολύτως η περιοχή από σκουπίδια και μπάζα και να περιφραχθεί τουλάχιστον η Α’ Ζώνη (πυρήνας) 

Να σταματήσει η μόλυνση των υδάτων από τα λύματα του βιολογικού καθαρισμού της Ν. Αρτάκης καθώς και από τα αγροτοκτηνοτροφικά απόβλητα 

Το οικολογικό έγκλημα που συντελείτε αφορά όλους τους πολίτες αυτού του τόπου, αν ενώσουμε τις φωνές μας, αν αντισταθούμε οργανωμένα στη λεηλασία της ζωής θα έχουμε θετικά αποτελέσματα.

ΟΥΛΑΛΟΥΜ

ulaloum@gmail.com

Όρια του Πυρήνα του Υγροβιότοπου

unnamed-2-300x212

unnamed-300x212


η ανακοίνωση από την ΟΜΑΔΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΥΓΡΟΤΟΠΟΥ ΤΟΥ ΚΟΛΟΒΡΕΧΤΗ

Επικοινωνία – kolobrextissos@gmail.com

ΕΥΒΟΙΑ: Ο ΥΔΡΟΒΙΟΤΟΠΟΣ ΚΟΛΟΒΡΕΧΤΗΣ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΕΜΠΡΗΣΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΑΤΗΤΩΝ

Αειφόρος Ανάπτυξη και Περιβάλλον. Η περίπτωση αξιοποίησης του Ελληνικού

leave a comment »

Επιστημονική Ημερίδα
«Αειφόρος Ανάπτυξη και Περιβάλλον.
Η περίπτωση αξιοποίησης του Ελληνικού»
Πάντειο Πανεπιστήμιο, 27 Ιουνίου 2016

>>> για διευκόλυνση για τυχόν ενδιαφερόμενους. Το θέμα του Ελληνικού είναι πολύ σποδαίο. Γνώρισα κάποιους από τους συντελεστές της πιο μάνω ημερίδας. Δεν ασχολούμαι με το θέμα, αλλά το αρχειοθετώ εδώ για πιθανή χρήση του:

Written by dds2

Νοέμβριος 22, 2016 at 4:09 μμ

Reducing CO2 emissions from the electric sector by the year 2030-policy recommendations (case study Greece)

leave a comment »

The case of Greece

Greece is a country of 131000 klm2 and 11 million people. But we must also keep in mind two more important facts: It’s a mountainous country, with 10000 villages, 3000 islands –100- inhabited. The islanders are almost 1 million people. The country also welcomes 25 million of tourists every year.
Αll of these people and places need energy. Steady, safe and cheap electric energy over a grid made and regulated through the public company of ΔΕH (DEI).

In 2014 the total energy production was 35,3 TWh (2000: 48,5 increased to in 2007: 53.9 and continuously decreasing since then).
The grid has to electrify an extremely big and difficult land (mountains and on the same time islands over an almost square side land with 1000 km diagonal).
The installed power is 12,8 GW (64% of the country’s total) (in 2010, it was 5,4 in 1980 and only 0,6 in 1960).
The flux of energy (installed capacity) is: 30% coal, 15% diesel, 15% natural gas, 20% hydroelectric, 10% renewables and others. According to 2013 data thermal units were10,060 GW, and the other units 7,222 GW.
When it comes to production the situation is follows: 55% from coal, 16% from diesel etc, 20% from natural gas and less than 10% from hydroelectric and renewables. So the installed capacity doesn’t mean that the end of fossil fuels production reaches an end. The price is about 41€/MWh.
Coal is extremely cheap, there is plenty of it in the country and the reserves are enough for 400 years. Because of economic crisis and memorandums the energy system is in a transition period towards privatization.

It is clear that electricity production basically comes from fossil fuels, coal, oil and natural gas. So a great problem of CO2 and other greenhouse gases has to be faced and controlled. There is also a great health impact. Some years ago there was a serious problem evening Athens. Air pollution (SO2, NOx, CO2) and PM were found in the city’s air. The regulations (closing near thermal units, unleaded gasoline etc) have made a progress. But in places like Ptolemaida (north Greece) or Megalopolis (south Greece) the problem is extremely serious, the lifespan is much shorter and cancer and lungs and cardiovascular diseases are increasing (more than double PM2.5 than the rest of the country, around 23 μg/m3) .
We must also take into account the obligations of the country because of international treaties and EC regulations for CO2 emissions and climate change.

Recommendations

The solution is not easy. If the aim is a better environment, in the year 2030, there must be a shift from a fossil fuels energy production to other safer for humans and the environment methods. But this is going to be very difficult for such a small time period (only 15 years). A 50% reduction of fossil fuels (practically almost 90% comes from fossil fuels nowadays) means that there must be a solution of an increase of not fossil methods to reach the capacity of about 20 TWh per year. The LCOE for natural gas in 2015 was around 19 /MWh. The LCOE for lignite in 2012 was 59,93 €/MWh because the energy density of Greek lignite (brown coal) is around 1.200kcal/kg. Unfortunately there isn’t an administration such as US EIA in Greece and the data comes from many different sources.

What can be the solutions?

Theoretically nuclear power, wind, solar, hydroelectric, bio-fuels etc.
But the answer isn’t so simple. The solution of nuclear power is impossible for Greece. The ecological movement and the left political parties of the country are not going to permit this solution. For them this subject is the holly grail of ecology for
Greece. They believe that this is very dangerous for a small and seismogenic country, with small distances from the probable location of a factory and populated cities etc.

Next solution is renewables.

Wind farms have been deployed during the last two decades all over the country. The installed capacity is 1558,2 MW. Medium price of wind energy in 2016: 98 €/MWh. Unfortunately with no respect to the landscape, the history, the use of land and the wild beauty of Greek natural environment. They have a great cost for construction and sometimes they are not connected to the grid. It seems that one the main reasons for their deployment is the big subsidies that companies and the owners can take from the state and the EC. Wind farms also sell the electricity 3-4 more expensive from the price of the fossil fuels production. I addition they cause problems to tourism, agriculture and animals breeding. Naturally all of these problems have started a big war against them from environmentally thinking people and the local societies. If we want to keep them we must find really new ways of deploying them.

Solar power is almost at the beginning. The installed capacity is 260,67 MW. This is strange enough for a country with very good solar radiation. You can find some PVs over the roofs of houses. But there aren’t serious solar power production facilities. In the case of solar we do not face the problems of wind, like the big land footprint, or the heavy landscape spoiling. And this can be avoided in the future if we do not use important land for the installation of solar PVs. The solar power’s land footprint is one of the lowest. Around 1%. We can use deserted industrial areas and open pits (e.g. coal and other minerals mines, or for marble and stones used in building industry etc.). Following this solution solar power can give the necessary electricity for decreasing the fossil fuels production. With 1% land coverage solar power is able to cover the primary electric energy production of the country. This is less from the almost 1,5-2% of land used for wind farms (already in use but offering only around 3% of the total electric energy production. The price per MWh is almost 3 times bigger than the price from thermal units. This must change. Otherwise the cost of mitigation will stay to expensive for the shift from CO2 correlated energy to clear energy. It is not logical to buy 4 times more expensive solar power in Greece than in Germany. The medium price in 2016 is 257€/MWh.

Bio-fuels is not a great idea for this situation. Although there are good results from some research centers (polytechnic and university schools) generally they are expensive and their CO2 emissions are not minimal.

One of the important parts of the solution is the improvement in efficiency and efficacy of energy technologies. New lightening technologies, better thermal insulation of houses and big buildings, more public transportation, better and newer cars, bicycles and more walking (also a health exercise on the same moment) must be part of the energy use and the energy planning for the near future. One of the advantages of these solutions is that they are not very expensive. Some of them have no cost, because they are just different ways of living and thinking. And all of them can be applied very fast in short time periods (days, months or just some years). All of these result to Carbon Reduction. Some examples: Driving your car 50% less or carpooling with another person can save ~1000-3000 kg CO2e/yr. Upgrading the lightning technology of a medium sized house can save ~100-300 kg CO2e/yr.

Other methods.

More taxes in not going to have good results. The country faces 30% GDP decline and 50% increase in taxes and consumer values. Nobody can pay –or can accept to pay- more money for CO2 reduction.

Hydroelectric is already an important factor. But it is difficult to accept the idea of a big increase of its part to the total energy production. The main reason is the fact that there is less water in the country and because of climate change we can not expect a better future situation. Fewer rains and snows, more heat and perspiration makes the water for hydroelectric a valuable asset that is going to be less and as a result you can’t expect to find a CO2 solution to this kind of energy production. Another well known problem is the big land use and landscape alterations that are caused by huge dams etc. The idea of small hydroelectric for islands etc isn’t a serious one. The water problem is more serious there and even under the best perspectives the planning is about 0,5% participation at the final energy sum. These kind of ideas are mainly for political reasons and not for energy reasons. They are for the impression not for the result.

But the CO2 reduction (and of the other GHG) needs a really new process, a radical change of the basis of energy production for the country.
Taking into account the previous the only really logical solutions, with the best results and prospects, are solar power under a reasonable cost and land use and improvement in efficiency and efficacy.

[Synthesis Assignment: Policy Recommendations, Aug. 2016, written by Dimitrios D.Soufleris –  HarvardX: ENGSCI137x Energy Within Environmental Constraints]

Written by dds2

Νοέμβριος 21, 2016 at 1:12 πμ

Το κιβώτιο τού Άρη Αλεξάνδρου, μια κριτική-αναγνωστική προσέγγιση

leave a comment »

Στ. Σουφλέρης: Το Κιβώτιο του ‘Αρη Αλεξάνδρου

Σταμάτης Σουφλέρης

ή αλλιώς ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ και η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ του ΛΟΓΟΥ.

Μια πρόχειρη, βιαστική και επιπόλαια ανάγνωση.

Κάθε πότε στα πολύπαθα μα στεγνά και μικρά Νέα Ελληνικά Γράμματα πέφτει ο αυτοβασανιζόμενος εραστής και λάτρης τους πάνω σε ένα κείμενο τού ύψους, του βάθους και της εμβέλειας τού βιβλίου του Άρη Αλεξάνδρου (εφεξής ΑΑ) “Το Κιβώτιο”; Κάθε πότε στο “σύνολο” τής Λογοτεχνίας, εγχώριας ή παγκόσμιας “πέφτει” κάποιος πάνω σε ένα τέτοιο έργο; Η δική μου απάντηση είναι: εξαιρετικά σπάνια. Κάθε πότε καταφέρνει ο συγγραφέας -το συνήθως ή στην πραγματικότητα πάντοτε ακατόρθωτο- να αρθρώνει λόγο, να ποιεί Λόγο, να αρμόζει σύνολο, να χτίζει περιθώρια, σκηνικά, σκηνή, θέατρο, πρωταγωνιστές, ρόλους, κέντρο, φράση, γράμμα, επιστολή, ποίημα, έργο, σύνολο, ολότητα;

Κάθε πότε έχει την τύχη ή τη διανοητική και ψυχική δύναμη να επιλέγει ένα άψογο περίγραμμα, μια τέλεια υπόθεση, μια ορθή και κεντρικά λογικοφανή ιστορία, να τοποθετεί αυστηρότερα από ημερολόγιο πλοίου τον χρόνο και τον τόπο, να μην αφήνει κανένα περιθώριο ψευδοφανταστικού και από τη μια, να υπηρετεί έναν απολύτως φανταστικό λόγο, από την άλλη γερά να πατά στο έδαφος του πιο ακραίου ρεαλισμού, να μην ξεφεύγει εκατοστό από τα “πραγματικά” γεγονότα μα να μην υπάρχει ούτε χιλιοστό πραγματικότητας στο κείμενό του, μα ούτε και εκατομμυριοστό ψεύδους, αφού έχει πετύχει το επαναλαμβάνω, το όνειρο και τον εφιάλτη των γραφιάδων όλου του κόσμου και όλων των εποχών, να τρυπά τη σιωπή, να γεννά ζωντανό λόγο, μα να ξέρει συνεχώς ότι το διακύβευμα αυτό είναι πάντοτε και εκ των προτέρων ( με ένα ορθά “Καντιανό” a priori περί Συνθετικών προτάσεων) χαμένο.

Ο Άμλετ πεθαίνει. Η τελευταία του φράση είναι «The rest is silence». Ο ερωτευμένος μονίμως μοναχός Παπαδημούλης-διαμάντης σε ρόδινα ακρογιάλια σπρώχνει τα πράγματα στην ίδια κατεύθυνση όταν λέει «Ο φλοίσβος επιττάτει σιωπήν». Οι μούσες εμπνέουν, οι μούσες έρχονται μετά από τις μέχρι και γελοίες επικλήσεις των γραφιάδων, απουσιάζουν, κατοικούν ή αραιά και πού επισκέπτονται τους αιωνίως κακόμοιρους αυτούς μικρούς και αδύναμους εραστές τους και τους επισκέπτονται μόνο και μόνο για να τους εμπαίξουν και όχι να  τους ευχαριστήσουν για την λατρεία τους. Οι μούσες προτιμούν τους τολμηρούς, τους αυθάδεις, τους αισχρούς, τους θρασείς, τους αγράμματους εγγράμματους, από τους ψεύτες εγγράμματους αγράμματους. Το πνεύμα όπου θέλει πνει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Written by dds2

Νοέμβριος 11, 2016 at 7:48 μμ

Ending Slavery. A MOOC from the University of Nottingham

with one comment

the above is the book of professor Kevin Bales (one of the main educators of the course), and from this book follows the 1st chapter

Written by dds2

Οκτώβριος 24, 2016 at 1:06 πμ