περιβάλλον και πολιτική

Posts Tagged ‘Ελλάδα

Η Ιστορία της οικονομικής απάτης στην Ελλάδα

with one comment

Η Ιστορία της οικονομικής απάτης στην Ελλάδα

πηγή: e-mail

Ο Παρακάτω πίνακας είναι το γράφημα του οικονομικού χρέους της Ελλάδας.


-Η Χούντα το 74 παραδίδει στον «Εθνάρχη» υγιές χρέος 330 εκατ. (υγιές διότι λόγω μεγάλης βιομηχανικής και αγροτικής ανάπτυξης το χρέος αυτο-εξοφλείτο).

-Ο «Εθνάρχης» μετατρέπει το χρέος μετά από 7 χρόνια σε 8ΔΙΣ

-Ο Ανδρέας κλείνει με δυο τρόπους (υπερ-πολλαπλασιασμός μισθών και εισφορών μέσα σε μια νύχτα & των απεργιών) όλες τις τεράστιες βιομηχανίες (ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΛΙΝΤΑ, ΠΕΙΡΑΙΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ, ΧΡΩΠΕΙ κτλ κτλ κτλ), και εφαρμόζει το οικονομικό τερτίπι που λέγεται «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο κράτους, δηλαδή παίρνει δάνεια (από τις Εβραϊκές Τράπεζες του Ροκφέλερ που πρωτύτερα είχαν σχεδιάσει οργανώσει και χρηματοδοτήσει την δημιουργία του ΠΑΣΟΚ) και μοιράζει τα χρήματα στους πολίτες, δηλαδή γεμίζει την αγορά με χρήμα (όχι όμως υγιή αλλά δανεικά με ασύλληπτους τόκους).
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα για πρώτη φορά η Ελλάδα να καταναλώνει περισσότερα από αυτά που παράγει, βυθίζοντας την πολύ περισσότερο στο DEBT BASE BANKING SYSTEM.
Σκοπός του «Τσοβόλα δώστα όλα» δεν είναι η φιλανθρωπία όπως πιστεύει ο πολύ μαλάκας λαός, αλλά στο ότι:
1ον πρέπει να αρχίσει ο λαός τα μεγάλα έξοδα και να συνηθίσει στα μεγάλα έξοδα
2ον πρέπει να «δέσει» την Ελλάδα με τα δάνεια στις ομόφυλες του Εβραϊκές Τράπεζες
3ον και όλα αυτά γιατί; για να ενεργοποιηθεί εν καιρώ το «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο φυσικών προσώπων και πολύ αργότερα το «TIGHT MONEY SYSTEM» σε επίπεδο πρώτα φυσικών προσώπων και αργότερα σε επίπεδο Κράτους.

– Ο Μητσοτάκης βασιζόμενος στην κατάντια των ΔΕΚΟ που είχε φέρει ο Παπανδρέας θέλησε να αρπάξει την ευκαιρία και να τις «χαρίσει» σε ιδιώτες με το αζημίωτο φυσικά.

– ο Σημίτης (Ααρόν Αβουρί) φέρνει την ομόφυλη του Εβραική Goldman Sachs για να φτιάξει ένα SWAP (Δημιουργική Λογιστική) για να καλύψει το χρέος στα χαρτιά και να μπούμε στο Ευρώ. Η Goldman Sachs για αυτό το SWAP πήρε πάνω από 1 ΔΙΣ ευρώ από την Ελλάδα.

Ο Σημίτης λοιπόν κάνει την συμφωνία με την Goldman Sachs μέσω του Πέτρου Χριστοδούλου. (Ο Πέτρος Χριστοδούλου εκτός από την Goldman Sachs ήταν
σύμβουλος και στην JP Morgan, γίνεται διευθυντής στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.)

Αυτό το SWAP ήταν και η βάση της δικαιολογίας της σημερινής κατάρρευσης διότι η Goldman Sachs γνώριζε τα βαθύτερα κατατόπια της Ελληνικής οικονομίας.

Το ερώτημα είναι όμως, γιατί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας ενώ ξέρανε το κόλπο κάνανε τα στραβά μάτια;
Όπως μας ενημερώνει ένας Γερμανός οικονομολόγος, κάνανε τα στραβά μάτια διότι η Ελλάδα δεν είναι βιομηχανική χώρα άρα δεν είναι ανταγωνιστής της Γερμανίας ή της Γαλλίας, ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ είναι μια καλή αγορά και ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν επάνω μας, διότι θα μας δανείζανε με τόκο και τα δανεικά πριν φτάσουνε εδώ θα τα ξαναπαίρνανε πίσω λόγω VW, BMW, Mercedes, Opel, Audi, Bosch, Siemens, Miele, AEG, Lidl, Renault, Peugeot, Citroen, Carrefur, αγορά οπλικών συστημάτων κτλ κτλ κλτ…

Κοντεύοντας στο 2000 και όταν πια το «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο κράτους είχε φτάσει στο ζενιθ ( Η Ελλάς χρωστάει πάρα πάρα πολλά στις Εβραϊκές Τράπεζες) έπρεπε να εφευρεθεί ένας τρόπος να πάψει πια το «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο κράτους εφόσον πια τα πράγματα όδευαν καλά «δεμένα» και να περάσουμε στο άλλο επίπεδο δηλαδή το «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο φυσικών προσώπων.
Έτσι εφευρέθηκε το κόλπο το οποίο δεν ήταν άλλο από την μεγάλη απάτη του Χρηματιστηρίου που όλοι ήδη έχουμε ξεχάσει.
Σκηνοθέτησαν λοιπόν εικονικά κέρδη και μέσω πάντα των υποχείριων ΜΜΕ κατόρθωσαν να κάνουν ακόμα και τους βοσκούς επάνω στα ψηλότερα βουνά να κατεβαίνουν στην τηλεόραση του καφενείου για να δουν τις μετοχές τους…
Όταν το 99% του Ελληνικού προβατικού λαού είχε παίξει στο χρηματιστήριο και ή όλη κατάσταση είχε φτάσει στο ζενιθ, ήρθε η ώρα του Σόρρος. Σκάει μύτη ο Σόρρος και ξεκινάει το κατρακύλισμα. Με αποτέλεσμα να πάρουν όλα τα λεφτά του προβατικού λαού που νωρίτερα τους τα είχαν δώσει με «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο κράτους μέσω του Ανδρέα. Ο σκοπός όμως δεν είχε ολοκληρωθεί, ίσα ίσα μόλις ξεκινούσε.

Ανακεφαλαίωση: Ο Ανδρέας Μινέικο Παπανδρέου είχε ενεργοποιήσει το «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο κράτους (δηλαδή έπαιρνε δάνεια και τα μοίραζε στην αγορά (με το αζημίωτο βέβαια) καταχρεώνοντας-δεσμεύοντας το Ελληνικό κράτος στις Εβραϊκές Τράπεζες).
το 2000, Σημίτης και Σόρρος, τραβάνε όλο το χρήμα που είχε διοχετεύσει ο Παπανδρέας μέσω του χρηματιστηρίου,  με αποτέλεσμα να μένει η Ελλάδα-αγορά χωρίς ρευστό αλλά με τεράστιους τόκους δάνειων του Ανδρέα να μας βαραίνουν.

Ήταν καιρός για το «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο φυσικών προσώπων. Δεδομένου λοιπόν ότι ρευστό στην αγορά από τα κρατικά δάνεια πια δεν υπάρχει, (αφού τα πήραν πίσω αφήνοντας βέβαια τα χρέη από τους τόκους) οι ανάγκες των μιικρομάγαζων για ρευστό και των ανθρώπων να αγοράσουν μια κατοικία ήταν πάντα δεδομένη, εμφανίζονται ως απομηχανής θεός (Ιεχωβας) οι Τράπεζες, οι οποίες ανοίγουν τις κάνουλες ενεργοποιώντας έτσι το «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο φυσικών προσώπων.
Δηλαδή οι Τράπεζες αρχίζουν και ρίχνουν ρευστό στην αγορά, αυτήν την φορά μέσω των φυσικών προσώπων.

Ήταν λύση αυτή για να ορθοποδήσουμε; φυσικά και όχι.

Σκοπός ήταν να φτάσει η κατάσταση σε κάποιο σημείο, να κλείσει ένας Χ χρονικός κύκλος για να προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο το οποίο λέγεται «TIGHT MONEY SYSTEM» σε επίπεδο φυσικών προσώπων

Έχουμε 3 δεδομένα:
1. μας βαραίνουν κρατικά χρέη από τα δάνεια του Ανδρέα, ΑΡΑ μπαίνουν τρελοί φόροι σε όλες τις συναλλαγές, υποτίθεται για να ξεχρεώσουμε, αυτό σημαίνει ακρίβεια
2. υγιές ρευστό στην αγορά δεν υπάρχει παρά μόνο τα χρήματα των Τραπεζών τα οποία είναι με τοκογλυφικούς όρους, στην ήδη κατεστραμμένη αγορά
3. οι τιμές των κατοικιών από το 1993 έχουν 10πλασιαστεί λόγω φορολογίας και μόνο, οπότε τα βάρη στους πολίτες-πρόβατα αβάσταχτα.

ήταν καιρός για το τελικό  «TIGHT MONEY SYSTEM» σε επίπεδο κράτους
πρώτο βήμα: Πριν ένα χρόνο 2009, οι τράπεζες ξαφνικά κλείσανε τις κάνουλες των δανείων… ντόμινο η οικονομική δυσχέρεια.

ΤΕΛΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ:

Ο Καραμανλής το μόνο σωστό πράγμα που έκανε στην ζωή του ήταν να κλείσει την συμφωνία με την Ρωσία για τον Αγωγό Μπουργκας – Αλεξανδρούπολης.
Αυτό στους Εβραίους της Αμερικής έκανε ασύλληπτο κακό (άρα καλό για εμάς) διότι:

1. θα κερδίζαμε χρήματα υγιή ξανά, μετά από 30 χρόνια.

2. Ποιος θα τολμούσε να πειράξει τα συμφέροντα του Πούτιν;

3. αν το παραμύθι «μπαμπούλας Τουρκία» κατέρρεε, τα κέρδη και η επιρροή των Εβραίων εξ Αμερικής θα εξανεμιζόταν, διότι αφενός δεν θα μας δάνειζαν πλέον αυτοί, θα σταματούσαμε να αγοράζουμε οπλικά συστήματα από αυτούς ( στην Ε.Ε. αγοράζουμε οπλικά συστήματα από Αμερική τόσα όσα οι υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. μαζί), και ότι σε καιρό πολέμου οι Αμερικάνοι δεν θα μπορούσαν να μας επηρεάσουν εφόσον τα οπλικά συστήματα δεν ήταν δικά τους.

αυτοί και πολλοί άλλοι λόγοι ήταν που έπρεπε να πέσει ο αποτυχημένος Καραμανλής, και στην θέση του να έρθει ο Εβραίος Τζέφρυ Γεώργιος Μινέικο Τζαντ Παπανδρέας.

Στον προεκλογικό αγώνα ο Καραμανλής ουσιαστικά με τις δηλώσεις του δείχνει στον λαό να ψηφίσει Τζέφρυ, (σκεφτείτε τι απειλές δέχθηκε για να το κάνει αυτό), ο Τζέφρυ υπόσχεται χρήμα στον λαό (Τσοβόλα ξαναδώστα όλα) και ο μαλάκας λαός παραβλέπει τις προεκλογικές θέσεις του Πασοκ στα εθνικά θέματα (πράγμα που φανερώνει τα πάντα) γιατί το σκατένιο του μυαλό μένει στις απατηλές υποσχέσεις για χρήματα.

Ο μαλάκας λαός ψηφίζει Τζέφρυ και εκεί ξεκινάει το μεγάλο πανηγύρι…

Και ενώ προεκλογικά υπόσχεται χρήματα στον λαό με το που βγαίνει λέει το αντίθετο ισχυριζόμενος ότι δεν γνώριζε, αλλά τον διαψεύδουν άμεσα πρόσωπα που τον είχαν ενημερώσει προεκλογικά όπως ο Προβόπουλος και ο Αιβαλιώτης. Δεν νομίζετε ότι θα έπρεπε να  τα γνώριζε, για πρωθυπουργός πάει όχι για περιπτεράς. Στην καλύτερη είναι ανόητος και ανεύθυνος στην χειρότερη ήξερε καλά τι έκανε με δόλο.

Ο Τζέφρυ, 30 ημέρες πριν τις εκλογές, και ενώ είμαστε στην προεκλογική περίοδο, πηγαίνει στην Αμερική, στον Κλίντον. Κανένα μέσο των media δεν το αναφέρει (!) τι πήγε να κάνει στην Αμερική; τι είπε με τον Κλίντον; με ποιους συναντήθηκε και τι σχεδίασε; διότι για καφέ στην Αμερική σε καιρό προεκλογικής εκστρατείας δεν νομίζω να πήγε…

Κατ αρχήν προσλαμβάνει την ίδια Εβραϊκή Εταιρεία που ανέλαβε την καμπάνια του Ομπάμια για να κάνει την καμπάνια του Πασόκ (σας είχα στείλει τότε λεπτομέρειες).

Με το που γίνεται πρωθυπουργός ΞΑΦΝΙΚΑ ξεχνάει το «λεφτά υπάρχουν»,  ΞΑΦΝΙΚΑ θυμάται ότι «λεφτά δεν υπάρχουν»,  ΞΑΦΝΙΚΑ όλοι θυμούνται ότι η Ελλάδα δεν τα πάει καλά με τα δημοσιονομικά, ΞΑΦΝΙΚΑ οι τράπεζες και τα markets θυμούνται ότι δεν τα πάμε καλα

Όπως μας ενημερώνει ο οικονομικός δημοσιογράφος των Financial times του Λονδίνου, Μάρτιν Σαντμπου, ότι στο τέλος του 2009 το Ντουμπάι ανακοίνωσε μια αναδιάρθρωση της οικονομίας του που τρόμαξε τους επενδυτές και δημιούργησε πολλές αμφιβολίες όλων των κρατικών τίτλων, και την ίδια στιγμή η Ελληνική Κυβέρνηση ομολόγησε από μόνη της ότι τα στοιχεία για το έλλειμμα της Ελλάδας είχαν παραποιηθεί, που ήταν η αιτία να ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου.

Παράλληλα Το περιοδικό FOCUS βγάζει εξώφυλλο την Αφροδίτη να κάνει την χειρονομία λέγοντας λίγο πολύ ότι δουλεύουν οι Γερμανοί για να ταΐζουν τους τεμπέληδες Έλληνες. Την ίδια στιγμή ο Γερμανός οικονομολόγος Ότμαρ Ίσιγκ υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να δοθεί από την Ε.Ε. υποστήριξη στην Ελλάδα γιατί έχουμε φάει πολλά (εν μέρη έχει δίκιο, τα πολλά όμως τα έχουν φάει οι ΠΑΣΟΚΟ-ΝΔ-ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΙΤΕΣ και κάποιοι μεγαλοκαρχαρίες και όχι ο λαός).

Ας δούμε το παρασκήνιο όμως, ο ιδιοκτήτης του περιοδικού FOCUS, Hubert Burda ιδιοκτήτης του Hubert Burda media με 250 περιοδικά, τηλεόραση κτλ, είναι μεταξύ πολλών άλλων, μέλος οικονομικών funds. Μέσω των ΜΜΕ και της παραπληροφόρησης πιέζει να ΜΗΝ πάρει η Ελλάδα οικονομική βοήθεια από την Ε.Ε. ότι δηλαδή κάνει και ο Γερμανός οικονομολόγος Ότμαρ Ίσιγκ.
Αυτό που ξεχάσαν να μας πουν οι δυο κύριοι, είναι ότι διατελούν σύμβουλοι της Goldman Sachss, της JP Morgan και της Deutsche Bank.
Αν καταφέρνανε να πείσουνε οι δυο κύριοι αυτοί, να μην πάρουμε χαμηλότοκα δάνεια από την Ε.Ε. αναγκαστικά θα έπρεπε να πάρουμε δάνεια με μεγαλύτερο τόκο από τις Goldman Sachs, JP Morgan, Deutsche Bank με τον τρόπο που θα εξηγήσουμε παρακάτω.

Εδώ ξανασυναντάμε την Goldman Sachs που είχε φέρει ο Σημίτης για εκείνο το SWAP που προείπαμε. Οι κύριοι (Burda & Issing) ουσιαστικά μας στέλνουν στα δόντια τους, είναι αυτοί όμως οι κύριοι υπαίτιοι ή απλά παίζουν ως κομπάρσοι στο ίδιο θέατρο;

ΟΜΠΑΜΙΑΣ και Δολάριο

Ο Ομπάμα τύπωσε στα δυο περίπου χρόνια που είναι στην εξουσία δολάρια όσα δεν είχε τυπώσει η Αμερική από τον Β΄ Παγκόσμιο μέχρι την ημέρα που εξελέγη. Αυτό το πληθωριστικό δολάριο δεν έχει αξία και πρέπει να αποκτήσει. Ο μόνος τρόπος να αποκτήσει είναι να κλέψει αξία από κάποιο άλλο νόμισμα το οποίο έχει αξία, ποιο θα μπορούσε να είναι αυτό;;;; φυσικά το Ευρώ.

Ο Παπανδρέας ένα μήνα μετά την εκλογή του, έχει γεύμα στο ξενοδοχείο «Πεντελικόν» στην Κηφισιά με τον Εβραίο πρόεδρο της Goldman Sachs Γκαρυ Κοεν, τον επικεφαλή των οικονομικών ερευνών της εταιρείας, τον εν Ελλάδι  αντιπρόσωπο τους, την Κατσέλη, τον Δρούτσα (εκ των μαγείρων του σχεδίου Αναν) και τον Παπακωνσταντίνου. Ένας πρωθυπουργός δέχεται στο μέγαρο Μαξίμου, τι δουλειά έχει στο Πεντελικόν; μα διότι εκεί μπορούν να μην δώσουν αναφορά σε κανέναν το τι είπαν και συμφώνησαν, διότι δεν επιβάλλεται να καταγραφεί πουθενά επίσημα το γεγονός αυτό, σε αντίθεση με το αν η συνάντηση γινόταν στο Μαξίμου.
http://e-dromos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=88:——goldman-sachs-&catid=22:2010-02-11-18-17-32&Itemid=51

Η Γαλλική εφημερίδα LE MONDE σε άρθρο της λέει: ¨Στην Ευρώπη η Goldman Sachs στρατολογεί ισχυρά πρόσωπα για να εγκαθιδρύσει την δική της ισχύ»
και μέσα στο άρθρο λέει ότι «τοποθετήσανε» τον Πέτρο Χριστοδούλου σε σημείο κλειδί για να φέρουν εις πέρας τα σχέδια τους.
http://www.lemonde.fr/cgi-bin/ACHATS/acheter.cgi?offre=ARCHIVES&type_item=ART_ARCH_30J&objet_id=1116394

μετά την συνάντηση λοιπόν ο γνωστός από τα παλιά Πέτρος Χριστοδούλου που αναφέραμε στην αρχή, διορίστηκε ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ (ΟΔΔΗΧ), δηλαδή ο Παπανδρέας μετά το γεύμα στο Πεντελικόν με την Goldman Sachs διόρισε το στέλεχος της (τον Χριστοδούλου) να διαχειριστεί τα χρέη μας…

Νωρίτερα από όλα αυτά η Goldman Sachs η JP Morgan και η Deutsche Bank έβγαλαν στην αγορά ένα «προϊόν» ζητώντας επενδυτές ζητώντας τους να τζογάρουν στην κατάρρευση και χρεωκοπία της Ελλάδας.
Μετά η Deutsche Bank έβγαλε μια έκθεση ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει τα χρέη της. Την ίδια στιγμή κινητοποιείται το τμήμα των CDS (Credit Default Swaps- ασφάλιση χρεών σε περίπτωση μη αποπληρωμής) της ίδιας τράπεζας και ζητάει μεγαλύτερα ασφάλιστρα από την Ελλάδα. Ξεκινάνε τα ΜΜΕ να παίζουν τον ρόλο «παπαγαλάκια» και η κοινή γνώμη χάφτει ότι η Ελλάδα πάει για πτώχευση. Έτσι τα CDS μεγαλώνουν και οι έξυπνοι με έναν ταχυδακτυλουργικό τρόπο κερδοσκοπούν με τον εξής απλό τρόπο: δανείζονται (το έκανε η Μέρκελ, ναι είναι αυτοί που δουλεύουν για να καθόμαστε εμείς…)με 3% και αυτά τα χρήματα τα δανείζουν σε εμάς με 7% η διαφορά αυτή (4%) είναι τα SPREADS.
(σημείωση:  Goldman Sachs, JP Morgan και η Deutsche Bank ελέγχουν το 95% των CDS παγκοσμίως)

Περιέργως τα funds του Σόρρος «προέβλεψαν» ότι το δολάριο θα έρθει 1/1 με το ευρώ… (εμ από προφήτες ξέρουν οι Εβραίοι)

ΔΝΤ

Το υποτιθέμενο κρατικό χρέος μας ήταν 320 ΔΙΣ (χώρια αυτά που χρωστάνε οι Έλληνες ως φυσικά πρόσωπα στις τράπεζες μέσω καταναλωτικών,στεγαστικών, επιχειρηματικών και πιστωτικών κάρτών- που είναι 280 ΔΙΣ)

από αυτά τα 320 ΔΙΣ το 60% είναι σε κρατικά ομόλογα. Κρατικά ομόλογα σημαίνει ότι το κράτος βγάζει ομόλογα, και μέσω κάποιας τράπεζας ο επενδυτής τα αγοράζει με σκοπό κάποιο κέρδος, ΑΡΑ ενώ φαίνεται ως χρέος ΔΕΝ είναι χρέος αφού ο επενδυτής έχει πληρώσει την τράπεζα γι αυτά.
Αυτό σημαίνει ότι εφόσον δεν τα χρωστάμε, κανείς δεν έχει αξίωση να μας ζητήσει κάτι ως αντάλλαγμα.
Με τις υπογραφές στο ΔΝΤ όμως, ο Γεώργιος Τζέφρυ Τσαντ Μινέικο Παπανδρέου με δεκανίκι τον Καρατζαφέρη ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ αυτά τα 200 ΔΙΣ (60%) του χρέους- ομολόγων από ανύπαρκτα σε υπαρκτά, και εφόσον τώρα είναι υπαρκτά ζητάνε αξιώσεις αυτοί στους οποίους χρωστάμε…

Πόσο τυχαίο είναι το γεγονός ότι ο Παπανδρέας το πρώτο πράγμα που έκανε ως πρωθυπουργός ήταν να καταμετρήσει και να κοστολογήσει την κρατική περιουσία που ω, τι ειρωνεία ήταν όσο και το έλλειμμα μας;;;;;;;

ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΘΕΣΗ;;;;;;; ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ όπως μας ενημερώνει ο Δελαστίκ στην Ε.Ε. είμαστε οι 7 σε χρέος, στην Ευρώπη πάρα πολύ πίσω, και δεν χρωστάμε περισσότερα από τις ΗΠΑ  ή την Ιαπωνία.
ενδεικτικά αναφέρω ότι η Ιταλία χρωστάει 1,4 ΤΡΙΣ, η Ισπανία 1,1 ΤΡΙΣ η Ιρλανδία 870 ΔΙΣ κτλ κτλ… Οι Βέλγοι και οι Ολλανδοί που ήρθαν εδώ για επίβλεψη, οι χώρες τους χρωστάνε περισσότερο από ότι εμείς…

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=10202891

ΤΕΛΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ

Κάπου ανέφερα ότι ο Παπανδρέου προεκλογικά είχε πει τις προθέσεις του στα εθνικά θέματα, είπε ψέμματα μόνον όσον αφορά τα οικονομικά, ο λαός δεν έδωσε καμία σημασία στα εθνικά και περίμενε να τους δώσει χρήματα που φυσικά δεν έδωσε.

Το ένα θέμα με το άλλο (εθνικά θέματα και οικονομικά) έχει άμεση σχέση και ας μην το αντιλαμβάνεται το σκατένιο μυαλό του ψεύτη κλέφτη απατεώνα νεοΈλληνα Ρωμιου.

Ο Στόχος είναι να έρθουν στην Ελλάδα αλλοδαποί τους οποίους τους στέλνουν οι Τούρκοι σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις, ιθαγένεια, γεννάνε, υπογεννητικότητα εμείς σε 2 γενεές εξαφανιζόμαστε σύμφωνα με την εθνική στατιστική υπηρεσία, θα ψηφίζουν και ενώ θα είναι πλειοψηφία θα βγάζουν τους δικούς τους δημάρχους νομάρχες εμείς θα εξαφανιζόμαστε. Σκεφτείτε λοιπόν Σκοπιανούς να ψηφίζουν τους δικούς τους στην Φλώρινα, τους Αλβανούς να ψηφίζουν τους δικούς τους στα Ιωάννινα, στην Θράκη θα γίνει σε απόλυτους αριθμούς τι έχει αν γίνει.

Μέχρι τότε θα παίξει «συνεκμετάλλευση» στο Αιγαίο, δηλαδή παραδίνουμε το Αιγαίο στους Τούρκους, ήδη η Θράκη είναι στα χέρια τους (έχουν βγάλει και σημαία) και απλά περιμένουν να κυλήσει ο χρόνος για να σβήσουμε.

Το τελικό «TIGHT MONEY SYSTEM» σε επίπεδο κράτους και φυσικών προσώπων έχει σαν αποτέλεσμα να μας πάρουν τον τεράστιο ορυκτό πλούτο (http://www.youtube.com/watch?v=1rKoxplF3jk και http://www.youtube.com/watch?v=ZliJC8wmrYI και να τους χρωστάμε και από πάνω και όλα αυτά για να μην βγάλουμε άχνα. Φοβούνται την άχνα…

πηγές:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyepix_2_03/03/2010_392630

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=32&artId=293087&dt=03/03/2010

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artid=317999&dt=03/03/2010

http://e-dromos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=88:——goldman-sachs-&catid=22:2010-02-11-18-17-32&Itemid=51

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=10276863

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12337&subid=2&pubid=25925173

http://www.lemonde.fr/cgi-bin/ACHATS/acheter.cgi?offre=ARCHIVES&type_item=ART_ARCH_30J&objet_id=1116394

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=10202891

από τα ντοκυμαντερ Money as debt, zeitgeist I & II, Money Masters, Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου,

και φυσικά τα πάρα πολλά βίντεο στο knossopolis channel (youtube)


knossopolis channel (youtube)

 

Advertisements

Written by dds2

Οκτώβριος 20, 2017 at 1:26 μμ

ρωσικό ντοκιμαντέρ για την συνωμοσία vs Κώστα Καραμανλή

leave a comment »

Written by dds2

Οκτώβριος 18, 2017 at 11:41 πμ

Εκείνοι που επέζησαν – THOSE WHO SURVIVED (ντοκιμαντέρ)

leave a comment »

πηγή: http://thosewhosurvived.smallplanet.gr/173876935?autoplay=1

Written & Directed by Yorgos Avgeropoulos
2016, Greece, 33min

Available versions:
– Ελληνικά [33 λεπτά]
– English [33 min.]

ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΕΠΕΖΗΣΑΝ – Ιστορίες Αξιοπρέπειας
Πολλοί από τους χιλιάδες πρόσφυγες οι οποίοι κατάφεραν να φτάσουν στην Ελλάδα, είναι θύματα βασανιστηρίων που ρισκάροντας τα πάντα, κατόρθωσαν να ξεφύγουν από τους διώκτες τους και να αναζητήσουν άσυλο στις πύλες της Ευρώπης – φρούριο. Είναι οι πιο ευάλωτοι απ’ τους ευάλωτους. Ο Μουράτ, ο Ζάν, και ο Αλί, αόρατοι μέσα στο πλήθος, έχουν ν’ αντιμετωπίσουν τώρα μια νέα περιπέτεια: Να πείσουν τις ελληνικές αρχές για την ιστορία τους έχοντας ως μόνη απόδειξη το λόγο και το σώμα τους, να στήσουν μια καινούργια ζωή από το μηδέν, και το σημαντικότερο, να επουλώσουν τις πληγές τους.

THOSE WHO SURVIVED – Stories of Dignity
Many of the thousands forced to follow the pathways of migration, are victims of torture. They are amongst the most vulnerable of vulnerable, tortured in their country in the most savage and unspeakable manner. They succeeded in fleeing from their persecutors, and risking everything, placed their lives in danger, yet again, to seek protection at the gates of fortress Europe. Murat, Jean and Ali, now rendered invisible in the crowds of the Greek capital, face a new adventure: to convince the authorities of their story with the sole proof of their word and body, to set up a new life from scratch, and most importantly, to heal their wounds.

Written by dds2

Φεβρουαρίου 23, 2017 at 11:06 μμ

συμβουλή για το αρμένισμα

leave a comment »

%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%b1

από το πολύ έξυπνο (ως προς την φωτογραφία του εξώφυλλου) έντυπο που κυκλοφόρησε η Μητρόπολη Χαλκίδας με αφορμή τον έρανο της αγάπης.

Written by dds2

Δεκέμβριος 9, 2016 at 8:53 μμ

16 ερωτήσεις-απαντήσεις για το ελλ. χρέος από τον ESM

2 Σχόλια

Τις απαντήσεις για το ελληνικό χρέος και τι ισχύει μετά τις αποφάσεις του Eurogroup, αναλύει ο ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕSM). Με ανακοίνωσή του δίνει απαντήσεις σε 16 ερωτήματα σχετικά με τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους

ΠΗΓΗ: http://marketbeast.gr/?p=227

Αναφέρεται στο κόστος της συμφωνίας, αν θα υπάρξουν μέτρα στο μέλλον, πότε θα εφαρμοστούν τα μέτρα κ.λπ.

Αναλυτικά οι 16 ερωτήσεις – απαντήσεις είναι οι εξής:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Written by dds2

Δεκέμβριος 7, 2016 at 4:58 μμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with , ,

ένα κείμενο για τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2006

leave a comment »

[κείμενο 10ετίας. Από τότε πολλά άλλαξαν. Και τίποτε. Οι εκλογές έχουν γίνει ακόμη πιο ανούσιες, η αυτοδιοίκηση ακόμη πιο ψευδής, η κυβέρνηση πιο ξενόδουλη και οι πολίτες σε περισσότερη νιρβάνα μπλεγμένοι…]

Αυτοδιοικητικές εκλογές

δημοσιεύθηκε στη «γέφυρα ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ», τ. 4, Οκτ. 2006

Μοιράζομαι κάποιες σκέψεις και κάποιες απορίες που έχω μαζί σας. Με κύρια αφορμή τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης που εντός ολίγων ημερών θα εορτάσουμε. Γιατί βέβαια περί εορτής νομίζω πως πρόκειται. Γιαυτό και τα μπαλόνια, οι μουσικές, τα φώτα, τα μεγάφωνα, οι φωτογραφίες, η «χαρτούρα», τα χαμόγελα και τα χαρούμενα και φιλικά πρόσωπα κλπ κλπ. Εάν κάνω λάθος   και πρόκειται για κάποια άλλη διαδικασία, παρακαλώ διορθώστε με. Εάν πρόκειται για μια διαδικασία σκέψης, προσωπικού προβληματισμού και υπεύθυνης στάσης απέναντι στην κοινή μοίρα όλων μας ως κατοίκων πόλεως, δηλαδή οργανωμένου κοινωνικού συνόλου παρακαλώ δείξτε το μου γιατί δεν το βλέπω.

Περπατώ στους δρόμους της πόλης μέσα σε αυτό το προεόρτιο κλίμα και ακούω και βλέπω. Ακούω διαφημίσεις και βλέπω διαφημίσεις. Μόνο που το προϊόν δεν είναι αντικείμενο. Το προϊόν είναι άνθρωποι, είναι πρόσωπα. Μπορεί κανείς μέσα στο πλουραλιστικό περιβάλλον που χαιρόμαστε να ενημερωθεί, να πληροφορηθεί και έτσι να επιλέξει καλύτερα. Γιατί περί αυτού δεν πρόκειται;

Οι εκλογές είναι ζήτημα επιλογής. Διαλέγουμε και παίρνουμε το καλύτερο. Βέβαια μπορεί να δυσκολευθούμε λίγο γιατί η προσφορά είναι μεγάλη και ενώ ακούγεται ότι υπάρχουν τρομερές διαφορές, όμως ταυτόχρονα αυτές είναι μάλλον δυσδιάκριτες. Όσο και να προσπαθούμε να ενημερωνόμαστε τελικά μπορεί να μην τα καταφέρνουμε. Κρίμα δεν είναι που μετά από τόσα έντυπα και τόσες την γνώση που θα μας οδηγήσει άσφαλτα στις επιλογές μας;

Ευτυχώς όμως που για το δύσκολο αυτό πρόβλημα έχει βρεθεί η λύση. Υπάρχουν κάποια βασικά χρώματα και υπάρχουν και μερικές αποχρώσεις με τα οποία οι πολίτες αυτής της χώρας έχουν μία ιδιαίτερη προσκόλληση ή αδυναμία. Έτσι καλού κακού κάθε υποψήφιος, κάθε συνδυασμός και κάθε πρόσωπο που επιθυμεί την ψήφο μας φροντίζει να μας διευκολύνει: μας θυμίζει ποιο είναι το δικό του αγαπημένο χρώμα και έτσι μπορούμε μέσα σε όλο αυτό το μπέρδεμα και εμείς πιο εύκολα να κάνουμε τις επιλογές μας.

Οι εκλογές είναι απόρροια και θεσμός του δημοκρατικού πολιτεύματος.   Είναι καρπός της ελευθερίας μας. Η ελευθερία μας όμως είναι απλά δυνατότητα επιλογών; Των έτοιμων λύσεων και προτάσεων που άλλοι έχουν επεξεργαστεί και μας προσφέρουν; Μήπως η ελευθερία μας είναι και η δυνατότητά μας για δημιουργία, για σκέψη, για τομή και ρήξη αλλά ταυτόχρονα και για σχέση-πραγματική σχέση- πρόσωπο με πρόσωπο;

Μήπως ελεύθεροι όντες μπορούμε να τολμήσουμε κάτι πρωτότυπο σε αυτές τις εκλογές; Μπαίνω στον πειρασμό και διερωτώμαι πως θα ΄ταν αν θεωρούσαμε τις εκλογές ετούτες μια ευκαιρία για διάλογο και για μια τολμηρή κίνηση; Πως θα ΄ταν αν επιλέγαμε να ψηφίσουμε άκυρο και ταυτοχρόνως δηλώναμε την σκέψη μας με την ψήφο μας; Για παράδειγμα αν γράφαμε στο ψηφοδέλτιο που θα ρίχναμε στην κάλπη: «Ψηφίζω όχι από υποχρέωση, αλλά ασκώντας το δικαίωμά μου. Επιλέγω ΑΚΥΡΟ γιατί θέλω οι εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης να είναι πράγματι εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και όχι πανελλαδική δημοσκόπηση για την δύναμη των κομμάτων».

Δεν γνωρίζω τις απαντήσεις σε όλα τα προηγούμενα. Θέλω να ελπίζω ότι καλοπροαίρετα τις αναζητώ. Και τολμώ ίσως και κάποιες σκέψεις που μπορεί να μοιάζουν ανίερες, ασύμβατες ή προκλητικές. Συγχωρήστε με αλλά πριν από τις εορτές όλοι μας πολλές φορές έχουμε διάφορες απορίες και ερωτηματικά για το νόημά τους και την ουσία τους. Μπορεί αυτό απλά να συμβαίνει όταν διατυπώνω τις πιο πάνω σκέψεις μου.

Ή μπορεί πολύ απλά να φοβάμαι αυτή την αίσθηση μελαγχολίας και απογοήτευσης που έρχεται μετά τις εορτές, όταν τα φώτα σβήνουν και το πανηγύρι έχει τελειώσει…

Written by dds2

Νοέμβριος 11, 2016 at 9:31 μμ

Τι είναι και τι θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ, του Σταμ. Δ. Σουφλέρη

leave a comment »

[ΔΔΣ: ο συγγραφέας του άρθρου φυσικά παίζει με το «Τι είναι και τι θέλει το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο», του Δημήτρη Γληνού. Το κείμενο του Γληνού υπάρχει στον παρόντα ιστότοπο, ΕΔΩ. Στο τέλος ακολουθεί και δικό μου σχόλιο-κριτική του άρθρου του ΣΔΣ]

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ.

του Σταμ. Δ. Σουφλέρη, 21/10/16

Εχθές διάβασα ένα άρθρο που έλεγε επιτέλους το αυτονόητο για τον ανόητο ΣΥΡΙΖΑ, μα που ο σοφός φίλος μου Απ. είχε πει με τρεις λέξεις τις προάλλες “Κομμουνιστές είναι οι άνθρωποι”. Μα βέβαια και δικαιολογημένα πολλοί θα έλεγαν και αρκετά σωστά από τη θέση τους ότι δεν είναι κομμουνιστές και άλλοι, σωστότερα, ότι δεν είναι άνθρωποι. Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ σε αναλογία θυμίζει την ΚΙΝΑ. Ο αδερφός μου είχε επισημάνει το τερατώδες και φρικιαστικό τού Κινεζικού κράτους και συστήματος, ένα ογκολιθικό κομμουνιστικό κόμμα που εξυπηρετεί την χειρότερη, σκληρότερη και πιο απάνθρωπη μορφή καπιταλισμού. Η σούμα τής σύγχρονης Κίνας είναι βέβαια η πλήρης αδιαφορία της απέναντι στον άνθρωπο, η συντριβή τού ανθρώπου, η εκμηδένισή του.
Ε λοιπόν ναι, στις συνηθισμένες ψιλικατζίδικες αναλογίες τής σημερινής Ελλάδας, αυτό είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αστείο να τον κατηγορεί κάποιος για συνέπεια, βλέπε πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, δημοψήφισμα, αρχές και θέσεις. Εμάς όλους πρέπει να κατηγορήσει για εθελοτυφλία. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι ως μόνη συνέπεια που γνωρίζουν και τηρούν απαρασάλευτα είναι η συνέπεια τής μη συνέπειας λόγων και πράξεων και υπό αυτή την έννοια βεβαίως και είναι άριστοι μαθητές και των πρώτων Σοβιετικών κομμουνιστών και των πάντοτε και παντού όπου η “Μοίρα” αποφάσισε να τιμωρήσει λαούς και έθνη με την εφαρμογή (εδώ θα επέμεναν κάποιοι μη εφαρμογή) αριστερών συστημάτων. Το να τηρούσε το ΟΧΙ ο Τσίπρας και οι συν αὐτῷ θα ήταν αστείο. Γιατί από τους ευρωλάγνους και ευρωυπόδουλους δε θα μπορούσε ποτέ να υπήρχε άλλη συμπεριφορά.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι όμως η απόλυτη και πλήρης κενότητά τους, η πλήρης ανοησία τους, η άφταστη ανικανότητά τους, η συγκλονιστική μετριότητά τους, ο συντριπτικός τους μηδενισμός. Ένας μηδενισμός που όμως, ως κυρίαρχη εσωτερική τους Αρχή συντρίβει και παρασύρει τη χώρα και τον λαό σε πρωτοφανή βάθη, σε μια πτώση άνευ προηγουμένου και μοιάζει και κάποιων αμετάκλητων και φρικτών επιπτώσεων. Αν τυχόν είναι η “δίκαιη” τιμωρία μας για την απύθμενη μωρία μας, ομολογώ ότι θα έπρεπε να πούμε φτάνει. Αλλά δεν είναι θεωρητικά σχήματα, κοσμοθεωρίες ή πολιτικές ιδεολογίες που δοκιμάζονται τώρα, εδώ, σήμερα, γύρω μας, παντού. Είσαι εσύ κι εγώ. Τα ανίκανα δουλάκια του ΣΥΡΙΖΑ δίνουν όχι μόνο γη και ύδωρ σε κάθε πιθανό και απίθανο πολιορκητή, αλλά παίρνουν τηλέφωνο τους Μήδους και τους καλούν με χαμόγελα να μας επισκεφτούν , να κόψουν και αυτοί ένα κομμάτι πίτα.
Και η πίτα λιγοστεύει. Με τα ακροδάκτυλα, μας ρίχνουν ψίχουλα όταν έχουν χώσει και τα δυο τους χέρια όχι μόνο στις τσέπες μας, αλλά φοβάμαι ότι μας ψαχουλεύουν ξεδιάντροπα στο σώμα, προσπαθούν με κάθε τρόπο να μας ρημάξουν και την ψυχή.
Οι λωτοφάγοι του Μαρξ πόσο εύκολα γραπώθηκαν από καρέκλες και προνόμια για να τις μοιράσουν στην παρέα τους. Μα πόσο θλιβερή παρέα, πόσο άθλιος εσμός. Όμως οφείλουμε να το παραδεχτούμε, σε τελική δεν κρύφτηκαν ποτέ. Δεν ήταν παρά οι αιώνιοι άχρηστοι, αυτοί οι ολίγιστοι ημιμαθείς κουλτουριάρηδες, οι αλληθωρίζοντες προς τη Δύση, μα τόσο μα τόσο αμαθείς. Θα έλεγα ότι στην τόση τους επικίνδυνη άγνοια, δεν είναι ορατό το παραμικρό σημείο οποιασδήποτε γνώσης κουλτούρας δυτικού τύπου. Δεν το καταλαβαίνουν ή αντίθετα καταλαβαίνουν ακριβώς όσα χρειάζονται για να γεμίζουν τις φρικτές τους κοιλιές, ότι και αυτοί είναι υπηρέτες, γκαρσόνια, σε ένα έθνος που κοντεύει ολόκληρο να μετατραπεί σε έθνος γκαρσονιών. Οι αποβολές της ΚΝΕ, οι προδότες του ΚΚΕ είναι τόσο μα τόσο κατάλληλοι για σταυρωτές μας. Και αυτό κάνουν με συνέπεια. Για αυτό θεωρώ λάθος να τους κατηγορούμε για ασυνέπεια. Για πόσα πράγματα θα ντρεπόταν ή θα φοβόταν να μη μας προδώσει ο τσ; (από τώρα θα τον γράφω μόνο έτσι και πολύ τού πέφτει)
Απάντηση για τίποτε. Τα δίνει όλα, για τον απλούστατο λόγο ότι είναι πλήρως ανερμάτιστος. Δεν έχει και δεν έχουν ούτε ιερά ούτε όσια. Ούτε ιερά πατρίδας, ούτε όσια θρησκείας. Ούτε ιερά κουλτούρας, ούτε όσια παιδείας. Ούτε ιερά έθνους, ούτε όσια πολιτισμού. Ούτε ιερά Ευρώπης, ούτε όσια ανθρωπότητας. Όχι επιμένω είναι συνεπέστατοι όσο και οι πρώτοι κομμουνιστές στα 1920 που εξολόθρευαν ανερυθρίαστοι χιλιάδες άλλους επαναστάτες στην Κροστάνδη, καταδίκαζαν σε θάνατο εκατομμύρια αγρότες, άλλους τους τουφέκιζαν, άλλους τους εξόντωναν δια των τεχνητά δημιουργημένων λιμών, και που μόνο αυτό το μοντέλο με παραλλαγές υπηρέτησαν σε όλα τα χρόνια του φρικτού υπαρκτού σοσιαλισμού, που η Σιβηρία ποτέ δεν άδειασε, που τα ψυχιατρεία ποτέ δεν φιλοξένησαν συμπαθητικούς τρελούς αλλά εξαθλιωμένους αντίπαλους τού καθεστώτος. Και μοιάζουν αλήθεια μακρινά όλα αυτά; Με τόση δυστυχία σε όλα τα επίπεδα γύρω μου, δεν βλέπω να αλλάζουν οι άνθρωποι. Γιατί δεν είναι θέμα δήλωσης πίστης, αλλά βαθιάς εσωτερικής εργασίας. Μόνο αυτό μπορεί κάπου λίγο να σταματά τον άνθρωπο, όχι από τον κατήφορο της εκμετάλλευσης του συνανθρώπου του, αλλά από την επιβολή της μεγαλύτερης του μανίας, του μεγαλύτερου του πάθους, της άσκησης εξουσίας.
“Η καθαρή θεωρία, η βρομερή πράξη”. Κι ανάμεσα οι ζωές. Οι ζωές των νέων που γίνονται φτηνές, των γέρων που εξαθλιώνονται, των μεσηλίκων που δεν βλέπουν καμιά ουσιαστική προοπτική μπροστά τους. Συνεπείς λοιπόν αυτοί. Ξέρουν κάτι που στη χώρα μας μπορείς να παίζεις χωρίς καμιά συνέπεια εις βάρος τους αλλά με τρομερές ασθένειες σε βάρος τής κοινωνίας. Ολοκληρώνουν το έργο που ικανότατα όλες οι κυβερνήσεις μετά την θλιβερή μεταπολίτευση ξεκίνησαν, ειδικά το πρώτο ΠΑΣΟΚ ανήγαγε σε τέχνη, μα με τη σειρά της προσπάθησε να μην υστερεί και η ολίγιστη ΝΔ. Εξαχρειώνουν τη γλώσσα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στον καθημερινό ορυμαγδό των λαθών των άθλιων δελτίων ειδήσεων, στις γραμμές που γραπτά μεταφέρουν νέα στο κάτω μέρος τής οθόνης, τα λάθη δίνουν και παίρνουν αφού ποιος νοιάζεται πια για λέξεις. Μα τι σημασία έχουν οι οι γραφές όταν γύρω μας η γλώσσα έχει γίνει μια τσούλα που δε λέει, δεν κρύπτει, δε σημαίνει πια, αλλά μόνο εξυπηρετεί τη “βεβαία πτώση μας”. (Ελπίδα πάντα, έχω και ξέρω ότι η γλώσσα θα τους- μας εκδικηθεί, αν και πιο σωστό είναι να πω θα καταφέρει και αυτή και το έθνος να επιζήσουν (χρησιμοποιώ το έθνος σαν κάποιο σχήμα, δε βλέπω καλύτερη λέξη και τέλος πάντων σε αριστερούς δεν απολογούμαι).
Κάπου αλλού είχα χαρακτηρίσει τον τσ. Πρίγκιπα της μετριότητας. Θα ήταν σίγουρα κωμικό πρόσωπο αν δεν ήταν τόσο μα τόσο τραγικό για εμάς. Οδηγεί με σιγουριά, με χαρά, με μέθη, τη χώρα σε καταστροφή. Το να του επισημάνω πόσο τραγικός είναι στην διάσταση τής άγνοιας του είναι προφανώς πέρα από τις δυνατότητές του. Η οντολογική θεώρηση του τσ. είναι ακριβώς ανάλογη των γνώσεών του των ξένων γλωσσών. Και βλέπουμε λοιπόν τον αχρείο σαραντάρη να κυβερνά ή μάλλον, βλέπουμε τον αχρείο σαραντάρη μαζί με τη συμμορία του, να ρημάζουν τον τόπο.
Κάποτε μου έμοιαζε ο Σαμαράς επικίνδυνος και κακός, ο Βενιζέλος άθλιος και φρικτός, τα κόμματα τους διεφθαρμένα και καταστροφικά. Το Ποτάμι και οι διάφορες μορφές ΔΗΜΑΡ και σία συμπτώματα της παρατεταμένης ασθένειας του μικρού ασθενούς της Ευρώπης, ξεσπάσματα μιας κοινωνίας λυσσασμένης για κάτι που δεν είχε καλά σχηματισμένο μέσα της, ανώριμης, λάγνας, άγουρης, φθαρμένης, ξεφτισμένης, ψεύτικης. Μα πάντα γυρνούσες λίγο στον τόπο, συναντούσες έναν άνθρωπο, γυρνούσες λίγο σε κείμενα και ελπίδα χαρά και προσμονή άνθιζε, μερικές φορές σαν σεισμός, μερικές σαν σοκ καλό, μερικές σαν μια πνοή ανέμου που σου χάιδευε το πρόσωπο.
Έβλεπες στις ειδήσεις γελοίους οπορτουνιστές τύπου Παπαντωνίου και Μπακογιάννη κι έλεγες υπάρχουν, δεν μπορεί κι άλλοι Έλληνες. Τώρα καμιά φορά πετυχαίνω τον Λοβέρδο στην τηλεόραση και μου έρχεται να βάλω τα κλάματα σαν να αντικρίζω μια παλιά μου αγάπη. Σκέφτηκα να βάλω στο εικονοστάσι φωτογραφία του σχωρεμένου του Κουτσόγιωργα και να κάνω τον σταυρό μου, σαν τον Μπαλούρδο στον Βελουχιώτη, μα αρκετά με τα αστεία. Άλλωστε με τους προαναφερθέντες ξεκίνησε το κακό. Αλλά αλήθεια, πρέπει να τολμούμε να πούμε ότι στο κακό υπάρχει το απείρως χειρότερο και είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Και τότε τι διέξοδος υπάρχει για τη χώρα;
Καταρχάς κι εντελώς ρεαλιστικά ίσως το σκέτο κακό να είναι η επιλογή μας. Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχουμε από και για τους πολιτικούς. Αντιθέτως αυτοί έπρεπε να υπάρχουν από και για εμάς. Αλλά στο άθλιο αυτό σύστημα που λέγεται κοινοβουλευτική δημοκρατία σαν τον Τσόρτσιλ δε βλέπω τίποτε καλύτερό του. Συνεπώς θα πρέπει να το λουστούμε. (Κι άλλη διευκρίνηση. Προς θεού δεν νοσταλγώ απολυταρχίες τύπου δικτατορίας. Αν και χειρότερη μορφή απολυταρχίας και κατάλυσης κάθε μορφής ελευθερίας και αυτοδιοίκησης για τη χώρα από αυτή που ζούμε την τελευταία επταετία ποτέ δε ζήσαμε ξανά).
Άλλο όμως τα πταίσματα και άλλο τα κακουργήματα. Αυτοί θα φύγουν, το ξέρω, το επιθυμώ και θα συμβεί. Η μόνη απορία μου είναι πόσο κακό ακόμα θα προλάβουν να κάνουν, πόση λάσπη ακόμα θα ρίξουν, πόση βρομιά ακόμα θα σκορπίσουν. Οι υπαρξιακά άχρηστοι φονιάδες τής ύπαρξής μας.
Οι μεταφυσικά ανυποψίαστοι, οι οντολογικά κενοί, οι υπαρξιακά μηδενιστές. Ναι, είναι συνεπείς στον εκμηδενισμό, αυτοί που μόνο μισούν, αυτά τα προβληματικά ανθρωπάρια που τόσο εύκολα γίνονται στελέχη τού δημοσίου, ειδικοί σύμβουλοι, ψοφοδεείς αξιωματούχοι. Ναι, είναι συνεπείς στην επιθυμία και στην καταστροφή τής χώρας. Τελειώνω.
Αντιγράφω από ένα δοκίμιο του Λορεντζάτου ΕΚΗΒΟΛΟΣ 1983.
“Στο γενικό ανθρώπινο πόνο της στιγμής, η σημασία του ποιητή περιορίζεται εξωτερικά, μικραίνει. Το 1936 ή 1937 ο Mandelstam προφητεύει το δικό του τέλος, καθώς βλέπει την ατελείωτη αλυσίδα των ζωντανών- είναι και ο ίδιος μαζί (και πραγματικά τον τουφέκισαν την επόμενη χρονιά)- να χάνονται στον ορίζοντα μέσα στη σιβηρική στέπα. Σε μια τέτοια κατάσταση τι γίνεται, αλήθεια, ο ποιητής; Μιλάει εδώ ο σπόρος που πεθαίνει για να ξαναβγεί στο φως καρπερότερες ώρες:

Σωροί τα κεφάλια των ανθρώπων τραβούν στην ερημιά
Εκεί μικραίνω, σβήνω -εμένα δε θα με προσέξουν πια,
Αλλά σε αγαπητά βιβλία που τα χαϊδεύουμε
Και τις ώρες που παίζουν τα παιδιά
Θ’ αναστηθώ απ’ τον τάφο μου να πω πως ο ήλιος λάμπει.

πηγή: https://www.facebook.com/stamatios.soufleris/posts/10206332161742506


Στο πάρα πολύ καλό ανωτέρω άρθρο του α. Σταμ. Δ. Σουφλέρη το σχόλιο μου και η δική μου θέση-απάντηση ήταν η πιο κάτω:

Ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε είναι ούτε θέλει. Αυτό ως υπότιτλος ή ως απάντηση (του ερωτήματος) του τίτλου. Και φυσικά αφού «δεν είναι» συνεπαγωγικά δεν είναι και κομμουνιστικό τι.
Όχι, θα διαφωνήσω με τον αγαπητό φίλο Απ. Δεν είναι κομμουνιστές. Θα διαφωνήσω και με τον συγγραφέα. Δεν είναι και δεν υπήρξαν ποτέ κομμουνιστές. Μπορεί να θήτευσαν στο ΚΚΕ ή την ΚΝΕ (λαμπρό παράδειγμα ο μελιστάλαχτος μαντηλάκιας κ. Κατρούγκαλος) αλλά δεν μπορεί να υπήρξαν ποτέ κομμουνιστές. ¨Η άλλως ειπείν: είναι τόσο κομμουνιστές (ή ήταν στο παρελθόν) τόσο όσο είναι χριστιανοί οι ιεροεξεταστές, οι μοναχοί που ζουν μόνιμα εκτός της μονής τους και εντός του κόσμου, οι παιδεραστές καθολικοί ιερείς κλπ.
Δεν γίνεσαι κάτι επειδή το δηλώνεις. Ούτε χριστιανός, ούτε κομμουνιστής, ούτε καν καπιταλιστής (στην τελευταία περίπτωση θα αρκούσε να το δηλώσουμε όλοι μας για να γλιτώσουμε από την καταραμένη φτώχια…).
Όχι δεν είναι κομμουνιστές, ούτε μαρξιστές, ούτε τροτσκιστές, ούτε, ούτε, ούτε.
Ή είναι όλα αυτά όσο είναι σκηνοθέτης και συγγραφέας ο κριτικός και ο επιφυλλιδογράφος.
Στο συμπίλημα αυτό του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει μία αλήθεια στον αυτοπροσδιορισμό του. Χρησιμοποιούν ένα επίθετο ως ουσιαστικό ή έστω ως επίρρημα. Είναι αριστεροί, είναι η αριστερά. ¨
Όμως το επίθετο ότι και να του κάνεις θα παραμένει πάντα επίθετο. Δηλαδή κάτι ανεπαρκές για να μπορέσει να μιλήσει για την ουσία των πραγμάτων. Για σκεφτείτε: λέει κάτι από μόνη της η λέξη καλός ή κακός ή όμορφος; Ποιος είναι ο καλός, ποιός είναι κακός, ο άσχημος κλπ κλπ;
Είναι Αριστεροί: είναι δηλαδή απλά άνθρωποι που αποκτούν ταυτότητα από την αντίδραση τους σε κάτι ή σε κάποιον. Δηλαδή αποκτούν ταυτότητα εξ αντανακλάσεως, ετερόφωτα, σκεδάζοντας το φως. Είναι πολιτικές σκιές. Γυμνοί όσο και ο βασιλιάς του παραμυθιού με την αόρατη στολή του,. Μόνο που οι θεατές και συμμέτοχοι σε αυτή τη παρωδία έχουν χάσει την αλήθεια των παιδιών του παραμυθιού. Και δεν μπορούν να πουν: «ο βασιλιάς είναι γυμνός».
Και έτσι αυτή η καρναβαλική κατάσταση του ψεύδους και της αυταπάτης συνεχίζεται. Και θα συνεχίζεται όσο ο καθείς δεν γίνεται έστω και λίγο ειλικρινέστερος και τολμηρότερος. Τότε, αν μπορούσαμε να ξαναγίνουμε λίγο πιο αληθινοί, λίγο πιο απόλυτοι, σαν τα παιδιά πριν τα καταντήσουμε καταναλωτικά πλάσματα, θα μπορούσαμε να ελπίζουμε ότι θα καθάριζαν από τα μάτια μας οι τσίμπλες. Και βλέποντας καθαρά θα μπορούσαμε και καθαρότερα να σκεφτούμε και να πράξουμε.
Μόνο που ο λογικός άνθρωπος μπορεί δύσκολα να αισιοδοξεί για κάτι τέτοιο…

Προσθέτω δε τα ακόλουθα ως προς το τι θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ε λοιπόν! Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει. Ο συνασπισμός αυτός της ριζοσπαστικής αριστεράς δεν θέλει. Δεν έχει στην πραγματικότητα βούληση και δεν έχει ούτε και θέληση. Έχει πολλά μικρά θέλω. Χιλιάδες, όσα και οι οπαδοί, τα μέλη ή οι τυχάρπαστοι ψηφοφόροι του. Όμως αυτά δεν συγκροτούν τελικά μία κεντρική θέληση και βούληση. Δεν υπάρχει επιθυμία και στόχευση σε κεντρικό επίπεδο. Υπάρχει πληθώρα επιδιώξεων προσωπικών συμφερόντων. Και συγκρότηση αυτών γύρω από ένα κεντρικό σχήμα. Τίποτε άλλο.

Δεν υπάρχει όμως επιθυμία και στόχευση για την Ελλάδα και τον λαό της. Ούτε φυσικά πολιτικό κέντρο. Υπάρχει απίστευτος λεξικός βερμπαλισμός, λεξιλαγνεία και συνθηματολογία. Δεν υπάρχει όμως ουδεμία συσχέτιση με ουσία, στόχο, επιδίωξη. Μόνο προσπάθεια διατήρησης στην εξουσία και μεθόδευση για την μακροημέρευση της «πρώτης φοράς Αριστεράς» στο τιμόνι του δύστυχου καραβιού της χώρας.

Και αν τα προηγούμενα μοιάζουν υπερβολικά: σε τι πιστεύει ο ΣΥΡΙΖΑ ώστε να θέλει κιόλας; Στον σοσιαλισμό, στον κομμουνισμό, στην οικονομία της αγοράς, στην Ευρώπη; Ή μήπως πιστεύει στην Ελλάδα, το έθνος και το λαό, τη γλώσσα και την ιστορία, το παρελθόν και το μέλλον αυτού του ακρωτηρίου στο πιο πολύβουο τρίστρατο ανάμεσα Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής;

Written by dds2

Οκτώβριος 23, 2016 at 10:12 μμ