περιβάλλον και πολιτική

Posts Tagged ‘διοξείδιο του άνθρακα

Ηow Europe can fix its forests data gap (Νature)

leave a comment »

The European Union must improve how it collects forest data, which are essential to its ambitions in biodiversity and climate change.

A woman standing in a mountainous landscape holds a small sapling of heather ready to be planted
It can take years for small, young trees (such as this one in Gran Canaria, Spain) to absorb the amount of carbon that is released when old-growth forests are lost.Credit: Desiree Martin/AFP/Getty

A study published this week reveals how European countries’ need for wood biomass is contributing to an increase in forest harvesting1. The finding comes from a team of researchers at the European Commission’s Joint Research Centre in Ispra, Italy, whose conclusions are based on satellite data.

Between the period of 2011–15 and that of 2016–18, ‘harvested’ forest area — defined as the part of a forest where trees are cut down and others planted in their place — increased by nearly 50%, from 0.76 million hectares to 1.13 million hectares. Of the 26 member states assessed, just 2 — Finland and Sweden — accounted for half of the increase.

This is an important finding. It has implications for biodiversity and climate-change policies, and for the part forests play in nations’ efforts to reach net-zero emissions. Forests account for about 38% of the European Union’s total land surface, and offset about 10% of its total greenhouse-gas emissions by acting as carbon sinks.

The surge in harvesting might reduce forests’ ability to absorb carbon from the atmosphere, the authors say. One reason for this is that large amounts of carbon are released quickly as older trees are felled — but it takes much longer for the same amount of atmospheric carbon to be absorbed by the smaller, younger trees planted in their place.

Paradoxically, the increase in harvested forest area has been driven, in part, by demand for greener fuels, some of which are produced from wood biomass. That includesbioenergy, which comprises about 60% of the EU’s renewable energy. This increase in biomass products can, in turn, be traced to the EU’s bioeconomy strategy, a policy that has promoted the use of forest resources for energy, as raw materials for industries and to create jobs.

The bioeconomy strategy has been a success in one respect: total economic output from the EU’s forests between 2012 and 2016 rose by 25%, from €43 billion to €54 billion— and the increase doubled to 50% in Poland and Sweden. But economic success has come at an ecological cost.

Many of the continent’s leaders are advocates of a set of ideas known as the European Green Deal, which aims to keep economies growing and create jobs by promoting greener development. However, these objectives can end up counteracting each other. For example, in its new biodiversity strategy, published in May, the EU proposes planting 3 billion trees. But it also suggests designating 30% of land (up from 26%), including old-growth forests, as protected by 2030. If forest harvesting continues at the current rate, such an ambition will be difficult to achieve.

The EU also has a target to double its share of low-carbon and renewable energy to 34% from 2015 to 2030. The European Parliament agreed that the burning of wood could count towards this target. But if wood were to supply even 40% of the extra energy, that would mean burning all of Europe’s existing harvest, profoundly threatening the world’s forests.

The European Commission is designing a new forestry strategy, expected in 2021, that will complement the biodiversity policy. The Joint Research Centre has been asked by the commission to establish a permanent EU observatory on forests. This will draw on the type of satellite data used in the current study to more regularly monitor deforestation, forest degradation and changes to global forest cover — and will make the data accessible to the public. The researchers drew on data from the joint NASA/US Geological Survey Landsat series of Earth-observation satellites and the Global Forest Change data set, and used Google Earth Engine, a facility that enables researchers to use Google’s supercomputers to process satellite imagery.

The planned forest observatory is a crucial development, and one for which the commission deserves to be commended. Once its data become available, EU member states need to incorporate them into the official statistics that policymakers use to make decisions — for example, when planning strategies to reach net-zero emissions. Many countries’ forest data — including those that are reported to the EU’s statistics office, Eurostat — are based on manual forest surveys. Such surveys are important, but in some cases they are carried out only at decadal intervals, partly because they are expensive. A dedicated observatory will provide decision-makers with much more timely data and help them to identify unintended consequences of their policies.

Ultimately, data must drive action. And, as we have often written, time is running out. Forests provide valuable services on which people and the environment depend. Their exploitation cannot continue at the current rate.

Nature 583, 8 (2020)

doi: 10.1038/d41586-020-01848-x

Watch 30 Years of Rainforest Vanish in 30 Seconds

leave a comment »

Drawing on millions of images taken by eight NASA Landsat satellites, Google has created a “global, zoomable time lapse of Earth’s surface” that show us the changes — shocking and scary — that have occurred around the world as a result of global warming and urbanization.

In the Landsat programsurveillance spacecraft were put to use not for investigating what’s going on in outer space, but to keep track of what is happening to the Earth. NASA launched the first Landsat satellite in 1972 specifically  for “public monitoring of how the human species was altering the surface of the planet.”

In 2008, the U.S. government ruled that the Landsat pictures should be available for free; one had previously had to pay to access them. Google contacted the U.S. Geological Service about using the images and also sought to gain access to even more photos (in the form of traditional prints and negatives) from Landsat ground stations around the world. It took six months to digitize everything and more to reprocess them.

You can now see the results via Google Earth Engine. As Time magazine comments, the pictures

…tell the pretty and not-so-pretty story of a finite planet and how its residents are treating it — razing even as we build, destroying even as we preserve. It takes a certain amount of courage to look at the videos, but once you start, it’s impossible to look away.

The Timelapse image of the rain forest in the state of Rondonia in western Brazil shows not only how an area the size of West Virginia (nearly 25,000 sq. miles) has disappeared from 1978 to 2003, but also the “fishbone pattern” in which deforestation occurs: loggers first make a path in the forest. This thickens and grows and then more paths are built and more, and more, and more.

For a too-clear illustration of how global warming has caused rapid change with long-term effects, you  need look at only the image of the retreat of the Columbia Glacier in Alaska from 1984 – 2012. Since it was first observed in 1794, the glacier’s extent remained unchanged until the latter half of the 20th century, as you can see.  At one point in 2001, the glacier was shrinking at an estimated speed of 98 ft. (30 meters) per day. In just a few decades (within the lifetime of many of us), the glacier has lost about 12 miles of its length and nearly 1,300 feet of its thickness.

The Google images also show how urbanization is rapidly changing the world around us. More people than ever in human history now live in cities, having left villages and farming for cramped housing in urban centers in the hope of better job prospects. Just one example is Las Vegas, which has grown from a population of 500,000 in 1980 to about 2 million now. From 2000 to 2o1o, its population grew by nearly 50 percent, making it probably the only urban area outside of the developing world with such accelerated growth.

The advance of Las Vegas’ sprawl into the desert — all those people need someplace to live and then roads and infrastructure to transport them to jobs — is quite apparent in the Timelapse image. The region receives almost no rain fall and depends on Lake Mead for most its water supply, but this is lessening in part because of the prolonged drought and also due to the demands of Las Vegas’ many residents.

Another city whose phenomenal growth has come with massive alterations to the environment is Dubai. Once a city of about 300,000 with an economy based on pearl diving, Dubai has become a major metropolis and the Mideast’s financial center with the world’s tallest skyscraper, the largest mall, biggest theme park and the longest indoor ski run. Its population is currently  2.1 million and growing. Islands (two in the form of palm trees) have been created and, as in Las Vegas, expansion continues into the desert.

Just as there is a “red list” for endangered species, scientists are developing one for ecosystems and it is high time indeed. The massive loss of rain forests, the shrinking of glaciers and the advance of cities in the desert as revealed via the Google Earth Engine show too clearly why too many ecosystems around the globe are deeply endangered.

Read more: http://www.care2.com/causes/watch-30-years-rain-forest-vanish-in-30-seconds.html#ixzz2UyGub1dR

μεγάλη αύξηση τησ συμβολής της αιολικής ενέργειας στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος στην ΕΕ

leave a comment »

[Οι εν γένει θέσεις και αναζητήσεις που υποστηρίζονται από αυτό το Ιστολόγιο υπάρχουν στα αιολικά πάρκα, ανεμογεννήτριες, απε, ενέργεια, μακροχρόνιος ενεργειακός σχεδιασμός, από το http://sdappe-kimis.pblogs.gr/ και ανάλογα από το http://epppo.pblogs.gr/]

το πιο κάτω από το http://www.care2.com/

Written by Stephen Lacey, ThinkProgress

As the sovereign debt crisis unfolds in Europe, onlookers have questioned whether the region will stay committed to renewable energy. The answer so far is “yes.”

Even with a few countries pulling back on government support of the industry because of fiscal troubles, 2011 was still a huge year for deployment — with wind and solar alone representing almost 70% of new capacity.

That’s almost a 10-fold increase over deployment in 2000, when only 3.5 GW of renewable energy projects were installed. Last year, 32 GW of renewables — mostly wind and solar — were deployed across European countries.

The figures come from the European Wind Energy Association, which just released a report on industry growth.

Growth in Europe has consistently outstripped forecasts. The EU currently has a target of getting 20% of its final energy (heat, electricity and fuels) from renewable energy. Numerous countries have already surpassed their needed targets in the electricity and heating sectors, and it’s likely that the entire region will move past the goal well ahead of schedule.

It’s expected that renewable electricity sources will meet 34% of demand in Europe by 2020, with 25 of 27 countries to surpass their targets beforehand.

In 2011, solar PV accounted for 26.7% of capacity additions, wind power accounted for 21.4% of additions, and natural gas made up 22% of installations. Below that was coal at 4.8%, fuel oil at 1.6%, large hydro at 1.3%, and concentrating solar power at 1.1% of capacity.

(A side note to anyone confused by terms: It is always important to remember that “capacity” is the ability to do work. It is completely different than actual electricity generation. Just because 68% of new capacity was added in 2011, doesn’t mean that Europe will get 68% more electricity from renewables. Hence, the major differences in generation figures).

So what does Europe’s power capacity mix look like today?
Notice the stunning increase in wind, solar and natural gas — by far the top three choices for developers in the region. However, coal and fuel oil still have a very large market share. Some experts are concerned that a roll back of nuclear in various countries will increase the share of fossil fuels, particularly coal.

But with wind, solar and gas prices all declining to record lows, the combination of those three resources could prevent a sizable increase in coal development.

This post originally appeared at ThinkProgress.

Read more: , , , , , , , ,

Read more: http://www.care2.com/causes/more-than-68-of-new-european-electricity-capacity-came-from-wind-and-solar-in-2011.html#ixzz1nDPohptM

Ευρωπαϊκός Οδικός Χάρτης για την Ενέργεια 2050

leave a comment »


Το μέλλον ανήκει στην καθαρή ενέργεια (άρθρο της Greenpeace)


15 Δεκεμβρίου, 2011, από την Greenpeace,

στο http://www.greenpeace.org/greece/el…

Η πιο συμφέρουσα επιλογή για το ευρωπαϊκό ενεργειακό σύστημα και τους Ευρωπαίους καταναλωτές είναι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και η εξοικονόμηση, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οδικό Χάρτη για την Ενέργεια ως το 2050.

Η Greenpeace τονίζει ότι η εξέλιξη αυτή στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα και προς την ελληνική κυβέρνηση, που πρέπει να κινηθεί αστραπιαία προς την απεξάρτηση της χώρας μας από τα ορυκτά καύσιμα και την αξιοποίηση του πραγματικού μας πλούτου (ήλιος, αέρας, γεωθερμία) ως όχημα εξόδου από την κρίση.

Ο Ευρωπαϊκός Οδικός Χάρτης για την Ενέργεια ως το 2050, αναλύει διαφορετικά σενάρια για το ενεργειακό σύστημα της Ευρώπης, και δείχνει ότι ένα μέλλον που στηρίζεται στις ΑΠΕ δεν έχει μεγαλύτερο κόστος από τη συνέχιση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα ή την πυρηνική ενέργεια.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διερεύνησε πέντε διαφορετικές ‘οδούς’: μία που στηρίζεται σε ένα μείγμα διαφορετικών τεχνολογιών και τέσσερις που στηρίζονταν στην εξοικονόμηση, τις ΑΠΕ, την πυρηνική ενέργεια και τα ορυκτά καύσιμα με τη χρήση συστημάτων αποθήκευσης άνθρακα (CCS). Τα συνολικά επενδυτικά κόστη είναι σχεδόν ίδια για όλες τις επιλογές, συμπεριλαμβανομένου και του σεναρίου αναφοράς. Παρά την ύπαρξη στρεβλών παραδοχών εις βάρος των ΑΠΕ και υπέρ της βρώμικης ενέργειας, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αναδεικνύονται σε πρωταγωνιστή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έρχεται να επιβεβαιώσει με τον πλέον επίσημο τρόπο τον σχετικό οδικό χάρτη της Greenpeace, την Ενεργειακή Επανάσταση, ενώ καλεί τις κυβερνήσεις να εξετάσουν την προοπτική υιοθέτησης νομικά δεσμευτικών στόχων για τις ΑΠΕ έως το 2030.

Ο Οδικός Χάρτης, προβλέπει ανάλογα με τα σενάρια ένα εύρος της συμμετοχής των ΑΠΕ στη συνολική χρήση ενέργειας έως το 2050, από 55% έως 75% (97% ΑΠΕ επί της ηλεκτροπαραγωγής). Στο σενάριο ΑΠΕ, η πυρηνική ενέργεια και ο άνθρακας συρρικνώνονται υπό το 1,5% και το 1% αντίστοιχα επί της συνολικής χρήσης ενέργειας.

«Σήμερα καταρρίπτονται και οι τελευταίες δικαιολογίες όσων πολεμούν τις ΑΠΕ. Ο Οδικός Χάρτης αποδεικνύει ότι ένα μέλλον στηριγμένο στις ΑΠΕ δεν κοστίζει περισσότερο από ένα επικίνδυνο σενάριο που βασίζεται στα ορυκτά καύσιμα ή την πυρηνική ενέργεια. Αντίθετα προσφέρει θέσεις εργασίας, προστατεύει το περιβάλλον και την υγεία και προωθεί την παγκόσμια ασφάλεια. Η Ελλάδα οφείλει να εγκαταλείψει τα ορυκτά καύσιμα και να προωθήσει αποφασιστικά ένα βιώσιμο μέλλον που θα στηρίζεται στις ΑΠΕ»,

τόνισε ο Δημήτρης Ιμπραήμ, Συντονιστής Εκστρατειών στο Ελληνικό Γραφείο της Greenpeace.

H Greenpeace καλεί την ελληνική κυβέρνηση:

  • Να επιταχύνει την ολοκλήρωση του Ελληνικού Οδικού Χάρτη για την Ενέργεια (Εθνικός Ενεργειακός Σχεδιασμός έως το 2050)
  • Να εγκαταλείψει κάθε σχέδιο που παρατείνει την εξάρτηση της χώρας από τα ορυκτά καύσιμα.
  • Να επιλύσει άμεσα τα χρηματοδοτικής φύσης προβλήματα (έλλειμμα ΔΕΣΜΗΕ) που απειλούν τη βιωσιμότητα των ΑΠΕ στη χώρα, να λάβει πολιτικές πρωτοβουλίες στήριξης των ΑΠΕ και της εξοικονόμησης έως το 2020 και να υποστηρίξει την υιοθέτηση νομικά δεσμευτικών στόχων για τις ΑΠΕ έως το 2030.

Διαβάστε αναλυτικά:

η συμβολή των τροπικών δασών στην απορρόφηση του CO2

leave a comment »

Το ένα πέμπτο των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα απορροφάται από τα απειλούμενα δάση

(20/2/2009 11:30:00 πμ)



Τα απειλούμενα παρθένα τροπικά δάση του πλανήτη απορροφούν περίπου το ένα πέμπτο (18%) του συνολικού διοξειδίου του άνθρακα που απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα από την καύση των ορυκτών καυσίμων, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη, που για πρώτη φορά αξιολογεί συγκεκριμένα και αναδεικνύει τη σημασία του δασικού πλούτου για τη συγκράτηση της αλλαγής του κλίματος και της ανόδου της θερμοκρασίας.

Η μελέτη του πανεπιστημίου του Λιντς, υπό τον δρα Σίμον Λιούις, εταίρο της βρετανικής Βασιλικής Εταιρίας, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Nature», δείχνει ότι τα εναπομείναντα τροπικά δάση αφαιρούν από την ατμόσφαιρα κάθε χρόνο 4,8 δισ. τόνους διοξειδίου. «Παίρνουμε μια δωρεάν επιδότηση από τη φύση», δήλωσε ο Λιούις και πρόσθεσε ότι «δεν μπορούμε να βασιζόμαστε στα δάση για πάντα».

Το Διακυβερνητικό Πάνελ για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ εκτιμά ότι παγκοσμίως οι ανθρώπινες δραστηριότητες απελευθερώνουν 32 δισ. τόνους διοξειδίου κάθε χρόνο, αλλά από αυτούς περίπου οι μισοί (15 δισ.) στην πραγματικότητα μένουν στην ατμόσφαιρα επιδεινώνοντας την κλιματική αλλαγή. Η νέα έρευνα δείχνει ακριβώς που πηγαίνει (στα τροπικά δάση) ένα μεγάλο μέρος από τους 17 δισ. τόνους που λείπουν.

«Περίπου ο μισός από τον άνθρακα που ‘λείπει’, διαλύεται στους ωκεανούς και το υπόλοιπο μισό πηγαίνει κάπου στη βλάστηση της ξηράς και στο χώμα, αλλά δεν ήμασταν σίγουροι πού ακριβώς. Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, διαπιστώσαμε πλέον ότι περίπου ο μισός άνθρακας που ‘λείπει’, απορροφάται από τα τροπικά δάση», δήλωσε ο βρετανός ερευνητής. Σύμφωνα με μια εκτίμηση, με βάση τις τιμές ενός τόνου άνθρακα, η απομάκρυνση περίπου 5 δισ.τόνων διοξειδίου ετησίως από τα τροπικά δάση είναι μια πολύτιμη υπηρεσία που κοστολογείται γύρω στα 13 δισ. λίρες.

Η μελέτη δημοσιοποιήθηκε σε μια συγκυρία που η προστασία των τροπικών δασών κερδίζει τη διεθνή προσοχή και είναι πιθανό να αποτελέσει βασικό σημείο στις επερχόμενες διαπραγματεύσεις, στην Κοπεγχάγη φέτος, για τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Written by dds2

24 Φεβρουαρίου, 2009 at 9:15 μμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with

πειράματα για αποθήκευση του CO2 στις θάλασσες

with one comment

Αμφιλεγόμενα πειράματα…

Προσπάθειες μετατροπής σύστασης των ωκεανών για να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου


ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗ. Τις σημαντικές επιστημονικές αμφιβολίες που εγείρονται σχετικά με την πρόταση να αλλάξει ο άνθρωπος τη σύσταση των ωκεανών με στόχο την αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου, επισημαίνει έκθεση που δόθηκε στη δημοσιότητα στην Αυστραλία. Η έκθεση τονίζει ότι τα πειράματα που γίνονται σε μικρή κλίμακα δεν μπορούν να υπολογίσουν τις συνέπειες για τη βιόσφαιρα σε περίπτωση που τα προγράμματα αυτά τεθούν σε πλατιά εφαρμογή.

Τα προγράμματα αφορούν την προσθήκη σιδήρου ή άλλων θρεπτικών ουσιών στους ωκεανούς, ώστε να πολλαπλασιαστεί το φυτοπλαγκτόν. Το φυτοπλαγκτόν απορροφά διοξείδιο του άνθρακα στη διάρκεια της ζωής του και το παρασύρει στον βυθό του ωκεανού μετά τον θάνατό του. Τα μέχρι τώρα πειράματα από δύο εταιρείες, μια αμερικανική και μια αυστραλιανή, ήταν επικεντρωμένα στο να αποδειχθεί αν και κατά πόσον η προσθήκη θρεπτικών συστατικών στους ωκεανούς πραγματικά αυξάνει την απορρόφηση διοξειδίου του άνθρακα. Δεν έγινε καμία μελέτη για το ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες της παρέμβασης αυτής σε μαζική κλίμακα και σε μεγάλο χρονικό διάστημα – όπως θα απαιτηθεί αν το σύστημα εφαρμοστεί στην πράξη.

«Δεν νομίζω ότι η επιστημονική κοινότητα έχει καθίσει να κάνει λίστα των πραγμάτων που πρέπει να τσεκάρουμε προτού πιστοποιήσουμε ότι ο κίνδυνος είναι μικρός», δήλωσε ο επικεφαλής του προγράμματος ελέγχου για το διοξείδιο του άνθρακα στους ωκεανούς, Τομ Τραλ. Ο Τραλ, ένας από τους συγγραφείς της έκθεσης που συνιστά προσοχή, εργάζεται στο Κέντρο Ερευνας για το Ανταρκτικό Κλίμα και τα Οικοσυστήματα (ACE CRC) στο Χόμπαρτ της Τασμανίας.

Φόβοι επιστημόνων

Μερικοί επιστήμονες φοβούνται πως η μεγάλης κλίμακας παρέμβαση μπορεί να τροποποιήσει τα οικοσυστήματα των ωκεανών, να τους καταστήσει πιο όξινους ή να μειώσει τα επίπεδα οξυγόνου, ακόμη και να προκαλέσει την απελευθέρωση οξειδίου του αζώτου, ενός άλλου ισχυρού αερίου του θερμοκηπίου.

«Το λίπασμα στους ωκεανούς μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στη δομή του θαλάσσιου οικοσυστήματος και στη βιοποικιλότητα και μπορεί να έχει άλλα ανεπιθύμητα αποτελέσματα», αναφέρει η έκθεση του ACE CRC. «Ενώ τα πειράματα έχουν δείξει ότι η περιορισμένη προσθήκη σιδήρου ενισχύει την ανάπτυξη του φυτοπλαγκτόν και προσωρινά αυξάνει την απορρόφηση διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα, δεν είναι σίγουρο αν οδηγεί στο να αποθηκεύεται μακροπρόθεσμα περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα στα βάθη των ωκεανών.

Αν η μέθοδος αποδειχθεί επιτυχής, οι εταιρείες που την προωθούν θα μπορέσουν να πωλήσουν στη συνέχεια δικαιώματα ρύπων αξίας πολλών εκατομμυρίων δολαρίων σε εταιρείες που συνεχίζουν να ρυπαίνουν σε άλλα σημεία της γης. Σύμφωνα με τους μηχανισμούς αγοραπωλησίας ρύπων που ισχύουν στην Ε.Ε. και αλλού, αν κάποιο πρόγραμμα σε οποιοδήποτε σημείο της γης απορροφά κάποια ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα, οι ρυπογόνες βιομηχανίες μπορούν να αγοράσουν δικαιώματα ρύπανσης.

Πάντως, οι εμπνευστές της συγκεκριμένης μεθόδου δεν είναι βέβαιοι για τα αποτελέσματά της και ζητούν περισσότερα πειράματα. «Πιστεύουμε ότι τα πειράματα σε μεγαλύτερη κλίμακα και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μπορούν να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε αν ο άνθρωπος μπορεί να αυξήσει το ποσοστό διοξειδίου του άνθρακα που φυλάσσεται στα βάθη των ωκεανών», δήλωσε ο Νταν Γουέιλι, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Climos, που εδρεύει στην Καλιφόρνια. Ο Γουέιλι δήλωσε ότι στα επόμενα πειράματα στον Νότιο Παγωμένο Ωκεανό θα διασκορπιστούν θρεπτικά συστατικά σε ακτίνα 100 έως 200 χιλιομέτρων.

Οι επικριτές της μεθόδου υποστηρίζουν ότι η ανθρώπινη παρέμβαση έχει ήδη προξενήσει αρκετές βλάβες στο περιβάλλον και δεν θα πρέπει να προωθεί μαζικές αλλαγές σε οικοσυστήματα προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες ενός προβλήματος που ο ίδιος ο άνθρωπος δημιούργησε. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν αποδειχθεί ότι η μέθοδος αυτή θα μπορούσε να έχει μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, οι δυνατότητες απορρόφησης διοξειδίου του άνθρακα είναι περιορισμένες. «Τα σιδηρούχα λιπάσματα στους ωκεανούς δεν είναι πανάκεια» λέει ο Γουέιλι, «πρέπει να βρεθεί τρόπος, οι μεγαλύτεροι ρυπαντές να περιορίσουν τις εκπομπές ρύπων το ταχύτερο».


Written by dds2

29 Δεκεμβρίου, 2008 at 7:09 μμ