περιβάλλον και πολιτική

Posts Tagged ‘δικηγορία

Υποβάθμιση κοινοχρήστων πραγμάτων και προσβολή της προσωπικότητος

leave a comment »

Προσβολή προσωπικότητας από περιβαλλοντική υποβάθμιση κοινοχρήστων πραγμάτων

Γράφει η Σόφη Παυλάκη, Δικηγόρος

πηγή:

http://www.legalnews24.gr/2017/02/blog-post_17.html

Μία ιδιαίτερα σημαντική απόφαση, η υπ΄ αριθ. 43/2016,[1] εκδόθηκε πρόσφατα από το Α1 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με την οποία στην έννοια του δικαιώματος επί της προσωπικότητας περιλαμβάνονται όλα τα άυλα αγαθά, τα οποία είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα

με το πρόσωπο και ανήκουν σε αυτό, όπως η κοινωνική ατομικότητα του ανθρώπου. Από τα ανωτέρω απορρέει και το δικαίωμα χρήσεως των κοινοχρήστων πραγμάτων (967-970 ΑΚ), όπως ο ατμοσφαιρικός αέρας, που εντάσσονται στην ευρύτερη έννοια του περιβάλλοντος και συμπίπτουν με τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά αγαθά, συνιστώντας προϋπόθεση ζωής και στοιχεία για την εξασφάλιση ποιότητας ζωής. Δέχθηκε περαιτέρω το Δικαστήριο, ότι η απόλαυση ενός ήρεμου περιβάλλοντος, ελεύθερου από ρύπους, είναι και αυτή μία έκφανση του δικαιώματος επί της προσωπικότητας. Προσβολή ως προς αυτή την πλευρά του όλου δικαιώματος μπορεί να προκαλείται και όταν διαταράσσεται η ωφέλεια από την απόλαυση του φυσικού περιβάλλοντος όσον αφορά την ατμόσφαιρα με την εκπομπή ρύπων, όπως καπνού, αναθυμιάσεων και θορύβων (ηχορύπανση). Το δικαίωμα χρήσεως των κοινοχρήστων πραγμάτων αποτελεί, κατά την απόφαση, αυτοτελή εκδήλωση του δικαιώματος της προσωπικότητας κατ΄ άρθρο 57 ΑΚ.

Με την απόφαση ΑΠ 43/2016 το Δικαστήριο έκρινε ότι με τη διάταξη του άρθρου 57 ΑΚ η προστασία του δικαίου εκτείνεται και στους συντελεστές εκείνους που αποτελούν την ατομικότητα του προσώπου, είτε αυτοί αναφέρονται στη φυσική του υπόσταση (ζωή, σωματική ακεραιότητα, υγεία) είτε στην πνευματική, ηθική ή κοινωνική του ατομικότητα. Στην έννοια της προσωπικότητας περιέχονται όλες εκείνες οι αστάθμητες αξίες, που απαρτίζουν την ουσία του ανθρώπου και προστατεύονται όλα τα αγαθά που τη συγκροτούν, δηλαδή, μεταξύ άλλων: α) στοιχεία αναφορικά με τη ζωή, σωματική ακεραιότητα και την υγεία του προσώπου (σωματικά αγαθά), β) στοιχεία αναγόμενα στον ψυχικό και συναισθηματικό κόσμο του ανθρώπου (ψυχικά αγαθά), γ) στοιχεία σχετικά με την ελευθερία προς ανάπτυξη της προσωπικότητας, δ) στοιχεία συνδεόμενα με την τιμή του προσώπου, ε) στοιχεία του ιδιωτικού βίου και της σφαίρας του απορρήτου.[2] Στην έννοια δε του δικαιώματος επί της προσωπικότητας περιλαμβάνονται όλα τα άυλα αγαθά, τα οποία είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα με το πρόσωπο και ανήκουν σε αυτό, όπως είναι και η κοινωνική ατομικότητα του ανθρώπου.

Από τα ανωτέρω απορρέει και το δικαίωμα χρήσεως των κοινόχρηστων πραγμάτων (άρθρα 967, 968-970 ΑΚ), όπως είναι και ο ατμοσφαιρικός αέρας, που εντάσσονται στην ευρύτερη έννοια του περιβάλλοντος και συμπίπτουν σε ευρεία κλίμακα με τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά αγαθά, συνιστώντας τόσο προϋπόθεση ζωής, όσο και στοιχεία για την εξασφάλιση ποιότητας ζωής. Από τα ανωτέρω συνάγεται, ότι η απόλαυση ενός ήρεμου περιβάλλοντος ελεύθερου από ρύπους είναι και αυτή μία έκφανση του δικαιώματος επί της προσωπικότητας. Προσβολή ως προς αυτή την πλευρά του όλου δικαιώματος μπορεί να προκαλείται και όταν διαταράσσεται η ωφέλεια από την απόλαυση του φυσικού περιβάλλοντος όσον αφορά την ατμόσφαιρα με την εκπομπή ρύπων όπως καπνού, αναθυμιάσεων αλλά και θορύβων (ηχορύπανση). Εάν η εκπομπή είναι τόσο ισχυρή, ώστε να απειλεί και την υγεία των κοινωνών, τότε επέρχεται προσβολή και ως προς μία επιπλέον έκφανση του γενικού δικαιώματος της προσωπικότητας εκείνης που αφορά το ειδικότερο δικαίωμα στην υγεία. Συνεπώς, το δικαίωμα χρήσης των κοινοχρήστων πραγμάτων αποτελεί αυτοτελή εκδήλωση του δικαιώματος της προσωπικότητας, όπως προσδιορίζεται από τη διάταξη του άρθρου 57 ΑΚ.[3]

Το δικαίωμα επί της προσωπικότητας προσδιορίζεται εννοιολογικά και με τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1, 5 παρ. 1, 2 και 5 και 24 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος, ενώ η συμπεριφορά με την οποία διαταράσσεται από τρίτους στοιχείο περιβαλλοντικό κατά τέτοιο τρόπο, ώστε είτε να αλλοιώνεται ή να καταργείται η κοινή ωφέλεια που πηγάζει από τη χρήση του συγκεκριμένου πράγματος, είτε να καθίσταται αδύνατη η χρήση του στοιχείου αυτού, συνιστά παράνομη προσβολή κατά τις διατάξεις των άρθρων 57, 970 ΑΚ, όπως αυτές εμπλουτίζονται από το άρθρο 24 του Συντάγματος. Επομένως, το δικαίωμα του ανθρώπου στη χρήση και την απόλαυση της ωφέλειας του ζωτικού χώρου του, αποτελεί την ιδιωτικού δικαίου έκφανση της κατοχύρωσης από το άρθρο 24 παρ. 1 του Συντάγματος, του κοινωνικού δικαιώματος στο περιβάλλον, που τριτενεργεί στις ιδιωτικές έννομες σχέσεις μέσω των διατάξεων των άρθρων 57 και 967 επ. ΑΚ.

Η προστασία του δικαιώματος της προσωπικότητας μέσω των ανωτέρω διατάξεων του ΑΚ, απαιτεί τη συνδρομή των εξής προϋποθέσεων: α) Προσβολή του δικαιώματος χρήσης που συνίσταται στη διατάραξη από τρίτους κάποιου περιβαλλοντικού στοιχείου κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να αλλοιώνεται ή να καταργείται η κοινή ωφέλεια που πηγάζει από τη χρήση του συγκεκριμένου πράγματος ή προσβολή της υγείας (σωματικής ή ψυχικής) του προσώπου, β) παράνομος χαρακτήρας της προσβολής, δηλαδή ύπαρξη συμπεριφοράς αντίθετης με τις επιταγές ή απαγορεύσεις της έννομης τάξης, που προσβάλλει την κοινή χρήση ή την κοινή ωφέλεια κοινού σε όλους ή κοινοχρήστου πράγματος ή τη σωματική ή την ψυχική υγεία του ατόμου. Η αξίωση που απορρέει από την προσβολή του πιο πάνω δικαιώματος συνίσταται, εκτός των άλλων, στην άρση της τελευταίας και την παράλειψή της στο μέλλον, εφ΄ όσον υπάρχει βάσιμη απειλή επικείμενης προσβολής (προληπτική αξίωση για παράλειψη). Για την άσκηση των παραπάνω αξιώσεων νομιμοποιείται ο χρήστης του συγκεκριμένου πράγματος ή το πρόσωπο (ως προς τα σωματικά ή ψυχικά αγαθά) που υπέστη την προσβολή, ο οποίος, στην πρώτη περίπτωση, θα πρέπει να βρίσκεται σε ορισμένη τοπική σχέση με το αντίστοιχο περιβαλλοντικό αγαθό.

Επίσης, στο άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος ορίζεται ότι ο κάθε ένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη. Η διάταξη προστατεύει κατά το Δικαστήριο, εκτός των άλλων, και την οικονομική ελευθερία, εφ΄ όσον βέβαια με αυτήν δεν προσβάλλονται τα δικαιώματα των άλλων, δεν παραβιάζεται το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη. Έτσι η επιχειρηματική δραστηριότητα, ως οικονομική ελευθερία, πρέπει να ασκείται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μην προσβάλλει την προσωπικότητα των άλλων, στην οποία περιλαμβάνεται και η αξίωση να ζει και να κινείται σε καθαρό και υγιές περιβάλλον. Για τον λόγο αυτό το σύγχρονο κράτος υποβάλλει σειρά επιχειρηματικών δραστηριοτήτων σε προηγούμενη λήψη αδείας και σε έλεγχο τηρήσεως των όρων της. Η υποβολή της άσκησης της επιχειρηματικής δραστηριότητας σε προηγούμενη άδεια της Διοικήσεως αποτελεί εκδήλωση της εγγυητικής λειτουργίας του κράτους και βέβαια δεν αποκλείει τη δικαστική εξέταση της προσβολής της προσωπικότητας από την άσκηση της οικονομικής.

[1] Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι ισχυρίσθηκαν ότι είναι ιδιοκτήτες των ενδίκων οριζοντίων ιδιοκτησιών σε πολυώροφη οικοδομή. Η πρώτη εναγομένη εταιρία διατηρεί επιχείρηση σε ισόγειο κατάστημα σε πλατεία και συνορεύει με την οδό στην οποία βρίσκεται η οικοδομή των εναγόντων, σε μικρή απόσταση από αυτή. Ισχυρίζονται δε οι αναιρεσίβλητοι ότι η ένδικη επιχείρηση λειτουργεί κατά τρόπο που προσβάλλει την προσωπικότητα των εναγομένων, καθ΄ όσον, μη λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα και ειδικότερα μη τοποθετώντας τα κατάλληλα φίλτρα κατά το ψήσιμο των φαγητών (με καύσιμη ύλη το κάρβουνο, παρά τις διαμαρτυρίες των εναγόντων, με συνέπεια να προκαλείται εκπομπή καπνών και αιθάλης, από τον σωλήνα του απαγωγικού συστήματος του καταστήματος, που εισέρχεται στις κατοικίες τους και καθιστά αποπνικτικό για εκείνους το περιβάλλον διαβίωσης και την ατμόσφαιρα με κίνδυνο για την υγεία τους, ενώ συγχρόνως δυσχεραίνεται η χρήση των κατοικιών τους και ιδίως των εξοστών των διαμερισμάτων της οικοδομής. Ζήτησαν δε κατόπιν αυτών, εν όψει της παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς των εναγομένων: α) να υποχρεωθούν αυτοί να καταβάλουν, εις ολόκληρον ο καθένας, ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη έκαστος των εναγόντων από την αδικοπραξία των εναγομένων το ποσό των 15.000 ευρώ σε καθένα εξ αυτών και β) να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να τοποθετήσουν στο απαγωγικό σύστημα, της εναγομένης επιχείρησης τα κατάλληλα φίλτρα για την κατακράτηση των οσμών και των σωματιδίων καπνού, σε περίπτωση δε δυστροπίας αυτών να επιβαρυνθούν τα έξοδα οι ενάγοντες και να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να τους τα αποδώσουν με απειλή χρηματικής ποινής σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

[2] ΑΠ 543/2009, 261/2008.

[3] ΑΠ 718/2001.

Written by dds2

Φεβρουαρίου 27, 2017 at 10:15 μμ

Θάνου-Τσακυράκης

4 Σχόλια

Το σχόλιο μου στην υπόθεση Θάνου – Τσακυράκη (η ακόλουθη είναι η επίμαχη δημοσίευση του Σταύρου Τσακυράκη: ΝΟΜΙΚΑ ΕΩΛΗ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ):

Φαίνεται ότι για τους δικαστές το να κρίνουν το θεωρούν φυσιολογικό αλλά το να κρίνονται το θεωρούν απαράδεκτο. Δηλαδή θέλουν πολύ απλά να ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Προφανέστατα αυτό δεν ισχύει για όλους τους δικαστές. Σίγουρα όμως ισχύει για αρκετό αριθμό εξ αυτών. Ή μπορεί να ισχύει για κάποιους εξ αυτών που λόγω θέσης και ρόλων που μέχρι τώρα είχαν ή έχουν, πιστεύουν ότι βρίσκονται στο απυρόβλητο. Και ως εκ τούτου παρουσιάζονται ως ιδιαιτέρως εύθικτοι.
Θα πει κανείς: μα να μην μπορεί ένας δικαστής να υπερασπίσει την τιμή του;
Φυσικά και να μπορεί. Υπάρχουν όμως και άλλοι τρόποι. Μπορεί να μιλήσει, να γράψει και εν τέλει να αποδείξει τις όποιες θέσεις του μέσα από διάλογο, δημόσια αντιπαράθεση κλπ.
Ο δικαστής δεν μπορεί παρά να είναι πρώτα και κύρια πολίτης αυτής της πολιτείας και κάτοικος αυτής της χώρας. Όταν λοιπόν μιλά ως πολίτης θα πρέπει και να ακούει ως πολίτης. Και οι αρνητικές κρίσεις ηχούν πάντα δυσάρεστα. Όσο ευγενικά και αν ειπωθούν. Εκτός και αν τις στρογγυλέψουμε τόσο, τις λειάνουμε τόσο που τελικά δεν προκαλούν τον παραμικρό ερεθισμό και αντίδραση.
Αυτό όμως μπορεί να θέλει ένας δημοκρατικός πολίτης;
Και ακόμη η λελογισμένη ανοχή δεν συνιστά αξιέπαινη κοινωνική και πολιτική συμπεριφορά;
Και όσο πιο ψηλά στην κοινωνική κλίμακα και στα αξιώματα βρισκόμαστε δεν πρέπει να δείχνουμε συμπεριφορά που διαφέρει από τους μέσους όρους, από τις συνήθεις συμπεριφορές και μεθόδους των πολλών, του απλού ανθρώπου και μάλιστα του τόσο θυμώδη και παρεξηγησιάρη Έλληνα;
Και εν τέλει πως μπορεί να προσφεύγει κάποιος για την δικαίωσή του στους συναδέλφους του και πως θα μπορέσουν οι συνάδελφοι του να κρίνουν αδέκαστα και αμερόληπτα;
Γιατί μην ξεχνάμε ότι ο λαός λέει ότι: ¨Γιάννης πίνει και Γιάννης κερνάει”.
Νομίζω ότι η θεσμική κορυφή της δικαιοσύνης θα έπρεπε για να μπορεί να λειτουργεί παιδαγωγικά και παραδειγματικά να διακρίνεται από περισσότερο συγχωρητική-θυσιαστική στάση και λιγότερο από δι-εκδικητική… Έτσι και οι πολιτικές παρεμβάσεις της θα γινόντουσαν περισσότερο ευεξήγητες και αποδεκτές…

Written by dds2

Φεβρουαρίου 29, 2016 at 12:30 μμ

Πως οι μειώσεις φόρων αυξάνουν τελικά το εισόδημα (Καθημερινή 10/1/16)

leave a comment »

Καθώς πληθαίνουν οι ενδείξεις πως η αύξηση των φορολογικών συντελεστών στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια οδηγεί σε μείωση των εσόδων του Δημοσίου, ενώ παράλληλα βαθαίνει την ύφεση, πληθαίνουν και οι φωνές που θυμίζουν τα ευεργετικά για την οικονομία αποτελέσματα από τη μείωση των φόρων. Μαζί τους πληθαίνουν και τα παραδείγματα χωρών που μείωσαν τους συντελεστές φορολογίας προσωπικού εισοδήματος ή των επιχειρήσεων και πέτυχαν αύξηση των εσόδων τους και επιτάχυνση της ανάπτυξης.

Η ιδιαίτερα έντονη αυτή συζήτηση για τα οφέλη της μείωσης των φορολογικών συντελεστών βρίσκεται επί δεκαετίες στην καρδιά επιστημονικών αλλά και ιδεολογικών αντιπαραθέσεων. Ομως οι περιπτώσεις χωρών που ευνοήθηκαν ευρέως από δραστικές μειώσεις των φορολογικών συντελεστών είναι σημαντικές για να αγνοηθούν. Η Ιρλανδία και η Κύπρος κατάφεραν να βγουν γρήγορα από την κρίση εξαιτίας των ιδιαίτερα ανταγωνιστικών φορολογικών συντελεστών τους, σημειώνουν οικονομολόγοι. Αλλες οικονομίες, όπως η βουλγαρική, απέφυγαν εξ ολοκλήρου την ύφεση βασιζόμενες σε δραστικές μειώσεις φορολογικών συντελεστών. Ακόμα όμως και η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, η αμερικανική, έχει να παρουσιάσει σημαντικές επιδόσεις μετά τις μειώσεις φόρων, με χαρακτηριστικότερη ίσως όλων την περίοδο Ρέιγκαν.

Το ελληνικό παράδοξο

Αντιθέτως, στην Ελλάδα παρά τις αλλεπάλληλες αυξήσεις της φορολογίας τα έσοδα υποχωρούν ενώ η ύφεση βαθαίνει. Ενα τέτοιο πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η αποτυχία της αύξησης των φόρων στα καπνικά προϊόντα. Το ίδιο συνέβη και με την αύξηση της φορολογίας στο πετρέλαιο θέρμανσης πριν από δύο χρόνια. Τότε, κατ’ ομολογίαν του υπουργείου Οικονομικών, «τη σεζόν 2012-2013, που για πρώτη φορά εφαρμόστηκε ο αυξημένος φόρος στο πετρέλαιο, καταγράφηκε απώλεια εσόδων 300 εκατ. ευρώ και μείωση της κατανάλωσης πετρελαίου θέρμανσης 71% σε σύγκριση με τη σεζόν 2011-12».

συνέχεια στο http://www.kathimerini.gr/845083/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/pws-oi-meiwseis-forwn-ay3anoyn-telika-ta-esoda

Written by dds2

Ιανουαρίου 21, 2016 at 1:11 μμ

αναμενόμενο

leave a comment »

έκθεση της Βουλής: Πολιτικές Ελαχίστου Εισοδήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ελλάδα – Μια συγκριτική ανάλυση

with one comment

Έκθεση σοκ της Βουλής: 6,3 εκατ. Έλληνες κάτω ή απειλούνται από τη φτώχεια!

25/09/2014  (από το http://www.eklogika.gr/news/23382)

Ισχυρό χτύπημα στο «success story» το οποίο προσπαθεί να προβάλλει η κυβέρνηση έρχεται να δώσει η νέα ενδιάμεση έκθεση του Γραφείου της Βουλής για την παρακολούθηση του κρατικού προϋπολογισμού, στην οποία περιλαμβάνονται στοιχεία που σοκάρουν σχετικά με την πραγματική οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι πολίτες.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έκθεση, περίπου 6.300.000 Έλληνες βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας ή απειλούνται από αυτή, ενώ παράλληλα, η παρατεταμένη οικονομική κρίση έχει οδηγήσει τη χώρα μας στην τέταρτη χειρότερη θέση μεταξύ των 35 χωρών με βάση τους δείκτες ευημερίας και ποιότητας ζωής, χειρότερα ακόμα και από την Τουρκία. Το πιο τρομακτικό είναι ότι τα νούμερα αυτά αναμένεται να γίνουν χειρότερα καθώς η τρόικα ασκεί ήδη πιέσεις για νέες απολύσεις, αλλαγές στα εργασιακά και το ασφαλιστικό και ενώ παράλληλα η υπερφορολόγηση έχει ξεζουμίσει κάθε απόθεμα…

Τα στοιχεία της έκθεσης

Οι συντάκτες της έκθεσης με τίτλο «Πολιτικές ελαχίστου εισοδήματος στην ΕΕ και στην Ελλάδα: Μια συγκριτική ανάλυση» επισημαίνουν ότι η βαθύτατη οικονομική κρίση που βιώνει η Ελλάδα τα τελευταία έξι χρόνια, «έχει σε σημαντικό βαθμό αποδιαρθρώσει τον κοινωνικό ιστό της χώρας». Προσθέτουν όμως πως, αντίθετα με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες εφαρμόζουν προγράμματα αντιμετώπισης των κοινωνικών ανισοτήτων, η Ελλάδα, που αντιμετωπίζει οξύτατα φαινόμενα ακραίας φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, βραδυπορεί.

«Η ζήτηση για κοινωνική μέριμνα από την πλευρά των πολιτών είναι έντονη, ενώ η προσφορά από το κράτος χαρακτηρίζεται από αποσπασματικότητα και διοικητικές δυσλειτουργίες. Έτσι το δίχτυ κοινωνικής ασφάλειας χαρακτηρίζεται από αναποτελεσματικότητα, ενώ παράλληλα δεν προβλέπεται αναπλήρωση των εισοδηματικών απωλειών από την οικονομική ύφεση στο άμεσο μέλλον» τονίζουν. Ακόμη, επισημαίνουν ότι «κοινωνικές ομάδες όπως, οι μακροχρόνιοι άνεργοι, οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας, οι εργαζόμενοι χωρίς ασφάλεια, οι οικογενειάρχες με χαμηλό εισόδημα, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με αναπηρία χρήζουν ειδικής μέριμνας. Πρόκειται για ομάδες που βιώνουν τη συσσώρευση χρεών, τη μείωση της αγοραστικής τους δύναμης, τη μείωση των εισοδημάτων και την αύξηση των φόρων». Σε ό,τι έχει να κάνει με τις ομάδες αυτές, επισημαίνεται ότι «το Μέτρο του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος ήρθε στην Ελλάδα καθυστερημένα. Η πρώτη ανεπιτυχής προσπάθεια να θεσμοθετηθεί το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (E.E.E.), έγινε το 2000 κατά την περίοδο διακυβέρνησης Σημίτη. Το 2005 ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε στο Κοινοβούλιο δεύτερο σχέδιο νόμου για την καθιέρωση του Ε.Ε.Ε. το οποίο επίσης δεν προχώρησε. Στην παρούσα μελέτη εξετάζονται οι πολιτικές ελάχιστου εισοδήματος στις χώρες της ΕΕ με ιδιαίτερη αναφορά στο Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα και στα βασικά ζητήματα που αφορούν την υλοποίησή του».

Παρουσιάζοντας, μάλιστα, το τι ισχύει στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες καταλήγουν και στο συμπέρασμα ότι «η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος μέλος που δεν έχει υλοποιήσει το μέτρο του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος».

«Η Περίπτωση της Ελλάδας: Ανεργία και Φτώχεια»

Με βάση την έρευνα που πραγματοποίησαν οι συντάκτες της έκθεσης, «2,5 εκατομμύρια άτομα βρίσκονται κάτω από το χρηματικό όριο της σχετικής φτώχειας, με βάση το εισόδημα του μεσαίου νοικοκυριού». Σημειώνεται ακόμη ότι το 2013 το όριο φτώχειας ήταν 432 ευρώ το μήνα για ένα άτομο και 908 ευρώ για μια τετραμελή οικογένεια. Επιπλέον, 3,8 εκατομμύρια άτομα βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας λόγω υλικών στερήσεων και ανεργίας.

Η Ελλάδα σύμφωνα με την Eurostat βρίσκεται στη χειρότερη θέση στην ΕΕ των 28 κρατών-μελών όσον αφορά στον κίνδυνο φτώχειας. Επίσης, η χώρα μας συγκαταλέγεται στην ομάδα των χωρών με τη μεγαλύτερη φτώχεια (23,1%) και προηγείται της Ισπανίας, Ρουμανίας και Βουλγαρίας, ενώ κατέχει την τέταρτη χειρότερη θέση ως προς το δείκτη χάσματος της φτώχειας μετά τις Ισπανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.

Επιπλέον, επισημαίνουν την ανάγκη αναμόρφωσης των κοινωνικών επιδομάτων καθώς υποστηρίζουν πως «η ελληνική κοινωνική πολιτική βασίζεται στη χορήγηση επιδομάτων σε συγκεκριμένες κοινωνικές κατηγορίες ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα κάποιες κοινωνικές ομάδες να υπέρ-προστατεύονται και άλλες, που ενδεχομένως χρήζουν μεγαλύτερης ανάγκης, να βρίσκονται έξω από το δίχτυ κοινωνικής ασφάλειας. Η διατήρηση των πολιτικών αυτών -μεσούσης της κρίσεως- οδηγεί σε περαιτέρω όξυνση των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων».

Εξηγούν ότι η αναμόρφωση του συστήματος κοινωνικής πολιτικής είναι επιτακτική και χρήζει βελτίωσης τόσο ως προς την αποτελεσματικότητα (δηλ. το ποσοστό κατά το οποίο βελτιώνεται το επίπεδο σχετικής φτώχειας) όσο και ως προς την αποδοτικότητα (δηλ. μείωση της ακραίας φτώχειας με την μικρότερη δαπάνη).

Τα κοινωνικά επιδόματα

Όπως αναφέρεται στην έκθεση, τα κύρια μέτρα ελάφρυνσης της φτώχειας στην Ελλάδα συνίστανται «στη χορήγηση επιδομάτων, τα οποία απευθύνονται σε νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος. Το βασικότερο από τα επιδόματα αυτά είναι το τακτικό επίδομα ανεργίας που χορηγείται υπό ιδιαίτερα αυστηρές προϋποθέσεις με αποτέλεσμα ένα πολύ μικρό ποσοστό ανέργων να επωφελείται από αυτό. Πιο συγκεκριμένα, κατά το πρώτο τρίμηνο του 2013, το επίδομα ανεργίας έλαβαν 233.000 άνεργοι όταν ο συνολικός αριθμός ανέργων ανερχόταν σε 1.355.000 άτομα, δηλαδή μόλις το 17% του συνόλου. Το δεύτερο τρίμηνο του 2013 το ποσοστό των δικαιούχων μειώθηκε περαιτέρω στο 12%. Το 2001 θεσμοθετήθηκε το επίδομα μακροχρόνιας ανεργίας σαν συμπλήρωμα στο τακτικό επίδομα ανεργίας (200 ευρώ μηνιαίως με συνολική διάρκεια 12 μήνες).

» Χαρακτηριζόταν από αυστηρά κριτήρια επιλεξιμότητας, όπως ετήσιο εισόδημα του δικαιούχου κάτω από 12.000 ευρώ, ηλικία τουλάχιστον 45 ετών και ο δικαιούχος να έχει λάβει τακτικό επίδομα ανεργίας επί 12 μήνες. Ο νόμος 4093/2012, διεύρυνε τα κριτήρια επιλεξιμότητας για την χορήγηση του επιδόματος μακροχρόνιας ανεργίας, μειώνοντας την κατώτατη ηλικία από 45 σε 20 έτη (από το 2014), ενώ το μέγιστο επιτρεπόμενο ετήσιο εισόδημα μειώνεται από 12.000 ευρώ σε 10.000 ευρώ (προσαυξημένο κατά 586 ευρώ για κάθε παιδί).

» Επίσης, η Ελλάδα παρουσιάζει υψηλή συνταξιοδοτική δαπάνη και ταυτόχρονα εμφανίζει πολύ διευρυμένη φτώχεια των ηλικιωμένων.

Για τους ανασφάλιστους υπερήλικες προβλέπεται σύνταξη που χορηγείται από τον ΟΓΑ και η οποία χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό παρέχοντας ένα χαμηλό ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.

» Ακόμα, τα επιδόματα αναπηρίας ήταν ένα από τα μέτρα αντιμετώπισης της φτώχειας τα οποία λόγω του στρεβλού συστήματος εξέτασης των αιτούντων κατέληγαν και σε μη πραγματικά δικαιούχους. Σε γενικές γραμμές, το κοινωνικό σύστημα ιστορικά έχει αποτύχει να εκπληρώσει τους στόχους του ενώ όπου έγινε προσπάθεια βελτίωσης μέσω φορολογικών ελαφρύνσεων απέτυχε ακόμα περισσότερο».

Για να διαβάσετε αναλυτικά όλη την έκθεση,

πατήστε εδώ,

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, Πολιτικές Ελαχίστου Εισοδήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ελλάδα: Μια συγκριτική ανάλυση

δημοσιεύματα για φυλακές υψίστης ασφαλείας

leave a comment »

Επικίνδυνοι άνθρωποι ή επικίνδυνος νόμος;

22/06/14 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ,  http://www.efsyn.gr/?p=208839

Η κυβέρνηση ετοιμάζει κατάργηση δικαιωμάτων ειδικής κατηγορίας κρατουμένων
Παρά τις αντιδράσεις, η κυβέρνηση εμφανίζεται αποφασισμένη για τη δημιουργία μιας ειδικής κατηγορίας κρατουμένων, για τους οποίους δεν θα ισχύουν οι μέχρι σήμερα ρυθμίσεις του Σωφρονιστικού Κώδικα.

12/6/14
Εδώ το νομοσχέδιο
http://www.hellenicparliament.gr/Nomothetiko-Ergo/Anazitisi-Nomothetikou-Ergou?law_id=1f554cc2-e298-45a3-b60c-dbfe2243eaed
Πρόσφατα

http://www.hitandrun.gr/filakes-tipou-g-ke-montelo-tis-asfalias/

http://www.enikos.gr/society/241606,Fylakes_-_froyria_kai_arxeio_DNA.html

Παλαιότερα
πηγή: κελιά

Written by dds2

Ιουνίου 12, 2014 at 2:16 μμ

οι ελληνικές φυλακές είναι στρατόπεδα συγκεντρώσεως;

leave a comment »

ΔΔΣ: Ο λαός που πριν 15 ημέρες εόρτασε την απελευθέρωσή του και την ανεξαρτησία του και μετά από 10 ημέρες θα εορτάσει την Ανάσταση του Χριστού και την εορτή της Αγάπης, ο  λαός που ήξερε να αγωνίζεται για την ελευθερία του και τα ιδανικά του και τώρα εξευτελίζεται από τους ποταπούς κυβερνώντες του, δέχεται να είναι χειρότερος και από τον χειρότερο εγκληματία; Δέχεται στις φυλακές του σε καιρό Δημοκρατίας να γίνονται βασανιστήρια και κατά τ΄άλλα να γιορτάζει επειδή έδιωξε χούντες, βασανιστές και κατακτητές; Πότε θα εγερθούν οι συνειδήσεις, πότε θα υψωθούν οι ιδέες και πότε θα ξεχειλίσουν οι ψυχές από ανάγκη για δικαιοσύνη και ελευθερία;

[23/4/14: video: Δημοσιεύθηκε στις 15 Απρ 2014, στο You Tube, Βίντεο ενάντια στις φυλακές, Σ.Ο Ιωαννίνων, Απρίλης 2014, https://www.youtube.com/watch?v=3pLZuAuorGA#t=33 και σε αυτό το ιστολόγιο στο ταινίες – ντοκιμαντέρ ]

———-

Tags Το Ποντίκι Web

Βίντεο-ντοκουμέντο από τις φυλακές Νιγρίτας για την υπόθεση Καρέλι

Νέο υλικό για το θάνατο του βαρυποινίτη Ιλί Καρέλη φέρνει στο φως η «Καθημερινή» παρουσιάζοντας βίντεο μέσα από τις φυλακές Νιγρίτας, από το απόγευμα της 27ης Μαρτίου.

Όπως αναφέρει η «Καθημερινή» πρόκειται για περίπου 20 ώρες υλικό που έχουν καταγράψει τέσσερις κάμερες από τέσσερα διαφορετικά σημεία της: τον προαύλιο χώρο της φυλακής, όπου φτάνει το τζιπ της αστυνομίας που μεταφέρει τον Καρέλι από το Α.Τ. Ιτέας, την κεντρική είσοδο των φυλακών, τον διάδρομο ακριβώς έξω από το κελί-ψυγείο, όπου οι σωφρονιστικοί ομολόγησαν ότι ξυλοκόπησαν τον Ιλία Καρέλι και τέλος από το κελί, στο οποίο μεταφέρθηκε και κατέληξε λίγο πριν τα μεσάνυχτα.
Το υλικό αυτό, οδήγησε σε συνδυασμό με τις απολογίες των εμπλεκομένων στην προφυλάκιση έξι σωφρονιστικών υπαλλήλων.
(Αν δεν βλέπετε τους υπότιτλους που αφηγούνται τα όσα φαίνονται στο βίντεο, όπως τα καταγράφει η «Καθημερινή», μπείτε στο βίντεο στο YouTube και πατήστε το κουμπάκι «Captions», για να τους επιλέξετε. Το «Captions» βρίσκεται δίπλα στο σήμα με το ρολογάκι, κάτω δεξιά στη μπάρα του βίντεο).