περιβάλλον και πολιτική

Posts Tagged ‘δικαιώματα

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΚΕΝΥΑ του Γυόμο Κενυάτα

leave a comment »

Μια μελέτη της αφρικανικής κοινωνίας (της Κένυα και της φυλής Γκικουγιού) γραμμένη στα χρόνια που αγωνιζόταν κατά της αποικιοκρατίας. Στο βιβλίο παρουσιάζονται όλα τα στοιχεία για την ζωή, τον πολιτισμό, την θρησκεία, την σεξουαλικότητα, την σχέση με την φύση κ.α. των «πρωτόγονων» (κατά την ιμπεριαλιστική δυτική αντίληψη) ιθαγενών. Ακόμη και η διαπραγμάτευση της περιτομής από τον συγγραφέα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Ο συγγραφέας έζησε και στην χώρα του και γνώρισε τον παραδοσιακό τρόπο ζωής αλλά και στην Αγγλία και εξοικιώθηκε με τον δυτικό τρόπο ζωής. Για τους αγώνες του κατά της αποικιοκρατίας (τα χρόνια που γινόταν και ο ηρωικός αγώνας των Κυπρίων για ένωση και οι Άγγλοι τους κρέμαγαν ή έκαιγαν ζωντανούς), ο Κενυάτα έκανε πολλά χρόνια φυλακή.

 

Κενυάτα3

το εξώφυλλο του βιβλίου και η κουβερτούρα

Συνοπτικά στοιχεία για την έκδοση: ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΚΕΝΥΑ. Συγγραφέας: Γυόμο Κενυάτα, Εκδόσεις: «ΜΟΡΦΩΣΗ», Αθήνα 1956.

Advertisements

Written by dds2

Αύγουστος 20, 2017 at 11:28 πμ

Υποβάθμιση κοινοχρήστων πραγμάτων και προσβολή της προσωπικότητος

leave a comment »

Προσβολή προσωπικότητας από περιβαλλοντική υποβάθμιση κοινοχρήστων πραγμάτων

Γράφει η Σόφη Παυλάκη, Δικηγόρος

πηγή:

http://www.legalnews24.gr/2017/02/blog-post_17.html

Μία ιδιαίτερα σημαντική απόφαση, η υπ΄ αριθ. 43/2016,[1] εκδόθηκε πρόσφατα από το Α1 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με την οποία στην έννοια του δικαιώματος επί της προσωπικότητας περιλαμβάνονται όλα τα άυλα αγαθά, τα οποία είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα

με το πρόσωπο και ανήκουν σε αυτό, όπως η κοινωνική ατομικότητα του ανθρώπου. Από τα ανωτέρω απορρέει και το δικαίωμα χρήσεως των κοινοχρήστων πραγμάτων (967-970 ΑΚ), όπως ο ατμοσφαιρικός αέρας, που εντάσσονται στην ευρύτερη έννοια του περιβάλλοντος και συμπίπτουν με τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά αγαθά, συνιστώντας προϋπόθεση ζωής και στοιχεία για την εξασφάλιση ποιότητας ζωής. Δέχθηκε περαιτέρω το Δικαστήριο, ότι η απόλαυση ενός ήρεμου περιβάλλοντος, ελεύθερου από ρύπους, είναι και αυτή μία έκφανση του δικαιώματος επί της προσωπικότητας. Προσβολή ως προς αυτή την πλευρά του όλου δικαιώματος μπορεί να προκαλείται και όταν διαταράσσεται η ωφέλεια από την απόλαυση του φυσικού περιβάλλοντος όσον αφορά την ατμόσφαιρα με την εκπομπή ρύπων, όπως καπνού, αναθυμιάσεων και θορύβων (ηχορύπανση). Το δικαίωμα χρήσεως των κοινοχρήστων πραγμάτων αποτελεί, κατά την απόφαση, αυτοτελή εκδήλωση του δικαιώματος της προσωπικότητας κατ΄ άρθρο 57 ΑΚ.

Με την απόφαση ΑΠ 43/2016 το Δικαστήριο έκρινε ότι με τη διάταξη του άρθρου 57 ΑΚ η προστασία του δικαίου εκτείνεται και στους συντελεστές εκείνους που αποτελούν την ατομικότητα του προσώπου, είτε αυτοί αναφέρονται στη φυσική του υπόσταση (ζωή, σωματική ακεραιότητα, υγεία) είτε στην πνευματική, ηθική ή κοινωνική του ατομικότητα. Στην έννοια της προσωπικότητας περιέχονται όλες εκείνες οι αστάθμητες αξίες, που απαρτίζουν την ουσία του ανθρώπου και προστατεύονται όλα τα αγαθά που τη συγκροτούν, δηλαδή, μεταξύ άλλων: α) στοιχεία αναφορικά με τη ζωή, σωματική ακεραιότητα και την υγεία του προσώπου (σωματικά αγαθά), β) στοιχεία αναγόμενα στον ψυχικό και συναισθηματικό κόσμο του ανθρώπου (ψυχικά αγαθά), γ) στοιχεία σχετικά με την ελευθερία προς ανάπτυξη της προσωπικότητας, δ) στοιχεία συνδεόμενα με την τιμή του προσώπου, ε) στοιχεία του ιδιωτικού βίου και της σφαίρας του απορρήτου.[2] Στην έννοια δε του δικαιώματος επί της προσωπικότητας περιλαμβάνονται όλα τα άυλα αγαθά, τα οποία είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα με το πρόσωπο και ανήκουν σε αυτό, όπως είναι και η κοινωνική ατομικότητα του ανθρώπου.

Από τα ανωτέρω απορρέει και το δικαίωμα χρήσεως των κοινόχρηστων πραγμάτων (άρθρα 967, 968-970 ΑΚ), όπως είναι και ο ατμοσφαιρικός αέρας, που εντάσσονται στην ευρύτερη έννοια του περιβάλλοντος και συμπίπτουν σε ευρεία κλίμακα με τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά αγαθά, συνιστώντας τόσο προϋπόθεση ζωής, όσο και στοιχεία για την εξασφάλιση ποιότητας ζωής. Από τα ανωτέρω συνάγεται, ότι η απόλαυση ενός ήρεμου περιβάλλοντος ελεύθερου από ρύπους είναι και αυτή μία έκφανση του δικαιώματος επί της προσωπικότητας. Προσβολή ως προς αυτή την πλευρά του όλου δικαιώματος μπορεί να προκαλείται και όταν διαταράσσεται η ωφέλεια από την απόλαυση του φυσικού περιβάλλοντος όσον αφορά την ατμόσφαιρα με την εκπομπή ρύπων όπως καπνού, αναθυμιάσεων αλλά και θορύβων (ηχορύπανση). Εάν η εκπομπή είναι τόσο ισχυρή, ώστε να απειλεί και την υγεία των κοινωνών, τότε επέρχεται προσβολή και ως προς μία επιπλέον έκφανση του γενικού δικαιώματος της προσωπικότητας εκείνης που αφορά το ειδικότερο δικαίωμα στην υγεία. Συνεπώς, το δικαίωμα χρήσης των κοινοχρήστων πραγμάτων αποτελεί αυτοτελή εκδήλωση του δικαιώματος της προσωπικότητας, όπως προσδιορίζεται από τη διάταξη του άρθρου 57 ΑΚ.[3]

Το δικαίωμα επί της προσωπικότητας προσδιορίζεται εννοιολογικά και με τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1, 5 παρ. 1, 2 και 5 και 24 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος, ενώ η συμπεριφορά με την οποία διαταράσσεται από τρίτους στοιχείο περιβαλλοντικό κατά τέτοιο τρόπο, ώστε είτε να αλλοιώνεται ή να καταργείται η κοινή ωφέλεια που πηγάζει από τη χρήση του συγκεκριμένου πράγματος, είτε να καθίσταται αδύνατη η χρήση του στοιχείου αυτού, συνιστά παράνομη προσβολή κατά τις διατάξεις των άρθρων 57, 970 ΑΚ, όπως αυτές εμπλουτίζονται από το άρθρο 24 του Συντάγματος. Επομένως, το δικαίωμα του ανθρώπου στη χρήση και την απόλαυση της ωφέλειας του ζωτικού χώρου του, αποτελεί την ιδιωτικού δικαίου έκφανση της κατοχύρωσης από το άρθρο 24 παρ. 1 του Συντάγματος, του κοινωνικού δικαιώματος στο περιβάλλον, που τριτενεργεί στις ιδιωτικές έννομες σχέσεις μέσω των διατάξεων των άρθρων 57 και 967 επ. ΑΚ.

Η προστασία του δικαιώματος της προσωπικότητας μέσω των ανωτέρω διατάξεων του ΑΚ, απαιτεί τη συνδρομή των εξής προϋποθέσεων: α) Προσβολή του δικαιώματος χρήσης που συνίσταται στη διατάραξη από τρίτους κάποιου περιβαλλοντικού στοιχείου κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να αλλοιώνεται ή να καταργείται η κοινή ωφέλεια που πηγάζει από τη χρήση του συγκεκριμένου πράγματος ή προσβολή της υγείας (σωματικής ή ψυχικής) του προσώπου, β) παράνομος χαρακτήρας της προσβολής, δηλαδή ύπαρξη συμπεριφοράς αντίθετης με τις επιταγές ή απαγορεύσεις της έννομης τάξης, που προσβάλλει την κοινή χρήση ή την κοινή ωφέλεια κοινού σε όλους ή κοινοχρήστου πράγματος ή τη σωματική ή την ψυχική υγεία του ατόμου. Η αξίωση που απορρέει από την προσβολή του πιο πάνω δικαιώματος συνίσταται, εκτός των άλλων, στην άρση της τελευταίας και την παράλειψή της στο μέλλον, εφ΄ όσον υπάρχει βάσιμη απειλή επικείμενης προσβολής (προληπτική αξίωση για παράλειψη). Για την άσκηση των παραπάνω αξιώσεων νομιμοποιείται ο χρήστης του συγκεκριμένου πράγματος ή το πρόσωπο (ως προς τα σωματικά ή ψυχικά αγαθά) που υπέστη την προσβολή, ο οποίος, στην πρώτη περίπτωση, θα πρέπει να βρίσκεται σε ορισμένη τοπική σχέση με το αντίστοιχο περιβαλλοντικό αγαθό.

Επίσης, στο άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος ορίζεται ότι ο κάθε ένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη. Η διάταξη προστατεύει κατά το Δικαστήριο, εκτός των άλλων, και την οικονομική ελευθερία, εφ΄ όσον βέβαια με αυτήν δεν προσβάλλονται τα δικαιώματα των άλλων, δεν παραβιάζεται το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη. Έτσι η επιχειρηματική δραστηριότητα, ως οικονομική ελευθερία, πρέπει να ασκείται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μην προσβάλλει την προσωπικότητα των άλλων, στην οποία περιλαμβάνεται και η αξίωση να ζει και να κινείται σε καθαρό και υγιές περιβάλλον. Για τον λόγο αυτό το σύγχρονο κράτος υποβάλλει σειρά επιχειρηματικών δραστηριοτήτων σε προηγούμενη λήψη αδείας και σε έλεγχο τηρήσεως των όρων της. Η υποβολή της άσκησης της επιχειρηματικής δραστηριότητας σε προηγούμενη άδεια της Διοικήσεως αποτελεί εκδήλωση της εγγυητικής λειτουργίας του κράτους και βέβαια δεν αποκλείει τη δικαστική εξέταση της προσβολής της προσωπικότητας από την άσκηση της οικονομικής.

[1] Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι ισχυρίσθηκαν ότι είναι ιδιοκτήτες των ενδίκων οριζοντίων ιδιοκτησιών σε πολυώροφη οικοδομή. Η πρώτη εναγομένη εταιρία διατηρεί επιχείρηση σε ισόγειο κατάστημα σε πλατεία και συνορεύει με την οδό στην οποία βρίσκεται η οικοδομή των εναγόντων, σε μικρή απόσταση από αυτή. Ισχυρίζονται δε οι αναιρεσίβλητοι ότι η ένδικη επιχείρηση λειτουργεί κατά τρόπο που προσβάλλει την προσωπικότητα των εναγομένων, καθ΄ όσον, μη λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα και ειδικότερα μη τοποθετώντας τα κατάλληλα φίλτρα κατά το ψήσιμο των φαγητών (με καύσιμη ύλη το κάρβουνο, παρά τις διαμαρτυρίες των εναγόντων, με συνέπεια να προκαλείται εκπομπή καπνών και αιθάλης, από τον σωλήνα του απαγωγικού συστήματος του καταστήματος, που εισέρχεται στις κατοικίες τους και καθιστά αποπνικτικό για εκείνους το περιβάλλον διαβίωσης και την ατμόσφαιρα με κίνδυνο για την υγεία τους, ενώ συγχρόνως δυσχεραίνεται η χρήση των κατοικιών τους και ιδίως των εξοστών των διαμερισμάτων της οικοδομής. Ζήτησαν δε κατόπιν αυτών, εν όψει της παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς των εναγομένων: α) να υποχρεωθούν αυτοί να καταβάλουν, εις ολόκληρον ο καθένας, ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη έκαστος των εναγόντων από την αδικοπραξία των εναγομένων το ποσό των 15.000 ευρώ σε καθένα εξ αυτών και β) να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να τοποθετήσουν στο απαγωγικό σύστημα, της εναγομένης επιχείρησης τα κατάλληλα φίλτρα για την κατακράτηση των οσμών και των σωματιδίων καπνού, σε περίπτωση δε δυστροπίας αυτών να επιβαρυνθούν τα έξοδα οι ενάγοντες και να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να τους τα αποδώσουν με απειλή χρηματικής ποινής σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

[2] ΑΠ 543/2009, 261/2008.

[3] ΑΠ 718/2001.

Written by dds2

Φεβρουαρίου 27, 2017 at 10:15 μμ

Εκείνοι που επέζησαν – THOSE WHO SURVIVED (ντοκιμαντέρ)

leave a comment »

πηγή: http://thosewhosurvived.smallplanet.gr/173876935?autoplay=1

Written & Directed by Yorgos Avgeropoulos
2016, Greece, 33min

Available versions:
– Ελληνικά [33 λεπτά]
– English [33 min.]

ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΕΠΕΖΗΣΑΝ – Ιστορίες Αξιοπρέπειας
Πολλοί από τους χιλιάδες πρόσφυγες οι οποίοι κατάφεραν να φτάσουν στην Ελλάδα, είναι θύματα βασανιστηρίων που ρισκάροντας τα πάντα, κατόρθωσαν να ξεφύγουν από τους διώκτες τους και να αναζητήσουν άσυλο στις πύλες της Ευρώπης – φρούριο. Είναι οι πιο ευάλωτοι απ’ τους ευάλωτους. Ο Μουράτ, ο Ζάν, και ο Αλί, αόρατοι μέσα στο πλήθος, έχουν ν’ αντιμετωπίσουν τώρα μια νέα περιπέτεια: Να πείσουν τις ελληνικές αρχές για την ιστορία τους έχοντας ως μόνη απόδειξη το λόγο και το σώμα τους, να στήσουν μια καινούργια ζωή από το μηδέν, και το σημαντικότερο, να επουλώσουν τις πληγές τους.

THOSE WHO SURVIVED – Stories of Dignity
Many of the thousands forced to follow the pathways of migration, are victims of torture. They are amongst the most vulnerable of vulnerable, tortured in their country in the most savage and unspeakable manner. They succeeded in fleeing from their persecutors, and risking everything, placed their lives in danger, yet again, to seek protection at the gates of fortress Europe. Murat, Jean and Ali, now rendered invisible in the crowds of the Greek capital, face a new adventure: to convince the authorities of their story with the sole proof of their word and body, to set up a new life from scratch, and most importantly, to heal their wounds.

Written by dds2

Φεβρουαρίου 23, 2017 at 11:06 μμ

το πιθανολογούμενο δικαίωμα αποζημιώσεως λόγω μη τήρησης προθεσμίας από το Δημόσιο

leave a comment »

[αναμενόμενο είναι το ζήτημα να μην είναι ξεκάθαρο σε μία χώρα όπου το κράτος και το Δημόσιο πάσχουν πολλαπλώς. Και βεβαίως το ότι πάσχουν δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταργηθούν ή μειωθούν. Αντιθέτως ένα μόνο πρέπει να επιδιώκεται από μία κοινωνία που είναι προηγμένη και θέλει να προαχθεί περισσότερο και να γίνεται περισσότερο δημοκρατική: η βελτίωση της λειτουργικότητας του δημοσίου, η αύξηση της ευθύνης του και της υπευθυνότητος των φορέων του. Και η πλήρης εφραμογή των νόμων από αυτό, πρώτα και κυρία εντ’ος του και για τον έλεγχο του ιδίου και δευτερευόντως για τους πολίτες, διοικουμένους, κατοίκους της χώρας και υπηκόους του κράτους.

Σε κέθε περίπτωση αναρτώνται τα κάτωθι, ήτοι υπόδειγμα αιτήσεως, ΦΕΚ, άρθρο με άποψη ότι το δικαίωμα ισχύει, άρθρο με λεπτομέρειες επί/από την εφαρμογή του θεσμού και κείμενο που υποστηρίζει ότι μετά την εφαρμογή των μνημονιακών επιβολών και αυτή η πρέοβλεψη και δικαίωμα καταργήθηκε]

ΑΙΤΗΣΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΛΟΓΩ ΜΗ ΤΗΡΗΣΗΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ

Προς……………………………………………..*

`Αρθρα 6 και 7 του Ν. 3242/2004 (Φ.Ε.Κ. 102 / τ.Α΄/24.5.2004).

`Αρθρο 5 του Ν. 1943/91 (Φ.Ε.Κ. 50/τ.Α΄/11.4.1991) όπως ισχύει..

`Αρθρα 4 και 10 και άρθρο δεύτερο του Ν. 2690/1999 (Φ.Ε.Κ. 45 / τ.Α΄/9.3.1999) όπως ισχύουν.

1. ΕΠΩΝΥΜΟ: …………………..

2. ΟΝΟΜΑ: ……………….

3. ΟΝΟΜΑ ΠΑΤΕΡΑ: ……………………………….. 4. ΜΗΤΕΡΑΣ: ……………………………..

5. ΑΡ. ΔΕΛΤ. ΤΑΥΤ.: ………………………………… ΑΦΜ: ………………….

6. Δ/ΝΣΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ: ………………………………. …………………… Τ.Κ.:…………………..

7. ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΟΥ ΥΠΕΒΑΛΑ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ: ……..

8. ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤΟΚ./ΗΜΕΡ. ΑΙΤΗΣΗΣ: ……………………….

9. ΥΠΟΘΕΣΗ:……………………………………………………………………………………………

10. ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: ………………………………

11. ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΣΧΕΤΙΚΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ;

ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΠΟΡΙΣΜΑΤΟΣ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ:………………………

ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΑΙΤΗΣΗΣ ΣΤΟΝ ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ:…………………………….

12. Ζητώ να μου καταβληθεί πλήρης αποζημίωση σύμφωνα με τις ανωτέρω σχετικές διατάξεις επειδή η υπηρεσία(1) ……………………………………………………………………………………. δεν απάντησε οριστικά / καθόλου / δεν διεκπεραίωσε (2) την υπόθεσή μου μέσα στην προθεσμία που επιβάλλει ο Ν. 3242/2004 προκαλώντας μου ηθική βλάβη και περιουσιακή ζημία της τάξεως των………………..(3) καθώς (4):

α.

β.

γ.

δ.

Ο/Η Αιτ…………

* Υποβάλλεται στην Επιτροπή της Περιφέρειας στην οποία βρίσκεται η υπηρεσία, ή στο ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ.Α.

(Β.Σοφίας 15 -106 74 Αθήνα) αν πρόκειται για κεντρική υπηρεσία Υπουργείου.

ΟΔΗΓΙΕΣ

ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΙ 1, 2, 3, 4: Συμπληρώνονται με ΚΕΦΑΛΑΙΑ γράμματα, αρχίζοντας από το πρώτο αριστερά τετράγωνο.

Αν δεν επαρκούν τα τετράγωνα παραλείπονται τα τελευταία γράμματα.

Αν η αίτηση υποβάλλεται από Νομικό Πρόσωπο, στην παράγραφο 1 αναγράφεται η επωνυμία του, τα στοιχεία 2, 3, 4, 5 δεν συμπληρώνονται.

ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 7: Αναγράφεται η συγκεκριμένη υπηρεσιακή μονάδα στην οποία υπεβλήθη η αίτηση για τη διεκπεραίωση της υπόθεσης και η οποία δεν ενήργησε μέσα στη νόμιμη προθεσμία, π.χ. Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Διεύθυνση Σχέσεων Κράτους Πολίτη.

ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 8: Αναγράφεται ο αριθμός πρωτοκόλλου και η ημερομηνία υποβολής της αίτησης για τη διεκπεραίωση της υπόθεσης, την παροχή πληροφορίας κ.λπ.

ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 9: Αναφέρεται περιληπτικά η υπόθεση π.χ. σύνταξη, άδεια λαϊκής αγοράς κ.λ.π.

ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 10: Αναγράφεται η προθεσμία που δεν τηρήθηκε, μόνο αν είναι μεγαλύτερη των 50 ημερών.

ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 11: Αναγράφεται ο αριθμός πρωτοκόλλου και η ημερομηνία πιθανού πορίσματος του Συνηγόρου του Πολίτη για την υπόθεση το οποίο, για την διευκόλυνση της Επιτροπής, είναι σκόπιμο και να επισυναφθεί. Αν μετά από αίτηση στον Συνήγορο σχετικό πόρισμα εκκρεμεί, αναγράφεται ο αριθμός πρωτοκόλλου και η ημερομηνία της αίτησης προς τον Συνήγορο στο σχετικό πεδίο.

ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 12:

(1) Αναγράφεται η υπηρεσία που δεν ενήργησε μέσα στην προθεσμία.

(2) Διαγράφονται τα μη αναγκαία κατά περίπτωση.

(3)Αναγράφεται το μέγεθος της περιουσιακής ζημίας που προκαλείται από την καθυστέρηση.

(4) Αιτιολογείται συνοπτικώς η προκληθείσα περιουσιακή ζημία καθώς και η ηθική βλάβη. Περαιτέρω τεκμηρίωση μπορεί να γίνει επί λευκού χάρτου επισυναπτόμενου στην αίτηση. Για την ενίσχυση των ισχυρισμών αυτών, όσον αφορά στην πρόκληση περιουσιακής ζημίας και ηθικής βλάβης, σχετικά έγγραφα μπορούν να επισυνάπτονται εφόσον κρίνεται σκόπιμο.

Ειδική επιτροπή θα εξετάσει την αίτησή σας και εφόσον κρίνει ότι πράγματι παραβιάσθηκε η προθεσμία, θα προσδιορίσει το ύψος της αποζημίωσης που θα σας καταβληθεί.

– Η απόφαση της Επιτροπής θα σας σταλεί στη διεύθυνση κατοικίας σας.

– Η υπηρεσία που παραβίασε την προθεσμία θα σας ειδοποιήσει να εισπράξετε την αποζημίωση από το δημόσιο ταμείο της περιοχής της κατοικίας σας.

πηγή της αίτησης: https://www.e-forologia.gr/lawbank/document.aspx?digest=E681B326270989B0.1D031AEA53&version=2004/08/10


Μάθε τα δικαιώματά σου. (Όταν ο Έλληνας ταλαιπωρείται αδίκως από την άγνοια των νόμων)

Πόσες φορές έχουμε απαυδήσει όταν απευθυνόμαστε στο δημόσιο ή σε θεσμικά όργανα του κράτους για κάποιο θέμα μας και αυτά όχι μόνον ΔΕΝ μας εξυπηρετούν, αλλά τις περισσότερες φορές ΔΕΝ καταδέχονται καν να μας απαντήσουν … Γνωρίζεται ότι βάση των υπαρχόντων νόμων, όταν ένας Πολίτης απευθύνεται στην Διοίκηση, αυτή οφείλει (αν ΔΕΝ πράξει τουλάχιστον τα ακόλουθα, τότε η Διοίκηση υπέχει νομικές ευθύνες):

  • Να πρωτοκολλήσει την αίτηση του Πολίτη. Η υπηρεσία στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, υποχρεούται να χορηγεί στον ενδιαφερόμενο απόδειξη παραλαβής όπου περιλαμβάνονται ο οικείος αριθμός πρωτοκόλλου,
  • τα έγγραφα που παρελήφθησαν, καθώς και αυτά που ίσως πρέπει επιπροσθέτως να προσκομιστούν,
  • η προθεσμία εντός της οποίας υφίσταται υποχρέωση προς διεκπεραίωση της υπόθεσης,
  • το αρμόδιο τμήμα που έχει αναλάβει την υπόθεση (με στοιχεία επικοινωνίας),
  • καθώς και η επισήμανση ότι, σε περίπτωση υπέρβασης των χρονικών ορίων που καθορίζονται στις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 4 [του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (Κωδ Διοικ Διαδ), που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2690/1999 (ΦΕΚ 45 Α’), όπως αυτή αρχικά αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 11 του ν. 3230/2004 (ΦΕΚ 44 Α’) και ήδη ισχύει μετά την εκ νέου αντικατάστασή της με το άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 3242/ 2004 (ΦΕΚ 102 Α’)], παρέχεται δυνατότητα αποζημίωσης κατά τις ρυθμίσεις των παραγράφων 7 και 8 του άρθρου 5 του ν. 1943/91 (ΦΕΚ 50 Α’), όπως ισχύει. Μάλιστα, στο τέλος της χορηγούμενης απόδειξης παραλαβής, πρέπει να προσκομίζεται και ειδική φόρμα αποζημίωσης (Αίτησης καταβολής αποζημίωσης λόγω μη τήρησης της προθεσμίας), όπως ρητά ορίζεται στην υπουργική απόφαση «Τρόπος αποζημίωσης Πολιτών, για την μη τήρηση προθεσμιών διεκπεραίωσης υποθέσεων από την Διοίκηση.», της 10ης Αυγούστου του 2004, με αριθμό Φ.17_Οικ_17170

Τώρα που ξέρετε τι οφείλει να πράξει η Διοίκηση, σε κάθε ερώτημα ή διεκπεραίωση υπόθεσης σας προς αυτήν, απαιτήστε τα δικαιώματα σας και επιμείνετε να ακολουθηθεί πιστά η ως άνω διαδικασία …

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ !!!

Έτσι, παραδείγματος χάριν, ΔΕΝ θα ανησυχεί ο συνταξιούχος πότε θα πάρει την σύνταξη του, διότι θα το γνωρίζει από την κατάθεση των εγγράφων του για αυτήν … ΔΕΝ θα ανησυχεί ο Πολίτης για το πότε θα εκδοθεί από το Δημόσιο, ένα χαρτί που έχει ανάγκη, διότι θα το γνωρίζει εξ’ αρχής … ΔΕΝ θα ανησυχεί ο Πολίτης για το πότε θα πάρει μια απάντηση από έναν υπουργό, διότι θα το γνωρίζει εξ’ αρχής … ΚΑΙ σε περίπτωση που ΔΕΝ το πράξουν, τότε ο Πολίτης αποζημιώνεται δικαιωματικά … !!! Φυσικά, το ίδιο ισχύει δια νόμου και στην περίπτωση της εξυπηρέτησης του Πολίτη από τα Κ.Ε.Π. Ειδικά το τελευταίο και προκειμένου να διεκπεραιώσει κάποια υπόθεση Πολίτη, οφείλει να συλλέξει το ίδιο όλα τα απαραίτητα έγγραφα για λογαριασμό του Πολίτη, χωρίς εκείνος να ταλαιπωρηθεί, θα πρέπει να του γνωρίσει με την απόδειξη παραλαβής, τον αριθμό πρωτοκόλλου, την υπηρεσία που στάλθηκε το αίτημα, το πότε θα πάρει απάντηση και φυσικά να του δοθεί η ειδική φόρμα αποζημίωσης κατά την κατάθεση του αιτήματος !!!

Υπουργική απόφαση «Τρόπος αποζημίωσης Πολιτών, για την μη τήρηση προθεσμιών διεκπεραίωσης υποθέσεων από την Διοίκηση.», της 10ης Αυγούστου του 2004, με αριθμό Φ.17_Οικ_17170 πρωτοκοληση1 πρωτοκόληση2 πρωτοκοληση3 πρωτοκοληση4

Νομικό Πλαίσιο …

Κατά τη διάταξη του άρθρου 10 παρ. 1 του Συντάγματος, ορίζεται ότι : “Καθένας ή πολλοί μαζί έχουν το δικαίωμα, τηρώντας τους νόμους του Κράτους, να αναφέρονται εγγράφως  στις αρχές, οι οποίες είναι υποχρεωμένες να ενεργούν σύντομα κατά τις κείμενες διατάξεις και να απαντούν αιτιολογημένα σε εκείνον που υπέβαλε την αναφορά, σύμφωνα με το νόμο.” 

Κατά τη διάταξη του ιδίου άρθρου 10 παρ. 3 του Συντάγματος ορίζεται ότι : “Η αρμόδια αρχή υποχρεούται να απαντά σε αίτηση πληροφοριών, εφ’ όσον αυτό προβλέπεται από το νόμο.”

Στην παρ. 1 του άρθρου 4 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (Κωδ Διοικ Διαδ), που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2690/1999 (ΦΕΚ 45 Α’), όπως αυτή αρχικά αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 11 του ν. 3230/2004 (ΦΕΚ 44 Α’) και ήδη ισχύει μετά την εκ νέου αντικατάστασή της με το άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 3242/ 2004 (ΦΕΚ 102 Α’) ορίζεται ότι:

«α. Οι δημόσιες υπηρεσίες, οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, όταν υποβάλλονται αιτήσεις, οφείλουν να διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις των ενδιαφερομένων και να αποφαίνονται για τα αιτήματά τους μέσα σε προθεσμία πενήντα (50) ημερών, εφόσον από ειδικές διατάξεις δεν προβλέπονται μικρότερες προθεσμίες. Η προθεσμία αρχίζει από την κατάθεση της αίτησης στην αρμόδια υπηρεσία και την υποβολή ή συγκέντρωση του συνόλου των απαιτουμένων δικαιολογητικών, πιστοποιητικών ή στοιχείων. Αν η αίτηση υποβληθεί σε αναρμόδια υπηρεσία, η υπηρεσία αυτή οφείλει, μέσα σε τρεις (3) ημέρες, να τη διαβιβάσει στην αρμόδια και να γνωστοποιήσει τούτο στον ενδιαφερόμενο. Στην περίπτωση αυτή η προθεσμία αρχίζει από τότε που περιήλθε η αίτηση στην αρμόδια υπηρεσία. Για υποθέσεις αρμοδιότητας περισσότερων υπηρεσιών, η προθεσμία του πρώτου εδαφίου παρατείνεται κατά δέκα (10), ακόμη, ημέρες.

β. Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού μπορεί να ορίζεται, κατά περίπτωση, διαφορετική προθεσμία για τη διεκπεραίωση υποθέσεων, εφόσον το επιβάλλουν ειδικοί λόγοι, που αναφέρονται σ’ αυτήν.».

Στις παρ. 2 και 3 του ίδιου παραπάνω άρθρου (4) του πιο πάνω Κώδικα (Κωδ Διοικ Διαδ), όπως η μεν πρώτη (παρ. 2) ισχύει μετά την αντικατάστασή της με την παρ. 1 του άρθρου 6 του ν.3242/2004, η δε δεύτερη (παρ. 3) μετά την αντικατάστασή της με την παρ. 3 του άρθρου 11 του ν.3230/2004 ορίζεται ότι :

«2. Εάν κάποια υπόθεση δεν μπορεί να διεκπεραιωθεί λόγω αντικειμενικής αδυναμίας, ειδικά αιτιολογημένης, η αρμόδια υπηρεσία οφείλει, εντός πέντε (5) τουλάχιστον ημερών πριν από την εκπνοή τους, να γνωστοποιήσει εγγράφως στον αιτούντα: α) τους λόγους της καθυστέρησης, β) τον υπάλληλο που έχει αναλάβει την υπόθεση και τον αριθμό τηλεφώνου του, για την παροχή πληροφοριών και γ) κάθε άλλη χρήσιμη πληροφορία.

3. Οι υπηρεσίες απαλλάσσονται από τις κατά την παράγραφο 1 υποχρεώσεις αν το αίτημα είναι εμφανώς παράλογο, αόριστο, ακατάληπτο ή επαναλαμβάνεται κατά τρόπο καταχρηστικό. 4. …».

Στις παρ. 5 και 6 του αυτού ως άνω άρθρου (4) του ίδιου πάντοτε Κώδικα (Κωδ Διοικ Διαδ), που προστέθηκαν με την παρ. 2 του άρθρου 6 του ν. 3242/2004 ορίζεται ότι :

«5. Η υπηρεσία στην οποία υποβάλλεται η αίτηση χορηγεί στον ενδιαφερόμενο απόδειξη παραλαβής όπου περιλαμβάνονται ο οικείος αριθμός πρωτοκόλλου, η προθεσμία εντός της οποίας υφίσταται υποχρέωση προς διεκπεραίωση της υπόθεσης, καθώς και η επισήμανση ότι, σε περίπτωση υπέρβασης των χρονικών ορίων που καθορίζονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου, παρέχεται δυνατότητα αποζημίωσης κατά τις ρυθμίσεις των παραγράφων 7 και 8 του άρθρου 5 του ν. 1943/91 (ΦΕΚ 50 Α’), όπως ισχύει.

6. Οι προθεσμίες των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου δεν ισχύουν για αναγνώριση απαιτήσεων κατά του Δημοσίου, εφόσον υφίσταται εκκρεμής δίκη, καθώς και για τις περιπτώσεις, όπου απαιτείται εμφάνιση του ενδιαφερομένου ενώπιον συλλογικού οργάνου, και η μη προσέλευσή του οφείλεται σε υποκειμενικούς ή αντικειμενικούς λόγους.».

Στις παρ. 7 και 8 του άρθρου 5 του ν. 1943/1991 (ΦΕΚ 50 Α’), όπως αυτές ισχύουν μετά την αντικατάστασή τους, αντιστοίχως, με τις παρ. 1 και 2 του άρθρου 7 του ν. 3242/2004 (ΦΕΚ102Α’) ορίζεται ότι :

«7. Σε περίπτωση μη τήρησης των προθεσμιών που προβλέπονται στις διατάξεις του ν. 2690/1999 (ΦΕΚ 45 Α’), όπως ισχύουν, καταβάλλεται στον αιτούντα, από τον οικείο φορέα, πλήρης αποζημίωση. Η αποζημίωση αυτή αφαιρείται από το τυχόν, μεταγενεστέρως, επιδικαζόμενο ποσό, εφόσον γίνει δεκτή από το αρμόδιο δικαστήριο σχετική αγωγική απαίτηση, κατά τις περί αστικής ευθύνης διατάξεις. …

8. Το ύψος του καταβλητέου χρηματικού ποσού που προβλέπεται στην προηγούμενη παράγραφο καθορίζεται από τις Επιτροπές της παραγράφου 13 του παρόντος άρθρου μετά από εισήγηση της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Διοίκησης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης του Υπουργείου Εσωτερικών … ή της Περιφέρειας, που επιλαμβάνεται μετά από αίτηση του πολίτη. Για τον καθορισμό του ύψους της καταβλητέας πλήρους αποζημίωσης λαμβάνονται υπόψη ιδίως: α) το μέγεθος της περιουσιακής ζημίας και της ηθικής βλάβης που προκλήθηκε από την καθυστέρηση, β) συνθήκες στις οποίες οφείλεται η καθυστέρηση, γ) το τυχόν υφιστάμενο σχετικό πόρισμα του Συνηγόρου του πολίτη…».

Στο άρθρο 1 παρ. 2 της (κατ’ εξουσιοδότηση της παρ. 3 του άρθρου 7 του ν.3242/2004 εκδοθείσης) υπ’αρ.ΔΙΣΚΠΟ/4.17/οικ17170/3.8.2004 κοινής απόφασης των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Οικονομίας και Οικονομικών (ΦΕΚ 1226/10.8.04 τ. Β’) ορίζεται ότι : «2. Οι αιτήσεις υποβάλλονται μέσα σε αποκλειστική προθεσμία εξήντα (60) ημερών, από την παρέλευση άπρακτης της  προθεσμίας που ορίζεται για την διεκπεραίωση της υπόθεσης ή την οριστική απάντηση. 3. …».

Με βάση το θέμα 1ο παρ. 2α του πρακτικού της Ειδικής Τριμελής Επιτροπής (όπως μετέφρασε την 7η σκέψη του ΣτΕ 3004 / 2010) ο Πολίτης δικαιούται πλήρης αποζημίωση που όμως ΔΕΝ εντάσσεται στη νομοθεσία περί αποζημιώσεως λόγω ευθύνης του Δημοσίου, των ΟΤΑ και λοιπών ΝΠΔΔ.

Σύμφωνα με την ad hoc γνώμη της πλειοψηφίας στην Ολ.ΣτΕ 3004 / 2010 – 7η σκέψη και την παρ. 1 του άρθρου 7 του ν.3242 / 2004 έχει δικαίωμα :

A. να ζητήσει πλήρη αποζημίωση το ύψος της οποίας καθορίζεται είτε από την  Ειδική Επιτροπή Εφαρμογής του Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης για θέματα αρμοδιότητας Υπουργείων είτε από την Ειδική Επιτροπή Εφαρμογής της κάθε Περιφέρειας για θέματα υπηρεσιών του δημόσιου τομέα όπως αυτός οριοθετείται από το άρθρο 14 του ν.2190 / 1994 μετά από εισήγηση της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Διοίκησης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης) ή της Γενικής Γραμματείας της Περιφέρειας αντίστοιχα, και

Β. να ασκήσει αγωγή σύμφωνα με τα άρθρα 105 και 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα.

Η αποζημίωση που επιβάλλουν οι Επιτροπές αφαιρείται από το τυχόν επιδικαζόμενο από το αρμόδιο Δικαστήριο πόσο αποζημίωσης.

Για την κύρωση αποζημίωσης υπέρ του αιτούντος πολίτη και σε βάρος της διοίκησης, προυπόθεση είναι, αφενός η αίτηση να έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της αποκλειστικής προθεσμίας των εξήντα (60) ημερών, αρχομένης από την παρέλευση άπρακτης της προθεσμίας που ορίζεται για τη διεκπεραίωση της υπόθεσης ή την οριστική απάντηση, αφετέρου δε κριθεί ως νόμω και ουσία βάσιμη, υπό την έννοια τόσο της σωρευτικής συνδρομής των θετικών προϋποθέσεων της αιτουμένης αποζημίωσης ήτοι:

ι) υποβολή σαφούς και ορισμένου νομίμου αιτήματος, εκ μέρους του ενδιαφερόμενου πολίτη, που να συνοδεύεται μαζί με τα, κατά περίπτωση (τυχόν) απαιτούμενα, δικαιολογητικά, πιστοποιητικά ή στοιχεία, οπότε η σχετική προθεσμία αρχίζει από την υποβολή ή συγκέντρωση του συνόλου των στοιχείων αυτών,

ιι) υπέρβαση της 50νθήμερης προθεσμίας απάντησης (θετικής ή αρνητικής) της διοίκησης επί των υποβαλλομένων αιτημάτων των πολιτών και εν γένει διεκπεραίωσης των σχετικών υποθέσεων, υπό την επιφύλαξη πάντως ότι από ειδικές διατάξεις δεν προβλέπονται μικρότερες προθεσμίες,

ιιι) η επίκληση αλλά και απόδειξη, εκ μέρους του ενδιαφερομένου πολίτη, της, εκ του λόγου αυτού (ήτοι ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας), πρόκλησης υλικής ζημίας ή ηθικής βλάβης, για τον προσδιορισμό του ύψους της οποίας λαμβάνεται υπόψη, ιδίως, το μέγεθος της περιουσιακής ζημίας και της ηθικής βλάβης που προκλήθηκε από την καθυστέρηση, οι συνθήκες στις οποίες οφείλεται η καθυστέρηση και το τυχόν υφιστάμενο σχετικό πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη, όσο και του αποκλεισμού των αρνητικών προϋποθέσεων ότι, δηλ:

ι) δεν πρόκειται για διεκπεραίωση υπόθεσης για την οποία, κατ’ εξαίρεση, συντρέχει νόμιμη περίπτωση μεγαλύτερης προθεσμίας (πρβλ. σχετικές κ.υ.α., εκδοθείσες, κατ’ εξουσιοδότηση της περ. β’ της παρ. 1 του άρθρου 4 του Κωδ Διοικ Διαδ, όπως η παράγραφος αυτή αρχικά μεν αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 11 ν. 3230/2004 και ήδη ισχύει, μετά την εκ νέου αντικατάστασή της, με το άρθρο 6 παρ. 1 ν. 3242/2004),

ιι) να μην είναι δυνατή η εμπρόθεσμη διεκπεραίωση της υπόθεσης, εκ μέρους της διοίκησης, λόγω αντικειμενικής και ειδικά αιτιολογημένης αδυναμίας της, πλην, όμως, τότε η αρμόδια υπηρεσία οφείλει, μέσα σε πέντε (5) τουλάχιστον ημέρες πριν από την εκπνοή της προθεσμίας αυτής να έχει γνωστοποιήσει εγγράφως στον αιτούντα τους λόγους καθυστέρησης, τον υπάλληλο που έχει αναλάβει την υπόθεση, τον αριθμό τηλεφώνου του για την παροχή πληροφοριών, καθώς και κάθε άλλη χρήσιμη πληροφορία,

ιιι) δεν πρόκειται για αίτημα που είναι εμφανώς παράλογο, αόριστο, ακατάληπτο ή επαναλαμβάνεται κατά τρόπο καταχρηστικό,

ιιιι) δεν αφορά σε αναγνώριση απαιτήσεων κατά του Δημοσίου, για την οποία υφίσταται σχετική εκκρεμής δίκη, ή δεν πρόκειται για περίπτωση όπου απαιτείται εμφάνιση του ανωτέρω ενδιαφερομένου ενώπιον συλλογικού οργάνου και η μη προσέλευσή του να οφείλεται σε υποκειμενικούς ή αντικειμενικούς λόγους.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 του ν.1943/1991 (ΦΕΚ 50 Α), ορίζεται ότι : “Με σκοπό τη διαφάνεια της δράσης της διοίκησης, οι κατά περίπτωση αρμόδιοι φορείς του δημόσιου τομέα υποχρεούνται να δίνουν στη δημοσιότητα στοιχεία των ενεργειών τους, ιδίως για τους κατωτέρω τομείς παροχής υπηρεσιών : α) οικοδομικές άδειες, β) στεγαστικά δάνεια, γ) συντάξεις, κλπ.

Με κοινές αποφάσεις του Υπουργού Προεδρίας της Κυβέρνησης και του οικείου κατά περίπτωση υπουργού, μπορεί να καθιερώνεται υποχρέωση δημοσιότητας και σε άλλες περιπτώσεις ενεργειών φορέων του δημοσίου τομέα.”

Επειδή εξ άλλου το άρθρο 5 παρ. 1 του ν.1943/1991 (ΦΕΚ 50 Α), ορίζει ότι : “Οι δημόσιες υπηρεσίες, τα Ν.Π.Δ.Δ., οι Ο.Τ.Α. και οι λοιποί φορείς του δημοσίου υποχρεούνται να απαντούν οριστικά στα αιτήματα των πολιτών (φυσικών ή νομικών προσώπων ημεδαπών ή αλλοδαπών) και να διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις τους μέσα σε χρονικό διάστημα εξήντα ημερών. Πληροφορίες, πιστοποιητικά δικαιολογητικά και βεβαιώσεις δίδονται αμέσως και πάντως δεν καθυστερούν παραπάνω από δέκα (10) ημέρες. Η προθεσμία αυτή αρχίζει από την υποβολή του αιτήματος στην αρμόδια υπηρεσία. Εάν το αίτημα υποβληθεί σε αναρμόδια υπηρεσία, η υπηρεσία αυτή υποχρεούται μέσα σε πέντε ημέρες να το διαβιβάσει στην αρμόδια υπηρεσία και να γνωστοποιήσει αυτό στον ενδιαφερόμενο. Στην περίπτωση αυτήν η οριζόμενη στην παρούσα παράγραφο προθεσμία από τότε που περιήλθε το αίτημα στην αρμόδια υπηρεσία.”

Περαιτέρω κατά τις διατάξεις του ιδίου άρθρου 5 παρ. 7 του ν.1943/1991 (ΦΕΚ 50 Α) ορίζεται ότι : “Σε περίπτωση που δεν τηρούνται οι προθεσμίες του παρόντος άρθρου καταβάλλεται από τον οικείο φορέα στον αιτούντα πολίτη, ανεξάρτητα από την αποζημίωση, κατά τις σχετικές περί αστικής ευθύνης διατάξεις, επιπλέον χρηματικό ποσό έως 586,94 ευρώ.

πηγή: https://den.com.gr/mathe-ta-diakaiomata-sou/


σχετικά τα ακόλουθα:

  • Η διαδικασία αποζημίωσης από το Δημόσιο λόγω παρέλευσης προθεσμίας

από το http://elawyer.blogspot.gr/2008/07/blog-post_7570.html

Written by dds2

Ιανουαρίου 27, 2017 at 7:24 μμ

Ending Slavery, A Freedom Blueprint

2 Σχόλια

A Freedom Blueprint

written by Dimitrios D. Soufleris

Slavery is a subject at the core of being human. It is a matter of heart in many ways.
Although there are many detailed definitions of slavery there is always one thing that comes in mind when we are talking for the subject. The opposite of slavery. And that is freedom.
That’s why the discussion and the work about slavery always goes deep inside the core of being human. Because there the only thing that we should find is freedom.
Freedom of the individual, freedom of the society, freedom of state and countries and mostly freedom of thought.
Following this aspect we have to approach this global subject. We have to understand that the way people think about the others and for themselves makes the internal situation that can lead to the use or the acceptance of slavery. This way of thinking can also lead to the deployment of real freedom and equality for all humanity.
Are there methods that can help us to build this freedom and demolish the chains that keep some of our brothers and sisters enslaved?

In part 3.8 of this course is mentioned that: “Slavery is a legal problem but also, to a greater or lesser extent in every country, a problem of economic development, migration, gender, prejudice and corruption”.
I’m afraid that I absolutely disagree with that statement and the background point of view. Slavery is not a matter of law and a legal problem on the first place. Except if we can also reach an understanding that also murder, or rape are also first of all legal problems. Which is probably not acceptable. These great issues of humankind are problems which have to be faced and confronted with law, legislation and jurisdiction. But first of all these great problems are firstly matters of societies and civilizations.

Under the previous preconditions I conclude to the following:
1) Ending Slavery is one of the most difficult tasks that humankind faces.
2) It is very optimistic and probably unrealistic to believe that slavery will come to an end once and for ever.
3) The fight is going to last as far as there are people on this planet.
4) But the above make this subject even more serious and important. We must cope with this old daemon of human history and try to do our best. The aim is the diminishing of all types of slavery and the scaling up of slaves who become free persons.

Somebody will say after reading the ideas of the above paragraphs. What is your suggestion for eliminating slavery? What can you offer to the Freedom Blueprint? Your ideas are good (or bad, or I disagree with them etc) but what are the practical means that you suggest for fighting slavery and to earn a minimization of it and its poisonous consequences?

My answer to the last question goes as follows:

1) The problem is international. So the confrontation must be also international.
2) The problem lies in the structural development of our societies and civilizations. The differences are so big that if we do not take care about them will stay trapped in unrealistic assumptions. It is absolutely different the way a woman or a child or a person of another religion is confronted from Islam or Hinduism etc. The western ideals, based mainly on Christianity are not automatically shared by the rest of humanity.
3) The solution has to step on the common values and central patterns of the so many different societies and civilizations of our world.
4) There are notable and successful structures-organizations with valuable experience in the fight against slavery.
5) There is a serious need for coordination and cooperation between the official international organizations, NGOs, states and countries, educational institutions, religious groups etc.
6) The unity against the “enemy” must take in consideration the differentiation of humans mentality (e.g. the old woman from Mauritania who said:”I’m a good slave”).
7) Probably the creation of a new international organism as the central director/coordinator for this fight will complicate things and is going to cost in time and money – both necessary for the fight against contemporary slavery.
8) The UN is not the perfect but the most serious candidate for this role.
9) The special department of the UN that will be responsible for the antislavery global coordination has to be absolutely independent from governments and the strong well-known formations of the UN (e.g Security Council).
10) This new entity must quickly acquire a well known and recognized name, logo and sign. The best example that comes into my mind is that of UNICEF. There are also many other UN organs and special programs, funds and agencies. I believe that an international organ with the ability to be easily recognized but dedicated to the Freedom Blueprint of eliminating slavery will become an important leap forward to Ending Slavery.
11) The role that I propose may be seen according to the paradigm of a conductor and a symphonic orchestra: You need many different organs to have an orchestra. Its one and with the musician behind it contribute to the final wonderful result: the symphonic music. But all these great people are not able to give birth to that result without the conductor. Needless to say that a conductor doesn’t make the music. But all of these people are “conditio sine qua non” to have that magnificent effect. And the more rich in the number of musicians and their expertise the orchestra the more reach also the final outcome.
12) The same is going to happen with this international “Ending Slavery” formula. Different organizations, people, states, legal systems, NGOs, religious authorities etc, keeping their difference and “personal” characteristics united toward an aim which will give contemporary slaves their freedom, keep them free, help them to build free societies and independent persons.
13) Clever slogans like “different but united” or “One slave less – One more man free,” or “Today towards a world without slaves, Tomorrow towards a world without poverty (or war etc)” can help the cause.

This central structure, under the supervision of the UN must be under the rule only of the General Assembly and the General Secretariat. For two reasons: this matter concerns everybody in the international community. The general assembly is consisted from the total of today’s worldwide countries. Naturally that is the appropriate organ to confront such an international problem which is as serious as wars, killing people, poverty, violation of human rights etc.
The second reason to put this under the General Assembly is because we hope that all member states has to work for the abolition of slavery without secret agendas and political plays behind closed doors.

But in the very end the real work will be done by all the independent participants of the fight against slavery. The UN organ must not become the manager or even worse the owner of this fight against contemporary slavery. After all UN can not prove an impressive success against war, refugees crisis or poverty. Positive steps are a reality that has given some progress to our world. But there are so many unsolved big problems.

If it is a truth that Modern Slavery has a small economic and quantitative impact on today’s world and that it is possible to eliminate it then lets try some different ways from the ones that we have tried so far.

[DS, Ending Slavery – The University of Nottingham, A Freedom Blueprint, Nov. 2016, written by Dimitrios D.Soufleris –  https://www.futurelearn.com/courses/slavery/1/assignments/129116/submission/new]

Written by dds2

Νοέμβριος 22, 2016 at 11:50 πμ

Θάνου-Τσακυράκης

4 Σχόλια

Το σχόλιο μου στην υπόθεση Θάνου – Τσακυράκη (η ακόλουθη είναι η επίμαχη δημοσίευση του Σταύρου Τσακυράκη: ΝΟΜΙΚΑ ΕΩΛΗ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ):

Φαίνεται ότι για τους δικαστές το να κρίνουν το θεωρούν φυσιολογικό αλλά το να κρίνονται το θεωρούν απαράδεκτο. Δηλαδή θέλουν πολύ απλά να ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Προφανέστατα αυτό δεν ισχύει για όλους τους δικαστές. Σίγουρα όμως ισχύει για αρκετό αριθμό εξ αυτών. Ή μπορεί να ισχύει για κάποιους εξ αυτών που λόγω θέσης και ρόλων που μέχρι τώρα είχαν ή έχουν, πιστεύουν ότι βρίσκονται στο απυρόβλητο. Και ως εκ τούτου παρουσιάζονται ως ιδιαιτέρως εύθικτοι.
Θα πει κανείς: μα να μην μπορεί ένας δικαστής να υπερασπίσει την τιμή του;
Φυσικά και να μπορεί. Υπάρχουν όμως και άλλοι τρόποι. Μπορεί να μιλήσει, να γράψει και εν τέλει να αποδείξει τις όποιες θέσεις του μέσα από διάλογο, δημόσια αντιπαράθεση κλπ.
Ο δικαστής δεν μπορεί παρά να είναι πρώτα και κύρια πολίτης αυτής της πολιτείας και κάτοικος αυτής της χώρας. Όταν λοιπόν μιλά ως πολίτης θα πρέπει και να ακούει ως πολίτης. Και οι αρνητικές κρίσεις ηχούν πάντα δυσάρεστα. Όσο ευγενικά και αν ειπωθούν. Εκτός και αν τις στρογγυλέψουμε τόσο, τις λειάνουμε τόσο που τελικά δεν προκαλούν τον παραμικρό ερεθισμό και αντίδραση.
Αυτό όμως μπορεί να θέλει ένας δημοκρατικός πολίτης;
Και ακόμη η λελογισμένη ανοχή δεν συνιστά αξιέπαινη κοινωνική και πολιτική συμπεριφορά;
Και όσο πιο ψηλά στην κοινωνική κλίμακα και στα αξιώματα βρισκόμαστε δεν πρέπει να δείχνουμε συμπεριφορά που διαφέρει από τους μέσους όρους, από τις συνήθεις συμπεριφορές και μεθόδους των πολλών, του απλού ανθρώπου και μάλιστα του τόσο θυμώδη και παρεξηγησιάρη Έλληνα;
Και εν τέλει πως μπορεί να προσφεύγει κάποιος για την δικαίωσή του στους συναδέλφους του και πως θα μπορέσουν οι συνάδελφοι του να κρίνουν αδέκαστα και αμερόληπτα;
Γιατί μην ξεχνάμε ότι ο λαός λέει ότι: ¨Γιάννης πίνει και Γιάννης κερνάει”.
Νομίζω ότι η θεσμική κορυφή της δικαιοσύνης θα έπρεπε για να μπορεί να λειτουργεί παιδαγωγικά και παραδειγματικά να διακρίνεται από περισσότερο συγχωρητική-θυσιαστική στάση και λιγότερο από δι-εκδικητική… Έτσι και οι πολιτικές παρεμβάσεις της θα γινόντουσαν περισσότερο ευεξήγητες και αποδεκτές…

Written by dds2

Φεβρουαρίου 29, 2016 at 12:30 μμ

συνέντευξη του Σάββα Ξηρού με αφορμή το θεατρικό έργο (από το βιβλίο του «Η Μέρα εκείνη»)

leave a comment »

[π&π: για το βιβλίο σχετικά στο τέλος της ανάρτησης]

Σάββας Ξηρός στο tvxs: «Έχω ξεχρεώσει…»

Πηγή: http://tvxs.gr/news/ellada/sabbas-ksiros-sto-tvxs-exo-ksexreosei%E2%80%A6
25 Ιαν. 2016

Ιωάννα Κλεφτόγιαννη

«Σάββας». Η εξασθενημένη διστακτική νεανική ανδρική φωνή που ανακοινώνεται από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής συνδέει την απομόνωση του νοσοκομείου των φυλακών Κορυδαλλού με την πλατεία Μητροπόλεως. Το βιβλίο «Η Μέρα Εκείνη – 1560 ώρες στην εντατική – Μια μαρτυρία για το δικό μας Γκουαντάναμο» (έκδοση της Αλίθια Ρομέρο), η καταγραφή των ημερών της νοσηλείας και των ανακρίσεων στον Ευαγγελισμό από τον καταδικασθέντα σε 6 φορές ισόβια και 2035 χρόνια Σάββα Ξηρό, παρουσιάζεται αυτή την περίοδο στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου (ΡΕΞ).
Όταν η σκηνοθέτιδα της παράστασης (με τίτλο «Ισορροπία του Nash») Πηγή Δημητρακοπούλου μου πρότεινε να επικοινωνήσει – εφόσον συμφωνεί – μαζί μου ο Ξηρός, για να του θέσω απευθείας τα ερωτήματα που της απηύθυνα για λογαριασμό του, αιφνιδιάστηκα. Η ίδια μιλούσε μαζί του καθ’ όλη τη διάρκεια των προβών.
Ο αιφνιδιασμός ήταν μεγαλύτερος όταν τελικά η συσκευή του σταθερού τηλεφώνου στο σπίτι μου, γύρω στη μία το μεσημέρι, χτύπησε και μια άγνωστη φωνή αυτοσυστηνόταν χαμηλόφωνα «Σάββας». Η συνομιλία με το καρτοτηλέφωνο του Κορυδαλλού διήρκεσε περίπου 48 λεπτά.
Όσο μου μιλούσε αργόσυρτα και γαλήνια για την «αλήθεια που θέλει να λάμψει» με το βιβλίο του και για τους φόνους που έκανε με τη 17Ν και ήταν «σαν αρχαία τραγωδία», στο φόντο ακουγόταν μονότονα ο θόρυβος του εγκλεισμού: η οχλοβοή των συγκρατουμένων του. Κάποια στιγμή παραπονέθηκε: «Δεν ακούω καλά».
Θα φανταζόσουν ποτέ ότι το Εθνικό Θέατρο, η πρώτη κρατική σκηνή της χώρας, θα παρουσίαζε σε παράσταση το βιβλίο σου;
Το αν το περίμενα είναι άλλο θέμα. Δηλαδή, ποιος το περίμενε; Το ζήτημα είναι ότι, επειδή το βιβλίο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και είναι γραμμένο με την ψυχή, έχει δύναμη να βγει ακόμα και πάνω στη σκηνή.
Με μια άλλη κυβέρνηση πιστεύεις ότι μπορεί να είχε παρεμποδιστεί η παράσταση;
Αυτό δεν έχει σχέση με την κυβέρνηση. Πιστεύω, θα μπορούσε και από αυτή την κυβέρνηση να μπει εμπόδιο, εφόσον αυτοί που κυβερνάνε είναι τα κανάλια. Η κυβέρνηση βρίσκεται σε δεύτερη μοίρα, παρότι προσπαθεί σε ορισμένους τομείς να έχει λόγο. Όπου υπάρχουν συγκρουόμενα συμφέροντα δεν έχει δείξει κάποια νίκη μέχρι σήμερα.
Περιμένεις να υπάρξουν αντιδράσεις, αν μαθευτεί ότι ανεβαίνει με δημόσιο χρήμα το βιβλίο του Σάββα Ξηρού;
Άμα είναι τυφλοί, θα το δουν μ’ αυτή τη ματιά. Αλλά το βιβλίο αυτό παρουσιάζει όχι ένα δικό μου έγκλημα, αλλά ένα έγκλημα της Δημοκρατίας. Δεν υπάρχει πουθενά εκθειασμός των πράξεων της οργάνωσης. Παρουσιάζει τη συμπεριφορά του κρατικού μηχανισμού από τη στιγμή που πιάνει κι έχει στα χέρια του κάποιον. Δηλαδή, πώς λειτουργεί η Δημοκρατία, πώς εφαρμόζονται οι νόμοι. Εγώ δεν αρνήθηκα την τιμωρία για τις πράξεις που έκανα. Απλώς έπρεπε να εφαρμοστεί ο νόμος, γιατί ο νόμος έχει θεσπιστεί για τους παράνομους. Αν, δηλαδή, καταργείται ο νόμος, πού αλλού μπορεί να βασιστεί ένα κράτος για να πει «είμαστε Κράτος Δικαίου, είμαστε Δημοκρατία»; Επομένως, γιατί να υπάρξουν αντιδράσεις τώρα; Το βιβλίο έχει παρουσιαστεί μεταφρασμένο στην Ομοσπονδιακή Βουλή της Γερμανίας από τα Κόμματα της Αριστεράς! Βεβαίως, όταν παρουσιάστηκε η «Πολιτική Ευθύνη» στην ΕΣΗΕΑ, δυο μελέτες του Πανεπιστημίου της Κύπρου και του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ με συνεντεύξεις μου, είπαν «αυτή είναι μια μαύρη μέρα για την ελληνική δημοσιογραφία». Ενώ το βιβλίο πραγματεύεται, όπως θα το έκανε ένας εγκληματολόγος, θέματα που ενδιέφεραν όλο τον κόσμο και δεν είναι επαναστατικό.
Το κίνητρο για τη συγγραφή του βιβλίου για τον Ευαγγελισμό ποιο ήταν;
Όποτε προσπάθησα να βγω με συνέντευξη στα κανάλια, ποτέ δεν βγήκε ο λόγος μου όπως το ήθελα.
Τι εννοείς;
Πάντα είτε διαστρεβλώθηκε είτε καπελώθηκε. Δεν κατάφερα να βγάλω προς τα έξω αυτά που συνέβησαν στον Ευαγγελισμό, ο τρόπος που γίνανε οι ανακρίσεις, σε πολυτραυματία ετοιμοθάνατο. Κι αυτό σε μια Δημοκρατία, υποτίθεται, σε μια χώρα της Ε.Ε. Υπάρχουνε πάρα πολλά πράγματα που αυτοκαταργούνται. Δεν κατάφερα ούτε στο δικαστήριο να απολογηθώ, να πω αυτό ακριβώς που συνέβη. Ποτέ δεν έγιναν γνωστές οι θέσεις μου πάνω σε αυτά τα θέματα και, κυρίως, πάνω στα θέματα του νόμου και της τάξης. Ακόμα και όταν μετά τον Ευαγγελισμό μίλησα, που είχα πολύ μεγάλη δυσκολία να εκφραστώ λόγω των ψυχοφαρμάκων, έμπαινε φρένο με διάφορους τρόπους.
Τι είδους τρόπους;
Μου απαγορεύανε να πάρω τηλέφωνο για πάρα πολύ μεγάλο διάστημα. Κι όταν καταλάβανε ότι θα καταγγείλω αυτά που γίνανε, τότε αλλάξανε κατευθείαν αντιμετώπιση απέναντί μου όλα τα Μέσα. Ακόμα και η «Ελευθεροτυπία» είχε γράψει: «Φρένο στα ξεράσματα».
Παίρνεις ακόμα ψυχοτρόπα;
Με τη θέλησή μου; Μόνο με το ζόρι. Με τη θέλησή μου τίποτα δεν έχω πάρει. Αλίμονο. Εντάξει, τα έβγαλα τα μάτια μου μόνος μου, να καταστραφώ κιόλας ολοκληρωτικά; Δεν είναι δυνατόν.
Πόσο καιρό πήρε η συγγραφή του «Η Μέρα εκείνη»;
Έκανα δυο χρόνια να το γράψω γιατί είχα πολύ μεγάλη δυσκολία και για να επαναφέρω όλα τα γεγονότα στο μυαλό μου και πρακτικά να τα αποτυπώσω. Αυτό το βιβλίο γράφτηκε με την προοπτική να μείνει όσο υπάρχει λόγος. Και λόγος υπάρχει όσο υπάρχει καταστολή και παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γιατί το βιβλίο έχει αυτή την κατεύθυνση. Δεν έχει κατεύθυνση επαναστατική.
Αναπαράγεις στιχομυθίες που έγιναν ενώ ήσουν σε κώμα. Είναι φανταστικές;
Είναι φανταστικές αλλά είναι η πραγματική απολογία μου στις συκοφαντίες που κυκλοφορούσαν στα ΜΜΕ. Όλα όσα ακούστηκαν από τα ΜΜΕ τότε εν χορώ και έπρεπε με κάποιο τρόπο να απαντήσω.
Το βιβλίο, με άλλα λόγια, ήταν η απάντησή σου επειδή ήσουνα «κομμένος»;
Ναι, ακόμα και μέσα στο δικαστήριο. Κανείς δεν είχε την υπομονή στη δίκη να περιμένει να ακούσει τι θέλω να πω. Γιατί εγώ δεν μπορούσα να εκφραστώ στην ταχύτητα που περιμένανε. Οπότε δεν έκανα απολογία. Με χειραγωγούσαν κανονικά. Η έδρα με πήγαινε όπου ήθελε. Το βιβλίο αυτό είναι η φωνή μου.
Σε ποιον αναγνώστη στοχεύει;
Σε όποιον έχει την ευαισθησία πάνω σε θέματα νομιμότητας. Και κυρίως στην νεολαία, γιατί σ’ αυτήν έχει μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα.
Η συγγραφή του δεν ήταν μια διαδικασία, μια απόπειρα «εξιλέωσης», από πλευράς σου; Στις σελίδες του μετατρέπεσαι από θύτης σε θύμα.
Η εξιλέωση δεν γίνεται με βιβλίο. Αλλά κι ως προς την εξιλέωση, από την στιγμή που έχω υποστεί όλα αυτά που περιγράφω, δεν χρειάζεται τίποτα άλλο.
«Ο,τι έχω κάνει το έχω ξεχρεώσει»

Δεν επιχειρείς, δηλαδή, να αποτινάξεις από πάνω σου την ταμπέλα του δολοφόνου – τρομοκράτη;
Εξαρτάται. Εμένα δεν με ενδιαφέρει η εικόνα, γιατί εγώ δεν πηγαίνω ούτε για πολιτικός, ούτε για τίποτα. Δεν με ενδιαφέρει η εικόνα, με ενδιαφέρει η αλήθεια. Τότε και τώρα. Άμα δεχόμουν αυτά που παρουσιάζαν στην αρχή τα μέσα ενημέρωσης, ότι δήθεν συνεργάζομαι, ότι έχω βοηθήσει στην εξάρθρωση της οργάνωσης, ότι είμαι συνεργάτης της Ασφάλειας, θα μπορούσα να ζητήσω τα ευεργετήματα του νόμου και να πάω σπίτι μου. Αλλά αυτό θα σήμαινε ότι θα νομιμοποιούσα και θα αποσιωπούσα αυτού του είδους τα βασανιστήρια. Αντί να πάω λοιπόν σπίτι μου και να παρακολουθώ με το τηλεκοντρόλ την δίκη, όπως ο νόμος λέει -και ηθικά θα μπορούσα να πω «αφού έχω υποστεί όλα αυτά, έχω ξεχρεώσει, πάω σπίτι μου και έχω τη συνείδησή μου ήσυχη, ό,τι έχω κάνει έχει σβήσει» -, σκέφτηκα ότι πρέπει να ακουστεί η αλήθεια. Θέλανε να με απαλλάξουν και διεκδίκησα ισόβια. Ακόμα και τώρα βρίσκομαι μέσα λόγω της αλήθειας. Ο,τι έχω κάνει το έχω ξεχρεώσει. Από εκεί και πέρα, το βιβλίο το έγραψα και το άφησα να ταξιδέψει. Δεν έκανα καμία προσπάθεια να το δώσω σε εμπόρους. Από τη στιγμή που το έβγαλα και το βάλανε στο διαδίκτυο κάποιοι, χωρίς να με ρωτήσουν, δεν έκανα καμία κίνηση.
Δηλαδή;

Το άφησα να ταξιδέψει μόνο του. Το έχει διαβάσει πολύς κόσμος, έχουνε γίνει πολλές εργασίες πάνω σε αυτό το θέμα, ακόμα και μελέτες από πανεπιστήμια. Κάποια στιγμή, παρουσιάστηκε στο τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Κρήτης. Ήταν η πρώτη φορά που παρουσιάστηκε σε Πανεπιστήμιο και μάλιστα όχι από καμιά αριστερή οργάνωση, αλλά απ’ τη ΔΑΠ.
Πόσα αντίτυπα έχει πουλήσει;
Δεν μπορώ να θυμηθώ. Έχει κάνει δυο εκδόσεις. Από ένα σάιτ το κατεβάσανε 8000 μέσα στους πρώτους μήνες.
Έγινε, δηλαδή, best seller;
Δεν ξέρω τι έχει γίνει. Έχει σώμα γραμμένο με την ψυχή κι αυτό βρίσκει απήχηση. Ο άνθρωπος όταν δει κάτι που έχει ψυχή και αλήθεια το αναγνωρίζει αμέσως.
Θα γράψεις άλλο βιβλίο;
Η συγγραφή ως συγγραφή δεν είναι αυτοσκοπός. Αν έχω κάτι να πω και βρεθεί ανάγκη να το πω, με αυτό τον τρόπο, θα το πω. Έχω γράψει και για τη χρήση ψυχοφαρμάκων στη φυλακή, γιατί αυτό γίνεται κι εδώ, στον Κορυδαλλό, με άλλη μορφή. Πέφτει πολύ ψυχοφάρμακο, με νομικά καλυμμένο τρόπο. Ουσιαστικά, είναι ο τρόπος που κρατάνε τη φυλακή για να μην χρειαστεί προσωπικό.
Πώς γράφεις;
Το τελευταίο βιβλίο, με τα δυο Πανεπιστήμια, το έλεγα πιο πολύ τηλεφωνικώς. Είναι πολύ δύσκολο να γράψω. Στο πρώτο βιβλίο είχα φτιάξει ένα ειδικό σύστημα για το μάτι, που έκρυβε όλο το φως γύρω γύρω και άφηνε μόνο μια χαραμάδα. Τα δάχτυλα, επειδή δεν μπορούσα τότε να πιάσω στυλό, τα είχα πιασμένα με το λαστιχάκι που πιάνουμε τα μαλλιά. Προσπάθησα με το αριστερό, αλλά δεν μπορούσα. Το πρώτο βιβλίο πήρε έτσι δυο χρόνια.
Πώς είναι η καθημερινότητά σου στη φυλακή;
Έχω εγκατασταθεί εδώ στο νοσοκομείο κρατουμένων του Κορυδαλλού. Υπάρχει ένα μέρος με 4 κελιά, που είναι η απομόνωση, δηλαδή η φυλακή της φυλακής. Εγώ για να μπορώ να επιβιώσω πρέπει να είμαι με μικρό αριθμό ατόμων και γνωστά άτομα, για να ξέρω τι περιμένω από τον άλλο. Είμαι στο κελί όλο το 24ωρο. Βγαίνω μόνο για το τηλέφωνο, το οποίο είναι δυο βήματα από το κελί μου και ξαναμπαίνω μέσα. Αυτή είναι η ζωή μου. Δεν έχω βγει από το 2005 στο προαύλιο κι από το 2011 κοιμάμαι στην καρέκλα, γιατί έχω κι άλλα προβλήματα υγείας, εκτός από τα μάτια και τα αυτιά. Μου στέλνουνε μαγνητοφωνημένα έργα για να μην κουράζω το μάτι. Αν θέλω να διαβάσω κάτι έχω πολύ δυνατό φως και φακό μεγεθυντικό.
Τι διαβάζεις αυτό τον καιρό;
Ενδιαφέροντα πράγματα. Αυτή τη στιγμή θεατρικά. Μ’ αρέσουν όσα περιγράφουν τον ψυχισμό του ανθρώπου, γνωστά σύνδρομα. Όπως οι «Εμπρηστές» («Ο Μπίντερμαν και οι εμπρηστές» του Μαξ Φρις), που στηλιτεύουν την ιδιοτέλεια και τον ατομισμό, και ο «Επιθεωρητής» (του Γκόγκολ), που δείχνει τη διαφθορά της εξουσίας.
Ακούς μουσικής;
Όχι, δεν μπορώ να ακούσω μουσική, αφού σφυρίζουν τα αυτιά μου, δεν γίνεται.
Από πού παρακολουθείς την επικαιρότητα;
Από το ραδιόφωνο. Πάντα με το ραδιόφωνο την παρακολουθούσα. Η τηλεόραση παραπλανάει.
Το παλιό τσιτάτο του Ζαχαριάδη «αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαΐ σου και διάβαζε πολύ» ισχύει;
Με το φαΐ δεν ισχύει, γιατί το φαΐ της φυλακής σήμερα είναι φαρμακωμένο. Τα έχω καταγγείλει αυτά στο δεύτερο βιβλίο που λέγεται «Εξ υπογείου». Έχει διαδοθεί κι αυτό στο διαδίκτυο. Δηλαδή, υπάρχει μια ήπια καταστολή. Μπορεί να κινείσαι, να μιλάς, να λες «καλημέρα», τα καθημερινά, αλλά να μην μπορείς να έχεις δημιουργική σκέψη.
Ψυχικά και νοητικά αισθάνεσαι ότι έχεις επανέλθει;
Αυτό είναι ένα ζήτημα που δεν αφορά μόνο εμένα, υπάρχει για όλο τον κόσμο, έτσι κι αλλιώς. Κάποιος που βλέπει όλο το 24ωρο τηλεόραση όταν βγαίνει έξω θα μιλάει για την τηλεόραση. Το μυαλό δεν είναι τόσο σταθερό όσο νομίζουμε. Ο κόσμος από μόνος του με το παραμικρό παίρνει αγχολυτικά και χωρίς ψυχίατρο. Είναι γενικευμένο το πρόβλημα.
Με 98% αναπηρία η ζωή αντέχεται;
Η ζωή είναι αυτή τώρα. Δηλαδή, με αυτά τα δεδομένα θα προχωρήσω, θέλω δεν θέλω. Τι να κάνω; Να στενοχωριέμαι επειδή οι άλλοι έχουν δυο χέρια και δυο μάτια;
Παρόλες τις αντιδράσεις, προσβλέπεις στην κατ’ οίκον κράτηση;
Αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να γίνει, γιατί ο νόμος που κάνανε απαιτεί να είσαι αγνωστικιστής. Δηλαδή, κάποιος που είναι Χριστιανός Ορθόδοξος δεν μπορεί να βάλει αυτό το βραχιολάκι.
Πότε έγινες Χριστιανός;
Πάντα ήμουνα Χριστιανός. Παπαδοπαίδι είμαι.
Έγινες πιο «σκληροπυρηνικός», μετά τον Ευαγγελισμό;
Δεν έγινα ούτε σκληροπυρηνικά ούτε παθιασμένα. Ήρεμα και ήπια πάνε αυτά.
Τι είναι ο Θεός;
Αν μπούμε σε αυτό το θέμα, χαθήκαμε.
Τι αλλάζει στη ζωή σου πιστεύοντας;
Είσαι πιο ελεύθερος. Δεν προσπαθείς να λύσεις την κάθε λεπτομέρεια μόνος σου.
Εκτός από το Θεό, σε τι άλλο πιστεύεις;
Τι άλλο δηλαδή; Σε ιδεολογία; Στο δίκαιο. Αυτό που λέω είναι πολύ παιδαριώδες και αδικεί αυτό που σκέφτομαι. Οι πράξεις μου – πράξεις όμως δεν έχω τώρα – οι λέξεις μου πού με τοποθετούνε; Εκεί είμαι. Αλλά δεν μπορώ να ενταχθώ σε κάποιο συγκεκριμένο χώρο. Δεν μπορώ να πω ότι ανήκω στο χώρο της Αριστεράς. Προτιμώ να είμαι απέξω και να παίρνω ό,τι είναι καλό, παρά να είμαι από μέσα και να πουλάω ό,τι πολυτιμότερο. Όπως γίνεται αυτή τη στιγμή με την Αριστερά.
Η «17 Νοέμβρη» και οι φόνοι

Μετά από όλα όσα έχεις ζήσει θα επέλεγες να ακολουθήσεις την ίδια πορεία;
Εκείνο έχει φύγει, είναι αλλού εκείνο… Δεν θέλω να ζήσω το παρελθόν, δεν μιλάω γι’ αυτό. Δεν έχω γράψει κάτι για το παρελθόν, ούτε έχω συζητήσει για την ιστορία τη συγκεκριμένη του παρελθόντος.
Για τη δράση της 17Ν, εννοείς;
Ναι. Είναι μια εμπειρία, ένα κομμάτι του εαυτού μου, το οποίο κρατάω για μένα. Δεν το πουλάω.
Έχεις μετανιώσει για τους φόνους;
Υπάρχουν δυο διαφορετικά πράγματα πάνω σε αυτό. Το ένα είναι το προσωπικό. Προσωπικά, δηλαδή, τι κάνεις σαν άτομο, η πράξη σου η ίδια. Και το άλλο είναι το πολιτικό, που έχει σχέση με το περιβάλλον. Γιατί μια πράξη από μόνη της είναι κατακριτέα κατευθείαν. Αλλά μια πράξη δεν υπάρχει ποτέ από μόνη της. Υπάρχει μια αλυσίδα γεγονότων και καταστάσεων που οδηγούν έναν άνθρωπο με κάποιες ευαισθησίες σε αυτή την κατεύθυνση.
Θέλεις να πεις ότι ήταν αναπότρεπτοι οι φόνοι;
Ας πούμε, ήταν σαν αρχαίο δράμα.
Σήμερα θα ξαναέκανες φόνο;
Η ίδια η πράξη, η αφαίρεση ζωής είναι αντινομία για κάποιον που αγωνίζεται για τη ζωή, έτσι κι αλλιώς.
Οπότε είχες πέσει σε μια αντινομία που σήμερα αναγνωρίζεις;
Όχι, από τότε την αναγνώριζα. Τίποτε δεν έγινε ευχάριστα. Αλλά ζυγίζεις καταστάσεις. Δηλαδή, αν ήμουνα μόνος μου στην Αθήνα δεν θα επιχειρούσα ποτέ να φτιάξω μια παράνομη οργάνωση. Η οργάνωση υπήρχε, και μάλιστα τα 10 πρώτα χρόνια είχε πολύ περισσότερα θύματα, αναλογικά. Η δική μου συνεισφορά ήτανε να αυξηθούν μεν τα επόμενα χρόνια οι ενέργειες, αλλά να προστεθούν οι συμβολικές ενέργειες. Δηλαδή, γίνανε ασύγκριτα περισσότερες ενέργειες, οι ενέργειες κατά προσώπων ήταν ίδιες, αλλά αυξηθήκαν οι συμβολικές – οι ρουκέτες, οι βόμβες – χωρίς θύματα. Οπότε υπήρξε ελαχιστοποίηση της βίας σε μεγάλο βαθμό και οι επιλογές ήταν τέτοιες για να μην υπάρχουν όσο το δυνατόν θύματα.
Όμως και πάλι δεν απαντάς καθαρά στο ερώτημα. Αν ξαναζούσες τη ζωή σου θα επέλεγες να ενεργήσεις κατά τον ίδιο τρόπο;
Μπορεί να γυρίσει ο χρόνος πίσω; Δεν γυρνά πίσω, είναι μονοσήμαντος, δυστυχώς.
Αναγνωρίζεις ότι είναι μια αντινομία η αφαίρεση ανθρώπινων ζωών κι ωστόσο αφαιρούσες ζωές. Αυτό δεν είναι αντιφατικό, σχιζοφρενικό;
Αν πάρουμε την αξία της ανθρώπινης ζωής σαν υπέρτατο αγαθό είναι σχιζοφρενικό, όπως λες. Αλλά δεν είναι υπέρτατο.
Ποιος το κρίνει αυτό;
Όταν η ελευθερία αναγνωρίζεται από την κόψη του σπαθιού, υπάρχει κάτι ανώτερο απ΄ την ανθρώπινη ζωή πάντα.
Ποιος σου δίνει το δικαίωμα όμως να αποφασίζεις ποια ζωή θα αφαιρεθεί;
Δεν έκανα εγώ επιλογή. Την επιλογή την έκανε η οργάνωση που είναι μια ομάδα. Το προσωπικό είναι άλλο. Έτσι κι αλλιώς, στο προσωπικό εγώ έχω ζητήσει συγγνώμη σαν άνθρωπος. Χωρίς ούτε ένα «αλλά». Είναι συγγνώμη από άνθρωπο προς άνθρωπο κατευθείαν.
Την ανακοίνωση την έκανα όταν τέλειωσε το πρώτο δικαστήριο, και όταν ήταν σε ένα στάδιο -ήταν την τελευταία μέρα της δίκης -, που δεν μπορούσαν να μην μου ρίξουν την ποινή που μου ρίξανε. Η πρώτη που την έκανε δεκτή είναι η Ντόρα Μπακογιάννη. Ήταν σε ένα πάνελ, τη διάβασε ο εκφωνητής και η Μπακογιάννη είπε «δεκτή η συγγνώμη». Και άλλοι – δεν λέω από την απέναντι πλευρά, γιατί όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε – την κάναν δεκτή.
Οπότε σήμερα έχεις καθαρή τη συνείδησή σου;
Πέρα από όσα έχω ζήσει στον Ευαγγελισμό, έχω 14 χρόνια εγκλεισμού, έχω χάσει τα μάτια μου ισοβίως, έχω μείνει ανάπηρος ισοβίως, δεν μπορώ να σηκώσω πάνω από 3 κιλά. Δεν ξέρω αν χρειάζεται τίποτα άλλο για να ξεχρεώσω. Αν το πάμε συγκριτικά, αυτοί που με μια μπόμπα σκοτώνουν 200 ανθρώπους, τι πρέπει να ζήσουν στη ζωή τους;
Μιλάς για την άφεση αμαρτιών; Με χριστιανικούς όρους;
Δεν μιλάω με χριστιανικούς, μιλάω με πολιτικούς όρους. Δεν θέλω να εξισώνω καταστάσεις. Αλλά εγώ όταν γεννήθηκα υπήρχαν και τα πυρηνικά και η καταστολή και η αστυνομία και οι φυλακές, όλα υπήρχανε. Δεν έχω καμία ευθύνη για αυτά. Αυτόν τον κόσμο βρήκα. Τι να κάνω; Να παραδώσω τον ίδιο κόσμο στην επόμενη γενιά; Τι να πω; Πόσο ωραία είναι η ζωή; Να κοιτάξω μόνο το τομάρι μου; Είναι σωστό αυτό; Άμα δούμε και τώρα τι παραδίνουμε στην επόμενη γενιά, αυτοί που αυτοκτονούν θα ήτανε πιο τίμιοι, παρότι κι η αυτοκτονία φιλοτομαρισμός είναι.
Την αυτοκτονία την σκέφτηκες ποτέ;
Όχι, βέβαια! Ποτέ! Εντάξει, μια φορά σαν τεχνικό όρο. Με φυλάγανε να μην αυτοκτονήσω και με αφήσανε με ένα θερμόμετρο υδραργύρου στη μασχάλη. Λέω «σιγά το δύσκολο, 20 εκατοστά από το στόμα μου υπάρχει ο υδράργυρος και αυτοί έχουνε ολόκληρο στρατό γύρω γύρω για να πούνε ότι με φυλάνε». Δεν θα αυτοκτονούσα ποτέ.
Πώς φαντάζεσαι τη ζωή σου από εδώ και στο εξής;
Ζω μέσα σε ένα κόσμο με σκιές. Από εκεί και πέρα, όπου με βγάλει. Ποιος μπορεί να κάνει σχέδια για το μέλλον αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα; Κι εγώ, όπου με βγάλει ο δρόμος…Δεν κάνω τίποτα. Μου λένε κάνε αίτηση, κάνε αυτό, δεν κάνω τίποτα. Περιμένω απλώς. Έχει σαπίσει το σύστημα. Ε, κάποια στιγμή… θα βγει η αλήθεια. Εμένα πέρασε η σειρά μου. Δεν πρόκειται να ξαναπεράσω.
Άλλαξε κάτι στον κόσμο μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι;
Όλα όσα έγιναν οδηγούν σε μια κατεύθυνση: στην άμεση και σφοδρή σύγκρουση των μεγάλων δυνάμεων. Το ότι αυτό το γεγονός, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το μεγιστοποιούν, προκειμένου να πείσουν τους λαούς τους ότι πρέπει να πάνε να σκοτωθούνε στη Μέση Ανατολή είναι ένα θέμα. Γιατί όταν έγινε το ίδιο με 200 τόσα άτομα στο ρωσικό αεροσκάφος, που καταρρίφθηκε, δεν έγινε ο ίδιος ντόρος. Δηλαδή, τα ίδια γεγονότα μετράνε αλλιώς όταν γίνονται στην Γαλλία, που είναι η χώρα που έχει εξάγει το προφίλ του Αριστερού και ανθρωπιστή, κι όλα αυτά που πουλάνε οι Γάλλοι. Γιατί κι η λέξη σωβινισμός γαλλική είναι. Φαίνεται και πού πάει και η Γαλλία σαν λαός.
Πού πάει;
Δεν φαίνεται με την Λεπέν; Η Γαλλία και όλη η Ευρώπη φασιστοποιούνται. Γι’ αυτό το λόγο και είναι αποτυχημένες και κατώτερες των περιστάσεων όλες οι ευρωπαϊκές ηγεσίες. Βλέπουν τον γκρεμό και επιμένουν να πάνε σε αυτόν. Μόνο τις φάτσες τους να δεις και τη συμπεριφορά τους αμφιβάλλεις αν αυτοί οι τεχνοκράτες – γιατί σε αυτό το στυλ είναι – που έχουν βγει από το σελοφάν, έχουν κάποια σχέση με την πραγματικότητα και αν μπορούν πραγματικά να λύσουν ένα πρόβλημα.
Ο Τσίπρας συγκαταλέγεται στις αποτυχημένες ευρωπαϊκές ηγεσίες;
Ο τωρινός; Ο τωρινός είναι μεταλλαγμένος. Ο Τσίπρας δεν τόλμησε με το ΟΧΙ και έχασε το ραντεβού με την ιστορία. Δυστυχώς.
Τον Γενάρη του 2015 τι θα ψήφιζες;
Δεν ψηφίζω.
Αν σου επιτρεπόταν;
Δεν παρασύρθηκα ούτε το ’81, που ήμουνα 19 ετών, με το ΠΑΣΟΚ. Γιατί τότε ήταν μόδα το ΠΑΣΟΚ. Η μόνη φορά που θα ψήφιζα σε όλη μου τη ζωή ήταν το Δημοψήφισμα του Ιουνίου. Ο Παπανδρέου έκανε πολλά χρόνια για να απογοητεύσει τους δικούς του, ενώ ο Τσίπρας έκανε μήνες. Μάλιστα, όχι μήνες. Λίγες μέρες. Μια βδομάδα, δηλαδή.

———-

το βιβλίο μπορείτε να το κατεβάσετε από το http://documents.tips/ στο Σάββας Ξηρός – Η Μέρα Εκείνη 1560 ώρες στην εντατική Μια μαρτυρία για το δικό μας Γουαντάναμο [Alicia Romero 2006] . Όμως πολλές φορές  μπορεί να χαθεί ή να το κατεβάσουν από εκεί που το έχουν αναρτημένο. Οπότε καλό ψάξιμο. Ή μπορεί να μπορείτε να το διαβάσετε μόνο online.

Written by dds2

Ιανουαρίου 26, 2016 at 8:29 μμ