περιβάλλον και πολιτική

Posts Tagged ‘γερμανικές οφειλές

η κινηματογραφική ταινία του Άγγ. Παπαναστασίου από την Κατοχή

leave a comment »

Μοναδικό κινηματογραφικό ντοκουμέντο: Οι Ναζί στην Ελλάδα

Κυριακή, 27 Οκτώβριος 2013, πηγή: http://www.theinsider.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=27456%3Amonadiko-kinimatografiko-ntokoymento-oi-nazi-stin-ellada&catid=75%3Afakeloi&Itemid=132

 

Κατά την διάρκεια τής Γερμανικής Κατοχής στην Ελλάδα (1941-44), ένας πρώην αξιωματικός τού Πολεμικού Ναυτικού και μετέπειτα επιχειρηματίας, ο Άγγελος Παπαναστασίου, αποτύπωσε σπάνιες εικόνες τής περιόδου με την κινηματογραφική του μηχανή.

Εγχείρημα ιδιαιτέρως δύσκολο και επικίνδυνο, δεδομένου ότι η φωτογράφιση ή κινηματογράφηση άνευ άδειας από τον εχθρό, τιμωρούνταν με θανατική ποινή. Ο Παπαναστασίου, με κίνδυνο τής ζωής του, έκρυβε την μηχανή του σε μια καραβάνα συσσιτίου για να μην κινήσει υποψίες και κατέγραφε κρυφά εικόνες, τόσο από την καθημερινότητα, αλλά και -κυρίως- σκληρές εικόνες από τα δεινά που επέφερε η Κατοχή.

Ο Άγγελος Παπαναστασίου κατά τη διάρκεια της Κατοχής περπατούσε στους δρόμους της Αθήνας με ένα τσίγκινο τενεκεδάκι. Εκεί έκρυβε το μεγάλο του μυστικό:

Μια κινηματογραφική μηχανή με την οποία κατέγραφε συνεχώς τους στρατιώτες, τη ζωή και την πείνα στην κατακτημένη πρωτεύουσα. Κρυφά από την οικογένεια, τους φίλους και τους οικείους του φύλαγε την «αποστολή» του – παρακαταθήκη για την ιστορία και τους Έλληνες.

Πρόκειται για το μοναδικό υπάρχον βιντεοσκοπημένο υλικό στην Ευρώπη που περιέχει σκηνές καθημερινής ζωής κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Σε φιλμ 16 χιλιοστών και σε 31 ενότητες προβάλλονται η θηριωδία των ναζί και οι Έλληνες συνεργάτες τους.

Το κινηματογραφικό υλικό τού Παπαναστασίου, χρησιμοποιήθηκε στην Δίκη τής Νυρεμβέργης, ως αποδεικτικό στοιχείο των εγκλημάτων που διέπραξαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα.

Το 1978, οι υπεύθυνοι τού Πολεμικού Μουσείου, δανείστηκαν την ταινία από την κόρη τού Παπαναστασίου, Λουκία, για μία και μόνη προβολή. Πριν την επιστρέψουν όμως, αφαίρεσαν σημαντικό τμήμα τού υλικού (18′ από τα περίπου 45′), χωρίς να δώσουν πειστική εξήγηση. Όπως λέγεται, ο κύριος λόγος που «εξαφανίστηκαν» σκηνές από το υλικό, οφείλεται στο ότι σε κάποιες απ’ αυτές εμφανίζονται δοσίλογοι εν ώρα δράσης.

Στην ταινία προβάλλονται σκηνές της καθημερινής ζωής κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οι συγκοινωνίες με τα τραμ και τα γκαζοκίνητα λεωφορεία, το συσσίτιο και ο λιμός που εξολόθρευσε τον άμαχο πληθυσμό της πόλης με πλάνα από την περισυλλογή νεκρών από τους δρόμους, την περίθαλψη παιδιών και ενηλίκων εξασθενημένων από την ασιτία.

Περιλαμβάνονται πλάνα από το ανατιναγμένο κτίριο της Οργάνωσης (ΕΣΠΟ) από την ΠΕΑΝ (Πανελλήνιος Ένωσις Αγωνιζομένων Νέων) και από τις απεργίες και διαδηλώσεις που οργανώθηκαν στην Αθήνα.

Τέλος προβάλλονται πλάνα από τις εκτελέσεις Ελλήνων αγωνιστών δι’ απαγχονισμού, αλλά και από παρελάσεις των Ταγμάτων Ασφαλείας μπροστά από το Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο και το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.

«Επήρα μια απόφαση να κινηματογραφήσω την άφιξη του γερμανικού στρατού στην Αθήνα και εν συνεχεία ότι μπορούσα περισσότερα κατά την περίοδο της κατοχής των. Υπελόγιζα ότι η εις την Ελλάδα παραμονή τους θα ήτο μόνον μια Εθνική Περιπέτεια, αλλά όχι και Εθνική Συμφορά όπως απεδείχθη κατά την περίοδο της κατοχής.

Η θηριωδία τους, αι καταστροφαί που έκαμαν στα χρόνια της Κατοχής, τα μαρτύρια που υπεβλήθη ο ελληνικός λαός είναι άνευ προηγουμένου», σημείωσε ο Α. Παπαναστασίου στην επιστολή που άφησε στην κόρη του.

Advertisements

Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών

6 Σχόλια

http://holocaust.gr/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (9-2-2012)

Την Πέμπτη 9 Φλεβάρη, συνήλθαν, στο θέατρο ΑΛΦΑ,όλα τα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου, για να συζητήσουν γύρω από την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (3.2.12) και να πάρουν τις ανάλογες αποφάσεις.
Α.- Με την απόφασή του,το Δικαστήριο της Χάγης,όπως εξήγησε ο Καθηγητής κ.Στέλιος Περράκης,δεν αρνήθηκε την ύπαρξη των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Απλώς επανέλαβε την κλασσική,παραδοσιακή αντίληψη ότι αυτό δεν μπορεί να λυθεί με αγωγές ιδιωτών αλλά μόνο με διακρατική συνεννόηση.Και ξεκαθάρισε ότι τα εμπλεκόμενα κράτη θα πρέπει να προχωρήσουν σε συνομιλίες για να διευκρινιστεί τι ακριβώς μέλλει γενέσθαι με όλα τα ζητήματα των επανορθώσεων.
Β.– Το Προεδρείο του Ε.Σ., ανακοίνωσε  : 1)Τα 70,περίπου,πρόσφατα ψηφίσματα Συλλόγων, Σωματείων,Οργανισμών και Ομοσπονδιών που συμπαρίστανται στις άοκνες προσπάθειες του Εθνικού Συμβουλίου.  2)Την απόφαση των 3 μεγάλων Συλλόγων της χώρας μας, Δικηγορικός,Ιατρικός και Τ.Ε.Ε., να μποικοτάρουν τα γερμανικά προιόντα και 3.)την Πρόταση 50 Ελλήνων Βουλευτών προς την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής για να συζητηθεί, το συντομότερο δυνατό, το πρόβλημα των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα.
Γ.– Όλα τα μέλη κατέθεσαν τις προτάσεις τους για τις άμεσες ενέργειες που πρέπει να ακολουθήσει το Εθνικό Συμβούλιο,έπειτα από την απόφαση της Χάγης και την καθολική επιθυμία του Ελληνικού λαού, για τη συνέχιση και την ολοκλήρωση των αγώνων μιας ολόκληρης 20ετίας, προς όλες τις κατευθύνσεις και με όλα τα νόμιμα μέσα.
Αποφάσισε:
1) Να ζητήσει άμεση συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να του εκθέσει λεπτομερώς το θέμα των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα,που το θεωρεί μέγιστο Εθνικό θέμα.
2)Να στείλλει έγγραφη διαμαρτυρία στον Έλληνα Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο,που στην κεντρική του ομιλία τόσο στην τηλεόραση όσο και στη Βουλή,11 και 12/2,διέπραξε ένα μεγάλο  λάθος,λέγοντας: « Η χώρα μας τα τελευταία 65 χρόνια, βίωσε έναν εμφύλιο και μια δικτατορία..»!!  Χωρίς να αναφέρει τον εξοντωτικό πόλεμο και τη ναζιστική κατοχή που έκανε την Ελλάδα ένα ατέλειωτο ολοκαύτωμα.
3)Να απαιτήσει από την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής να αφιερώσει μια ολόκληρη συνεδρίασή της για την ολοκληρωμένη ενημέρωσή της από το Προεδρείο του Εθνικού Συμβουλίου,όπως είχε αποφασίσει στη συνεδρίασή της τον Ιούλιο του 2011.
4)Να εξαντλήσει όλα τα μέσα για την πλήρη ενημέρωση όλων των  Ελλήνων Πολιτών,σε κάθε πόλη και σε κάθε χωριό, όλου  του απόδημου Ελληνισμού και όλων των Κοινοβουλίων της Ευρώπης.
 5) Να επαναλάβει την πρόταση στον Ελληνικό λαό αλλά και στον απόδημο Ελληνισμό,(ήδη οι Έλληνες της Αυστραλίας το αποφάσισαν..), να μποικοτάρουν  τα γερμανικά προιόντα και να αποστείλλει παντού  τα στοιχεία που αποδεικνύουν το  τεράστιο οικονομικό όφελος που θα αποφέρει στη χώρα μας η προτίμηση των ελληνικών προιόντων.
και 6)Να επιδιώξει την οργάνωση συγκεντρώσεων, το συντομότερο δυνατό,σε όλες τις πόλεις και τα χωριά της Πατρίδας μας.
Με το μέγιστο αίτημα, πού ενώνει όλους τους Έλληνες, ανεξαρτήτως παρατάξεων:
Την εξόφληση των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.
 Και με το πολυσήμαντο σύνθημα:
ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ… ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ…
‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’
Αθήνα 14.2.12 – www.holocaust.gr, info@holocaust.gr,
Για το Εθνικό Συμβoύλιο
Ο Πρόεδρος του Ε.Σ. :  Μανώλης Γλέζος
Ο Γραμματέας του Ε.Σ. :  Βαγγέλης Μαχαίρας
Ο Γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής :  Στέφανος Ληναίος
—————————————————————
[ΔΔΣ: Η συμπερίληψη των ανωτέρω στο «περιβάλλον και πολιτική» είναι αυτονόητη και μηδαμινής αξίας συμμετοχή μου σε μια υπόθεση εθνική].

Written by dds2

Μαρτίου 7, 2012 at 12:06 μμ

για τις γερμανικές αποζημιώσεις

leave a comment »

H Ελλάδα, το Ευρώ και οι γερμανικές αποζημιώσεις

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ — By on October 16, 2011 at 23:42

Του Ζήση Δ. Παπαδημητρίου * πηγή: http://www.elliniki-gnomi.eu/archives/21717

Με αφορμή την κρίση του Ευρώ και την επικείμενη, ως φαίνεται, χρεοκοπία της Ελλάδας, πληθαίνουν καθημερινά οι φωνές που ζητούν την καταβολή των αποζημιώσεων για τις καταστροφές που προκάλεσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στη χώρα μας. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι υπάρχουν και στη Γερμανία διανοούμενοι που θέτουν τον «δάκτυλο επί των τύπων των ήλων» σε ό,τι αφορά τις αποζημιώσεις που οφείλει να καταβάλει η χώρα τους στην Ελλάδα, θέμα ταμπού της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής. Σε δύο εκτενή άρθρα του που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα σε ειδικό τεύχος του γερμανικού περιοδικού «Lunapark 21», ο Γερμανός ιστορικός, γιατρός και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του «Ιδρύματος Μελέτης της Κοινωνικής Ιστορίας του 20. Αιώνα» που εδρεύει στη Βρέμη της Γερμανίας Karl-Heinz Roth παραθέτει πληθώρα στοιχείων και επιμένει στην ανάγκη καταβολής των γερμανικών αποζημιώσεων στην Ελλάδα 1. Προτείνει μάλιστα ως λύση, οι αποζημιώσεις να μην επιβαρύνουν τους Γερμανούς φορολογούμενους αλλά τη Γερμανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα, διάδοχο της Τράπεζας του Ράϊχ που έδρασε την περίοδο της Κατοχής στην Ελλάδα καθώς και τις γνωστές και μη εξαιρετέες μεγάλες επιχειρήσεις της Γερμανίας που λήστεψαν τότε κυριολεκτικά τον ορυκτό πλούτο της χώρας μας μέσω της Γερμανο-Ελληνικής Εταιρείας Εμπορικών Συναλλαγών (Deutsch-Griechische Warenausgleichgesellschaft mbH), γνωστή και ως «DEGRIGES».

Ως γνωστόν, σε Συνδιάσκεψη των δυτικών νικητριών δυνάμεων που οργανώθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1946 στο Παρίσι και στην οποία συμμετείχε με εκπροσώπους της και η χώρα μας συζητήθηκε και ψηφίστηκε το Σύμφωνο Αποζημιώσεων, σύμφωνα με το οποίο η ηττηθείσα Γερμανία κλήθηκε να καταβάλει αποζημιώσεις στους νικητές συνολικού ύψους 7,1 δις δολαρίων με βάση την αγοραστική δύναμη του 1938. Στην Ελλάδα επιμερίστηκε το 3,5% αυτού του ποσού ως αποζημίωση για της καταστροφές που υπέστη η χώρα την περίοδο του πολέμου, συν το δάνειο που εξαναγκάστηκε η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος να χορηγήσει το 1942 στις γερμανικές δυνάμεις κατοχής για την κάλυψη των εξόδων τους, τουτέστιν 106,5ις δολάρια σε τιμές του 2010, δηλαδή 78,958 δις Ευρώ.

Εξήντα έξι χρόνια μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων παραμένει ανοιχτό, τουλάχιστον για τον ελληνικό λαό, καθότι η Γερμανία κάθε άλλο παρά πρόθυμη είναι έστω και να συζητήσει το πρόβλημα. Ερωτηματικά προκαλεί το γεγονός ότι οι μεταπολεμικές ελληνικές κυβερνήσεις, για λόγους που συνεχίζουν να παραμένουν αδιευκρίνιστοι, καθώς δεν υπάρχουν προσβάσιμα στοιχεία, τα οποία θα μπορούσε κανείς να επικαλεστεί, δεν διεκδίκησαν την καταβολή των αποζημιώσεων. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Μαξ Μέρτεν, διοικητή των στρατευμάτων κατοχής στη Θεσσαλονίκη την περίοδο 1941-1944 που έδινε την ευκαιρία στην Ελλάδα να θέσει επί τάπητος το θέμα των αποζημιώσεων: Τον Απρίλιο του 1957, όταν πρωθυπουργός της χώρας ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Μέρτεν επισκέφτηκε την Αθήνα για ιδιωτικούς λόγους, συνελήφθη από τις ελληνικές αρχές, οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη με την κατηγορία της διάπραξης εγκλημάτων πολέμων και καταδικάστηκε στις 5 Μαΐου 1959 σε 25 χρόνια κάθειρξη. Ο Μέρτεν ωστόσο δεν εξέτιε την ποινή του. Ύστερα από παρέμβαση της γερμανικής κυβέρνησης αφέθηκε ελεύθερος και απελάθηκε στην πατρίδα του. Τη στάση αυτή της ελληνικής πολιτείας αντάμειψε η γερμανική κυβέρνηση με τη χορήγηση, το Μάρτιο του 1960, 115 εκ. γερμανικών μάρκων υπό τη μορφή αποζημιώσεων για όσους Έλληνες πολίτες υπήρξαν, κατά την Κατοχή, θύματα φυλετικών, θρησκευτικών και ιδεολογικών διώξεων. Την ίδια χρονιά εισέρρευσαν στην Ελλάδα ακόμη 27,576 εκ. δολάρια που προορίζονταν για την αποζημίωση ατόμων που δεινοπάθησαν αν και το Σύμφωνο Αποζημιώσεων του 1946 δεν προέβλεπε τέτοιου είδους αποζημιώσεις. Το 2003 ακολούθησε μια τρίτη δόση ύψους 20 εκ. Ευρώ, αποζημίωση για εκείνους τους Έλληνες πολίτες που μεταφέρθηκαν και εξαναγκάστηκαν να δουλεύουν στη Γερμανία (Zwangsarbeiter). Με βάση την αγοραστική δύναμη του 2010, η Ελλάδα εισέπραξε συνολικά 1,781 δις δολάρια από τα 106,5 δις που είχαν επιμεριστεί στη χώρα μας με βάση το Σύμφωνο Αποζημιώσεων του 1946 ! Όμως το ερώτημα, γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν διεκδίκησαν τις πολεμικές αποζημιώσεις, συνεχίζει να απασχολεί την ελληνική κοινωνία, δεδομένης της αρνητικής στάσης που τηρεί η Γερμανία σε ό,τι αφορά το ελληνικό δημόσιο χρέος και την «προ των θυρών» χρεοκοπία της χώρας μας.

Τελευταία, καθώς εντείνονται οι συζητήσεις στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν και κατά πόσο η Ελλάδα ήταν έτοιμη για να ενταχθεί στη ζώνη του Ευρώ, επισημαίνοντας ότι οι ελληνικές αρχές παραπλάνησαν την Ευρωπαϊκή Ένωση με στατιστικά στοιχεία σχετικά με την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας που δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα, ακούγονται και στο εξωτερικό απόψεις που συνδέουν την ένταξή μας στη νομισματική ένωση με το θέμα των αποζημιώσεων. Σε άρθρο του στο ίδιο περιοδικό, ο Γερμανός οικονομολόγος Winfried Wolf αφήνει να εννοηθεί ότι η ένταξη της χώρας μας στην Ευρωζώνη ήταν αποτέλεσμα πολιτικού «deal”, παζαρέματος δηλαδή και συμβιβασμών με τη Γερμανία με φόντο τις γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις 2.

Ως γνωστόν, στις 2 Μαΐου 1998 οι επικεφαλής των κυβερνήσεων των χωρών-μελών της Ε.Ε. αποφάσισαν την ίδρυση Ευρωζώνης με τη συμμετοχή έντεκα χωρών και συγκεκριμένα της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, Ισπανίας, Πορτογαλίας, Ιρλανδίας, Αυστρίας, Βελγίου Ολλανδίας, Φιλανδίας και Λουξεμβούργου. Δεν συμμετείχαν η Μεγάλη Βρετανία, η Δανία και η Σουηδία. Η Ελλάδα έμεινε απ΄ έξω, καθότι η οικονομία της χώρας δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις. Κι ενώ η Γερμανία ήταν κατηγορηματικά αντίθετη με την ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη του Ευρώ, στη Συνάντηση Κορυφής στις 19 και 20 Ιουνίου του 2000 στο θέρετρο Maria da Feira στη βόρειο Πορτογαλία έκανε τελικά στροφή 180 μοιρών. Ομόφωνα πλέον οι συμμετέχοντες, μαζί και η Γερμανία, διαπίστωσαν πώς η Ελλάδα πληροί πλέον τις απαραίτητες οικονομικές, δομικές και θεσμικές προϋποθέσεις, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για την ένταξή μας στη ζώνη του Ευρώ, «όπερ και εγένετο» την τότε λαμπρή και σήμερα αποφράδα ημέρα, την 1 Ιανουαρίου 2001.

Η Ελλάδα, λοιπόν, «πέτυχε» ξαφνικά και σε διάστημα μόλις έξι μηνών την προσαρμογή των οικονομικών της δεικτών στις απαιτήσεις του κοινού νομίσματος, όταν οι άλλες χώρες χρειάστηκαν τουλάχιστον τρία χρόνια εργώδους προετοιμασίας. Τί ήταν όμως αυτό που εξανάγκασε τη Γερμανία να αλλάξει γνώμη και να τοποθετηθεί υπέρ της ένταξής μας στη ζώνη του Ευρώ ; Όπως μας πληροφορεί ο συγγραφέας του άρθρου, η αλλαγή στάσης της γερμανικής κυβέρνησης ήταν μάλλον αποτέλεσμα του γεγονότος ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου της Λεβαδιάς το Φθινόπωρο του 1997 άνοιγε το δρόμο για εκδίκαση αποζημιώσεων για τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας, απόφαση που ανησύχησε τη γερμανική κυβέρνηση, η οποία θεωρούσε το θέμα των αποζημιώσεων ως λήξαν. Στις 4 Μαΐου 2000, ο Άρειος Πάγος επικύρωσε την δικαστική απόφαση του Πρωτοδικείου Λεβαδιάς σύμφωνα με την οποία η Γερμανία καλούνταν να αποζημιώσει με το ποσόν των 54 εκατομμυρίων Ευρώ τα θύματα της σφαγής του Διστόμου. Η κυβέρνηση της Γερμανίας, δια στόματος του υπουργού εξωτερικών Γιόσκα Φίσερ, ανακοίνωσε πως δεν προτίθεται να καταβάλει το ποσό, ενώ ο Άρειος Πάγος άναψε πράσινο φως για τη δήμευση γερμανικών περιουσιακών στοιχείων στην Ελλάδα. Στις 24 Μαίου 2000 το Υπουργικό Συμβούλιο της Γερμανίας ψήφισε τελικά υπέρ της ένταξης της Ελλάδας! Κι ενώ, επί κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη, ο Έλληνας Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Μιχάλης Σταθόπουλος δήλωνε σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Berliner Zeitung, στις 19 Ιουνίου 2000, την ίδια ημέρα δηλαδή που αποφασίστηκε στην Πορτογαλία η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, «ότι το θέμα των αποζημιώσεων, 55 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, παραμένει πολιτικά ακόμη ανοιχτό», έκανε ξαφνικά, όπως αναφέρει ο συγγραφέας, επίσης 180 μοιρών. Έτσι, όταν η δικαστική κλητήρας εμφανίστηκε μπροστά στο γερμανικό Ινστιτούτο Γκαίτε των Αθηνών, προκειμένου να εκτελέσει την απόφαση του Αρείου Πάγου, δημεύοντας γερμανικό περιουσιακό στοιχείο, στην προκειμένη περίπτωση το κτίριο του Ινστιτούτου Γκαίτε, ο κ. Σταθόπουλος άλλαξε γνώμη, δηλώνοντας πως η εκτέλεση της απόφασης του Αρείου Πάγου απαιτεί και τη συγκατάθεση του Υπουργού Δικαιοσύνης, την οποία και δεν έδωσε, εμποδίζοντας έτσι τη δήμευση γερμανικών περιουσιακών στοιχείων. Η παρέμβαση αυτή παρέπεμψε και πάλι, όπως τονίζει ο συγγραφέας, το θέμα των αποζημιώσεων στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Το περίεργο είναι ότι δεν υπάρχουν ή αν υπάρχουν δεν έχουν δει ακόμη ο φως της δημοσιότητας σχετικά έγγραφα που να επιβεβαιώνουν ή και να διαψεύδουν πιθανές μυστικές διαπραγματεύσεις και συμφωνίες μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας σε ό,τι αφορά τις αποζημιώσεις. Το γεγονός όμως ότι η Γερμανία τηρεί «σιγή ιχθύος», αρνούμενη ουσιαστικά να συζητήσει καν το θέμα, ενώ οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις δεν τολμούν ή δεν θέλουν να διεκδικήσουν σθεναρά τις γερμανικές αποζημιώσεις και μάλιστα σήμερα που η χώρα μας βρίσκεται οικονομικά στο χείλος του γκρεμού προκαλεί σωρεία εύλογων ερωτημάτων.

7 Οκτωβρίου 2011

* Ο Ζήσης Παπαδημητρίου είναι ομότιμος καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ κ. Ζήσης Παπαδημητρίου.


“Ιδού ο λογαριασμός κ. Μέρκελ: 300 δις ευρώ απ’ τα Κατοχικά δάνεια”

“Ιδού ο λογαριασμός κ. Μέρκελ: 300 δις ευρώ απ’ τα Κατοχικά δάνεια”

Το βιβλίο με τίτλο: «Ιδού ο λογαριασμός κ. Μέρκελ: 300 δις ευρώ απ’ τα Κατοχικά δάνεια. Τι αφορούν, πως προκύπτουν, η στρατηγική διεκδίκησης» του οικονομολόγου – ιστορικού αναλυτή Τζανέτου (Τζανή) Γκούσκου θα παρουσιάσει η Επιτροπή Διεκδίκησης Κατοχικού Δανείου και Κλαπέντων Πολιτιστικών Θησαυρών σε συνεργασία με την Επιτροπή Ενημέρωσης Εθνικών Θεμάτων σας.

Η παρουσίαση θα γίνει το Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2015 στις 7 μ.μ. στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο Πειραιά και θα προλογίσουν ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Γιώργος Λεκάκης (www.lekakis.com – «Αρχαιοκαπηλίες των Γερμανών στην Ελλάδα επί Κατοχής»), ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Θυμάτων Κατοχής, Dr. Βασίλης Καρκούλιας, και άλλες γνωστές προσωπικότητες από τον χώρο της οικονομίας, της τέχνης και της πολιτικής. Τον συντονισμό της εκδήλωσης θα έχει ο δημοσιογράφος Γιώργος Φιλιππάκης.

Το βιβλίο, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις «ΚΑΔΜΟΣ», περιγράφει τα ιστορικά δεδομένα της κατοχικής περιόδου 1941 – 1944 και καταγράφει αναλυτικά τα μεγέθη (σε μετρητά, προϊόντα κλπ. αξίες) που κατέβαλε η Ελλάδα στις κατοχικές δυνάμεις ως “δάνεια”. Συγχρόνως αναδεικνύει την σημερινή τους αξία και την απαίτηση της Ελλάδας απ’ τη Γερμανία (πάνω από 300 δισεκ. ευρώ!).

Παράλληλα, στο βιβλίο αυτό, γίνονται αναφορές στις οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την Κατοχή στην Ελλάδα, καθώς και σε πρόσωπα και οικογένειες που πρωταγωνίστησαν στη κατοχή και χειρίστηκαν κρίσιμα θέματα της μεταπολεμικής Ελλάδας, πολλοί εκ των οποίων συνεχίζουν να επηρεάζουν μέχρι τις μέρες μας, την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας.

Μέσα από το βιβλίο γίνεται συγκεκριμένη πρόταση για την καταβολή του κατοχικού χρέους της Γερμανίας προς την Ελλάδα, πρόταση που έχει σαν αποτέλεσμα την ολοσχερή διαγραφή του ελληνικού δημόσιου χρέους. Το βιβλίο αυτό μπορεί να αποτελέσει κλειδί στις εξελίξεις για το τέλος των καταστροφικών μνημονίων και τη διαγραφή του επονείδιστου χρέους. Για να επέλθει επιτέλους η εθνική, οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη και ανασύνταξη της Χώρας.


Πόρισμα 160 σελίδων για το ύψος των γερμανικών αποζημιώσεων κατατέθηκε από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους

Σε ένα πόρισμα 160 σελίδων, το οποίο τεκμηριώνει το ότι οι οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα για τις επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο ανέρχονται σε ένα πολύ «σημαντικό ποσό», κατέληξε, ύστερα από επτάμηνη (!!!) εντατική επεξεργασία, η Ειδική Επιτροπή του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατίας», το πόρισμα κατατέθηκε χθες στον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα από τον συντονιστή της επιτροπής, επίτιμο γενικό διευθυντή του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους Παναγιώτη Καρακούση. Η πενταμελής επιτροπή στελεχών του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που συνέταξε το πόρισμα μελέτησε 761 τόμους αρχειακού υλικού με πλούσιο ιστορικό υλικό 50.000 σελίδων.

«Πολύ σεβαστό»

Εξετάζοντας διεξοδικά τα στοιχεία για το κατοχικό δάνειο που υποχρεώθηκε να χορηγήσει η Ελλάδα στη Γερμανία και την Ιταλία, και συνυπολογίζοντας τις τεράστιες απώλειες που υπέστη η χώρα μας τόσο σε ανθρώπινες ζωές όσο και σε υποδομές, η επιτροπή κατέληξε σε μια εκτίμηση για το συνολικό ύψος των γερμανικών αποζημιώσεων, το οποίο χαρακτηρίζεται «πολύ σεβαστό».
Το πόσο «σεβαστό» θα είναι το ποσό θα φανεί σύντομα, αφού ένα μεγάλο ποσό μπορεί να συμφέρει την Ελλάδα, όχι όμως τη Γερμανία. Το πιο ουσιαστικό ζήτημα, όμως, είναι το ποσό που μπορεί να ανακτηθεί και όχι ένα υψηλό νούμερο χωρίς αντίκρισμα.
Με βάση παλαιότερες εκτιμήσεις, που στηρίζονταν κυρίως σε στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος, το συνολικό ύψος των γερμανικών αποζημιώσεων, συμπεριλαμβανομένου του κατοχικού δανείου, φθάνει τα 115-130 δισ. ευρώ, ενώ το γερμανικό περιοδικό «Spiegel» δημοσίευσε εκτιμήσεις (το 2013) που ανεβάζουν το ποσό ακόμα ψηλότερα, στα 162 δισ. ευρώ. Το νούμερο αυτό αντιστοιχεί στο 80% του σημερινού Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) και προκύπτει από το άθροισμα των 108 δισ. ευρώ, τα οποία υπολογίζεται ότι αναλογούν στην ανοικοδόμηση κατεστραμμένων υποδομών, και των 54 δισ. ευρώ, στα οποία εκτιμάται ότι μπορεί να φτάνει η οφειλή από το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο.
Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες, η επιτροπή προσδιορίζει το ύψος του χρέους για το κατοχικό δάνειο πολύ χαμηλότερα, περίπου στα 10-11 δισ. ευρώ, χωρίς να περιλαμβάνεται κανένα ποσό αποζημιώσεων, το οποίο είναι και το μεγαλύτερο μέρος της οφειλής. Στα 10,5 – 15,8 δισ. ευρώ είχε προσδιορίσει το σημερινό ύψος του κατοχικού δανείου ο πρώην υπουργός Οικονομικών Νίκος Χριστοδουλάκης στο σχετικό βιβλίο του.
Από το αρχειακό υλικό που εξέτασε η επιτροπή προκύπτει ότι η Γερμανία έδωσε μόνο 115.000.000 μάρκα σε ιδιώτες ως αποζημίωση, ενώ ουδέποτε αποπλήρωσε το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, το οποίο είχε υπολογιστεί αμέσως μετά τον πόλεμο από την Τράπεζα της Ελλάδος στα 4.500.000 χρυσές λίρες Αγγλίας.

Τα επόμενα βήματα της διεκδίκησης

Με τη χθεσινή παράδοση του πορίσματος από τον πρόεδρο της πενταμελούς Επιτροπής για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις Παναγιώτη Καρακούση στον αν. υπουργό Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα έγινε ένα βήμα για τη διεκδίκηση των αποζημιώσεων. Επόμενη κίνηση αναμένεται να είναι η ταυτόχρονη αποστολή της έκθεσης τόσο στο υπουργείο Εξωτερικών όσο και στο Νομικό Συμβουλίο του Κράτους (ΝΣΚ), για τις περαιτέρω ενέργειες. Το ΝΣΚ, από την πλευρά του, θα γνωμοδοτήσει επί της διαδικασίας καθορισμού του τελικού ποσού και θα δώσει και το τελικό O.K. Παράλληλα, με το άνοιγμα της Βουλής επρόκειτο να επανασυσταθεί η αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή, που θα εξετάσει με τη σειρά της το τελικό νούμερο που προκύπτει από το πόρισμα. Σε κάθε περίπτωση, το υπουργείο Εξωτερικών φέρει την πλήρη ευθύνη ώστε να διαβιβάσει τις ελληνικές απαιτήσεις στο γερμανικό υπουργείο.

ΕΚΤ: Ρευστότητα μόνο υπό όρους

Την πάγια θέση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) ότι θα συνεχίσει να παρέχει ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες, εφόσον η χώρα μας βρίσκεται σε πρόγραμμα στήριξης, επανέλαβε χθες εκπρόσωπος της ΕΚΤ. Είχαν προηγηθεί «διαρροές» κύκλων της Τραπέζης της Ελλάδος, σύμφωνα με τις οποίες η ΕΚΤ απευθύνει έκκληση ώστε να σχηματιστεί το ταχύτερο δυνατόν νέα κυβέρνηση στη χώρα μας, να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα και να υπάρξει συμφωνία για την «επόμενη ημέρα» στην Ελλάδα.
Η ΕΚΤ δέχεται κατ’ εξαίρεση τα ενέχυρα που προσφέρουν οι ελληνικές τράπεζες για να αντλήσουν ρευστότητα, παρά τη χαμηλή πιστοληπτική αξιολόγηση της χώρας μας. Οπως σημείωσε ο εκπρόσωπος της ΕΚΤ, η συνέχιση της εξαίρεσης αυτής βασίζεται στην τεχνική παράταση του Μνημονίου ως το τέλος Φεβρουαρίου, στην ύπαρξη προγράμματος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και την υπόθεση ότι θα ολοκληρωθεί επιτυχώς η τρέχουσα αξιολόγηση και θα επιτευχθεί συμφωνία για τη συνέχιση στήριξης της Ελλάδας μεταξύ ελληνικών Αρχών και Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σε συνεργασία με την ΕΚΤ και το ΔΝΤ.
Στο μεταξύ, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι ανέφερε χθες σε επιστολή του προς τον ευρωβουλευτή Λιουκ Μινγκ Φλάναγκαν ότι το διοικητικό συμβούλιο της ευρωτράπεζας είναι έτοιμο να λάβει, αν χρειαστεί, επιπλέον αντισυμβατικά μέτρα, που θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την αγορά κρατικών ομολόγων.

Μάριος Ροζάκος


Written by dds2

Νοέμβριος 25, 2011 at 12:52 πμ