περιβάλλον και πολιτική

Posts Tagged ‘αιολική ενέργεια

με αφορμή το α/π στη Σαμοθράκη: πόσο αξίζει ο Σάος;

leave a comment »

[δδσ: ενδιαφέρον το ακόλουθο άρθρο που θέτει τον προβληματισμό για το πως μπορούμε να υπολογίσουμε την αξία ενός βουνού, κατ΄επέκταση οποιουδήποτε φυσικού στοιχείου κλπ.]

Πόσο κοστολογείται ένα βουνό; Με αφορμή το υπό μελέτη αιολικό πάρκο στη Σαμοθράκη

πηγή: http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/8644360

28/9/2017

Picture

​Ένα από τα κυρίαρχα θέματα περιβαλλοντικής πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών αφορά την προσπάθεια κοστολόγησης των περιβαλλοντικών προβλημάτων, αρχικά, και εν συνεχεία και της ίδιας της φύσης, με στόχο την καλύτερη προστασία της. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές αυτής της προσέγγισης, αν κάτι μπορεί να μετρηθεί και κοστολογηθεί, τότε αποκτά οικονομική αξία στην αγορά και άρα μπορεί ευκολότερα να προστατευτεί, αν αποδειχθεί ότι η αξία διατήρησής του υπερβαίνει το κόστος καταστροφής του.
Πώς όμως κοστολογείται ένα βουνό; Οι περιβαλλοντικοί οικονομολόγοι λένε ότι αυτό παρέχει μια σειρά από λειτουργίες, τις οποίες ονομάζουν «υπηρεσίες», όπως η παροχή τροφής και ενέργειας, η ρύθμιση του κλίματος μέσω της δέσμευσης άνθρακα και παροχής οξυγόνου, η ανακύκλωση θρεπτικών συστατικών, η προστασία που μας παρέχει από τις πλημμύρες, αλλά και μια σειρά από πολιτιστικές, πνευματικές, θεραπευτικές ή ψυχαγωγικές υπηρεσίες, όπως ο τουρισμός. Όλα τα παραπάνω επιχειρούνται να κοστολογηθούν και άρα να μπορούν να συγκριθούν με το κόστος μιας επένδυσης. Πέραν της αντικειμενικής δυσκολίας κοστολόγησης των παραπάνω, το ερώτημα είναι βαθύτερο. Ισοδυναμεί το κόστος με τη αξία ενός βουνού; Μπορεί αυτή να είναι μόνο οικονομική;
Η προσπάθεια και μόνο κοστολόγησης των «υπηρεσιών» που προσφέρει ένα βουνό, ακόμα και η ορολογία που χρησιμοποιείται, μαρτυράει πολλά για το σύστημα αξιών της κοινωνίας μας όπου όλα δυνητικά μπορούν να μετρηθούν σε χρήμα. Οι υποβόσκουσες θεμελιώδεις αξίες αυτής της προσέγγισης σπανίως αμφισβητούνται, και απόψεις που δεν ταιριάζουν με αυτό το οικονομιστικό μοντέλο είτε προσπερνιούνται ή στην καλύτερη περίπτωση χλευάζονται. Έτσι, σύμφωνα με την κυριαρχούσα λογική της διαρκούς ανάπτυξης, τα περιβαλλοντικά ζητήματα είναι βασικά προβλήματα τεχνικού χαρακτήρα και, εάν αυτά εισέλθουν στον δημόσιο διάλογο, η συζήτηση περιορίζεται σε διαχειριστικό επίπεδο, γεγονός που μειώνει δραματικά την δυνατότητα εναλλακτικών επιλογών.
Πώς σχετίζονται αυτά με τη Σαμοθράκη;
Πριν λίγους μήνες έγινε γνωστό ότι σχεδιάζεται βιομηχανικό αιολικό πάρκο 39 ανεμογεννητριών στο όρος Σάος της Σαμοθράκης, ένα από τα πολλά που δρομολογούνται αυτόν τον καιρό σε Βέρμιο, Εύβοια, Κυκλάδες, ηπειρωτική χώρα κ.α. Το αφήγημα παραμένει πάνω κάτω το ίδιο: Η κλιματική αλλαγή επιβάλλει τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης από το πετρέλαιο και τον λιγνίτη και καθιστά αναγκαία μια στροφή προς την «πράσινη ανάπτυξη» και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Τοποθετημένη σε αυτήν τη βάση, η υποστήριξη του έργου μοιάζει σχεδόν αυτονόητη. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την ανάγκη μετάβασης σε λιγότερο ρυπογόνες μορφές ενέργειας. Ποιό είναι λοιπόν το πρόβλημα;
Υπάρχουν αμέτρητα πρακτικά ζητήματα που αξίζει και πρέπει να τεθούν στο τραπέζι, όπως οι επιπτώσεις στο μικρόκλιμα της περιοχής, στον υδροφόρο ορίζοντα, στη γεωλογία, στην πανίδα, και φυσικά οι θέσεις εργασίας, οι επιπτώσεις στον τουρισμό κ.α. Το βασικό όμως πρόβλημα είναι ότι το ζήτημα τέθηκε από την πρώτη στιγμή (από την εταιρεία αλλά όχι μόνο) σε μια αμιγώς οικονομοτεχνική βάση: Μιλάμε για τα πόσα ενέργειας, για το κόστος της επένδυσης, για τα ανταποδοτικά τέλη, και ό,τι θέμα προκύπτει οφείλει να αντικρούσει τα παραπάνω. Αυτό αποτελεί ήδη μια πρώτη και σημαντική ήττα του διαλόγου σχετικά με εναλλακτικές επιλογές. Διότι εισερχόμενοι στον διάλογο από μια πολύ συγκεκριμένη οικονομιστική σκοπιά παραδεχόμαστε, εν αγνοία μας, μια σειρά από υποθέσεις και επικροτούμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτές υφίστανται.
Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, ερωτήσεις όπως: «Χρειαζόμαστε περισσότερη ενέργεια; Για ποιους σκοπούς την χρησιμοποιούμε; Ποιος ελέγχει και αποφασίζει για την παραγόμενη ενέργεια;» μένουν αναπάντητες. Συζητώντας λοιπόν «μόνον» για τις επιπτώσεις στην ορνιθοπανίδα ή το ύψος των πιθανών οικονομικών ανταποδοτικών τελών, αποδεχόμαστε σιωπηρά μια σειρά από εικασίες, όπως λ.χ. ότι χρειαζόμαστε περισσότερη ενέργεια και όχι σωστότερη διαχείριση της υπάρχουσας, ότι οι αποφάσεις μας μετράνε πολύ περισσότερο από αυτές των επόμενων γενεών, ότι οι ανανεώσιμες πηγές μειώνουν την παραγωγή λιγνίτη, κ.α.
Για να έχει η τοπική κοινωνία τη δυνατότητα συμμετοχής, ελέγχου, καθώς και συνδιαμόρφωσης ενός βιώσιμου ενεργειακού μέλλοντος, χρειάζεται να έχει τη δυνατότητα να αποφασίσει πάνω σε κομβικά θέματα, πολύ πριν ασχοληθεί με ζητήματα διαχειριστικού χαρακτήρα. Για παράδειγμα, κανείς δεν υποστηρίζει ότι είναι προτιμότερο να διατηρείται ένα φορτίο βάσης από λιγνίτη. Δυστυχώς όμως, εντός του υπάρχοντος πλαισίου, τα βιομηχανικά πάρκα ΑΠΕ που σχεδιάζονται δεν θα προκαλέσουν μείωση της παραγωγής λιγνίτη στη χώρα, όταν η ανάγκη για ενέργεια διαρκώς μεγαλώνει! Απλά θα αυξήσουν την παραγωγή και πιθανόν και τις εξαγωγές. Αυτή δεν είναι κάποια περιφερειακή παράπλευρη απώλεια αλλά η βάση του συστήματος που ονομάζουμε καπιταλιστικό. Ο καπιταλισμός χρειάζεται οικονομική ανάπτυξη και η ανάπτυξη περισσότερη ενέργεια. Η παραγωγή «πράσινης» ενέργεια αποτελεί μια ακόμα αγορά που θα μπορέσει να μεγαλώσει την πίτα και τον αέναο κύκλο της ανάπτυξης. Μια εταιρία μπορεί να επενδύσει σε διάφορες μορφές γκρίζας, πράσινης η μπλε ενέργειας. Δεν μπορεί όμως να επενδύσει σε λιγότερη ενέργεια, γιατί αυτό θα πήγαινε ενάντια στη λογική της. Ποια όμως είναι η λογική των ανθρώπων;
Κάλεσμα για μια βιώσιμη λύση
Σε ποιόν εν τέλει ανήκει το βουνό; Στο κράτος; Στους μόνιμους κατοίκους του νησιού, ακόμα και αυτούς που δεν το έχουν περπατήσει ποτέ; Στους επισκέπτες που έρχονται να το επισκεφτούν από την άκρη της Ευρώπης; Στις επόμενες γενιές κατοίκων και επισκεπτών; Μήπως ανήκει εξίσου στα δάση του, τα ζώα και τα πουλιά του;
Για να κατανοήσουμε καλύτερα την κατάσταση ας λάβουμε ως αφετηρία την κυριαρχούσα φιλοσοφία και το σύστημα αξιών της εποχής μας, τα οποία διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναζητούνται οι λύσεις στα προβλήματα που προκύπτουν. Η υπερισχύουσα άποψη λέει ότι όλα μπορούν να μετρηθούν σε χρήμα, ότι η οικονομική ανάπτυξη είναι μη διαπραγματεύσιμη. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το αφήγημα της εταιρείας ακούγεται σαν μονόδρομος. Τι θα γινόταν όμως αν αλλάζαμε το αφήγημα; Αν πούμε γενναία ότι δε συμφωνούμε με την οικονομοτεχνική διαχείριση ενός θέματος βαθιά πολιτικού; Αν υποστηρίξουμε ότι η κοστολόγηση του βουνού είναι μια χίμαιρα;
Ας μη μασάμε τα λόγια μας. Για όλους εμάς που για χρόνια είτε μένουμε, επισκεπτόμαστε, ασχολούμαστε ή μελετάμε το νησί, που οραματιζόμαστε μια Βιώσιμη Σαμοθράκη και δουλεύουμε προς αυτήν την κατεύθυνση, το έργο με τη μορφή που προτείνεται δεν ταιριάζει με την κλίμακα του νησιού. Ποιο το νόημα της επιστημονικής έρευνας ετών, της διατυπωμένης υποστήριξης κατοίκων και επισκεπτών προς τη διατήρηση της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, της υποψηφιότητας της Σαμοθράκης ως «Απόθεμα Βιόσφαιρας» της UNESCO, αλλά και των δεσμεύσεων της τοπικής αρχής διαχρονικά προς ένα επιχειρησιακό μοντέλο αειφορίας αν δεν υπάρχει συνέπεια λόγων και πράξεων;
Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για ένα βιώσιμο μέλλον για τη Σαμοθράκη, και κάθε τόπο, που θα σέβεται το περιβάλλον και την κοινωνία. Ένα τέτοιο μέλλον όμως δεν μπορεί να περνάει μέσα από την παραίτηση και την εξάρτηση από μια εταιρεία με πρωταρχικό στόχο το κέρδος. Τα όμορφα λόγια δεν μπορούν να αλλάξουν την πραγματικότητα και το απλό γεγονός ότι η «αγορά», στο σύστημα στο οποίο ζούμε, δεν μπορεί εξ’ ορισμού να ορίσει ως προτεραιότητα της τη βιωσιμότητα και την αειφορία ενός τόπου. Αυτό οφείλει να το διεκδικήσει η ίδια η κοινωνία.
Και λοιπόν, τι; Καταρχήν, πριν ακόμα από την μετάβαση σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αξίζει να συλλογιστούμε αν αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι λιγότερη ενέργεια, και εξορθολογισμός των υπέρμετρων αναγκών προς την κατεύθυνση αυτών που έχει πραγματικά ανάγκη ο τόπος. Σε νησιά όπως η Σαμοθράκη που η κύρια κατανάλωση είναι οικιακή, αντί της υπέρμετρης αύξησης παραγωγής ενέργειας υπάρχουν λύσεις προς την κατεύθυνση της μείωση της κατανάλωσης, μέσω της ενεργειακής μόνωσης, εξοικονόμησης φωτισμού και γενικότερα της αναβάθμισης της ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων. Ύστερα μπορεί να επιτευχθεί μια ενεργειακή αυτονομία και αυτάρκεια με μονάδες ΑΠΕ μικρής κλίμακας που να καλύπτουν τις ενεργειακές ανάγκες του νησιού ως μέρος ενός γενικότερου σχεδιασμού. Η υποστήριξη μιας μικρότερης κλίμακας κυκλικής οικονομίας (και σε τομείς πέραν της ενέργειας, όπως η διαχείριση αποβλήτων) όπου φέρνει κοντύτερα την παραγωγή με την κατανάλωση συνεισφέρει στο χτίσιμο μιας οικολογικής συνείδησης, που αποτελεί σημάδι πολιτισμού.
Ιδέες υπάρχουν, τεχνογνωσία το ίδιο. Το ζήτημα είναι πρωτίστως κοινωνικό και πολιτικό. Ας γίνει λοιπόν η παρούσα συνθήκη μια ευκαιρία στοχασμού και όχι φθηνής πολιτικής. Ας γίνει μια ευκαιρία για ένα δημιουργικό κάλεσμα προς όλους, κατοίκους, επισκέπτες, τοπική αυτοδιοίκηση και επιστήμονες που αγαπάνε το νησί, να σχεδιάσουμε μαζί ένα μέλλον ενεργειακής αυτάρκειας. Ας γίνει μια ευκαιρία προορατικής δράσης και όχι αντίδρασης στην κάθε εταιρεία που θα ορίζει τον δημόσιο διάλογο με επουσιώδη επιχειρήματα οικονομοτεχνικής φύσεως, ορίζοντας έτσι και συνδιαμορφώνοντας τις κοινωνικές προτεραιότητες.
Του Πάνου Πετρίδη (Institute of Social Ecology, Alpen Adria University, Vienna )
http://iliosporoi.net/poso-kostologite-ena-vouno-aformi-ypo-meleti-eoliko-parko-sti-samothraki/
Advertisements

Written by dds2

Σεπτεμβρίου 28, 2017 at 11:07 μμ

εισήγηση για τα α/π και τις α/γ στην 7η Πανευβοϊκή Οικογιορτή

leave a comment »

του Δημ.Δ.Σουφλέρη

[πρόκειται για σημειώσεις. Όχι πλήρες κείμενο. Ως εκ τούτου κάποια θέματα απλά αναγράφονται ως τίτλοι. Επίσης, στην συζήτηση προέκυψαν και άλλες ζητήματα που καλύφθηκαν στο μέτρο του δυνατού ή στα πλαίσια του ενδιαφέροντος διαλόγου που διεξήχθη.

  • προσθήκη 13/10/17: ΕΔΩ ΤΑ ΗΧΗΤΙΚΑ (το δεύτερο είναι η κυρίως εισήγηση): ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ 7Η ΠΑΝΕΥΒΟΙΚΗ ΟΙΚΟΓΙΟΡΤΗ : ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ, ΜΕΡΟΣ Α’ 15-9-2017
    https://youtu.be/WSLjQ0nTlUI
    ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ 7Η ΠΑΝΕΥΒΟΙΚΗ ΟΙΚΟΓΙΟΡΤΗ : ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ, ΜΕΡΟΣ B’ 15-9-2017
    https://youtu.be/XeMzjBHF5-E] [τα ηχητικά από τον Panteladis Theodor ]

Στοιχεία από την δεκαετία του 80.

Κλιματική Αλλαγή

CO2

(οι ΑΠΕ δεν το δεσμεύουν. Μόνο η φύση – ωκεανοί, δάση)

Εκπομπές αερίων του θερμ/πίου:

Κίνα 22%

ΗΠΑ 13 %

ΕΕ 11%

Ινδία 5%

Ρωσία 5%

Ινδονησία 4%

Βραζιλία 3%

Ιαπωνία 3%

ΕΛΛΑΔΑ ~0,2%

Υπόλοιπος πλανήτης 34%

Δηλ. Κίνα+ΗΠΑ(=35%)>υπόλ. Πλανήτη(=34%)>ΕΕ+υπόλ. Μεγάλους(=31%)

Ιστορία

Στην Κύθνο το 1982 έγινε το πρώτο α/π της Ευρώπης.

Με 5 α/γ x 20 KW

Αναβαθμίσθηκε το 1990με α/γ x 33 KW.

Επίσης τότε (τέλη του 80 δημιουργήθηκε και ένα τέτοιο στο Μαρμάρι)

+ Σκύρος

α/γ ελλ. σχεδίασης και κατασκ.

ΕΜΠ, ήδη έρευνα από το 1978[1]

Καθηγητές: Αθανασιάδης, Μπεργελές, συνεργάτης Μιχαηλίδης

1η η οριζόντιου άξονα (100 KW):

Μελέτη 86-88.

Κατασκευή ΒΙΟΚΑΤ ΑΒΤΕ, Θήβα.

Εγκ/ση στη Σκύρο το 1991.

Πειραματική λειτουργία – πολύ καλά χαρακτηριστικά – μεταβλητών στροφών – AC/DC/AC

2η κάθετου άξονα (100 KW)::

Μελέτη 90-92.

Κατασκευή ΒΙΟΚΑΤ ΑΒΤΕ, Θήβα, 93-95

Εγκ/ση στη Σκύρο το 2000.

Πειραματική λειτουργία – πολύ καλά χαρακτηριστικά – μεταβλητών στροφών – DC

Kαι οι δύο της ΔΕΗ

Το 93 ξεκίνησαν μία καινούργια 450 KW (ΕΜΠ, Παν. Πατρών, ΚΑΠΕ).

Ελλ. κατασκ. (ΓΕΩΒΙΟΛΟΓΙΚΗ Α.Ε & ΠΥΡΚΑΛ Α.Ε.).

Τοποθετήθηκε στο πειραματικό α/π του ΚΑΠΕ στην Λαυρεωτική, το 2001.

Σχεδιάστηκαν και ακόμη 2.

Μάλλον όμως δεν υπήρξε συνέχεια.

+ Κύμη

α/γ

Την δεκαετία του 80 1α/γ ήταν ~50

Το 2004 είχαμε φθάσει στα 2 ΜW.

Σήμερα 3-5 ΜW (για υπεράκτια και 6).

Φτερωτή:

Του 80: 15μ.

Των 2 ΜW: 80μ.

Των 5 ΜW: 120+μ.

Στήριξη: για 1 α/γ 3 ΜW

Βάση 16 x 16 μ x 3μ μπετόν

Εκχέρσωση 2 στρ.

Δρόμοι.

Καλώδια

Πυλώνες.

Παρανοήσεις και διευκρινήσεις σχετικά με τις ΑΠΕ και ιδίως τις βAΠE (α/π κλπ).

  • 1) Ενώ πρόκεινται για βιομηχανικές εγκ/σεις και με αυτούς τους όρους πρέπει να αντιμετωπίζονται όμως παρουσιάζονται σχεδόν σαν «εθνικοί δρυμοί»…
  • 2) Δεν δεσμεύουν CO Απλά δεν απελευθερώνεται κατά την λειτουργία τους (δεν ισχύει το ίδιο για την κατασκευή).
  • 3) Συνεισφορά των α/γ στο φαινόμενο του θερμοκηπίου 1%ο-2%ο (Damstard Manifest)
  • 4) Ψευδείς διαφημίσεις, φωτογραφίες κολάζ (βλ. «Κ»)
  • 5) Ο Ν 998/1979 δεν επιτρέπει εγκ/ση α/π στα δάση, βλ. ΣτΕ 1322/2001, νομ. Σύμβ. τ. 11, σελ. 11.

Ηλεκτρική Αγορά στην Ελλάδα

Άνοιξε 19/2/01 με απελευθέρωση του 34% της αγοράς.

¨Όταν έγινε αυτό, αλλά και τουλάχιστον για το επόμενο έτος, όλα τα στοιχεία κοστολόγησης ήταν άγνωστα.

Σύμφωνα με μελέτη της ΕΤΕ το μερίδιο των ΑΠΕ από 4% το 2007 θα φθάσει στο 17% το 2020.

Παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια

2007

680 α/γ

Εγκ/νη ισχύς: 675,565 MW.

Πραγματική συνεισφορά στην ηλεκτροπαραγωγή 2,56 %

Αιολική ενέργεια κατά νομό:

Εύβοια: 30,6 %

Ροδόπη 22%

Αργολίδα 11%

Έβρος 7,2 %

Το 2010 οι ΑΠΕ έδιναν (θεωρητικά) το 15% του ηλεκτρικού ρεύματος της χώρας.

Εγκ/νη ισχύς: 1165,37 MW.

Πραγματική συμμετοχή 2,6 – 4,2 %

Το 2011 5,2%

Εγκ/νη ισχύς: 1651,2 MW.

244 στθμοί

170 επιχειρήσεις.

Α/π 71,3%

Το 2012

Εγκ/νη ισχύς: 2500 MW.

Θαλάσσια α/π

Τα θαλάσσια α/π προέκυψαν κυρίως μετά το 2010/2011 επί υπουργίας Παπακωνσταντίνου …

Ακόμη και η Greenpeace (100% φιλική στα α/π) για το θέμα ήγειρε θέμα προστασίας των θαλάσσιων οικοτόπων.

Το 2010 ανακοινώθηκαν τα μεγαλύτερα (παγκοσμίως) θαλάσσια α/π στην Ελλάδα.

Δημιουργούν προβλήματα στην ναυσιπλοΐα.

Υψηλό κόστος συντήρησης (πχ ένας γερανός κοστίζει 50.000 – 100.000 €/ημέρα).

Τα προβλήματα ήχου αποφεύγονται και οπτικής όχλησης αν είναι μακριά και σωστά τοποθετημένες.

Ίσως θα μπορούσαν να συνδυάζονται με περιοχές αύξησης/πολ/σμού της αλιείας με κατάλληλη διαμόρφωση στην βάση στήριξής τους κλπ.

Εξωτερικό

Γερμανία

Το 2002 τα α/π παρήγαγαν το 3% του ηλεκτρικού ρεύματος.

Το 2020 θέλουν αυτό να το φθάσουν στο 25%.

100.000 εργαζόμενοι στη Γερμανία σε σχετικές θέσεις (περίπου 1%ο, δηλαδή στην Ελλάδα θα ήταν 1000 άνθρωποι).

Το κόστος της ενέργειας έχει αυξηθεί και υπάρχει δυσφορία. Θεωρείται ότι οφείλεται και στις ΑΠΕ σε μεγάλο βαθμό. Από το 2000 έως το 2014 διπλασιάσθηκε.

Το 2014 αποφασίσθηκε η μείωση των σχετικών επενδύσεων λόγω του υψηλού κόστους λειτουργίας. Για αντιμετώπιση του προβλήματος αύξησαν κατά πολύ την χρήση λιγνίτη.

Ευρώπη

Στην Ευρώπη η τιμή της ηλεκτρ. Ενέργειας αυξήθηκε 37% από το 2005-2012.

Τα δίκτυα βρίσκονται σε καθεστώς ανησυχητικό.

Στην Γερμανία η εγκατεστημένη ισχύς ΑΠΕ έφθασε στο 50% του συνόλου. Στην Ισπανία στο 33%.

Στην Ελλάδα έχει κατά πολύ ξεπεράσει το 15%.

Σύμφωνα με την Eurostat:

To 2011: στην Ελλάδα από ΑΠΕ παρήχθη το 11,6% (Ισπανία 15,1%, Ιταλία 11,5 %, Γερμανία 12,3 %, Βρετανία 3,8 %, μ.ο. ΕΕ 13%)

Στόχοι για το 2020: Ελλάδα 18% (Ισπανία 20%, Ιταλία 17 %, Γερμανία 18 %, Βρετανία 15 %, μ.ο. ΕΕ 20%)

Ισπανία

Έχουν βάλει φ/β σε νεκροταφείο

Η Ισπανία όμως είναι για να σκεφτόμαστε μάλλον προς αποφυγήν το παράδειγμα της.

Σχετικά: η τουριστική ανάπτυξή της, ακτές κλπ.

Τι ισχύει στην Δανία σήμερα;

Μαθητές από την Δανία που είχαν έρθει το 2001 στην Εύβοια ήταν ενθουσιώδεις για το θέμα.

HΠΑ

2%[2]

Παγκόσμιες κατάσταση και προοπτικές

12,5% αύξηση τα α/π διεθνώς το 2013.

318,137 GW

συμμετοχή Ελλάδος 0,3%

CO2 Ελλάδος παγκοσμίως: 76Μ (47η σε 219 χώρες, για το 2015 ή αλλιώς 136 φορές λιγότερο από την Κίνα, 1/71 από τις ΗΠΑ, 1/10 από την Γερμανία )

Κατά την European Wind Energy Association (EWEA) το 2040 θα έχουν εγκατασταθεί 3200 GW α/γ κλπ και θα καλύπτουν το 23% της παγκόσμιας ηλεκτρικής παραγωγής. Το 2004 πρόεδρος της οπ ήταν κατοπινός διευθύνων της ΔΕΗ, Αρθ. Ζερβός.

Πάντως παγκοσμίως υπάρχει στροφή στην πυρηνική ενέργεια. Παρά την πολεμική εναντίον της.

440 πυρηνικοί σταθμοί στο κόσμο

110 ΗΠΑ

59 Γαλλία

45 Ιαπωνία την χώρα θύμα της ατομικής βόμβας και την περισσότερο σεισμογενή στον κόσμο.

Εύβοια

Το 2001 έλεγαν ότι δεν θα γεμίσει η Εύβοια α/γ και ότι εξαιτίας τους θα αναπτυχθεί ο οικοτουρισμός. Το είδατε; Aς μας δείξουν 1 ανεμογεννητριοοικοτουρίστα.

Ας μας δείξουν και τα καταβληθέντα ανταποδοτικά τέλη.

Το νομαρχιακό συμβούλιο τότε είχε αποφανθεί ότι τίποτε δεν προσέφεραν στην Εύβοια, ότι ήταν λάθος η τοποθέτησή τους και ότι καμία άλλη άδεια δεν έπρεπε να δοθεί.

Η Πανευβοική Ομοσπονδία Ελλάδος με επιστολή της προς το Υπουργείο Ανάπτυξης ζητούσε συγκεκριμένες παρεμβάσεις και προδιαγραφές και χαρακτήριζε άναρχη της εγκατάσταση των α/γ και «πειρατικές πράξεις» ενέργειες κάποιων εταιρειών (βλ. Πανευβοϊκή, Μάρτιος-Απρίλιος 2001, α.π. )

Το 2001 το ΠΑΣΟΚ είχε ψηφίσει το νόμο 2941 με αναδρομική ισχύ από το 1994. Με αυτό τον τρόπο παρακάμφθηκαν καταδικαστικές αποφάσεις του ΣτΕ, σχετικές με παρανόμως αδειοθετηθέντα α/π στην Ν. Εύβοια. Για το θέμα είχε κάνει ερώτηση στη βουλή ο τότε βουλευτής Αν. Λιάσκος. Επίσης μέχρι τότε μόνο 2 αποφάσεις έγκρισης Περιβαλλοντικών όρων είχαν εκδοθεί. Συνεπώς μόνο 2 εγκ/σεις ήταν νόμιμες. Ο προαναφερόμενος είχε υποβάλλει και αναφορά στον Εισαγγελέα Χαλκίδος.

Στην Κύμη πάντως τότε απαγορεύτηκαν με απόφαση ομόφωνη του δημοτικού συμβουλίου (βλ. σχετ. τα της Κύμης)

Το 2008 για το ειδικό πλαίσιο που τότε θεσπίστηκε οι μηχανικοί του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξίας επεσήμαιναν ότι Εύβοια, Λακωνία, Κεντρική Ελλάδα (Φωκίδα κλπ) και Θράκη κινδύνευαν από περιβ/κή επιβάρυνση με τα α/π. Και ζητούσαν να εξαιρούνται τα δάση από τον χαρακτηρισμό ως περιοχών Αιολικής Προτεραιότητας ή Αιολ. Καταλληλότητας.

Σκύρος

Στο στόχαστρο ήταν από το 2005. Γνωστό έγινε το 2007.

Τότε πρότειναν 17 α/π

και 87 α/γ στην Σέριφο.

Το 2012 θέλανε να βάλουν 110 α/γ στην Ικαρία σε 28 τ.χιλ.

Συνολικά στο Αιγαίο 5467,09 MW.

Ο Τσιπουρίδης έλεγε ότι χρειαζόμαστε το 0.03% της χώρας για να πάρουμε όλη την ενέργεια της χώρας από α/γ. ΟΜΩΣ κατά το Harvard 10%.

Μεγάλο παιχνίδι και χοντρό και βρώμικο …

Γιατί α/π;

Τα α/π στήνονται γρήγορα, μέσα σε μήνες και όχι σε χρόνια όπως οι θερμοηλεκτρ. Σταθμοί.

Τα κέρδη είναι εγγυημένα και μεγάλα.

Στα χρόνια της κρίσης από κάπου πρέπει να βγουν λεφτά.

Οικοδομή πλέον δεν υπάρχει.

Ούτε μεγάλα δημόσια έργα.

Άλλωστε (τυχαίο;) οι ίδιοι δραστηριοποιούνται και στα α/π.

Εκτίμηση ύψους επενδύσεων για το 2010-2020:

ΑΠΕ: 16,4 δις. €

Δίκτυα & διασυνδέσεις: 4-5 δις. €

Αδειοδοτήσεις από ΡΑΕ:

Ενδεικτικά:

2009: 8360 MW

2010: 18819 MW

Κέρδος ενός α/π (2006): 30% (μέσο κέρδος ελλ. επιχειρ. 10%, ευρωπ. 4-5%)

Νομικό πλαίσιο αδειοδοτήσεων Αιολικών Πάρκων

Η διαδικασία αδειοδότησης για αιολικά πάρκα διέπεται κατά κύριο λόγο από το Ν. 3851/2010 για την «Επιτάχυνση της ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής», ο οποίος τροποποίησε τον προηγούμενο Ν. 3468/2006. Προσφάτως, ο Ν. 4001/2011 «Για τη λειτουργία Ενεργειακών Αγορών Ηλεκτρισμού και Φυσικού Αερίου, για Έρευνα, Παραγωγή και δίκτυα μεταφοράς Υδρογονανθράκων και άλλες ρυθμίσεις» εισήγαγε και κάποιες επιπρόσθετες κρίσιμες ρυθμίσεις.

Τα κύρια αδειοδοτικά στάδια στις περιπτώσεις των αιολικών έργων είναι:

Ι. Άδεια Παραγωγής

Η άδεια για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας απαιτείται για αιολικά πάρκα  με εγκατεστημένη ισχύ μεγαλύτερη των 100 kW, ενώ για τα πάρκα με μικρότερη εγκατεστημένη ισχύ δεν απαιτείται άδεια παραγωγής ή άλλη σχετική διαπιστωτική πράξη. Η άδεια παραγωγής χορηγείται με απόφαση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (Ρ.Α.Ε.), κατόπιν σχετικής αίτησης, ενώ για τη χορήγησή της αξιολογούνται κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 2 παρ. 1 του Ν. 3851/2010. Η Ρ.Α.Ε., αφού εξετάσει αν πληρούνται τα κριτήρια αυτά, αποφασίζει για τη χορήγηση ή μη άδειας παραγωγής μέσα σε δύο (2) μήνες από την υποβολή της αίτησης, εφόσον ο φάκελος είναι πλήρης, άλλως από τη συμπλήρωση του. Ο φάκελος θεωρείται πλήρης, αν μέσα σε τριάντα (30) ημέρες από την υποβολή του δεν ζητηθούν εγγράφως από τον αιτούντα συμπληρωματικά στοιχεία.

Η άδεια παραγωγής χορηγείται για χρονικό διάστημα είκοσι πέντε (25) ετών και μπορεί να ανανεώνεται μέχρι ίσο χρόνο. Στην περίπτωση, όμως, που εντός τριάντα (30) μηνών από τη χορήγηση της δεν εκδοθεί άδεια εγκατάστασης, η άδεια παραγωγής παύει αυτοδικαίως να ισχύει, εκδιδομένης σχετικής διαπιστωτικής πράξης από τη Ρ.Α.Ε..

ΙΙ. Προσφορά Σύνδεσης

Μετά την έκδοση της άδειας παραγωγής από τη Ρ.Α.Ε., ο ενδιαφερόμενος προκειμένου να του χορηγηθεί άδεια εγκατάστασης, ζητά ταυτόχρονα την έκδοση:

α) Προσφοράς Σύνδεσης από τον αρμόδιο Διαχειριστή, ο οποίος θεωρεί τα τοπογραφικά διαγράμματα αποτύπωσης του τρόπου σύνδεσης. β) Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (Ε.Π.Ο.), κατά το άρθρο 4 του ν.  1650/1986, όπως ισχύει, και
γ) Άδειας Επέμβασης σε δάσος ή δασική έκταση, κατά την παρ. 2 του άρθρου 58 του ν. 998/1979 (ΦΕΚ 289 Α`), εφόσον απαιτείται, ή γενικά των αναγκαίων αδειών για την απόκτηση του δικαιώματος χρήσης της θέσης εγκατάστασης του έργου.

Ο αρμόδιος Διαχειριστής χορηγεί μέσα σε τέσσερις (4) μήνες την Προσφορά Σύνδεσης που του ζητήθηκε, η οποία αρχικώς είναι μη δεσμευτική και οριστικοποιείται και καθίσταται δεσμευτική:

α) με την έκδοση της απόφασης Ε.Π.Ο. για το σταθμό Α.Π.Ε. ή,
β) αν δεν απαιτείται απόφαση Ε.Π.Ο., με τη βεβαίωση από την αρμόδια περιβαλλοντική αρχή της οικείας Περιφέρειας ότι ο σταθμός Α.Π.Ε. απαλλάσσεται  από την υποχρέωση αυτή.
Η Προσφορά Σύνδεσης ισχύει για τέσσερα (4) έτη από την οριστικοποίηση της και δεσμεύει τον Διαχειριστή και τον δικαιούχο.

ΙΙΙ. Άδεια Εγκατάστασης

Αφού καταστεί δεσμευτική η Προσφορά Σύνδεσης, ο δικαιούχος ενεργεί:

α) για τη χορήγηση άδειας εγκατάστασης
β) για τη σύναψη της Σύμβασης Σύνδεσης και της Σύμβασης Πώλησης, σύμφωνα με τα άρθρα 9, 10 και 12 και τους Κώδικες Διαχείρισης του Συστήματος και του Δικτύου. Σύμφωνα με το άρθ.187 του ν.4001/2011 (Α’179) που τροποποιεί το άρθ.8 του ν.3468/2006, η σύναψη της Σύμβασης Σύνδεσης προηγείται της σύναψης Πώλησης Ηλεκτρικής Ενέργειας. Οι Συμβάσεις αυτές υπογράφονται και ισχύουν από τη χορήγηση της άδειας εγκατάστασης, εφόσον απαιτείται,
γ) για τη χορήγηση αδειών, πρωτοκόλλων ή άλλων εγκρίσεων που τυχόν απαιτούνται σύμφωνα με τις διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας για την εγκατάσταση του σταθμού, οι οποίες εκδίδονται χωρίς να απαιτείται η προηγούμενη χορήγηση της άδειας εγκατάστασης,
δ) για την τροποποίηση της απόφασης Ε.Π.Ο. ως προς τα έργα σύνδεσης, εφόσον
απαιτείται.

Η άδεια εγκατάστασης χορηγείται μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε (15) εργάσιμων ημερών από την ολοκλήρωση της διαδικασίας ελέγχου των δικαιολογητικών. Κατά τη διαδικασία έκδοσης της άδειας εγκατάστασης, ελέγχεται η απόσταση κάθε ανεμογεννήτριας του σταθμού από την πλησιέστερη ανεμογεννήτρια σταθμού του ίδιου ή άλλου παραγωγού, η οποία καθορίζεται με ανέκκλητη συμφωνία των παραγωγών, για την οποία ενημερώνεται η Ρ.Α.Ε. και οι αδειοδοτούσες αρχές.

Η άδεια εγκατάστασης ισχύει για δύο (2) έτη και μπορεί να παρατείνεται, κατ` ανώτατο όριο, για ίσο χρόνο, μετά από αίτηση του κατόχου της, εφόσον:

α) κατά τη λήξη της διετίας έχει εκτελεσθεί έργο, οι δαπάνες του οποίου καλύπτουν το 50% της επένδυσης, ή
β) δεν συντρέχει η προϋπόθεση της ανωτέρω περίπτωσης αλλά έχουν συναφθεί οι αναγκαίες συμβάσεις για την προμήθεια του εξοπλισμού ο οποίος απαιτείται για την υλοποίηση του έργου, ή
γ) υφίσταται αναστολή με δικαστική απόφαση οποιασδήποτε άδειας απαραίτητης
για τη νόμιμη εκτέλεση του έργου.

ΙV. Ε.Π.Ο.

Για αιολικά πάρκα, των οποίων η εγκατεστημένη ισχύς είναι μικρότερη των 20 kW, δεν απαιτείται βεβαίωση ΕΠΟ, αλλά βεβαίωση απαλλαγής από αυτήν. Η βεβαίωση απαλλαγής εκδίδεται από τη ΔΙ.ΠΕ.ΧΩ. της οικείας Περιφέρειας εντός αποκλειστικής προθεσμίας 20 ημερών, μετά την άπρακτη παρέλευση της οποίας θεωρείται αυτή χορηγηθείσα, κατά τις διατάξεις του άρθρου 3 του Ν. 3851/2010. Για την απόδειξη της άπρακτης παρέλευσης, ο ενδιαφερόμενος πρέπει στα επόμενα στάδια να προσκομίζει σχετική βεβαίωση της Περιφέρειας, ή εναλλακτικά, αντίγραφο του αιτήματός του με τον αριθμό πρωτοκόλλου και την ημερομηνία κατάθεσής του, μαζί με υπεύθυνη δήλωση για την παρέλευση του 20ημέρου χωρίς έκδοση ούτε απαλλαγής, ούτε αρνητικής απόφασης. Κατ’ εξαίρεση απαιτείται ΕΠΟ εάν:

α) το έργο εγκαθίσταται εντός περιοχής Natura 2000 ή σε απόσταση < 100m από αιγιαλό, ή
β) γειτνιάζει σε απόσταση <150 m με άλλο σταθμό ίδιας τεχνολογίας, η δε αθροιστική ισχύς υπερβαίνει το όριο των 20 kW.

Για την έκδοση απόφασης Ε.Π.Ο. κατά τις διατάξεις του άρθρου 4 του ν. 1650/1986, όπως ισχύει, υποβάλλεται πλήρης φάκελος και Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Μ.Π.Ε.) στην αρμόδια για την περιβαλλοντική αδειοδότηση αρχή.

Η αρμόδια αρχή εξετάζει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και τα προτεινόμενα μέτρα πρόληψης και αποκατάστασης, μεριμνά για την τήρηση των διαδικασιών δημοσιοποίησης και αποφαίνεται για τη χορήγηση ή μη απόφασης Ε.Π.Ο. μέσα σε τέσσερις (4) μήνες από το χρόνο που ο φάκελος θεωρήθηκε πλήρης.

Η απόφαση Ε.Π.Ο. για την εγκατάσταση σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από Α.Π.Ε. ισχύει για δέκα (10) έτη και μπορεί να ανανεώνεται, με αίτηση που υποβάλλεται υποχρεωτικά έξι (6) μήνες πριν από τη λήξη της, για μία ή περισσότερες φορές, μέχρι ίσο χρόνο κάθε φορά. Μέχρι την έκδοση της απόφασης ανανέωσης εξακολουθούν να ισχύουν οι προηγούμενοι περιβαλλοντικοί όροι.
Βεβαίωση Ε.Π.Ο. ή απαλλαγή από αυτήν δεν απαιτείται για ανεμογεννήτριες που εγκαθίστανται εντός οργανωμένων υποδοχέων βιομηχανικών δραστηριοτήτων (ΒΙ.ΠΕ., ΒΙ.ΠΑ. κτλ), ή πάνω σε κτίρια και άλλες δομικές κατασκευές (Ν. 3468/2006, αρθ. 8, όπως αντικαταστάθηκε με τον Ν. 3851/2010, αρθ. 3, §2). Στην περίπτωση αυτή, πρέπει να προσκομίζεται τοπογραφικό διάγραμμα ή έγγραφο προσφοράς σύνδεσης απ’ όπου να προκύπτει σαφώς η εγκατάσταση σε υποδοχέα ή πάνω σε κτίριο αντίστοιχα.

  1. Άδεια λειτουργίας

Πριν τη χορήγηση άδειας λειτουργίας, απαιτείται να προηγηθεί προσωρινή σύνδεση του πάρκου για δοκιμαστική λειτουργία, κατόπιν αιτήσεως στον αρμόδιο Διαχειριστή. Εφόσον επιτευχθεί απροβλημάτιστη λειτουργία 15 ημερών, ο Διαχειριστής εκδίδει βεβαίωση επιτυχούς περάτωσης των δοκιμών (ΥΑ.13310/2007, ΦΕΚ.Β’1153, άρθ.14).

Εν συνεχεία, ο παραγωγός ενεργεί για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας. Η άδεια αυτή χορηγείται με απόφαση του οργάνου που είναι αρμόδιο για τη χορήγηση της άδειας εγκατάστασης, μετά από αίτηση του ενδιαφερομένου και έλεγχο από κλιμάκιο των αρμόδιων Υπηρεσιών της τήρησης των τεχνικών όρων εγκατάστασης στη δοκιμαστική λειτουργία του σταθμού, καθώς και έλεγχο της διασφάλισης των αναγκαίων λειτουργικών και τεχνικών χαρακτηριστικών του εξοπλισμού του, που μπορεί να διενεργείται και από το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (Κ.Α.Π.Ε.). Η άδεια λειτουργίας χορηγείται μέσα σε αποκλειστική προθεσμία είκοσι (20) ημερών από την ολοκλήρωση των ανωτέρω ελέγχων.

Η άδεια λειτουργίας ισχύει για είκοσι (20) τουλάχιστον έτη και μπορεί να ανανεώνεται μέχρι ίσο χρονικό διάστημα.

Σημειώνεται πως σε περιπτώσεις αιολικών πάρκων με εγκατεστημένη ισχύ μικρότερη ή ίση με 100 kW δεν απαιτείται η έκδοση άδειας παραγωγής, άδειας εγκατάστασης ή άδειας λειτουργίας, ενώ δεν απαιτείται επίσης και περίοδος δοκιμαστικής λειτουργίας.

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΩΝ ΠΗΓΩΝ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ (Ιουλιος 2004)

Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

Η παραγωγή ηλεκτρισμού από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (Α.Π.Ε.), όπως είναι η αιολική ενέργεια, αποτελεί ένα σχετικά πρόσφατο φαινόμενο στην Ελλάδα. Σε νομικό επίπεδο οι πρώτες συναφείς νομοθετικές ρυθμίσεις θεσπίζονται για πρώτη φορά με το ν. 2244/1994. Η νομική ρύθμιση των Α.Π.Ε., μάλιστα, χαρακτηρίστηκε, όπως συμβαίνει συχνά με διατάξεις οι οποίες αφορούν καινοφανή ζητήματα, από σημαντικές ελλείψεις και αντιφάσεις.

Κατά τη διάρκεια, ωστόσο, των ετών που ακολούθησαν σημειώθηκε αξιοσημείωτη πρόοδος. Ειδικότερα, το νομοθετικό πλαίσιο κατέστη σταδιακά πληρέστερο και αποτελεσματικότερο. Για την εξέλιξη αυτή συνέβαλαν οι εξής κυρίως παράγοντες: α) Η συνειδητοποίηση από την Κυβέρνηση του γεγονότος ότι το σημερινό ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας, το οποίο βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη χρήση του λιγνίτη και του πετρελαίου, συνιστά τροχοπέδη για την οικονομική ανάπτυξη, ενώ υποβαθμίζει ολοένα περισσότερο το φυσικό περιβάλλον. β) Η ανάδειξη και ενίσχυση του κανονιστικού περιεχομένου των συνταγματικών αρχών της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης, οι οποίες επιβάλλουν ευρύτερη αξιοποίηση των Α.Π.Ε. Επισημαίνεται, μάλιστα, ότι η αρχή της αειφορίας περιλήφθηκε ήδη ρητά στο συνταγματικό κείμενο (άρθρο 24 παρ. 1 εδ. β΄ Συντ.). γ) Η τάση απελευθέρωσης της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και η κατάργηση του κρατικού μονοπωλίου στο πεδίο αυτό. δ) Η θέσπιση κανόνων του ενωσιακού και του διεθνούς δικαίου, οι οποίοι επιβάλλουν τη λήψη άμεσων μέτρων για τη μείωση των καταστρεπτικών για το περιβάλλον εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και άλλων στοιχείων που είναι υπεύθυνα για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Στο πλαίσιο αυτό καταγράφεται και η σημαντική ανάπτυξη διεθνών κειμένων που αναφέρονται στην ανάγκη αφενός περιορισμού των σύγχρονων βλαπτικών για το φυσικό περιβάλλον πηγών ενέργειας (πετρέλαιο, λιγνίτης, πυρηνική ενέργεια) και αφετέρου επέκτασης της αξιοποίησης των Α.Π.Ε.[1]

Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η καταγραφή του νομικού πλαισίου των Α.Π.Ε., καθώς και η ανάδειξη τυχόν ελλείψεων. Παρουσιάζεται, έτσι, εν πρώτοις το συναφές εθνικό συνταγματικό και νομοθετικό πλαίσιο. Στο αμέσως επόμενο κεφάλαιο αναλύεται η νομολογία του Σ.τ.Ε. για τις Α.Π.Ε. Η νομολογία αυτή του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου της χώρας αποδεικνύεται, όπως θα δούμε κατωτέρω, καθοδηγητικός για τον κοινό νομοθέτη παράγοντας. Τέλος, η μελέτη ολοκληρώνεται με τα πορίσματα που προκύπτουν από την περιγραφή του νομικού αυτού πλαισίου και την εφαρμογή του από το ΣτΕ.

Γ. ΒΑΣΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΑΦΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Από τις ανωτέρω αποφάσεις του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου της χώρας προκύπτουν νομίζουμε τα εξής βασικά συμπεράσματα:

  1. Η χρησιμοποίηση αιολικής ενέργειας για την παραγωγή ηλεκτρισμού θεωρείται ως ηπιότερη τεχνική παρέμβαση σε σχέση με τις μορφές παραγωγής ηλεκτρισμού με τη χρήση μη Α.Π.Ε. Εναρμονίζεται, συνεπώς, επαρκέστερα με την αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης.
  2. Η χρήση αιολικής ενέργειας για την παραγωγή ηλεκτρισμού θεωρείται περιβαλλοντικά προσφορότερη λύση για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών ιδιαίτερα των ευπαθών οικοσυστημάτων, όπως είναι τα μικρά νησιά.
  3. Η εγκατάσταση και λειτουργία σταθμών παραγωγής ηλεκτρισμού από Α.Π.Ε. σε δάση ή δασικές εκτάσεις απαιτεί ειδική νομοθετική ρύθμιση. Το άρθρο 2 του ν. 2941/2001 καλύπτει το σχετικό νομοθετικό έλλειμμα, το οποίο είχε οδηγήσει σε ακύρωση από το Δικαστήριο σειρά διοικητικών πράξεων για την αδειοδότηση της εγκατάστασης και λειτουργίας τέτοιων σταθμών σε δάση ή δασικές εκτάσεις. Όπως προκύπτει, μάλιστα, εμμέσως, από τις ανωτέρω αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο το έτος 2003, η εγκατάσταση και λειτουργία σταθμών παραγωγής ηλεκτρισμού από Α.Π.Ε. σε δάση ή δασικές εκτάσεις δεν αντίκειται κα’ αρχήν στις διατάξεις των άρθρων 24 και 117 παρ. 3 του Συντάγματος, οι οποίες θεσπίζουν αυστηρή προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων. Επισημαίνεται, ωστόσο, ότι, ενόψει της αυστηρής εν πολλοίς νομολογίας του Δικαστηρίου αυτού για την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων (βλ. ενδεικτικά Σ.τ.Ε. Ολομ. 2855/2003), δεν αποκλείεται το Σ.τ.Ε. να κρίνει υπό συγκεκριμένους όρους ότι η εγκατάσταση και λειτουργία σταθμού παραγωγής ηλεκτρισμού από Α.Π.Ε. σε δάση ή δασικές εκτάσεις δεν συμβιβάζεται με τις ανωτέρω συνταγματικές διατάξεις. Κρίσιμα στοιχεία για παρόμοια κρίση του Δικαστηρίου είναι εν προκειμένω αφενός μεν η έκταση των τεχνικών παρεμβάσεων και των επιπτώσεών τους στο δασικό περιβάλλον, που συνεπάγεται ο σταθμός και οι συναφείς με τη λειτουργία του εγκαταστάσεις, αφετέρου δε η ύπαρξη εναλλακτικών τρόπων κάλυψης των ενεργειακών αναγκών είτε με χρήση άλλης μορφής ενέργειας (λ.χ. από λοιπές Α.Π.Ε.) είτε με χρήση μεν αιολικής ενέργειας αλλά με εγκατάσταση του σταθμού σε μη δασική έκταση.
  4. Οι ανωτέρω παρατηρήσεις ισχύουν, εξάλλου, mutatis mutandis, και στην περίπτωση της εγκατάστασης και λειτουργίας σταθμών παραγωγής ηλεκτρισμού με χρήση αιολικής ενέργειας σε περιοχή, η οποία έχει χαρακτηρισθεί προστατευόμενη λόγω της υπάρξεως σε αυτήν σημαντικών περιβαλλοντικών αγαθών, φυσικών ή πολιτιστικών. Στις περιπτώσεις αυτές, το Δικαστήριο θα κληθεί να σταθμίσει μεταξύ των διακυβευόμενων αγαθών. Κρίσιμα κριτήρια της σταθμίσεως αυτής είναι και πάλι αφενός μεν το μέγεθος και η έκταση των σχετικών τεχνικών παρεμβάσεων και των επιπτώσεων στα συγκεκριμένα αγαθά του φυσικού ή πολιτιστικού περιβάλλοντος, αφετέρου δε η ύπαρξη εναλλακτικών λύσεων. Στο πεδίο των σχετικών δικαιικών σταθμίσεων, πάντως, λαμβάνεται, υπόψη η αποφυγή επιβάρυνσης του περιβάλλοντος, η οποία επιτυγχάνεται με τη χρήση Α.Π.Ε. Η εν λόγω στάθμιση είναι στην περίπτωση αυτή «ενδοπεριβαλλοντική», πραγματοποιείται, δηλαδή, στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας, μεταξύ περισσότερων περιβαλλοντικών αγαθών. Η παράμετρος αυτή είναι, δίχως αμφιβολία, ενισχυτική για τη λειτουργία σταθμών ηλεκτροπαραγωγής από Α.Π.Ε. Παρά το γεγονός ότι ο ενλόγω «ενδοπεριβαλλοντικός» χαρακτήρας των σχετικών δικαιικών σταθμίσεων δεν έχει μορφοποιηθεί ακόμη στη νομολογία του Σ.τ.Ε., μπορεί να αποδειχθεί προοπτικά καθοριστικός παράγοντας για τη διαμόρφωσή της.

 

  1. Το Σ.τ.Ε., πάντως, κρίνει, όπως προκύπτει από τις ανωτέρω αποφάσεις του, ότι η εγκατάσταση και λειτουργία σταθμών παραγωγής ηλεκτρισμού από Α.Π.Ε. δεν μπορεί να θεωρηθεί «ως μικρό έργο με αμελητέες επιπτώσεις» στο περιβάλλον. Αντίθετα, μάλιστα, ανάλογα με το μέγεθος και την ισχύ του σταθμού, καθώς και τον συνολικό αριθμό των ανεμογεννητριών που εγκαθίστανται σε αυτόν, είναι δυνατόν να κριθεί ότι το σχετικό έργο προσβάλλει περιβαλλοντικά αγαθά, όπως είναι ιδίως η αισθητική του τοπίου και κυρίως οι οπτικοί πόροι, κατά πρώτο λόγο, η χλωρίδα και πανίδα της περιοχής, κατά δεύτερο, κ.ο.κ. Με βάση, επομένως, την υπάρχουσα νομολογία του Σ.τ.Ε. δεν πρέπει να θεωρείται, όπως ήδη σημειώθηκε ανωτέρω, δεδομένη eo ipso η εξαίρεση των σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με χρήση αιολικής ενέργειας από τον κανόνα των σταθμίσεων με άλλα περιβαλλοντικά αγαθά, οι οποίες πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των αρχών της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης. Η στάθμιση αυτή, θα είναι προφανώς περισσότερο απτή στις περιπτώσεις εκείνες όπου η εγκατάσταση και λειτουργία των σταθμών παραγωγής ηλεκτρισμού με χρήση Α.Π.Ε. πραγματοποιούνται σε ευπαθή οικοσυστήματα και προστατευόμενες περιοχές.
  2. Ζήτημα, τέλος, γεννάται αναφορικά με το αν η εγκατάσταση σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με χρήση Α.Π.Ε. πρέπει να γίνεται στο πλαίσιο ευρύτερου χωροταξικού σχεδιασμού, που να επιτρέπει τη χωροθέτησή τους με επιστημονικά κριτήρια, καθώς και να προβλέπει τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής[8]. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι το Σ.τ.Ε. έχει δεχθεί σε ορισμένες περιπτώσεις ότι από το Σύνταγμα απορρέει ευθέως η υποχρέωση χωροταξικού σχεδιασμού για έργα, όπως είναι η κατασκευή λιμένων (βλ. Σ.τ.Ε. 1434/1998), η εγκατάσταση ιχθυοτροφείων (βλ. Σ.τ.Ε. 2844/1993), η κατασκευή φυλακών (βλ. Σ.τ.Ε. 3249/2000, Π.Ε. 405/1999, 108/1999), οι εγκατάστασεις βιομηχανιών (βλ. Σ.τ.Ε. 2319/2002) κ.ά. Το Δικαστήριο, ωστόσο, έχει αποκρούσει ρητά την άποψη ότι από το Σύνταγμα επιβάλλεται απαγόρευση πραγματοποίησης έργων που δεν είναι ενταγμένα σε χωροταξικό σχεδιασμό (βλ. Σ.τ.Ε. Ολομ. 3478/2000, 4498/1998. Πρβλ. Σ.τ.Ε. 3135/2002 Ολομ., 4308/2001, 3255/2000 κ.ά.). Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι είναι πιθανόν να θεωρήσει ότι η εγκατάσταση και λειτουργία παρόμοιων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής αποτελεί οχλούσα δραστηριότητα, εφόσον η εγκατάσταση αυτών και των συνοδευτικών τους έργων συνεπάγεται επιβάρυνση του περιβάλλοντος, και συνακόλουθα, ότι είναι αναγκαίος για την εγκατάσταση και λειτουργία αυτών των σταθμών ο προηγούμενος χωροταξικός σχεδιασμός. Είναι, σαφές ότι το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη του κατά τη σχετική στάθμιση το γεγονός ότι οι εν λόγω σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας συμβάλλουν στην αποφυγή επιπλέον επιβάρυνσης του περιβάλλοντος. Επιπλέον, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, κατά τη σχετική στάθμιση που πραγματοποιείται στο πλαίσιο της αρχής της βιώσιμης ανάπτυξης, λόγοι δημοσίου συμφέροντος που σχετίζονται με τις θετικές επιπτώσεις που έχει η λειτουργία των αιολικών σταθμών στην εθνική οικονομία. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι το ανωτέρω ζήτημα πρόκειται να κριθεί στο αμέσως προσεχές διάστημα από το Σ.τ.Ε. με την έκδοση αποφάσεώς του επί αιτήσεως ακυρώσεως κατά διοικητικών πράξεων που χορηγούν στην εταιρία «WRE Hellas» άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας σταθμού παραγωγής ηλεκτρισμού με χρήση αιολικής ενέργειας ισχύος 4,8 MW και με 10 ανεμογεννήτριες σε δασική έκταση στη θέση «Αλώνια – Σίμος», της κοινότητας Ελληνικού του Νομού Λακωνίας.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι το Συμβούλιο Επικρατείας για την επίλυση όσων κανόνων κρίνει ότι αντίκεινται στο Σύνταγμα «σπεύδει βραδέως». Επίσης, η κρίση του σε αυτές τις περιπτώσεις διαμορφώνεται σε κάποιες περιπτώσεις με μια στενή και μονιστική πρόσληψη της προστασίας του περιβάλλοντος, αγνοώντας ότι το ζητούμενο εντέλει είναι η συμβολή τους στη διαμόρφωση των όρων της αειφόρου ανάπτυξης. Τέλος, η προσφυγή και η αξιολόγηση στους διεθνείς και κοινοτικούς κανόνες που δεσμεύουν την Ελλάδα θα ενίσχυε την ανοικτή θεώρηση της αειφόρου ανάπτυξης, η οποία άλλωστε αποτελεί, μετά τη συνταγματική αναθεώρηση του 2001, τη μείζονος σημασίας επιλογή του ισχύοντος Συντάγματος.

Χωροταξικό ΑΠΕ

ΦΕΚ β΄ αρ. φ. 2464/3-12-2008, αριθμ. 49828 (http://www.westsun.gr/photoboltaiko-parko/nomothesia-diadikasies/eidiko-khorotaxiko-gia-tis-ape.html)

Βλ. Αυγή 12/4/17. Ο Σταθάκης είπε ότι θα τροποποιηθεί λόγω των πολλών προβλημάτων που έχει γεννήσει.

ΕΤΜΕΑΡ

Αρχικά λεγόταν τέλος ΑΠΕ

Το 2006 λέγανε ότι θα είναι πολύ μικρό κλπ. Ήταν 0,80 €/kWh ή το 10% του τέλους της ΕΡΤ. Σήμερα είναι (για τον μέσο λογαριασμό 4 x τέλος ΕΡΤ).

Στην πραγματικότητα μετά την μετονομασία σε ΕΤΜΕΑΡ από το 2010-2015 η αύξηση ήταν ~3500%.

Ένας από τους αντιπροέδρους της ΡΑΕ είχε χαρακτηρίσει το 2012 παράνομη την σύνδεση του τέλους ΑΠΕ (χαρακτηρίζοντάς το ως χαράτσι) με τον λογαριασμό της ΔΕΗ.

Ακόμη και οι επιχειρηματίες του κλάδου είχαν και πρότειναν αντιρρήσεις επ΄ αυτού. Επίσης κατηγορούσαν την ΔΕΗ ότι υπερτιμά το τέλος ΑΠΕ και ότι κατακρατά το 50%.

Εν γένει οι επιχειρηματίες των ΑΠΕ υποστηρίζουν ότι μέρος του τέλους πάει κρυφά στα ορυκτά καύσιμα και η ΡΑΕ ότι χρειάζεται για να καλύπτεται η χρηματοδότηση των ΑΠΕ από τον ΔΕΣΜΗΕ (που συνήθως έχει έλλειμμα 200-400 εκατ. € )

Επιπτώσεις

Θόρυβος: 50στα 100μ από 1 α/γ (βλ. ΚΑΠΕ, Μελέτη για την Εύβοια, Αυγ. 2000)

  • Σεμινάριο στη Γλασκώβη για «The noise from wind turbines»

http://www.epaw.org/echoes.php?lang=el&article=n627

We are delighted to inform you that Professor Mariana Alves and Dr. John Yelland are coming to Glasgow to the Radisson Blu Hotel on Friday 22nd September from 7pm to 10pm:

Please join us at this important seminar on Wind Turbine Noise at:

https://www.eventbrite.co.uk/e/a-seminar-on-wind-turbine-noise-tickets-37006124314

Seminar Introduction:

The noise from wind turbines built close to homes may cause their occupants irritation and distress, but cannot possibly explain the serious adverse health effects that many communities are now experiencing. These include vertigo, nausea, fatigue, pounding in the head or chest, nose bleeds. There is already abundant evidence that the true cause of such symptoms is not the audible turbine noise at all; it is the very high levels of infrasound emitted by the turbines. The wind energy industry consistently denies this, and claims that wind farm neighbours allow the intensity of their dislike of turbines due to «non-acoustic factors» to psychologically cause them «enhanced annoyance». SSE (Scottish and Southern Electricity) have, by building even larger, more powerful wind turbines so close to the communities of Fairlie and Millport, provided even stronger evidence that the harm from wind turbine infrasound is physiological, not psychological.

Ζητήματα ηλεκτροδότησης

Ασταθής τάση και συχνότητα (περιοδικό Ηλεκτρολόγος τ.114).

  • Cost and Quantity of Greenhouse Gas Emissions Avoided by Wind Generation, Peter Lang
  • Ηλεκτρική ενέργεια και ΑΠΕ, του Πρόδρ. Ευθυμόγλου

Απόσπάσματα:

«…Για παράδειγμα, ενώ είναι γνωστό ότι οι τεχνολογίες των αιολικών πάρκων και των άλλων ΑΠΕ μόνο συμπληρωματικά μπορούν να λειτουργήσουν σε ένα ηλεκτρικό σύστημα, αναγορεύονται από πολλούς σε κύριες τεχνολογίες για την κάλυψη των ηλεκτρικών αναγκών της χώρας. Ετσι, δεν εμφανίζεται ο περιορισμός ότι ταυτόχρονα με την ισχύ των ΑΠΕ πρέπει να συνυπάρχουν και συμβατικά εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής έτοιμα να αντικαταστήσουν την παροχή του ηλεκτρισμού κάθε φορά που αυτή δεν μπορεί να λειτουργήσει επειδή π.χ. δεν φυσάει.

Επομένως, η ενέργεια που παράγεται από τα αιολικά πάρκα και τις άλλες ΑΠΕ υποκαθιστούν θερμική ενέργεια, η οποία έτσι και αλλιώς είναι διαθέσιμη και θα παραγόταν αν δεν φυσούσε. Η παρουσία των ΑΠΕ στο ηλεκτρικό σύστημα δεν μειώνει τις ανάγκες για θερμικά εργοστάσια (εκτός ίσως από ένα μικρό ποσοστό), αλλά μειώνει τις ώρες λειτουργίας των εργοστασίων αυτών, με ενδεχόμενο αποτέλεσμα να μεταβάλλει με αυτόν τον τρόπο και τη σύνθεσή τους…

… Στο πλαίσιο αυτό η ασφάλεια και επάρκεια της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας απαιτεί την εγκατάσταση και λειτουργία θερμικών εργοστασίων διαφορετικής τεχνολογίας με καύσιμα τον λιγνίτη, το φυσικό αέριο και τον άνθρακα. Από αυτές τις πηγές πρέπει να προσδιοριστεί το τεχνικά επαρκές μίγμα πηγών ηλεκτροπαραγωγής, το οποίο στη συνέχεια να βελτιστοποιηθεί και με τη συνεξέταση της ενέργειας που παράγεται από τα αιολικά πάρκα και τις άλλες ΑΠΕ…»

  • Are global wind power resource estimates overstated?

Amanda S Adams and David W Keith

Περίλήψη βλ. στην υποσ.[3]

  • Μακροχρόνιες Ενεργειακές Προοπτικές, Οι προκλήσεις για τον Ενεργειακό Τομέα στην Ελλάδα το 2050, ΙΟΒΕ

Προτάσεις των υπερμάχων των ΑΠΕ

Πρόγραμμα «Ήλιος» ( θα απαιτούσε 200 τχ)

Δεν υπάρχουν άλλες λύσεις;

Η ιδέα του Νίκ. Πράσινου από τον Βόλο για χρήση παραδοσιακών ανεμόμυλων για παραγωγή ενέργειας.

Η γεωθερμία είναι περισσότερο φιλική για το περιβάλλον και στην Ελλάδα απολύτως δυνατή. Πάρα ταύτα υστερεί. Γιατί;

Γιατί δεν τοποθετούνται σε βιομηχανικές περιοχές οι α/γ; Ή σε ΒΙΠΕ; Ή έστω τα φ/β; Στο εξωτερικό είναι σε κάμπους και όχι σε βουνά.

Η πραγματικές λύσεις υπάρχουν και πρέπει να αναζητούνται στα έξυπνα δίκτυα. Η Ελλάδα πολλαπλώς έχει την ανάγκη τους και λόγω νησιωτικότητας αλλά και ορεινών όγκων.

Το πρόβλημα φάνηκε έντονα για παράδειγμα το 2010-2011 με το τότε ξέσπασμα των πολλών μικρών φ/β που φάνηκε ότι το δίκτυο και το σύστημα δεν τα άντεχε.

—–

[1] Α) http://www.hellasres.gr/Greek/THEMATA/ARTHRA/athanasiadis.htm

Β) επίσης: Κάθετες ανεμογεννήτριες ελληνικής κατασκευής

https://sofistories.com/2016/02/01/%CE%BA%CE%AC%CE%B8%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%BA/

[2] Wind farms produce roughly 2 percent of the nation’s energy, all from land-based facilities in California, Texas, Oklahoma, Wyoming and a few other states.( http://edition.cnn.com/2010/TECH/04/20/cape.cod.wind.farm/)

[3] Abstract

Estimates of the global wind power resource over land range from 56 to 400 TW. Most estimates have implicitly assumed that extraction of wind energy does not alter large-scale winds enough to significantly limit wind power production. Estimates that ignore the effect of wind turbine drag on local winds have assumed that wind power production of 2–4 W m−2 can be sustained over large areas. New results from a mesoscale model suggest that wind power production is limited to about 1 W m−2 at wind farm scales larger than about 100 km2. We find that the mesoscale model results are quantitatively consistent with results from global models that simulated the climate response to much larger wind power capacities. Wind resource estimates that ignore the effect of wind turbines in slowing large-scale winds may therefore substantially overestimate the wind power resource.

http://iopscience.iop.org/article/10.1088/1748-9326/8/1/015021/meta

—–

  1. Νομικό πλαίσιο αδειοδοτήσεων Αιολικών Πάρκων: Επιμέλεια: «Μεταξάς & Συνεργάτες – Δικηγόροι & Νομικοί Σύμβουλοι» (www.metaxaslaw.gr)
  2. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΩΝ ΠΗΓΩΝ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ (Ιουλιος 2004), του Απόστολου Παπακωνσταντίνου, Νόμος + Φύση, ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, http://nomosphysis.org.gr/8248/to-nomiko-kathestos-ton-ananeosimon-pigon-ilektrikis-energeias-ioulios-2004/


Για την εκδήλωση αναφέρθηκε και η Εφημερίδα των Συντακτών στο

http://www.efsyn.gr/arthro/oikogiorti-stin-eyvoia-horis-sponsores-kai-horigoys

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Written by dds2

Σεπτεμβρίου 18, 2017 at 9:59 μμ

το σκάνδαλο, το ψέμα και η ανοησία των Αιολικών καλά κρατεί (σε Εύβοια, Λακωνία, όλη την Ελλάδα). Και ένα άρθρο για την αντισυνταγματικότητα του άρθρου 21ΙΙα του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ

leave a comment »

[DDS: έχω κάποια χρόνια ενασχόλησης με τα α/π, τις α/γ, τις ΑΠΕ, κλπ. Ο προσδιορισμός βΑΠΕ προήρθε από μία ιδέα/εισήγηση μου σε μία συνάντηση του Δικτύου Αιγαίου, το 2009. Κάτι έχει αρχίσει να γίνεται αντιληπτό ως προς το ατελέσφορο των α/π, αλλά από την άλλη τα χρήματα και τα συμφέροντα είναι τόσο πολλά που φυσικά μια κυβέρνηση της Αριστεράς -και μάλιστα αυτή η κυβέρνηση- είναι αδύνατο να πράξει οτιδήποτε πράγματι φιλοπεριβαλλοντικό και ενεργειακά και οικονομικά αποδοτικό. Στην συνέχεια, ένα video και δύο άρθρα από την Ελευθεροτυπία το πρώτο (προ 3ετίας, την 6/7/14) και την Εφ.Συν. το δεύτερο (σημερινό της 4/5/17 και αφορά την Καρυστία) που παρουσιάζουν την προβληματική κατάσταση στην Ευβοια και την Ελλάδα και στο τέλος μερικά ακόμη άρθρα που δείχνουν την διαπλοκή οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων γύρω από τις α/γ και τις βΑΠΕ. Στο τέλος της παρούσας ανάρτησης ένα απόσπασμα από έναν ιστότοπο της Μυκόνου με συγκεντρωμένα και απλά τα κύρια τεχνικά αντεπεχειρήματα κατά των α/γ (https://kepom.wordpress.com/2017/05/04/…ew=true)

Στη συνέχεια των πιο πάνω άρθρων αναδημοσιεύται ολόκληρο το πιο κάτω εξαίρετο άρθρο του Γιώργου Χ. Σμπώκου,  αλλά λόγω της σημασίας των συμπερασμάτων του αυτά μαζί με το ερώτημα στο οποίο απαντούν ακολουθούν άμεσα και στην συνέχεια:

Συνταγματικότητα του άρθρου 21ΙΙα του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ

Κρίσιμα συμπεράσματα των αποφάσεων ΣτΕ 1421/2013 και 387/2014

Γιώργος Χ. Σμπώκος, ΔΝ Δημοσίου Δικαίου,
συνεργάτης ΠΜΣ Χημείας Πανεπιστημίου Κρήτης

πηγή: https://dasarxeio.com/2017/04/27/2220-5/

Το ερώτημα

Το άρθρο 102 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος προβλέπει ότι η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ανήκει στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και το Κράτος δεν επιτρέπεται να εμποδίζει την πρωτοβουλία και την ελεύθερη δράση τους. Το άρθρο 21ΙΙα της υα 49828/03.12.2008 (Β΄ 2464/03.12.2008) απαγορεύει στις Περιφέρειες να εισάγουν περιοριστικές ρυθμίσεις για την ανάπτυξη έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ). Ερωτάται, αν η ως άνω απαγόρευση συνιστά προσβολή της αρχής της αποκέντρωσης, όπως αυτή εκφράζεται στο άρθρο 102 του Συντάγματος.]

Συμπέρασμα

Το 2014 η ζήτηση ενέργειας κάθε είδους ενεργειακών εγκαταστάσεων στη χώρα μας ανερχόταν περίπου στις 3.400 GWh. Το ίδιο έτος η παραγωγή υπερσκέλισε την κατανάλωση ενέργειας. Ανήλθε σε περίπου 4.000 GWh (3.500 GWh από συμβατικές μονάδες και 600 GWh από ΑΠΕ) [http://www.admie.gr/deltia-agoras/miniaia-deltia-energeias/].

Το επιχείρημα «της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού της χώρας», ως αιτιολογικός λόγος ποσοτικού καθορισμού του ορίου παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ, δεν υφίσταται. Κατ΄ επέκταση δεν μπορεί να θεραπεύσει μια έστω και κατ΄ εξαίρεση συντρέχουσα ή αποκλειστική αρμοδιότητα του κράτους που επιβάλλεται από λόγους γενικού συμφέροντος.

Η προώθηση των ΒΑΠΕ χωρίς την αντίστοιχη αναλογική μείωση των συμβατικών μορφών παραγωγής, δεν διαμορφώνει ένα σωστό βιώσιμο ισοζύγιο, που συνδυάζει οικολογικές ανησυχίες με πραγματικές ενεργειακές ανάγκες. Δεν δίνει κίνητρο για αύξηση της παραγωγής μέσω βιώσιμων, ορθά χωροθετημένων μονάδων παραγωγής. Δεν δίνει τέλος σε μια τεχνικά παρωχημένη, περιβαλλοντικά ζημιογόνα και επικίνδυνη για την ανθρώπινη υγεία τεχνολογία καύσης ορυκτών πόρων. Δεν δημιουργεί τους συσχετισμούς που θα οδηγήσουν στην υλοποίηση του οράματος της απεξάρτησης από τις συμβατικές πηγές ενέργειας.

Το επιχείρημα «της ανάγκης αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής» ως αιτιολογικός λόγος ποσοτικού καθορισμού ελαχίστου ορίου παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ δεν υφίσταται. Ούτε αυτός ο λόγος μπορεί να θεραπεύσει μια κατ΄ εξαίρεση συντρέχουσα ή αποκλειστική αρμοδιότητα του κράτους, που επιβάλλεται από λόγους γενικού συμφέροντος.

Κανένα έργο ή δραστηριότητα δεν πρέπει να χωροθετείται, αν δεν υπάρχει εθνικός ή τομεακός χωροταξικός σχεδιασμός. Όμως παράλληλα κανένας εθνικός ή τομεακός χωροταξικός σχεδιασμός δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον περιφερειακό σχεδιασμό, πόσο μάλλον να εφαρμοστεί αποτελεσματικά παρακάμπτοντας την τοπική αυτοδιοίκηση. Η αξιολόγηση, η εξειδίκευση και η τοπική προσαρμογή του όποιου υπερκείμενου σχεδιασμού θα είναι πάντα απαραίτητη για γεωγραφικούς, πολιτιστικούς και περιβαλλοντικούς λόγους. Ο γεωγραφικός κατακερματισμός, ο νησιωτικός χαρακτήρας, η διαχείριση των υδάτων και η διαφορετικότητα κλίματος και οικοσυστημάτων αναδεικνύουν τον Περιφερειακό Χωροταξικό Σχεδιασμό σε μείζον διοικητικό εργαλείο προληπτικής περιβαλλοντικής προστασίας.

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι η απαγόρευση του άρθρου 21ΙΙα της υα 49828/03.12.2008 (Β΄ 2464/03.12.2008) στις Περιφέρειες να εισάγουν περιοριστικές ρυθμίσεις για την ανάπτυξη έργων ΑΠΕ συνιστά προσβολή της αρχής της αποκέντρωσης, όπως αυτή εκφράζεται στο άρθρο 102 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος, η δε προσβολή αυτή δεν θεραπεύεται από εξαιρετικούς λόγους γενικού συμφέροντος.


video: 30/4/2017 από basileiadh


ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΠΛΗΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΟΦΕΛΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Ο μεγάλος πονοκέφαλος από τις βιομηχανικές ανανεώσιμες πηγές

Απ’ άκρου εις άκρον της χώρας, οι αντιδράσεις ενάντια στις ΒΑΠΕ ξεκινούν από αρνητικές γνωμοδοτήσεις, συνεχίζουν με κινητοποιήσεις και προσφυγές στο ΣτΕ, ενώ 57 κυβερνητικοί βουλευτές και συνάδελφοί τους από τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ «βομβαρδίζουν» τον υπουργό ΥΠΕΚΑ με ερωτήματα που εμπεριέχουν σχόλια και καταγγελίες

Τα αιολικά πάρκα κατηγορούνται ότι δεν αποφέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα στην ενέργεια, ενώ συνήθως επιδοτούνται εις βάρος των πολλών, υποβαθμίζοντας το περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά «Καταζητούνται» σχεδόν σε όλη την χερσαία και νησιωτική Ελλάδα με την κατηγορία ότι δεν αποφέρουν τα αναμενόμενα ενεργειακά αποτελέσματα, οφελούν τους λίγους ισχυρούς που συνήθως επιδοτούνται σε βάρος των πολλών και υποβαθμίζουν περιβάλλον, πολιτιστική κληρονομιά και τοπικές κοινωνίες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Written by dds2

Μαΐου 4, 2017 at 6:43 μμ

κορεσμένη από α/π η Εύβοια κατά την ΡΑΕ

leave a comment »

αλλά πάρα ταύτα κάνουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να προσθέσουν και άλλα.

σχετικά στο πιο κάτω απόσπασμα

Ακολουθεί παρουσίαση της Τροποποιημένης  Μελέτης (2016) της ΕΝΕL

Written by dds2

Μαρτίου 6, 2017 at 9:01 μμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with , , ,

μελέτη για τις επιπτώσεις των α/γ στο Λασίθι της Κρήτης

leave a comment »

Written by dds2

Σεπτεμβρίου 8, 2015 at 2:26 μμ

δούρειος ίππος (;;;) που διαφημίζεται από το ΣΚΑΪ για α/π και α/γ

leave a comment »

δείτε: http://www.skai.gr/player/TV/?mmid=239061

περισσότερα για το κατ΄ ουσίαν μέγα σκάνδαλο των α/π, των α/γ, των φ/β και εν γένει των ΑΠΕ:

ΕΠΠΠΟ ΚΥΜΗΣ:

αιολικά πάρκαανεμογεννήτριες,  απεενέργεια,  φωτοβολταϊκα,

ΣΔΑΠΠΕ ΚΥΜΗΣ:

αιολικά πάρκα, ανεμογεννήτριες, απε, ενέργεια,  μακροχρόνιος ενεργειακός σχεδιασμός

μεγάλη αύξηση τησ συμβολής της αιολικής ενέργειας στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος στην ΕΕ

leave a comment »

[Οι εν γένει θέσεις και αναζητήσεις που υποστηρίζονται από αυτό το Ιστολόγιο υπάρχουν στα αιολικά πάρκα, ανεμογεννήτριες, απε, ενέργεια, μακροχρόνιος ενεργειακός σχεδιασμός, από το http://sdappe-kimis.pblogs.gr/ και ανάλογα από το http://epppo.pblogs.gr/]

το πιο κάτω από το http://www.care2.com/

Written by Stephen Lacey, ThinkProgress

As the sovereign debt crisis unfolds in Europe, onlookers have questioned whether the region will stay committed to renewable energy. The answer so far is “yes.”

Even with a few countries pulling back on government support of the industry because of fiscal troubles, 2011 was still a huge year for deployment — with wind and solar alone representing almost 70% of new capacity.

That’s almost a 10-fold increase over deployment in 2000, when only 3.5 GW of renewable energy projects were installed. Last year, 32 GW of renewables — mostly wind and solar — were deployed across European countries.

The figures come from the European Wind Energy Association, which just released a report on industry growth.

Growth in Europe has consistently outstripped forecasts. The EU currently has a target of getting 20% of its final energy (heat, electricity and fuels) from renewable energy. Numerous countries have already surpassed their needed targets in the electricity and heating sectors, and it’s likely that the entire region will move past the goal well ahead of schedule.

It’s expected that renewable electricity sources will meet 34% of demand in Europe by 2020, with 25 of 27 countries to surpass their targets beforehand.

In 2011, solar PV accounted for 26.7% of capacity additions, wind power accounted for 21.4% of additions, and natural gas made up 22% of installations. Below that was coal at 4.8%, fuel oil at 1.6%, large hydro at 1.3%, and concentrating solar power at 1.1% of capacity.

(A side note to anyone confused by terms: It is always important to remember that “capacity” is the ability to do work. It is completely different than actual electricity generation. Just because 68% of new capacity was added in 2011, doesn’t mean that Europe will get 68% more electricity from renewables. Hence, the major differences in generation figures).

So what does Europe’s power capacity mix look like today?
Notice the stunning increase in wind, solar and natural gas — by far the top three choices for developers in the region. However, coal and fuel oil still have a very large market share. Some experts are concerned that a roll back of nuclear in various countries will increase the share of fossil fuels, particularly coal.

But with wind, solar and gas prices all declining to record lows, the combination of those three resources could prevent a sizable increase in coal development.

This post originally appeared at ThinkProgress.

Read more: , , , , , , , ,


Read more: http://www.care2.com/causes/more-than-68-of-new-european-electricity-capacity-came-from-wind-and-solar-in-2011.html#ixzz1nDPohptM