περιβάλλον και πολιτική

Θάνου-Τσακυράκης

4 Σχόλια

Το σχόλιο μου στην υπόθεση Θάνου – Τσακυράκη (η ακόλουθη είναι η επίμαχη δημοσίευση του Σταύρου Τσακυράκη: ΝΟΜΙΚΑ ΕΩΛΗ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ):

Φαίνεται ότι για τους δικαστές το να κρίνουν το θεωρούν φυσιολογικό αλλά το να κρίνονται το θεωρούν απαράδεκτο. Δηλαδή θέλουν πολύ απλά να ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Προφανέστατα αυτό δεν ισχύει για όλους τους δικαστές. Σίγουρα όμως ισχύει για αρκετό αριθμό εξ αυτών. Ή μπορεί να ισχύει για κάποιους εξ αυτών που λόγω θέσης και ρόλων που μέχρι τώρα είχαν ή έχουν, πιστεύουν ότι βρίσκονται στο απυρόβλητο. Και ως εκ τούτου παρουσιάζονται ως ιδιαιτέρως εύθικτοι.
Θα πει κανείς: μα να μην μπορεί ένας δικαστής να υπερασπίσει την τιμή του;
Φυσικά και να μπορεί. Υπάρχουν όμως και άλλοι τρόποι. Μπορεί να μιλήσει, να γράψει και εν τέλει να αποδείξει τις όποιες θέσεις του μέσα από διάλογο, δημόσια αντιπαράθεση κλπ.
Ο δικαστής δεν μπορεί παρά να είναι πρώτα και κύρια πολίτης αυτής της πολιτείας και κάτοικος αυτής της χώρας. Όταν λοιπόν μιλά ως πολίτης θα πρέπει και να ακούει ως πολίτης. Και οι αρνητικές κρίσεις ηχούν πάντα δυσάρεστα. Όσο ευγενικά και αν ειπωθούν. Εκτός και αν τις στρογγυλέψουμε τόσο, τις λειάνουμε τόσο που τελικά δεν προκαλούν τον παραμικρό ερεθισμό και αντίδραση.
Αυτό όμως μπορεί να θέλει ένας δημοκρατικός πολίτης;
Και ακόμη η λελογισμένη ανοχή δεν συνιστά αξιέπαινη κοινωνική και πολιτική συμπεριφορά;
Και όσο πιο ψηλά στην κοινωνική κλίμακα και στα αξιώματα βρισκόμαστε δεν πρέπει να δείχνουμε συμπεριφορά που διαφέρει από τους μέσους όρους, από τις συνήθεις συμπεριφορές και μεθόδους των πολλών, του απλού ανθρώπου και μάλιστα του τόσο θυμώδη και παρεξηγησιάρη Έλληνα;
Και εν τέλει πως μπορεί να προσφεύγει κάποιος για την δικαίωσή του στους συναδέλφους του και πως θα μπορέσουν οι συνάδελφοι του να κρίνουν αδέκαστα και αμερόληπτα;
Γιατί μην ξεχνάμε ότι ο λαός λέει ότι: ¨Γιάννης πίνει και Γιάννης κερνάει”.
Νομίζω ότι η θεσμική κορυφή της δικαιοσύνης θα έπρεπε για να μπορεί να λειτουργεί παιδαγωγικά και παραδειγματικά να διακρίνεται από περισσότερο συγχωρητική-θυσιαστική στάση και λιγότερο από δι-εκδικητική… Έτσι και οι πολιτικές παρεμβάσεις της θα γινόντουσαν περισσότερο ευεξήγητες και αποδεκτές…

Advertisements

Written by dds2

Φεβρουαρίου 29, 2016 στις 12:30 μμ

4 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ανακοίνωση με θέμα την ελευθερία έκφρασης Δικαστικού Λειτουργού

    ΕΝΩΣΗ
    ΔΙΚΑΣΤΩΝ & ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ
    ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
    ΚΤΙΡΙΟ 6 –ΓΡΑΦΕΙΟ 210
    ΤΗΛ: 210 88 27 380- FAX 210 88 41 529
    Τ.Κ. 101. 71
    e- mail: endikeis@otenet.gr

    Αθήνα, 26/2/2016

    Αρ. Πρωτ.: 71

    ΘΕΜΑ: Ελευθερία έκφρασης Δικαστικού Λειτουργού

    Με αφορμή τα δημοσιεύματα στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο και τις ανακοινώσεις προσώπων και φορέων αναφορικά με την κατατεθείσα εκ μέρους της Προέδρου του Αρείου Πάγου έγκληση σε βάρος συνταγματολόγου για ανάρτηση στο ιστολόγιό του, σχετική με επιστολή που η πρώτη απέστειλε στους Ομολόγους της των Ευρωπαϊκών χωρών προς ενημέρωση της επικρατούσας στη χώρα μας κατάστασης, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, μετά από απόφαση, που ελήφθη, κατά πλειοψηφία, επισημαίνει τα ακόλουθα: Με επιστολή της, που απεστάλη τον μήνα Ιούλιο του έτους 2015 προς τους Προέδρους των Ανώτατων Δικαστηρίων των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε μία περίοδο, που ολόκληρη η ελληνική κοινωνία αντιμετώπιζε πρωτόγνωρες καταστάσεις, η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου, με μοναδικό σκοπό τη διαφύλαξη του εθνικού συμφέροντος και την προάσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών, που, επί εξαετία, δοκιμάζονται και οι οποίοι, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην εν λόγω επιστολή, δεν ευθύνονται για την επιβολή των μνημονιακών μέτρων στη χώρα μας, ζήτησε από τους Ομολόγους της, εντός του πλαισίου των καθηκόντων τους, να ενσκύψουν επί του ελληνικού προβλήματος και να συνδράμουν στην επίλυσή του. Υπενθυμίζουμε ότι η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, καθ΄ όλο το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του έτους 2012 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2015, που διετέλεσε Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων είχε επανειλημμένα προβεί σε ανάλογες ενέργειες ενώπιον θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (επιστολές κατά τα έτη 2012, 2013, 2014 σε Μπαρόζο, Γιούνγκερ, Ρέντιγκ κ.α.). Η ελευθερία της έκφρασης, είτε δια του γραπτού είτε δια του προφορικού λόγου, η οποία συνιστά αναγκαίο θεμέλιο κάθε δημοκρατικής κοινωνίας και βασική προϋπόθεση για την πρόοδό της καθώς και για την ανάπτυξη του ατόμου, αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα και για το Δικαστικό Λειτουργό, υπό τους περιορισμούς της μη οποιασδήποτε μορφής εκδήλωσης υπέρ ή κατά πολιτικού κόμματος και της μη προσβολής του κύρους της Δικαιοσύνης. Ο θεσμικός ρόλος του Προέδρου του Αρείου Πάγου επιβάλλει την έκφραση δημόσιας γνώμης, εκ μέρους του, προς διαφύλαξη του Συντάγματος και των νόμων, κείμενα στα οποία, και μόνο, υπόκειται κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Περαιτέρω, η άσκηση κριτικής και μάλιστα και η δριμεία κριτική εμπίπτει, επίσης, στον πυρήνα του θεμελιώδους δικαιώματος της ελευθερίας της έκφρασης, δεδομένου ότι τόσο το Σύνταγμα της χώρας μας όσο και τα Διεθνή και Ευρωπαϊκά Κείμενα προστατεύουν όλες τις απόψεις, τόσο αυτές που γίνονται ευνοϊκά δεκτές όσο και αυτές που «ενοχλούν», διότι μ’ αυτό τον τρόπο πληρούνται οι απαιτήσεις της πλουραλιστικής ανεκτικότητας και του ανοικτού πνεύματος, χωρίς τις οποίες δεν νοείται Δημοκρατία. Στην άσκηση κριτικής, όμως, τίθενται όρια, που το ίδιο το Σύνταγμα και οι νόμοι προβλέπουν, καθώς και τα Διεθνή Κείμενα και μεταξύ των ορίων αυτών είναι η προστασία της προσωπικότητας, της τιμής και της υπόληψης του ατόμου. Επί της ανωτέρω επιστολής της Προέδρου του Αρείου Πάγου, ακολούθησε, με σχετική ανάρτηση στο προσωπικό του ιστολόγιο, δημοσίευμα του καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου κ. Τσακυράκη, στο οποίο, μεταξύ άλλων: α) γίνεται υπόδειξη σε θεσμικό όργανο (Πρόεδρο Αρείου Πάγου), που μάλιστα, λόγω της διαδικασίας επιλογής του, αντλεί τη νομιμοποίησή του από τον ίδιο το Ελληνικό Λαό να «Παραιτηθεί», β) διαλαμβάνεται η παρότρυνση στους ακέραιους Δικαστές (δηλαδή ο εν λόγω συνταγματολόγος εννοεί ότι η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου δεν είναι ακέραιη Δικαστής; ) να αντιδράσουν και γ) χρησιμοποιούνται για το πρόσωπο της Προέδρου του Αρείου Πάγου οι χαρακτηρισμοί «… είναι τόσο αφελής», «πολιτικάντης», οι αναφορές ότι «οι δικαστές των άλλων χωρών θα τραβούν τα μαλλιά τους», ότι «η επιστολή της κ. Θάνου καταβαραθρώνει τη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς, εκθέτει τη χώρα και μας ευτελίζει πολιτισμικά» και ότι «μετά από αυτή την επιστολή δεν μπορεί να ανέβει (η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου δηλαδή) στην έδρα». Τα Ελληνικά Δικαστήρια, πλέον, θα κρίνουν, κυριαρχικά, κατά πόσο οι ανωτέρω εκφράσεις υπερβαίνουν ή όχι τα ακραία όρια της κριτικής. Οφείλουμε, ωστόσο, σε συνέχεια της επιστολής της Προέδρου του Αρείου Πάγου, να διαβεβαιώσουμε τους πολίτες ότι οι Έλληνες Δικαστές δώσαμε όρκο να είμαστε θεματοφύλακες των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και συνεπώς θα εξακολουθήσουμε να προασπιζόμαστε τα δικαιώματα αυτά και η Δικαιοσύνη να αποτελεί το ανάχωμα της αδικίας και πραγματικό καταφύγιο όλων των πολιτών, σε πείσμα αυτών που μας θέλουν «φιμωμένους».

  2. Οι κκ. Ν.Κ. Αλιβιζάτος, Σπ. Βλαχόπουλος, Γιώργος Γεραπετρίτης, Γιάννης Δρόσος, Ιφιγ. Καμτσίδου, Ξεν. Κοντιάδης, Λίνα Παπαδοπούλου, Αντώνης Μανιτάκης, Παν. Μαντζούφας, Αντώνης Παντελής, Γιάννης Τασόπουλος, Γιώργος Σωτηρέλης, Φίλιππος Σπυρόπουλος και Πηνελόπη Φουντεδάκη, καθηγητές και αναπληρωτές καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Θεσσαλονίκης και το Πάντειο Πανεπιστήμιο, έκαναν την ακόλουθη δήλωση:

    1. Με θλίψη πληροφορηθήκαμε ότι η κ. Βασιλική Θάνου, Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, υπέβαλε μήνυση κατά του συναδέλφου μας καθηγητού Σταύρου Τσακυράκη, για ανάρτηση στην οποία είχε προβεί πέρσι στην προσωπική ιστοσελίδα του. Σε αυτήν ασκούσε κριτική στην κ. Θάνου για επιστολή που είχε αποστείλει μετά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, στους προέδρους Ανώτατων Δικαστηρίων ευρωπαϊκών χωρών, «επεξηγώντας» την ψήφο του ελληνικού λαού. Σημειωτέον ότι η ίδια είχε δώσει στη δημοσιότητα την επιστολή αυτή.

    2. Ως καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε πώς είναι δυνατόν δικαστικός λειτουργός -και μάλιστα ανώτατος- να θεωρεί ότι η άσκηση κριτικής σε πρόσωπο που κατέχει δημόσιο αξίωμα συνιστά αξιόποινη πράξη. Κατά την πάγια σχετική νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου του Στρασβούργου, εκφράσεις ασύγκριτα βαρύτερες από τις λέξεις «αφελής» και «πολιτικάντης», που χρησιμοποίησε ο συνάδελφος, έχουν κριθεί ότι συνιστούν καθ’ όλα θεμιτή κριτική.

  3. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΕΝΟΥΔΑΚΟΣ*
    Δεοντολογία και κριτική
    ΠΟΛΙΤΙΚΗ 01.03.2016

    Δεν θεωρώ ότι οι δικαστικοί λειτουργοί πρέπει να μένουν εγκλωβισμένοι στα υπηρεσιακά τους καθήκοντα. Εχουν και αυτοί δικαίωμα να εκφράζουν τη γνώμη τους για τα θέματα που απασχολούν την κοινωνία, ακόμη και για εκείνα που έχουν πολιτικό υπόβαθρο και συναρτώνται με πολιτικές επιλογές. Αρκεί το δικαίωμα αυτό να ασκείται κατά τρόπο ώστε να μην κλονίζεται η εμπιστοσύνη των πολιτών στην αμεροληψία και την αντικειμενικότητά τους. Να μη δημιουργούνται, δηλαδή, εις βάρος τους υπόνοιες ότι λειτουργούν με σκοπιμότητες ή ότι διακατέχονται από άκαμπτες υποκειμενικές πεποιθήσεις και προκαταλήψεις, που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση τους και κατά την άσκηση των δικαστικών καθηκόντων τους. Αυτό είναι η ουσία της δικαστικής δεοντολογίας, που τελικό σκοπό έχει να διαφυλάξει τη θεσμική αξιοπιστία της Δικαιοσύνης.

    Η ελευθερία αυτή του λόγου που πρέπει να αναγνωρίζεται στους δικαστές ασφαλώς δεν περιορίζει το δικαίωμα κριτικής των απόψεών τους. Οταν ο δικαστής εκφράζεται για θέματα που δεν ανήκουν στα συνταγματικά καθήκοντά του, δεν δικαιούται να επικαλείται τη θεσμική ιδιότητά του για να αποκτήσει μια μορφή ασυλίας έναντι της κριτικής. Οι πολίτες μπορούν να κρίνουν τόσο το περιεχόμενο των απόψεων όσο και τον τρόπο, τον χρόνο και τα μέσα με τα οποία εκφράζεται, να δίνουν τη δική τους εκτίμηση και εξήγηση και να συνάγουν τα δικά τους συμπεράσματα. Οπως δικαιούνται να κρίνουν και αν υπάρχει υπέρβαση των ορίων της δικαστικής δεοντολογίας.

    Ως προς το περιεχόμενο και τα όρια της κριτικής στις περιπτώσεις αυτές, υπάρχει ουσιώδης διαφορά σε σχέση με την κριτική των δικαστικών αποφάσεων και γενικότερα των δικαστικών ενεργειών, η οποία ασφαλώς μπορεί και πρέπει να ασκείται, αλλά κατά τρόπο ώστε να μη θίγεται το κύρος της Δικαιοσύνης ως κρατικής λειτουργίας, δηλαδή με συγκεκριμένα επιχειρήματα και τεκμηρίωση, χωρίς απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς. Ενέργειες, όμως, και δηλώσεις δικαστικού λειτουργού που εξέρχονται των ορίων των συνταγματικών καθηκόντων του, είναι δεκτικές κριτικής στα όρια που είναι επιτρεπτά, κατά τον νόμο και την ηθική, για ενέργειες και δηλώσεις οποιουδήποτε προσώπου ασκεί δημόσια δραστηριότητα. Δεν αποκλείονται καταρχήν και εκτιμήσεις, οι οποίες εκφράζουν απαξία για το αντικείμενο της κριτικής, στον βαθμό που δεν αποτελούν ισχυρισμούς υβριστικούς και συκοφαντικούς,

    Με τη γνωστή επιστολή της προέδρου Βασιλικής Θάνου προς τους προέδρους των ανώτατων δικαστηρίων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης επιχειρήθηκε να ερμηνευθεί το νόημα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015 του περασμένου καλοκαιριού, χωρίς, μάλιστα, προβληματισμό για τις νομικές αμφισβητήσεις που είχαν εγερθεί για την προκήρυξή του, και να εξηγηθούν οι αιτίες της δημιουργίας του χρέους του ελληνικού κράτους. Ακόμη περιέχονται και εκτιμήσεις για την αποτελεσματικότητα του προγράμματος που επιβλήθηκε από τους «δανειστές», τη λεγόμενη τρόικα. Το κείμενο αυτό αναφέρεται στο βασικό πολιτικό πρόβλημα της χώρας και στην καρδιά της κομματικής αντιπαράθεσης. Ανεξάρτητα από το ζήτημα εάν η επιστολή αυτή –η οποία υπογράφεται με την ιδιότητα της προέδρου του Αρείου Πάγου, αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του δικαστηρίου και απευθύνεται σε πρόσωπα που ουδεμία σχέση μπορεί να έχουν με τις αιτίες του προβλήματος και με τον τρόπο επίλυσης– παραβιάζει ή όχι τις αρχές της δεοντολογίας, πάντως αποτελεί κείμενο δεκτικό κριτικής, στον ίδιο βαθμό και με την ίδια ένταση που θα μπορούσε να ασκηθεί σε κείμενο προερχόμενο από οποιοδήποτε άλλο «δημόσιο πρόσωπο». Ως προς τα επιτρεπόμενα όρια κριτικής του κειμένου αυτού, ο συντάκτης του δεν δικαιούται να επικαλείται την ιδιότητά του και το κύρος της δικαιοσύνης και του δικαστηρίου, στο οποίο υπηρετεί. Το λάθος της κυρίας Θάνου είναι ότι επικαλείται την ανάγκη διατήρησης του κύρους της θέσης της προκειμένου να περιορίσει την κριτική για ενέργειά της που βρίσκεται έξω από τα όρια των καθηκόντων αυτής της θέσης.

    Η κατάθεση από την πρόεδρο του Αρείου Πάγου έγκλησης κατά του καθηγητή Σταύρου Τσακυράκη για την κριτική την οποία άσκησε κατά του περιεχομένου της επιστολής της αποτελεί ενέργεια που ξαφνιάζει, αλλά και δημιουργεί ανησυχίες. Διότι προδίδει αδυναμία αποδοχής της κριτικής και έλλειψη νηφαλιότητας και ψυχραιμίας, που αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την ορθή άσκηση του έργου της απονομής δικαιοσύνης.

    * Ο κ. Κων. Μενουδάκος διετέλεσε πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας.

  4. ΝΟΜΙΚΑ ΕΩΛΗ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ
    Posted on February 24, 2016 by stavrostsakyrakis

    Η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου, κατέθεσε μήνυση εναντίον μου. Με εγκαλεί για εξύβριση και δυσφήμηση για επικριτικό σχόλιό μου που αναρτήθηκε στο ιστολόγιό μου, με αφορμή την επιστολή που απέστειλε, με την ιδιότητά της ως Προέδρου του Αρείου Πάγου, στους Προέδρους ανωτάτων δικαστηρίων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

    Η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου συγχέει την άσκηση κριτικής που αποτελεί απόλυτο δικαίωμα κάθε πολίτη, ιδιαίτερα όταν αφορά δημόσια πρόσωπα, με την εξύβριση και τη δυσφήμηση. Θα επανέλθω αναλυτικά σε όσα μου καταλογίζει στη μήνυσή της. Περιορίζομαι να αναφέρω ότι ισχυρίζεται πως το περιεχόμενο του σχολίου μου ενείχε «μείωση του κύρους του αξιώματος, ήτοι αυτό της Προέδρου του Αρείου Πάγου, που η Πολιτεία μου ενεπιστεύθη και που δικαιούμαι να απολαμβάνω». Το αδίκημα της περιύβρισης αρχής έχει από το 1993 καταργηθεί και, προφανώς, το κύρος του δικού της αξιώματος και όλων των αξιωμάτων της ελληνικής πολιτείας δεν προστατεύεται από την έννομη τάξη.

    Η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου όφειλε να γνωρίζει ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, σε ελληνική υπόθεση, στην Κατράμη κατά Ελλάδος, έχει αποφανθεί ότι ο χαρακτηρισμός «καραγκιόζης» για δικαστικό λειτουργό αποτελεί αξιολογική κρίση και προστατεύεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Θα μπορούσα, επομένως, να χρησιμοποιήσω για την Πρόεδρο του Αρείου Πάγου χαρκατηρισμούς ανάλογους με αυτούς που έχει δεχθεί το ΕΔΔΑ. Δεν το έκανα, διότι είμαι προσεκτικός και ευπρεπής στους χαρακτηρισμούς μου. Το «αφελής» δεν αποτελεί ύβρη (ακούσατε σε κάποιο καφενείο να λέει κανείς «άντε ρε αφελή»;), είναι αξιολογική κρίση. Το ότι μιλά ως πολιτικάντης είναι ακόμη πιο φανερό ότι αποτελεί αξιολογική κρίση. Αμφότερες δε οι αξιολογικές κρίσεις στηρίζονται σε στέρεη γεγονοτική βάση, αυτή της επιστολής της Προέδρου του Αρείου Πάγου.

    Εν ολίγοις, πρέπει να διαθέτει κάποιος πολύ πτωχά νομικά για να υποστηρίξει ότι το σχόλιό μου αποτελεί εξύβριση ή δυσφήμηση. Επ’ αυτού τόσο οι συνάδελφοί μου Καθηγητές Νομικής όσο και ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών οφείλουν να πάρουν θέση.

    Σε όλο τον κόσμο, η δικαστική εξουσία είναι ιδιαίτερα ανεκτική στα επικριτικά σχόλια που δέχεται για ευνόητους λόγους, καθώς διαθέτει την εξουσία να φιμώνει οποιαδήποτε κριτική, τιμωρώντας τους πολίτες. Η άσκηση μήνυσης από την Πρόεδρο του Αρείου Πάγου σε Δικηγόρο για επικριτικά σχόλια είναι θεσμικά επικίνδυνη διότι, εκ των πραγμάτων, λειτουργεί εκφοβιστικά. Ζητεί από συναδέλφους της δικαστές να δικάσουν την υπόθεση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η ειρωνεία είναι ότι προτείνει ως μάρτυρα έναν ακόμη δικαστή, την Πρόεδρο της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Ας προσθέσουμε ότι με πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση, η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου μπορεί να ασκήσει μόνη της πειθαρχική δίωξη κατά οποιουδήποτε δικαστή.

    Ας μην ξεγελιόμαστε, αυτή η μήνυση πρέπει να πάει κατευθείαν στο καλάθι των αχρήστων. Υπό άλλες συνθήκες, θα ήμουν απαρηγόρητος, αν με εγκαλούσαν για παραβίαση δικαιωμάτων των άλλων. Όμως, ειλικρινά, όχι μόνο δεν είμαι απαρηγόρητος, αλλά αισθάνομαι μεγάλη τιμή για τη μήνυση που ασκήθηκε εναντίον μου από την Πρόεδρο του Αρείου Πάγου. Την θεωρώ, κατά κάποιο τρόπο, αναπόφευκτη συνέπεια των αγώνων που έχω δώσει στη ζωή μου.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: