περιβάλλον και πολιτική

Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών

6 Σχόλια

http://holocaust.gr/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (9-2-2012)

Την Πέμπτη 9 Φλεβάρη, συνήλθαν, στο θέατρο ΑΛΦΑ,όλα τα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου, για να συζητήσουν γύρω από την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (3.2.12) και να πάρουν τις ανάλογες αποφάσεις.
Α.- Με την απόφασή του,το Δικαστήριο της Χάγης,όπως εξήγησε ο Καθηγητής κ.Στέλιος Περράκης,δεν αρνήθηκε την ύπαρξη των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Απλώς επανέλαβε την κλασσική,παραδοσιακή αντίληψη ότι αυτό δεν μπορεί να λυθεί με αγωγές ιδιωτών αλλά μόνο με διακρατική συνεννόηση.Και ξεκαθάρισε ότι τα εμπλεκόμενα κράτη θα πρέπει να προχωρήσουν σε συνομιλίες για να διευκρινιστεί τι ακριβώς μέλλει γενέσθαι με όλα τα ζητήματα των επανορθώσεων.
Β.– Το Προεδρείο του Ε.Σ., ανακοίνωσε  : 1)Τα 70,περίπου,πρόσφατα ψηφίσματα Συλλόγων, Σωματείων,Οργανισμών και Ομοσπονδιών που συμπαρίστανται στις άοκνες προσπάθειες του Εθνικού Συμβουλίου.  2)Την απόφαση των 3 μεγάλων Συλλόγων της χώρας μας, Δικηγορικός,Ιατρικός και Τ.Ε.Ε., να μποικοτάρουν τα γερμανικά προιόντα και 3.)την Πρόταση 50 Ελλήνων Βουλευτών προς την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής για να συζητηθεί, το συντομότερο δυνατό, το πρόβλημα των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα.
Γ.– Όλα τα μέλη κατέθεσαν τις προτάσεις τους για τις άμεσες ενέργειες που πρέπει να ακολουθήσει το Εθνικό Συμβούλιο,έπειτα από την απόφαση της Χάγης και την καθολική επιθυμία του Ελληνικού λαού, για τη συνέχιση και την ολοκλήρωση των αγώνων μιας ολόκληρης 20ετίας, προς όλες τις κατευθύνσεις και με όλα τα νόμιμα μέσα.
Αποφάσισε:
1) Να ζητήσει άμεση συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να του εκθέσει λεπτομερώς το θέμα των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα,που το θεωρεί μέγιστο Εθνικό θέμα.
2)Να στείλλει έγγραφη διαμαρτυρία στον Έλληνα Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο,που στην κεντρική του ομιλία τόσο στην τηλεόραση όσο και στη Βουλή,11 και 12/2,διέπραξε ένα μεγάλο  λάθος,λέγοντας: « Η χώρα μας τα τελευταία 65 χρόνια, βίωσε έναν εμφύλιο και μια δικτατορία..»!!  Χωρίς να αναφέρει τον εξοντωτικό πόλεμο και τη ναζιστική κατοχή που έκανε την Ελλάδα ένα ατέλειωτο ολοκαύτωμα.
3)Να απαιτήσει από την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής να αφιερώσει μια ολόκληρη συνεδρίασή της για την ολοκληρωμένη ενημέρωσή της από το Προεδρείο του Εθνικού Συμβουλίου,όπως είχε αποφασίσει στη συνεδρίασή της τον Ιούλιο του 2011.
4)Να εξαντλήσει όλα τα μέσα για την πλήρη ενημέρωση όλων των  Ελλήνων Πολιτών,σε κάθε πόλη και σε κάθε χωριό, όλου  του απόδημου Ελληνισμού και όλων των Κοινοβουλίων της Ευρώπης.
 5) Να επαναλάβει την πρόταση στον Ελληνικό λαό αλλά και στον απόδημο Ελληνισμό,(ήδη οι Έλληνες της Αυστραλίας το αποφάσισαν..), να μποικοτάρουν  τα γερμανικά προιόντα και να αποστείλλει παντού  τα στοιχεία που αποδεικνύουν το  τεράστιο οικονομικό όφελος που θα αποφέρει στη χώρα μας η προτίμηση των ελληνικών προιόντων.
και 6)Να επιδιώξει την οργάνωση συγκεντρώσεων, το συντομότερο δυνατό,σε όλες τις πόλεις και τα χωριά της Πατρίδας μας.
Με το μέγιστο αίτημα, πού ενώνει όλους τους Έλληνες, ανεξαρτήτως παρατάξεων:
Την εξόφληση των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.
 Και με το πολυσήμαντο σύνθημα:
ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ… ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ…
‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’
Αθήνα 14.2.12 – www.holocaust.gr, info@holocaust.gr,
Για το Εθνικό Συμβoύλιο
Ο Πρόεδρος του Ε.Σ. :  Μανώλης Γλέζος
Ο Γραμματέας του Ε.Σ. :  Βαγγέλης Μαχαίρας
Ο Γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής :  Στέφανος Ληναίος
—————————————————————
[ΔΔΣ: Η συμπερίληψη των ανωτέρω στο «περιβάλλον και πολιτική» είναι αυτονόητη και μηδαμινής αξίας συμμετοχή μου σε μια υπόθεση εθνική].
Advertisements

Written by dds2

Μαρτίου 7, 2012 στις 12:06 μμ

6 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. απόφαση των 3 μεγάλων Συλλόγων της χώρας μας, Δικηγορικός,Ιατρικός και Τ.Ε.Ε., να μποικοτάρουν τα γερμανικά προιόντα

    ds

    Μαρτίου 7, 2012 at 12:08 μμ

  2. «Να στείλει έγγραφη διαμαρτυρία στον Έλληνα Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο,που στην κεντρική του ομιλία τόσο στην τηλεόραση όσο και στη Βουλή,11 και 12/2,διέπραξε ένα μεγάλο λάθος,λέγοντας: « Η χώρα μας τα τελευταία 65 χρόνια, βίωσε έναν εμφύλιο και μια δικτατορία..»!! Χωρίς να αναφέρει τον εξοντωτικό πόλεμο και τη ναζιστική κατοχή που έκανε την Ελλάδα ένα ατέλειωτο ολοκαύτωμα.» (απόσπασμα από το πιο πάνω κείμενο του Εθνικού Συμβουλίου).

    Το λάθος του Παπαδήμου δεν ήταν λάθος. Ήταν μήνυμα ηττοπάθειας ή άλλως προδοσίας ή άλλως ανιστορικότητας ή άλλως βλακείας (ή άλλως όλα αυτά μαζί).

    Ακούγοντάς τον το να πω ότι εκνευριζόμουν είναι λίγο. Θύμωνα, τρελαινόμουν, αρρώσταινα. Για το κακό στον τόπο μου, στον τόπο μας. Ο χαρίζων τον μισθό του (και κατά δημοσιεύματα κατακρατών επί άνω της δεκαετίας την έδρα του στο Παν/μιο για συνταξιοδοτικούς λόγους), ο τεχνοκρατίσκος, σιαμαίος αδελφός του σπιθαμιαίου πρωθυπουργού της Ελλάδος της ΟΝΕ, του ΕΥΡΩ και των Ολυμπιακών Αγώνων, λέει στους Έλληνες: Ξεχάστε τους αγώνες σας και τις νίκες σας. Μόνο ήττες και και δυστυχία το ψωμί σας. Ετοιμαστείτε για τα χειρότερα.

    α π λ ά: ΑΙΣΧΟΣ

    Δημ. Δ. Σουφλέρης

    Μαρτίου 7, 2012 at 12:22 μμ

  3. ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ Του Σαράντου Καργάκου Ιστορικού – Συγγραφέως

    Απέφευγα για λόγους προσωπικής ευαισθησίας (έχουμε κι εμείς βέβαια τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα μας!) ν’ αναφερθώ στο περιβόητο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Ήμουν εξήμισυ ετών όταν ανήμερα σχεδόν του Αγίου Νικολάου του 1943 οι Γερμανοί πηγαίνανε για σκοτωμό τ’ αδέρφια του πατέρα μου. Η μάνα μου λέει πως με κρατούσε από το χέρι. Πέρασε το αυτοκίνητο με τους μελλοθάνατους από μπροστά μας, ο μικρός θείος μου που ήταν δεν ήταν 30 ετών, σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτισε μ’ ένα πικρό χαμόγελο. Και μετά το αυτοκίνητο χάθηκε σε κάποια στροφή. Τότε για πρώτη φορά άκουσα κι έμαθα τη λέξη εκτέλεση. Κι η λέξη έμεινε άσβηστη στη συνείδησή μου, γιατί έκτοτε είχαμε κι άλλες, κι άλλες πολλές ακόμη εκτελέσεις. Έφευγαν από κοντά μας αγαπημένα πρόσωπα κι ο κόσμος έλεγε: «Τα πήγαν για εκτέλεση»!
    Κάποτε τα δεινά έληξαν και στον τόπο εγκαθιδρύθηκε μια κουτσή και στραβή τάξη. Η οικογένειά μου περνούσε δύσκολες ώρες αφόρητης φτώχειας. Η Κατοχή μάς είχε εξουθενώσει. Κάποιοι δικηγόροι ξεκίνησαν έναν αγώνα για αποζημιώσεις. Μάζευαν υπογραφές από συγγενείς θυμάτων. Υπόσχονταν -αν θυμάμαι καλά- δύο χιλιάδες το «κεφάλι». Πήγαν και στον πατέρα μου να υπογράψει, μα ο φτωχούλης αρνήθηκε με βδελυγμία. «Δεν κοστολογούνται τα κεφάλια των αδελφών μου», είπε. Κι ένιωσε πως ανταπέδιδε με τη φράση αυτή την καλύτερη τιμωρία στην επηρμένη μεταπολεμική Γερμανία, τη Γερμανία του οικονομικού θαύματος, που στηρίχθηκε στην ξένη εργασία και στην αφειδώς παρεχόμενη αμερικανική βοήθεια.

    Αν σ’ όλη αυτή τη μακρά διαδικασία με πληγώνει κάτι, είναι όχι αυτή καθαυτή η εκτέλεση, αλλά η «νομιμότητα» αυτής της εκτέλεσης. Οι γερμανικές αρχές είχαν διακηρύξει πως για κάθε σκοτωμένο Γερμανό θα εκτελούνταν 40 άμαχοι Έλληνες. Ας το σκεφθούμε αυτό: 40 Έλληνες έναντι ενός Γερμανού! Έτσι μας κοστολόγισαν κι έτσι μας κοστολογούν. Ένας Έλληνας είναι υποπολλαπλάσιο του Γερμανού. Αυτό εκφράζει όχι απλώς τη ναζιστική θηριωδία αλλά τη γενικώτερη ευρωπαϊκή νοοτροπία. Γιατί, όπως πολύ σοφά έλεγε ο Ντισραέλι, «μπορεί μια αποικία ν’ απέκτησε ανεξαρτησία, αλλά δεν παύει γι’ αυτό το λόγο να είναι αποικία».

    Αν σήμερα οι Γερμανοί δυστροπούν να πληρώσουν την επιδικασθείσα από τα Δικαστήρια αποζημίωση στους μαρτυρικούς κατοίκους του Διστόμου (και όχι μόνον του Διστόμου), δεν το κάνουν μόνο από τσιγκουνιά, το κάνουν για να μας ταπεινώσουν ακόμη μια φορά. αρνούνται υπόσταση στα δικαστήριά μας. Ουσιαστικά δεν αναγνωρίζουν σε μας υπόσταση κράτους. Παραπέμπουν το ζήτημα στον Υπουργό. Αυτός είναι ένας περιδεής εκπρόσωπος της Νέας Τάξης που δεν λογοδοτεί στον ελληνικό λαό αλλά στα Διευθυντήρια των Νέων Καιρών.

    Αυτό που όμως με θλίβει δεν είναι η ψυχική κακομοιριά των κυβερνώντων, είναι το ηθικό κατάντημα κάποιων δημοσιογράφων. Άκουγα ένα μεσημέρι κάποιον ραδιοσχολιαστή που με άκρως περιφρονητική φωνή στιγμάτιζε τη συμπεριφορά των Διστομιτών, επειδή κατέφυγαν στα ασφαλιστικά μέτρα κατά των Γερμανών. Κι έλεγε: «Πού φθάσαμε…»! Έπρεπε να είχε ζήσει τη γερμανική φρίκη της Κατοχής, για να είχε δει το πού φθάνε το κτήνος όταν κυριεύει την ανθρώπινη ψυχή. Τι έκαναν οι κάτοικοι του Διστόμου από το να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη; Μήπως έπρεπε κι αυτοί – κι όχι μόνο αυτοί- να συμπεριφερθούν γερμανικά, δηλαδή να πιάσουν καμμιά πεντακοσαριά Γερμανούς τουρίστες και να τους κρατήσουν ομήρους ή να τους εκτελέσουν; Στα αντίποινα των Γερμανών εμείς δεν απαντήσαμε με αντίποινα. Οι Γερμανοί τιμωρήθηκαν ελάχιστα γι’ αυτά που διέπραξαν στον τόπο μας. Κάλυψαν ένα ελάχιστο μέρος των αποζημιώσεων που όφειλαν. Συνέχισαν τη ναζιστική πολιτική, όχι βέβαια στη γραμμή του Χίτλερ (δεν είναι ακόμη καιρός) αλλά στη γραμμή του Γκαίμπελς. Παραπλάνηση και εξαπάτηση. Και μετά αποθράσυνση. Θα ‘ρθει στιγμή που θα μας ζητήσουν αποζημίωση για τις σφαίρες που ξόδεψαν για να μας… σκοτώσουν.

    Μέρος Δεύτερο

    Το κείμενο που προηγήθηκε είχε γραφτεί προ πολλών ετών για να δημοσιευθεί στην εφημερίδα όπου αρθρογραφούσα επαγγελματικώς. Δεν δημοσιεύθηκε· και σε λίγες ημέρες «εκτελέστηκα» και δημοσιογραφικώς. Μου τράβηξαν το χαλί επιτηδείως κάτω από τα πόδια μου. Τώρα που ήλθαν οι δύσκολοι καιροί και η Γερμανία μάς φόρεσε καπίστρι, πολλοί σταθμοί και πάμπολλα έντυπα μού ζητούν να μιλήσω και να γράψω για τις περιβόητες αποζημιώσεις. Μου ζητήθηκε να μιλήσω και για τις εκτελέσεις. Κι αντιμετώπισα τις λοιδορίες δύο «καναλοκύνων». Αναφερόμουν στην εκτέλεση των συγγενών μου και στην υπέροχη στάση της γιαγιάς μου. Ήμουν μπροστά, όταν ο πατέρας τής ανακοίνωσε την εκτέλεση των δύο παιδιών της, των δύο αδελφών του. Η γιαγιά -βαθιά χριστιανική ψυχή- κατέβασε το μαύρο τσεμπέρι ως τα μάτια και πριν τυλίξει με αυτό το στόμα για να μη βγει κραυγή οδύνης, κατόρθωσε να μουρμουρίσει:

    – Ο θεός να τους συγχωρέσει για το κακό που μου έκαναν!…

    Κι έπειτα κλείστηκε στη βαθιά σιωπή της. Που και που ένα σιγαλό – σαν αγεράκι απαλό- μοιρολόι.

    Πέρασαν κάποια χρόνια. Ήμουν στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου, την λεγόμενη τότε «Ογδόη». Ο πατέρας έφθασε ένα μεσημέρι ράκος στο σπίτι. Τον είχε επισκεφθεί στο κατάστημα του «Δραγώνα» (Αιόλου 89) ο άνθρωπος που είχε βάλει στη λίστα των μελλοθάνατων τα αδέρφια του. ήταν ετοιμοθάνατος· τον «κουράριζε» στον Άγιο Σάββα, εξάδελφός μου ογκολόγος. Του έμεναν λίγες ημέρες ζωής. Ζήτησε από τον εξάδελφό μου την άδεια να βγει για λίγες ώρες· έπρεπε κάποιον να δει. Και πήγε να βρει τον πατέρα μου. Δεν μπορούσε να ανέβει στον ημιώροφο. Τον ζήτησε και κατέβηκε ο πατέρας. Σαν τον είδε πάνιασε.

    – Ήλθα να πάρω τη συγγνώμη σου, του είπε ο άλλος. Σε λίγες μέρες πεθαίνω…

    Ο πατέρας, βαθιά συγκλονισμένος, μόλις κατόρθωσε να ψελλίσει μία φράση:

    – Να ‘σαι συγχωρεμένος…

    Ανέβηκε γρήγορα τις σκάλες και κλείστηκε στο γραφειάκι που ήταν το λογιστήριο. Δεν ήθελε να τον δει κανείς με δάκρυα στα μάτια. Ήταν ένας μικρόσωμος άνθρωπος με υψηλή περηφάνεια. Μας τα είπε στο σπίτι με αναφιλητά. Ήταν η πρώτη φορά που μάλωσα με τον πατέρα μου. Με τη σκληρότητα της νεανικής ηλικίας πίστευα πως η συγγνώμη σ’ έναν εγκληματία συνιστά αδικία. Σήμερα το ίδιο θα έπραττα κι εγώ, Αυτό δεν σημαίνει πως έκοψα να είμαι Μανιάτης. Αλλά η πείρα μιας μακράς ζωής με εδίδαξε ότι η καλύτερη εκδίκηση είναι η συγγνώμη. Γι’ αυτό συγχωρώ και τον δημοσιογράφο – κάποτε φίλο- και τα παρασαρκώματα που τον περιστοιχίζουν, που, χωρίς να φορούν την στολή της «Βέρμαχτ», συνεχίζουν με άλλα μέσα το έργο τους.

    Συγχωρώ ακόμη και τους Γερμανούς δημοσιογράφους, τραπεζίτες και πολιτικούς για όσα μας κάνουν. Κι όχι απλώς τους συγχωρώ, αλλά τους ευγνωμονώ. Από τη δική τους αγνώμονα στάση, θα ξεπηδήσει η δική μας ανάταση, η νέα εθνική μας επανάσταση. Όχι κατά των Γερμανών αλλά κατά των υπολειμμάτων του δωσιλογισμού που «κοπροκρατούν» (το ρήμα του Ελύτη) πολιτικά και οικονομικά τη δόλια πατρίδα μας.

    Υ.Γ. Το πρωτότυπο κείμενο είναι δημοσιευμένο σε πολυτονικό

    Πηγή: Αθηναϊκό Ημερολόγιο 2012, Εκδόσεις Φιλιππότη

    Απ. Μπόγρ.

    Μαρτίου 7, 2012 at 1:54 μμ

  4. Η πρόταση με τις περισσότερες υπογραφές, από βουλευτές όλων των κομμάτων και ανεξάρτητων, είναι αυτή που συγκέντρωσε το αίτημα για τη διεκδίκηση των γερμανικών κατοχικών οφειλών. Την πρόταση που έχει πάρει μορφή επιστολής με πρωτοβουλία του ανεξάρτητου βουλευτή Π. Κουρουμπλή και απευθύνεται προς τον πρωθυπουργό.

    Ζητούν από τον κ. Παπαδήμο να παραστεί τόσο ο ίδιος όσο και οι αρχηγοί όλων των κομμάτων, στη συνεδρίαση των κοινοβουλευτικών Επιτροπών Οικονομικών, Εξωτερικών και Άμυνας, με θέμα τη διεκδίκηση των γερμανικών κατοχικών οφειλών «προκειμένου αυτή να αποκτήσει την απαραίτητη πολιτική βαρύτητα».

    Στην επιστολή τονίζεται ότι η διεκδίκηση των πάσης φύσεως γερμανικών κατοχικών οφειλών προς την Ελλάδα «αποτελεί πάνδημο αίτημα, πανελλήνιο και πανεθνικό, που ενώνει όλους τους Έλληνες, ενώ η αντιμετώπιση και λύση του θα συμβάλει στην πλήρη ψυχική αποκατάσταση των σχέσεων των δύο λαών». Υπογραμμίζεται ότι το γεγονός, μάλιστα, ότι μεταξύ των δύο χωρών δεν υπάρχει υπογεγραμμένη Συνθήκη Ειρήνης, αλλά συνθήκη μη πολέμου «καταδεικνύει ότι και η γερμανική πλευρά αναγνωρίζει την ως άνω εκκρεμότητα».

    «Όλοι γνωρίζουμε ότι ουδέποτε το ζήτημα αυτό ετέθη στο τραπέζι των διπλωματικών διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο χωρών (με εξαίρεση τη ρηματική διακοίνωση που επέδωσε, κατόπιν εντολής του τότε πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, στις 14 Νοεμβρίου του 1995 ο Έλληνας πρέσβης στη Γερμανία, Ι. Μπουρλογιάννης, προς τον υφυπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας, κ. Χάρτμαν). Όλοι γνωρίζουμε τις διαμαρτυρίες της γερμανικής κυβέρνησης μετά τη συνένωση των δύο Γερμανιών εναντίον της Ρωσίας, προκειμένου να επιστραφούν οι γερμανικοί θησαυροί που είχαν κλαπεί από τη χώρα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι γερμανικές διαμαρτυρίες συνιστούν ένα επιπλέον επιχείρημα στη διαπραγματευτική μας φαρέτρα σήμερα που, έπειτα από δεκαετίες σιωπής, το ελληνικό Κοινοβούλιο συζητά για πρώτη φορά με οργανωμένο τρόπο αυτό το μείζον εθνικό θέμα».

    Την επιστολή που υπογράφουν οι βουλευτές, Παναγιώτης Κουρουμπλής, Αγάτσα Αριάδνη, Αμμανατίδου-Πασχαλίδου Ευαγγελία, Αμοιρίδης Ιωάννης, Βούρος Γιάννης, Γαληνός Σπυρίδων, Δαβάκης Αθανάσιος, Δαμιανάκης Ευτύχιος, Διώτη Ηρώ, Δρίτσας Θεόδωρος, Θεοδωρίδης Ηλίας, Καϊλή Εύα-Ευδοξία, Καμμένος Παναγιώτης, Καραγκούνης Κώστας, Κασαπίδης Γεώργιος, Κεγκέρογλου Βασίλειος, Κοντογιάννης Γεώργιος, Κουράκης Αναστάσιος, Κουρουπάκη Ευαγγελία, Κριτσωτάκης Μιχαήλ, Λαφαζάνης Παναγιώτης, Λεβέντης Αθανάσιος, Μουλόπουλος Βασίλειος, Μπεκίρης Μιχαήλ, Νταλάρα Άννα, Οικονόμου Βασίλειος, Παπαδημούλης Δημήτριος, Παπαμανώλης Γεώργιος, Παπαχρήστος Ευάγγελος, Σακοράφα Σοφία, Σκραφνάκη Μαρία, Στρατάκης Εμμανουήλ και Τσούκαλης Νικόλαος.

    dds2

    Μαρτίου 26, 2012 at 6:28 μμ

  5. Eλλάδα
    Στους New York Times το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων
    Πρωτοσέλιδο στους New York Times έγινε το θέμα το γερμανικών αποζημιώσεων
    07/10/2013 12:50

    Το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων προς την Ελλάδα αποτελεί το θέμα εκτενούς πρωτοσέλιδου δημοσιεύματος στην εφημερίδα “New York Times”, ενώ ιδιαίτερη μνεία γίνεται στη σχετική Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

    Στο δημοσίευμα γίνεται λόγος –μεταξύ άλλων- για διόγκωση της έντασης του αιτήματος των Ελλήνων πολιτών για καταβολή των αποζημιώσεων, κάτι που τροφοδοτείται τόσο από τις μνήμες και τις πικρίες του παρελθόντος, όσο και από την τρέχουσα στάση των Ελλήνων πολιτών απέναντι στο γερμανικό κράτος, το οποίο θεωρούν υπαίτιο για την πολιτική λιτότητας που εφαρμόζεται στην Ελλάδα.

    Χαρακτηριστική είναι η δήλωση επιζήσαντα από σφαγή του 1943 στην Κρήτη, σύμφωνα με την οποία, «Μπορεί κάποιοι από εμάς να μην έχουμε πληρώσει τους φόρους μας, αλλά αυτό δεν συγκρίνεται με αυτά που έκαναν οι Γερμανοί».

    Στο δημοσίευμα [Link] υπενθυμίζεται η απροθυμία της Γερμανία να δρομολογήσει τις σχετικές διαδικασίες, καθώς και η πρόσφατη δήλωση του υπουργού Οικονομικών, Wolfgang Schauble, σύμφωνα με τον οποίο η Ελλάδα έχει παραιτηθεί προ πολλού από τις όποιες διεκδικήσεις.

    Σημειώνεται τέλος, ότι σύμφωνα με το δημοσίευμα, αρκετοί πολιτικοί αναλυτές αμφισβητούν τη βούληση της Ελλάδας να στηρίξει τη διεκδίκηση πολεμικών αποζημιώσεων, ενώ άλλοι πρεσβεύουν, ότι το ζήτημα πρόκειται να αποτελέσει «διαπραγματευτικό χαρτί» στην προσπάθεια χαλάρωσης των όρων δανειοδότησης της χώρας μας.
    http://www.lawnet.gr/news/stous-new-york-times-to-zitima-ton-germanikon-apozimioseon-31051.html
    —————————-
    As Germans Push Austerity, Greeks Press Nazi-Era Claims

    http://www.nytimes.com/2013/10/06/world/europe/as-germans-push-austerity-greeks-press-back.html?pagewanted=all&_r=1&

    AMIRAS, Greece — As they moved through the isolated villages in this region in 1943, systematically killing men in a reprisal for an attack on a small outpost, German soldiers dragged Giannis Syngelakis’s father from his home here and shot him in the head. Within two days, more than 400 men were dead and the women left behind struggled with the monstrous task of burying so many corpses.
    World Twitter Logo.
    Connect With Us on Twitter

    Follow @nytimesworld for international breaking news and headlines.

    Twitter List: Reporters and Editors
    Enlarge This Image
    Angelos Tzortzinis for The New York Times

    Residents of Amiras gathered for a Mass for victims of the Nazis.
    Enlarge This Image
    Angelos Tzortzinis for The New York Times

    Giannis Syngelakis among photographs of the local Nazi victims. His father was among those killed by German soldiers in 1943 as part of a reprisal for an attack on an outpost.

    Mr. Syngelakis, who was 7 then, still wants payback. And in pursuing a demand for reparations from Germany, he reflects a growing movement here, fueled not just by historical grievances but also by deep resentment among his countrymen over Germany’s current power to dictate budget austerity to the fiscally crippled Greek government.

    Germany may be Greece’s stern banker now, say those who are seeking reparations, but before it goes too far down that road, it should pay off its own debts to Greece.

    “Maybe some of us have not paid our taxes,” Mr. Syngelakis said, standing beside the olive tree where his father died 70 years ago. “But that is nothing compared to what they did.”

    It is not just aging victims of the Nazi occupation who are demanding a full accounting. Prime Minister Antonis Samaras’s government has compiled an 80-page report on reparations and a huge, never-repaid loan the nation was forced to make under Nazi occupation from 1941 to 1945.

    Mr. Samaras has sent the report to Greece’s Legal Council of State, the agency that would build a legal case or handle settlement negotiations. But whether the government will press the issue with Germany remains unclear.

    Some political analysts are doubtful that Athens will be willing to take on the Germans, who have provided more to the country’s bailout package than any other European nation.

    Others, however, believe that the claims — particularly over the forced loan — could be an important bargaining chip in the months ahead as Greece and its creditors are expected to discuss ways to ease its enormous debt burden. Few here think it was an accident that details of the report were leaked to the Greek newspaper Real News on Sept. 22, the day that Germans went to the polls to hand a victory to Germany’s tough-talking chancellor, Angela Merkel.

    “I can see a situation where it is politically difficult for the Germans to ease the terms for us,” said one high-ranking Greek official, who did not want his name used because he was not authorized to speak on the issue. “So instead, they agree to pay back the occupation loan. Maybe it is easier to sell that to the German public.”

    So far, the Germans have given little indication that they are so inclined. During his latest visit to Athens in July, Germany’s finance minister, Wolfgang Schäuble, said, “We must examine exactly what happened in Greece.” But he insisted that Greece had waived its rights on the issue long ago.

    The call for reparations has elicited an emotional outpouring in Greece, where six years of brutal recession and harsh austerity measures have left many Greeks hostile toward Germany. Rarely does a week go by without another report in the news about, as one newspaper put it in a headline, “What Germany Owes Us.”

    The main opposition party, Syriza, has seized on the issue as well, with its leader, Alexis Tsipras, barnstorming across the country promising action to enthusiastic applause.

    Estimates of how much money is at stake vary wildly. The government report does not cite a total. The figure most often discussed is $220 billion, an estimate for infrastructure damage alone put forward by Manolis Glezos, a member of Parliament and a former resistance fighter who is pressing for reparations. That amount equals about half the country’s debt.

    Some members of the National Council on Reparations, an advocacy group, are calling for more than $677 billion to cover stolen artifacts, damage to the economy and to the infrastructure, as well as the bank loan and individual claims.

    Even the figure for the bank loan is in dispute. The loan was made in Greek drachmas at a time of hyperinflation 70 years ago. Translating that into today’s currency is difficult, and the question of how much interest should be assessed is subject to debate. One conservative estimate by a former finance minister puts the debt from the loan at only $24 billion.

    It is not hard to see why the issue is so attractive to many Greeks. It offers, if nothing else, a chance to take Germany down a peg. The last six years have hit Greek pride hard. Some here feel that the country’s officials are merely puppets these days, imposing whatever solutions the country’s creditors — the International Monetary Fund, the European Union and the European Central Bank — come up with.

    Experts say that the German occupation of Greece was brutal. Germany requisitioned food from Greece even as Greeks went hungry. By the end of the war, about 300,000 had starved to death. Greece also had an active resistance movement, which prompted frequent and horrific reprisals like the one that occurred here in Amiras, a small village in Crete. Some historians believe that 1,500 villages were singled out for such reprisals.

    After the war, experts say, Greece got little in reparations. But few countries did. The Allies concentrated on rebuilding Germany, not wanting to once again impose crushing reparations bills as they did after World War I, an important factor, they believed, in bringing about World War II. Some German property was divvied up, but many claims were simply put off until East and West Germany might be reunited.

    When that moment arrived, the world’s landscape had changed significantly. By then, the European Union was in place, Germany was contributing more to the bloc’s budget than it was getting back, and, some experts say, the books were closed. (Germany has paid huge reparations to Israel in the name of the Jewish people at large, and the German government, German companies and a number of other institutions established a multibillion-dollar fund to compensate those forced to perform labor during Nazi internment.)

    Yet some groups in Greece have long felt that Germany still owes victims like Mr. Syngelakis. And others, now looking back, believe that Germany was let off the hook back then and should be more generous now in Greece’s hour of need.

    A few individual cases have made their way through the Greek courts, including one representing the victims of a massacre in Distomo in 1944. Germans rampaged through the village gutting pregnant women, bayoneting babies and setting homes on fire, witnesses have said. Lawyers for Distomo won a judgment of $38 million in Greece. But the Greek government has never given permission to lay claim to German property in Greece as a way of collecting on the debt.

    Christina Stamoulis, whose father was a lawyer on that case, said that many older people in Greece had only recently started talking about what happened in the war, in some cases because older Germans had arrived in their villages with their grandchildren wanting forgiveness.

    “O.K., apologize,” Ms. Stamoulis said. “But we are expecting actions, too.”

    Experts say that Germany is highly unlikely to want to revisit issues of reparations with Greece, since other countries would be likely to make similar claims. But some believe that Greece might have a shot at getting repayment on the bank loan.

    “What is unusual about that loan is that there is a written agreement,” said Katerina Kralova, the author of “In the Shadow of Occupation: The Greek-German Relations During the Period 1940-2010.” “In other countries, the Germans just took the money.”

    Asked about the 80-page report, officials of the Greek Foreign Ministry said that Greece had no intention of mingling war claims with the current financial situation. But, they said, its reparations claims are still valid. “The issue has been brought forward repeatedly, as per the international laws, both on a political and on a diplomatic level, on a bilateral basis, in a direct and utterly documented way, among partners, friends and allies,” said one official, who declined to be named as is common practice here.

    For those who survived the Amiras massacre, a crushing poverty set in. Mr. Syngelakis said his mother sometimes scrounged for edible weeds to feed her children. He did not have shoes until he was a teenager.

    “Back then, they destroyed us with guns,” Mr. Syngelakis said, the anger still clear. “Today, they do it financially.”

    Dimitris Bounias contributed reporting.

  6. Constantine Triantaphilou 2 Νοεμβρίου 9:48 π.μ.
    Η γερμανική κυβέρνηση είχε αναγνωρίσει ότι πρέπει να αποζημιώσει την Ελλάδα από το 1945!
    01/11/2014
    Μια πολύ σημαντική αποκάλυψη έκανε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του πριν από λίγες μέρες ο καθηγητής Χάγκεν Φλάισερ. Στην ομιλία του λοιπόν με θέμα «Η μακρά σκιά του πολέμου: ελληνογερμανικές σχέσεις 1944-2014» σε εκδήλωση του Ιδρύματος της Βουλής για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία στο Πάρκο Εθνικής Συμφιλίωσης στον Γράμμο αποκάλυψε πως μια μελέτη του γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών που συνετάγη τον Μάρτιο του 1945 στην καταρρέουσα Γερμανία όχι μόνο αναγνωρίζει το χρέος από το κατοχικό δάνειο αλλά και υπολογίζει το ποσό που σήμερα αντιστοιχεί, χωρίς τους τόκους, σε 10 δισεκατομμύρια ευρώ.

    Αναλυτικότερα, με την ευκαιρία του εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου, το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία διοργάνωσε φέτος στις 26 Οκτωβρίου 2014 εκδήλωση στο Πάρκο Εθνικής Συμφιλίωσης στον Γράμμο με ομιλητή τον Ομότιμο Καθηγητή Νεώτερης Ελληνικής και Ευρωπαϊκής Ιστορίας κ. Χάγκεν Φλάισερ.

    Ο κ. Φλάισερ στην ομιλία του που είχε θέμα «Η ΜΑΚΡΑ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ: ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ 1944-2014» αναφέρθηκε διεξοδικά στην εξέλιξη των ελληνογερμανικών σχέσεων μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι οποίες διαμορφώθηκαν στη σκιά της Κατοχής κατά τη διάρκεια της οποίας, όπως είπε, η Ελλάδα είχε τη μεγαλύτερη αναλογία θυμάτων μεταξύ των δυτικοευρωπαϊκών κρατών.

    Ο ομιλητής αναφέρθηκε στην επίδραση που είχε ο ψυχρός πόλεμος στις ελληνογερμανικές σχέσεις και τα στερεότυπα που διαμορφώθηκαν, τα τελευταία ιδιαίτερα χρόνια, στην κοινή γνώμη των δύο κρατών μέσα από τα ΜΜΕ. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο καθηγητής κ. Φλάισερ στα ζητήματα των αποζημιώσεων για τα θύματα και τις ζημιές που υπέστη η χώρα μας κατά τη διάρκεια της Κατοχής και στο λεγόμενο «κατοχικό δάνειο» που εξαναγκάστηκε να χορηγήσει η κατεχόμενη Ελλάδα στους κατακτητές.

    Ο ομιλητής αναφέρθηκε σε μια μελέτη του γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών που συνετάγη τον Μάρτιο του 1945 στην καταρρέουσα Γερμανία και στην οποία όχι μόνο αναγνωρίζεται το χρέος από το δάνειο αυτό αλλά και υπολογίζεται σε ποσό που σήμερα αντιστοιχεί, χωρίς τους τόκους, σε 10 δισεκατομμύρια ευρώ.

    Το ζήτημα πλέον επομένως είναι κατά πόσο μπορεί η παθητική στάση των ελληνικών κυβερνήσεων αναφορικά με το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων να αλλάξει και να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο η προαναφερθείσα μελέτη.
    http://l.facebook.com/l/wAQEXwebJAQH88ZtjazaOYlf5DKxcpXKLTEiEOGZd3FeaSA/www.defencenet.gr/defence/item/%25CE%25B7-%25CE%25B3%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE-%25CE%25BA%25CF%2585%25CE%25B2%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25BD%25CE%25B7%25CF%2583%25CE%25B7-%25CE%25B5%25CE%25AF%25CF%2587%25CE%25B5-%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B1%25CE%25B3%25CE%25BD%25CF%2589%25CF%2581%25CE%25AF%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9-%25CF%258C%25CF%2584%25CE%25B9-%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25AD%25CF%2580%25CE%25B5%25CE%25B9-%25CE%25BD%25CE%25B1-%25CE%25B1%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25B6%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B9%25CF%258E%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9-%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD-%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1-%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C-%25CF%2584%25CE%25BF-1945
    Η γερμανική κυβέρνηση είχε αναγνωρίσει ότι πρέπει να αποζημιώσει την Ελλάδα από το 1945!www.defencenet.gr

    Μια πολύ σημαντική αποκάλυψη έκανε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του πριν από λίγες μέρες ο καθηγητής…

    dds2

    Νοέμβριος 3, 2014 at 8:48 μμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: