περιβάλλον και πολιτική

Greece at the Breaking Point?

4 Σχόλια

Ενδιαφέρον άρθρο που δείχνει πως ένας άνθρωπος από τον αγγλοσαξωνικό κόσμο βλέπει συνοπτικά την παρούσα κατάσταση στην Ελλάδα.

by Kristina C.
June 20, 2011 από http://www.care2.com/causes/greece-at-a-breaking-point-video.html

Earlier today, euro zone finance ministers said they would delay approval of a second bailout package for Greece until July. Last Thursday, Olli Rehn, the European commissioner for economic and monetary affairs, had indicated that the 17 euro zone ministers would be able to reach some sort of agreement to provide Greece with the needed next installment of aid by early July. But now the ministers are demanding that the Greek parliament first approve spending cuts and financial reforms, including a huge privitization of public assets, says the New York Times.

European stock markets fell sharply on Monday after Europe’s finance leaders were unable to agree about a financial aid package for Greece over the weekend, says the Guardian, with the euro falling against the dollar. Fears remain that Greece could default on its loans and bring the rest of the European Union’s economies down with it.

To stay solvent, the Greek government needs a payout of 12 billion euros (out of a 110 billion euro bailout package) by mid-July. But the government has nearly been brought to a collapse last week as Prime Minister George Papandreou has tried, and failed to have the Greek Parliament approve austerity measures.

The political situation in Greece has been tumultuous to say the least. Last week, Papandreou dismissed his finance minister, George Papaconstantinou, who had authored the five-year-program of austerity measures that have led to anger and frustration among Greeks who have lost jobs and had their wages and pensions cut; the new austerity measures would add to the cuts. The man now charged to solve Greece’s debt crisis is Evangelos Venizelos, a 54-year-old constitutional law professor from Thessaloniki, is said to have “good ties to trade unions” who have close connections with the ruling socialist Pasok party — that is, the very organizations often pointed to as opposing efforts to reform Greece’s “sclerotic economy.”

Papandreou has called for a vote of confidence in the Greek parliament tomorrow and a referendum in the fall to revise the Greek constitution, under which some 800,000 public sectors are currently protected.

Meanwhile, tens of thousands of protesters have been filling the central Syntagma Square.

Protesters include 20 somethings who have, even with a college degree, have never had a full-time job as well as people with salaries, notes the Guardian :

Chryssa Michalopolou is a teacher who calculates that her annual pay has already gone down by the equivalent of one and a half months, while her living costs have shot up, thanks to rising taxes and inflation. Does she buy the government’s line that it needs to trim the public sector? “After 15 years’ service, I’m only on €1,200 (£1,056) a month,” she says. “I didn’t see any boom; I simply paid my taxes and now I am being punished.”

On display here is more than a personal grievance; it also reveals a glaring truth that politicians across Europe have so far ignored. In their efforts to hammer out a second loan agreement for Greece, eurozone ministers are focusing on the differences between bond swaps and bond rollovers, the tensions between Berlin and the International Monetary Fund and the European Central Bank or how far continental banks can withstand another massive shock.

That is, the bankers and economists are acting on the fact that Greeks will accept the new austerity measures. But the feeling in the street is that things are at a breaking point. Last year, 50,000 businesses in Athens went bankrupt. One in six people in Greece are unemployed and 40 percent of those 20 to 30 years old are unemployed. Greece has been in a recession for two years and it looks like it will be for another year, too. As Tassos Alexandris, who was laid off from his job in the once-bustling Perama shipyard outside of Athens says:

“Don’t be surprised if Athens goes up in flames,” the 50-year old says. “And don’t be sad, either.”

Related Care2 Coverage

Greek Government in Crisis; Protests Turn Violent (VIDEO)

Greece to Put State Assets on Sale; Eurozone Watches, Worries

Greece’s Front Line Protest Dog – VIDEO

Read more: , , , , , , , , , , , , , ,

Advertisements

Written by dds2

Ιουνίου 24, 2011 στις 10:52 πμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

4 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Η WSJ καταρρίπτει 5 μύθους για την Ελλάδα
    22/06/2011 20:57
    http://www.newscode.gr/media/story/39544/h-wsj-epicheirei-na-katarripsei-5-ellhnikoys-mythoys

    Η αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal όπως και τα μεγαλύτερα ΜΜΕ διεθνώς έχει ως πρώτο θέμα της την εξασφάλιση της ψήφου εμπιστοσύνης της κυβέρνησης Παπανδρέου. Παράλληλα με άρθρο του ο Simon Nixon με τίτλο «Don’t Believe These Greek Myths» επιχειρεί να απομυθοποιήσει ορισμένα στερεότυπα που έχουν κυριαρχήσει το τελευταίο χρονικό διάστημα σχετικά με την ελληνική κρίση.

    1) Η Ελλάδα είναι χρεοκοπημένη

    Όχι δεν είναι, απαντά η αμερικανική εφημερίδα, η οποία παραθέτει τις θεωρίες των οικονομολόγων Carmen Reinhart και Kenneth Rogoff σύμφωνα με τις οποίες οι κρατικές χρεοκοπίες έχουν να κάνουν περισσότερο με την πρόθεση να αποπληρωθούν τα χρέη και όχι με την ικανότητα.

    «Η Ελλάδα διαθέτει πολλά περιουσιακά στοιχεία και τεράστιες προοπτικές μείωσης των δαπανών, αύξησης των φορολογικών εσόδων και βελτίωσης της παραγωγικότητας. Σύμφωνα με την εφημερίδα, αντί για τη χρεοκοπία, η πρόκληση για την Ελλάδα είναι κατά πόσο οι αλλαγές που απαιτούνται είναι πολιτικά εφικτές».

    2) Είναι υπέρ της Ελλάδας να χρεοκοπήσει.

    «Δύσκολα. Η χώρα έχει μεγάλο πρωτογενές έλλειμμα, συνεπώς ακόμη και αν επιβάλλει haircut 50% στα ομόλογα, θα συνεχίζει να χρειάζεται δανεισμό ή περικοπές δαπανών. Ακόμη χειρότερα, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα καταρρεύσει καθώς τα κεφάλαια θα εξανεμιστούν και οι χρηματοδοτήσεις θα στερέψουν, στο πλαίσιο των κανόνων της ΕΚΤ, αφού τα ελληνικά κρατικά ομόλογα δεν θα γίνονται δεκτά ως εγγυήσεις. Ούτε στην περίπτωση που η Ελλάδα φύγει από το ευρώ τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα, από τη στιγμή που αυτό θα οδηγήσει τους καταθέτες σε μαζικές αναλήψεις» αναφέρει η WSJ.

    3) Ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία θα ήταν γεγονός τύπου Lehman.

    «Ακόμη και η γερμανική κυβέρνηση πλέον δέχεται ότι η αγορά δεν ήταν προετοιμασμένη για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Παρά την υπαναχώρηση της Άνγκελα Μέρκελ την περασμένη εβδομάδα, οι φόβοι μετάδοσης έχουν πλήξει και άλλες χώρες, όπως την Ισπανία, της οποίας τα spread κινούνται έντονα ανοδικά. Η Lehman ήταν ένα σφοδρό σοκ για τις αγορές, όμως ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία θα οδηγήσει σε παγκόσμια κατάρρευση καθώς οι πιστώσεις θα στερέψουν σε ολόκληρο τον κόσμο».

    4) Δεν μπορείς να δίνεις συνέχεια χρόνο.

    Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός, επισημαίνει η WSJ, προσθέτοντας ότι ακόμη και στην περίπτωση που η ελληνική χρεοκοπία γίνει αναπόφευκτη, υπάρχουν πολλοί καλοί λόγοι να αναβληθεί. Εν μέρει για να έχουν κίνητρο Πορτογαλία και Ιρλανδία να συνεχίσουν τα προγράμματα διάσωσης, όμως ακόμη πιο σημαντικό είναι να ηρεμήσουν οι επενδυτές και να συνεχίσουν να αγοράζουν κρατικά και τραπεζικά ομόλογα των χωρών της περιφέρειας. Η Ευρωζώνη πρέπει να αποφύγει τις όποιες χρεοκοπίες έως ότου η Ισπανία και η Ιταλία καταφέρουν να βγουν από την επικίνδυνη ζώνη.

    5) Για όλα φταίει η Ελλάδα.

    Όχι εντελώς. Τώρα που η Ευρωζώνη έχει αποδεχτεί ότι δεν έχει άλλη επιλογή από το να σώσει την Ελλάδα, θα πρέπει να διασφαλίσει ότι η διάσωση έχει αποτέλεσμα. Η Ευρωζώνη χρεώνει την Ελλάδα με επιτόκια «τιμωρίας» που είναι σχεδόν διπλάσια από αυτά που δανείζεται ο EFSF ή αυτά που χρεώνει το ΔΝΤ, καθιστώντας την αποστολή της Ελλάδας δυσκολότερη. Αυτό δεν έχει κάποιο νόημα. Ο μοναδικός λογικός δρόμος πλέον για να μειώσει τον ηθικό κίνδυνο η Ευρωζώνη, είναι να συμφωνήσουν σε στενότερη πολιτική ενοποίηση. Αργά ή γρήγορα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα αντιμετωπίσουν αυτή την πραγματικότητα» καταλήγει η WSJ.

    Πρώτη δημοσίευση 2011-06-22

    dds2

    Ιουνίου 24, 2011 at 12:42 μμ

  2. The Loukanikos

    Δείτε το βίντεο και ακούστε το τραγούδι για τον Λουκάνικο, τον σκύλο που καθημερινά κάνει παραπάνω από αισθητή την παρουσία του στην πλατεία Συντάγματος, μαζί με τους αγανακτισμένους. Χθες, το ΒΒC αφιέρωσε αρκετό χρόνο στην αφεντιά του, σήμερα έχετε την ευκαιρία να ακούσετε το τραγούδι που έγραψε προς τιμην του ο David Ronics.

    dds2

    Ιουνίου 24, 2011 at 1:15 μμ

  3. Why Should You Care About What Happens in Greece

    June 22, 2011

    What does the debt crisis in Greece means for people in North America and in the US in particular?

    At a Wednesday press conference, US Federal Reserve chairman Ben Bernanke spoke of  fears that a “domino” effect could happen, in which, should Greece default on its loans, a crisis would ensue in the European economic system and then the global financial system. The New York Times quotes Bernanke:

    “…a disorderly default in one of those countries [including Greece] would no doubt roil financial markets globally. It would have a big impact on credit spreads, on stock prices and so on. And so in that respect I think the effects in the United States would be quite significant.”

    While American banks aren’t big lenders to Greece — German and French banks hold about $90 billion in public and private Greek debt — they are “big players in the derivatives market,” as a New York Times editorial entitled “Greece and You” says. Derivatives are financial “instruments” whose value derives from the “behavior” of variables including stocks, bonds and commodities. Americans got a big lesson in the need for transparency about derivatives when the federal government had to bailout American International Group to the tune of $182 billion in 2008. As the New York Times says, it’s possible, but not at all known, that a few companies could hold derivative as insurance against Greece debt — and it’s not certain that, were Greece to default on its loans, if those companies have the billions of dollars they would have to pay out.

    Without a bailout from European nations, Greece will run out of money by April of 2012. Currently, the country’s debt burden is worth 150 percent of its annual economic ability, one of the highest in the world. Last week Socialist Prime Minister George Papandreou was forced to reshuffled his cabinet and replace his finance minister, George Papaconstantinou, after weeks of thousands of “Indignants” (Αγανακτισμένοι or Aganaktismeni) demonstrating in Syntagma Square and elsewhere about proposed austerity measures — measures that are to follow months of cuts to jobs and pensions and raises in taxes.

    Papandreou won a vote of confidence in his government late on Tuesday by a vote of 155 to 143, with two abstentions, the BBC notes. Now he and new finance minister Evangelos Venizelos face the thoroughly daunting challenge of getting the Greek Parliament or Vouli ton Ellenon to approve  five-year package of 28 billion euros (about $40 billion) of tax increases and spending cuts by June 28. They then have to get reforms passed to implement those tax hikes and cuts in time for a July 3 meeting of eurozone ministers, in the hope of securing the latest tranche of the 110 euro (about $157 billion) bailout package from the European Union and the International Monetary Fund.

    The Guardian has a timeline about “Greece’s journey” into the current financial crisis since it joined the euro zone ten years ago. The second slide is from November 14, 2004 and notes that

    Greece admits fudging euro entry. The first clear proof that all is not well in Greece comes when the government admits it has not actually met the qualifying standard to join the eurozone at all. Revised budget data shows that the Greek budget deficit has never been below 3% since 1999, as EU rules demand.

    All is indeed not well: Greece owes 340 billion euros (about $487 billion) of debts, which amounts to 30,000 euros (about $43,000) per person. The Greek government also must sell off — privatize — state assets including the ports of the Piraeus and of Thessaloniki, the Greek telecommunications company, the postal bank, the national railway system and (as the New York Times puts it), “prime Mediterranean real estate.”

    I’ve been following the debt crisis in Greece carefully as I’ve friends there, most with children with — like my son — disabilities. As you may have gathered, services (like special education) and accommodations (like ramps) for children and adults with disabilities in a debt-plagued country on the verge of cutting swaths of its public sector workforce are not at all what they are in the US. Â Most people think first of Greece’s rich archaeological heritage and certainly tourism is a major bulwark of the country’s economy — but please think also of the thousands gathering, even in the rain in Athens, Thessaloniki, Patras and elsewhere, and also the many more who are living with the fallout from the economic crisis.

    Related Care2 Coverage

    Greece at the Breaking Point? (VIDEO)

    Greek Government in Crisis; Protests Turn Violent

    Greece to Put State Assets on Sale; Eurozone Watches, Worries

    Photo by linmtheu; the word OXI (in red in the photo) is Greek for “no”

    Read more: Athens, Bernanke, derivatives, disability, euro, euro zone, global economy, greece, IMF, papandreou, socialists, syntagma

    Read more: http://www.care2.com/causes/why-you-should-care-about-what-happens-in-greec.html#ixzz1RKRMnQ5O

    dds2

    Ιουλίου 6, 2011 at 2:45 μμ

  4. Δημοσιεύθηκε στη γερμανική εφημερίδα Handelsblatt, στις 16.06.2011

    Ο ΛΑΟΣ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΛΙΤ

    Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
    Konstantakopoulos.blogspot.com

    Καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές, εκατοντάδες χιλιάδες, ίσως εκατομμύρια απλοί ‘Ελληνες πολίτες είναι στους δρόμους της χώρας τους, μένοντας εκεί παρά τη μαζική χρήση χημικών αερίων. Οι διαδηλώσεις αυτές είναι πιθανώς οι μεγαλύτερες μετά την πτώση της δικτατορίας το 1974.

    Οι ‘Ελληνες μένουν στους δρόμους για πολύ απλούς λόγους. Μετά από την εμπειρία ενός χρόνου «βοήθειας» από την ΕΕ, την ΕΚΤ, το ΔΝΤ και τη δική τους κυβέρνηση, πιστεύουν έντονα ότι το έθνος τους βαδίζει κατευθείαν σε μια οικονομική και κοινωνική καταστροφή επικών διαστάσεων. Βλέπουν όλο και περισσότερους ηλικιωμένους να ψάχνουν για τρόφιμα σε σκουπιδοντενεκέδες, νοσοκομεία και πανεπιστήμια να λυγίζουν υπό την περικοπή του μισού προϋπολογισμού τους, όλο και περισσότερα μαγαζιά να κλείνουν, το κράτος σε αποσύνθεση και δύο φορές περισσότερους ‘Ελληνες να αυτοκτονούν εν σχέσει με πέρυσι.

    Η ελληνική οικονομία ζει τη χειρότερη ύφεση μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ηθικό της χώρας είναι διαλυμένο. Η ελληνική κοινωνία μπαίνει γρήγορα σε μια κατάσταση τύπου Βαϊμάρης. Η δυνατότητά της να αποπληρώσει τα χρέη της έχει καταστραφεί, ως αποτέλεσμα ενός προγράμματος που, υποτίθεται, είχε σχεδιασθεί ακριβώς για να πετύχει αυτό τον σκοπό!

    Κανένας δεν αμφιβάλλει σοβαρά για το επείγον των μεταρρυθμίσεων που χρειάζονται ή για τα βαθιά, υφέρποντα δομικά προβλήματα. Αυτά τα προβλήματα δεν είναι η κύρια αιτία της τωρινής κρίσης, είναι όμως υπεύθυνα για το ότι έθεσαν την Ελλάδα στην πρώτη θέση μεταξύ των χωρών της ευρωζώνης που επλήγησαν από το δεύτερο κύμα του χρηματιστικού τσουνάμι που ξεκίνησε το 2007-08.

    Η θεραπεία που εφαρμόστηκε/εφαρμόζεται για την αντιμετώπιση του «ελληνικού προβλήματος» ήταν δρακόντεια λιτότητα, επείγουσα πώληση όλης της κρατικής περιουσίας, σε εξευτελιστικές τιμές, πλήρης αποπληρωμή του χρέους και, last but not least, ένα είδος «ψυχολογικού πολέμου» εναντίον του ελληνικού λαού. Σχεδιασμένος να κάμψει τις αντιστάσεις του, είχε ως αποτέλεσμα να καταστρέψει το ηθικό του έθνους και την εικόνα της χώρας και να διώξει τα κεφάλαια στο εξωτερικό. Ως αποτέλεσμα αυτών, η ελληνική κοινωνία έγινε η πρώτη δυτικοευρωπαϊκή κοινωνία που αντιμετωπίζει μεταπολεμικά κρίση αναπαραγωγής. Πως απαντούν τώρα οι ευρωπαϊκές και ελληνικές ελίτ στην κατάσταση; Με περισσότερη από την ίδια πολιτική.

    Μόνο ο ‘Οργουελ θα μπορούσε να ονομάσει ένα τέτοιο πρόγραμμα «βοήθεια στην Ελλάδα». Στην πραγματικότητα πρόκειται για πρόγραμμα βοήθειας στις τράπεζες που δάνεισαν ή δανείζουν την Ελλάδα. Αντί να εισρεύσουν πόροι στην ελληνική οικονομία για να τη βοηθήσουν, αφαιρούνται πόροι από αυτήν για να κατευθυνθούν στους χρηματοπιστωτικούς θεσμούς που είναι θεμελιωδώς υπεύθυνοι για την κρίση που αντιμετωπίζουμε. Με τρόπο εν πολλοίς ανάλογο του όσων έγιναν το 2008-9, αλλά μασκαρεμένο τώρα σε «βοήθεια για την Ελλάδα». Ξαναγράφοντας τους θεμελιώδεις νόμους του καπιταλισμού, διακηρύξαμε το 2008 ότι οι τράπεζες είναι «πολύ μεγάλες» για να χρεωκοπήσουν. Φαίνεται ότι τώρα θεωρούμε τα κράτη λιγότερο μεγάλα, άρα επιτρέπεται να αποτύχουν.

    Οι ‘Ελληνες είναι στους δρόμους γιατί συνειδητοποιούν τραγικά, σε αυξανόμενους αριθμούς, ότι είναι απολύτως μόνοι, ότι δεν έχουν κανένα ελληνικό ή ευρωπαϊκό θεσμό να τους βοηθήσει, το αντίθετο. Νοιώθουν προδομένοι από τις ελληνικές και ευρωπαϊκές ελίτ, ιδίως από τον Πρωθυπουργό τους, που ακούει σε υπερβολικό βαθμό τις συμβουλές ενός «στρατού» Αμερικανών και πολυεθνικών συμβούλων, από τα πολιτικά αντανακλαστικά μιας κυβέρνησης, που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τη Μαρία Αντουανέττα της Γαλλίας. Είναι αυτές οι ελίτ που δεν άφησαν στον ελληνικό λαό κανένα άλλο μέσο εκτός από την εξέγερση για να υπερασπίσει τον εαυτό του και τη χώρα του από τις επιθέσεις του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, αληθινού «Κράτους πίσω από τα Κράτη».

    Δεν θέλω τώρα να συζητήσω την προέλευση του ελληνικού χρέους ή το ερώτημα «που πήγαν τα λεφτά», γιατί δεν πρέπει να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά ενδοευρωπαϊκών «πολέμων λέξεων». Μοιάζει όμως μεγάλη ηλιθιότητα να αποδίδει κανείς την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση σε μερικούς ‘Ελληνες δημόσιους υπαλλήλους που αργούσαν να πάνε στη δουλειά τους!

    Είναι αυτό το αόρατο χρηματιστικό «υπερκράτος», δημιουργημένο από τέσσερις δεκαετίες αποφορολόγησης, απορρυθμίσεων, απελευθερώσεων, αγοράς πολιτικής επιρροής από χρηματιστικούς κύκλους, και, τελικά, τη δημιουργία του «υπέροχου καινούριου κόσμου» των CDS και CDO. Ενός μηχανισμού δημιουργίας χρήματος όχι παράγοντας, αλλά καταστρέφοντας, ενός κόσμου χρηματοπιστωτικών όπλων μαζικής καταστροφής, όπως το έθεσε κάποτε ο Warren Buffet. Δεν πρόκειται για «δημιουργική καταστροφή», αλλά για «καταστροφική καταστροφή», που απειλεί όλη την Ευρώπη με χρηματοπιστωτικές Φουκουσίμες.

    Ζώ στο κέντρο της καταιγίδας, ένα πιθανό «Σεράγεβο» του 21ου αιώνα. ‘Ενα σημείο δηλαδή από το οποίο μπορεί να ξεκινήσει ένας νέος, χρηματοπιστωτικός και όχι στρατιωτικός πόλεμος, που θα αντιπαραθέσει τα ευρωπαϊκά έθνη μεταξύ τους, καταστρέφοντας, μακροπρόθεσμα, το ευρωπαϊκό κράτος πρόνοιας, την ιδέα της ολοκλήρωσης, τη δημοκρατία και τον πολιτισμό μας. Βλέπω με μεγάλη ελπίδα τα πρώτα στοιχεία επανορθολογικοποίησης της ευρωπαϊκής συζήτησης από τον Υπουργό Οικονομικών του ηγετικού έθνους στην Ευρώπη. Αλλά συνειδητοποιώ επίσης πόσο ντροπαλά και αναποτελεσματικά παραμένουν.

    Ο Μαρξ έγινε Χάγιεκ του καιρού μας, ο Λένιν Φρήντμαν και σύντομα έρχεται ο Στάλιν του χρηματιστικού κόσμου. Μόνο συνειδητοποιώντας την έκταση της απειλής και την ανάγκη μιας πολύ ισχυρής και ριζοσπαστικής αλλαγής παραδείγματος, προς την κατεύθυνση του Κέινς, της επαναρρύθμισης, πολιτικών και κοινωνικών, όχι χρηματιστικών Μάαστριχτ, μόνο αντιτάσσοντας μια μεγαλύτερη πρόκληση σε αυτή που οι «αγορές» απευθύνουν στην Ευρώπη, μπορούμε να έχουμε μια λογική ελπίδα νίκης. Αλλά η ευρωπαϊκή πολιτική έχει, εδώ και καιρό, αποκλείσει τέτοιες ιδέες.

    konstantakopoulosdimitris

    Ιουλίου 6, 2011 at 2:56 μμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: