περιβάλλον και πολιτική

ΟΥΚ ΑΝ ΛΑΒΟΙΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΜΗ ΕΧΟΝΤΟΣ

leave a comment »

(αν σας αρέσει δώστε το κι αλλου)

ΟΥΚ ΑΝ ΛΑΒΟΙΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΜΗ ΕΧΟΝΤΟΣ

του ΣΔΣ

Υπάρχουν άνθρωποι για την αιωνιότητα και άλλοι για μια θλιμμένη καθημερινότητα. Ακούγονται στην Ελλάδα , όχι τώρα εδώ και τριάντα χρόνια τόσες στρεβλώσεις που το ίσιο φαίνεται στα μάτια των πολλών παράταιρο. Οι λέξεις αρχικά πληγώθηκαν λίγο, μετά προσαρμόστηκαν στη υπηρεσία μιας υποτιθέμενης πολιτικής πραγματικότητας, στην συνέχεια πολύ κουρασμένες, σαν γυναίκες άσχημα χρησιμοποιημένες, εφθάρησαν τόσο που έγιναν φαντάσματα του εαυτού τους, ξεφτιλισμένες και παραπεταμένες καταρρεύσαν, σε ένα σωρό σκουπιδιών, που το νόημα σκορπίστηκε στη βρόμα των χρήσεων τους.

Μα τις λέξεις θα λογαριάσουμε τώρα; Εδώ καράβια χάνονται βαρκούλες αρμενίζουν; Δεν έχει νόημα να συζητά κάποιος για παραίτηση κυβερνήσεων όχι τώρα όλη αυτή την τριακονταετία. Υπήρξαν τουλάχιστον πέντε σημαντικοί , εθνικοί λόγοι που κάθε μια από αυτές τις κυβερνήσεις που πέρασε από τον τόπο θα έπρεπε να είχε φύγει και οι υπεύθυνοι να ήταν φυλακή. Ο λαός όμως εκπαιδεύτηκε επαρκώς στον ύπνο. Ταΐστηκε από τα ψίχουλα ενός μεγάλου φαγοποτιού και κορεσμένος ασχολήθηκε με την λαίλαπα των καιρών, τον καταναλωτισμό και την υπεράσπιση του.

Πληρώνουμε τις επιλογές μας και θα πληρώνουμε επώδυνα για τα λάθη μας. με “τίποτα δεν τα φάγαμε όλοι μαζί”, μα οι ευθύνες είναι σκορπισμένες σε διαφορετικές δόσεις σε όλους. Σε όλο αυτό το διάστημα δεν έλειψαν οι φωνές που έλεγαν το ίσιο και το σωστό, καταραμένοι πάντα οι προφήτες στον τόπο τους, σε μια σιωπή όχι γιατί οι φωνές τους δεν ήταν ισχυρές, αλλά γιατί τ’ αυτιά ήταν κλειστά. Όταν φωνάζεις στην έρημο, είσαι με ένα φρικτό τρόπο μουγκός.

Σήμερα λοιπόν, κι ενώ έχουμε χάσει τμήμα της αξιοπρέπειας μας – όχι βέβαια γιατί λέει το άλφα ή το βήτα ο κάθε υπάλληλος της Ένωσης, αυτά είναι πρόσθετες ανοησίες στις ανοησίες- αλλά γιατί έχουμε χάσει το εσωτερικό μας κριτήριο , εξ αιτίας του χρήματος , του βίαιου και σκληρού οικονομικού προβλήματος οδηγούμαστε σε ένα άτσαλο ξύπνημα.

ΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΥ ΜΙΑ ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ. Γιατί αν χρειάζεται αυτό το στένεμα του υλικού για να θυμηθούμε στοιχεία της ανθρωπιάς μας, τότε θα πρέπει να επαναδιαπραγματευτούμε με τον εαυτό μας την αλήθεια μας και να καταλάβουμε έστω ένα κομμάτι μας. ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΤΟΣΟ ΚΛΕΨΙΜΟ, ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΑ, ΦΘΟΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΚΑΛΩΣ ΣΥΝΕΒΗ ΤΟΤΕ.

Αφού τα λόγια διαφόρων στις προηγούμενες δεκαετίες ήταν ενοχλήσεις στη ραστώνη, καλώς να έρθει το σοκ.

Με μερικές προϋποθέσεις όμως. Να τραβήξουμε έναν δρόμο. Γιατί μέχρι τώρα η Ελλάδα δεν είχε κανένα δρόμο. Δεν είχε κανένα σκοπό. Δεν είχε κανένα στόχο. Στην ιστορία ενός λαού στόχοι δεν είναι τα οικονομικά προγράμματα, τα οικονομικά μέτρα ούτε οι οικονομικοί στόχοι. Ένας λαός υπάρχει όταν είναι το επαρκές περιβάλλον για τους πολίτες του ώστε αυτοί να γίνουν άνθρωποι. Είναι αδυσώπητο αλλά ο άνθρωπος δεν ζει μόνο με ψωμί, αλλά κυρίως με άλλα πράγματα. Οι ξεπεσμένες σοσιαλιστικές παραφυάδες όμως ήθελαν να μας κάνουν αποκλειστικά δούλους του χρήματος.

Ζήσαμε μια γενιά που το ΠΑΣΟΚ ήταν ο απόλυτο δούλος του καπιταλιστικού συστήματος μοιράζοντας μπιχλιμπίδια ευμάρειας σε αρκετούς και η ΝΔ το ξεπεσμένο ΠΑΣΟΚ. Αλήθεια πόσες φράσεις πολιτικών θα χρειάζεται να θυμόμαστε; Υπό αυτήν την έννοια πρέπει να είμαστε αιώνια ευγνώμονες αφού δεν θα μας κουράσουν. Καμιά σοβαρή φράση δεν έχει ειπωθεί από αυτούς, τα λόγια τους ήταν κατευθείαν υλικό για ανέκδοτα, έστω και με φρικτές και ανήθικες επιπτώσεις σε όλους μας.

Ως παρθένες τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ με δυσκολία κάθε μέρα λίγο ανασηκώνουν το σκέπασμα της βρόμας, κοιτάζουν μέσα , αναφωνούν με φρίκη, αχ και μετά το κλείνουν πάλι, το πιάνουν από άλλη πλευρά και ξανά το ίδιο. Μα και οι παρθένες χωρίζονται σε κατηγορίες, σε μωρές και σε φρόνιμες. Οι πρώτες έκαψαν το λάδι τους, γρήγορα, φανταχτερά, εντυπωσιακά, αλλά έμειναν εκτός νυμφώνος.

Κι έτσι οι δημοσιογράφοι κινούμενοι μεταξύ μωρής παρθενίας και ακόρεστου βαμπιρισμού, οι μόνοι τόσο πιστοί υπηρέτες του συστήματος , έρχεται ο καιρός που απλά θα μείνουν και μόνοι τους.

Ζούμε σε καιρούς που τα λόγια όλων αυτών των περίφημων προγόνων μας έχουν ξεχαστεί με φοβερή συνέπεια από τις θλιβερές κατηγορίες των κυβερνώντων μας. Έχει αλλεργία το σύστημα απέναντι στη βία.

ΤΟΤΕ Ο ΒΙΑΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ Πως ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙ.

Ας αναζητήσουμε αυτά που πρέπει εκεί που πρέπει.

ΔΕΝ ΖΗΤΑΣ ΘΑΡΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΙΛΟ

ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ ΑΠΌ ΤΟΝ ΚΛΕΦΤΗ

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΡΩΣΤΟ

ΝΟΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΥΦΙΟ

ΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΣΥΝΕΤΟ

ΗΘΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΗΣΤΗ

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΥΚΟ.

ΣΕ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΨΗ ΤΟΥ ΣΠΑΘΙΟΥ ΤΟΥ ΤΗΝ ΤΡΟΜΕΡΗ

Advertisements

Written by dds2

Ιουνίου 3, 2011 στις 7:54 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: