περιβάλλον και πολιτική

η όπερα του Σίδνεϋ

leave a comment »

Χάρισε στην Αυστραλία το σύμβολό της

Η Οπερα του Σίδνεϊ είναι το κορυφαίο έργο του Δανού αρχιτέκτονα Γιερν Ούτζον, που πέθανε σε ηλικία 90 ετών

Δημητρης Ρηγοπουλος

Είναι παράξενο πώς τα φέρνει η ζωή. Ο άνθρωπος που με ένα δικό του κτίριο έβαλε το Σίδνεϊ και ολόκληρη την Αυστραλία στον παγκόσμιο χάρτη, δεν είδε ποτέ από κοντά το επίτευγμά του ολοκληρωμένο. Ο Γιερν Ούτζον (1918–2008), ο Δανός αρχιτέκτονας της Οπερας του Σίδνεϊ, έφυγε από τη ζωή το περασμένο Σάββατο χωρίς να μάθουμε ποτέ τι ένιωθε για το κτίριο που τον έκανε διάσημο σε όλον τον κόσμο.

Υπάρχει κάτι μυθιστορηματικό στον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκαν τα πράγματα στη ζωή του Ούτζον. Το 1957 κέρδισε τον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για την κατασκευή της Οπερας του Σίδνεϊ. Ηταν ένα χρόνο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μελβούρνης και το Σίδνεϊ προσπαθούσε να ανταγωνιστεί τη μεγάλη της μητροπολιτική αντίπαλο, που έως τότε ήταν η αδιαμφισβήτητη βασίλισσα της αστικής Αυστραλίας.

Οι εργασίες ξεκίνησαν δύο χρόνια αργότερα, αλλά η συνεργασία του αρχιτέκτονα με τους αξιωματούχους της τοπικής κυβέρνησης της Νέας Νότιας Ουαλλίας αποδείχθηκε το λιγότερο δυσχερής. Επισήμως η υπέρβαση του κόστους του έργου και σειρά διαφωνιών επί τεχνικών ζητημάτων οδήγησαν τις δύο πλευρές σε διαζύγιο το 1963. Tρία χρόνια μετά ο Ούτζον εγκατέλειπε την Αυστραλία και το Σίδνεϊ για πάντα. Η ολοκλήρωση του συγκροτήματος ανατέθηκε σε μια ομάδα Αυστραλών αρχιτεκτόνων οι οποίοι σεβάστηκαν την πρόσοψη του αρχικού σχεδίου με τα χαρακτηριστικά κελύφη που παραπέμπουν σε κοχύλια.

Αντίθετα, υπήρξαν αλλαγές στον εσωτερικό σχεδιασμό του συγκροτήματος που τελικά εγκαινιάστηκε το 1973 από τη βασίλισσα Ελισάβετ της Αγγλίας. Ετσι, ο Γιερν Ούτζον έμελλε να παρακολουθεί από πολύ μακριά τη σταδιακή απογείωση ενός δικού του κτιρίου. Η Οπερα του Σίδνεϊ έγινε εξώφυλλο σε μεγάλα περιοδικά, έγινε γραμματόσημο, σύμβολο, έγινε η πιο δυνατή εικόνα της Αυστραλίας προς τον έξω κόσμο.

Το Σίδνεϊ θα ήταν μια άλλη πόλη χωρίς την εμβληματική του Οπερα, γεγονός που όλοι αναγνωρίζουν. Ετσι εξηγούνται οι αλλεπάλληλες χειρονομίες καλής θέλησης που επιχειρήθηκαν από τους Αυστραλούς προκειμένου να ξεχαστούν οι πικρίες του παρελθόντος. Τη χρονιά των εγκαινίων το Βασιλικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτόνων της Αυστραλίας βράβευσε τον Ούτζον με το Χρυσό Μετάλλιο αλλά, παρά την αποδοχή της τιμής, θέλησε να απουσιάσει από την τελετή. Το 1998 ο δήμαρχος του Σίδνεϊ έπρεπε να ταξιδέψει έως τη Δανία για να του απονείμει μια άλλη διάκριση. Για τα 25 χρόνια της Οπερας και τη δημιουργία του Ιδρύματος Ούτζον, ήταν η κόρη του Λιν που έδωσε το παρών στο Σίδνεϊ.

Τελικά, ένα είδος «συμφιλίωσης» επιτεύχθηκε μόλις πριν από λίγα χρόνια, όταν η τοπική κυβέρνηση ανακοίνωσε την πρόθεσή της να ανακαινίσει τους εσωτερικούς χώρους της Οπερας, προσκαλώντας τον Γιερν Ούτζον να καταθέσει τις προτάσεις του. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 2006. Τρία χρόνια νωρίτερα είχε προηγηθεί η μεγαλύτερη διάκριση για έναν αρχιτέκτονα, το βραβείο Πρίτσκερ. Το αρχιτεκτονικό του έργο περιελάμβανε, ανάμεσα σε άλλα, το Κοινοβούλιο του Κουβέιτ (1983) και την εκκλησία του Μπάγκσβερντ στη Δανία (1976).

Advertisements

Written by dds2

Δεκέμβριος 3, 2008 στις 2:14 μμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: