περιβάλλον και πολιτική

για τα διατηρητέα

leave a comment »

http://estia.minenv.gr/

———————————————————————

Διατηρητέο, από ευλογία έγινε κατάρα

Οι ιδιοκτήτες τους καταφεύγουν ακόμα και σε ρουσφέτια, προκειμένου να αποφύγουν τον ανεπιθύμητο χαρακτηρισμόΤου Γιωργου Λιαλιου

Ο χαρακτηρισμός ως διατηρητέων επτά κτιρίων στην περιοχή της πλατείας Αμερικής, σε μια παραδοσιακή γειτονιά της Αθήνας, στους περισσότερους ακούγεται σαν μια «καλή είδηση». Επτά επιβλητικά κτίρια θα είναι πλέον διά νόμου προστατευμένα, διαφυλάσσοντας έτσι για τις επόμενες γενιές ένα κεφάλαιο ιστορίας ολόκληρης της πόλης.

Καλά τα νέα για τη γειτονιά και την πόλη, όχι όμως απαραιτήτως και για τους ιδιοκτήτες των επτά κτιρίων. Ο χαρακτηρισμός ενός διατηρητέου συνεπάγεται ευθύνη, αλλά κυρίως έξοδα. Και στο τελευταίο αυτό σκέλος, η Πολιτεία έχει κάνει ελάχιστα. Το αποδεικνύουν, άλλωστε, τα δεκάδες εγκαταλελειμμένα νεοκλασικά στα Εξάρχεια, στα Πατήσια και αλλού.

Το ενδιαφέρον στην περίπτωση αυτών των επτά κτιρίων στην πλατεία Αμερικής είναι ότι ο χαρακτηρισμός τους προτεινόταν από μια παλαιότερη μελέτη που είχε γίνει για την ευρύτερη περιοχή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, όμως, τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Οπως οι αρχαιολόγοι που απασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά σε σωστικές ανασκαφές, έτσι και οι μηχανικοί της Υπηρεσίας Παραδοσιακών Οικισμών του ΥΠΕΧΩΔΕ τρέχουν σχεδόν αποκλειστικά πίσω… από τις κατεδαφίσεις. Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που εξαιρετικά κτίρια έχουν «ανακαλυφθεί», καταγραφεί και προστατευθεί τυχαία και χάρη στη φιλοτιμία και στο μεράκι κάποιου μηχανικού που επισκέφθηκε μια περιοχή προκειμένου να γνωμοδοτήσει για κάποιο άλλο κτίριο και στην πορεία κατέγραψε στην ίδια γειτονιά ακόμα πέντε!

Η φιλοτιμία και το μεράκι, βέβαια, δεν μετρούνται με ποσοτικά κριτήρια, είναι όμως σίγουρο ότι γίνονται ολοένα και πιο δυσεύρετα. Οι υπάλληλοι των υπηρεσιών που ασχολούνται με το χαρακτηρισμό διατηρητέων, αλλά ακόμα και τα μέλη του Κεντρικού Συμβουλίου Νεοτέρων Μνημείων, έχουν να διηγηθούν μία ή πολλές περιπτώσεις στις οποίες δέχθηκαν «πιέσεις» για να αποτραπεί ο χαρακτηρισμός ενός διατηρητέου. Από απλούς πολίτες με τηλεφωνήματα, κουτιά με γλυκά, παρακάλια, απειλές. Στις… όχι και τόσο «απλές» περιπτώσεις, η πίεση εκφράστηκε μέσω βουλευτών και άλλων πολιτικών προσώπων.

Οι αιτίες που ένα διατηρητέο συχνά θεωρείται ανεπιθύμητο είναι πολλές. «Τα περισσότερα διατηρητέα βρίσκονται στο ιστορικό κέντρο των πόλεων, όπου η αξία της γης είναι πολλαπλάσια από την αξία του κτιρίου», εξηγεί στην «Κ» ο κ. Μάνος Μπίρης, καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ. «Επιπλέον, όταν ένα κτίριο χαρακτηριστεί διατηρητέο, τότε ο ιδιοκτήτης του δεσμεύεται να διατηρήσει την όψη του, συχνά και το εσωτερικό, δηλαδή να προσαρμόσει μια νέα ζωή σε ένα παλαιό κέλυφος».

Εως και τριπλάσιο κόστος

Είναι λοιπόν τύχη ή βάρος η ιδιοκτησία ενός τέτοιου κτιρίου; «Είναι διαφορετική περίπτωση όμως να έχεις ένα διατηρητέο κτίριο στο Ψυχικό ή στο Χαλάνδρι, στην Ερμούπολη ή στο Ναύπλιο και αλλιώς αν είναι στα Πατήσια, όπου θα κλειστεί γύρω γύρω από πολυκατοικίες και θα γίνει… ο κουβάς των γειτόνων. Κακά τα ψέματα, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η θέση, αλλά η αποκατάσταση και η συντήρηση του διατηρητέου, ώστε να μετατραπεί σε βιώσιμο χώρο», λέει στην «Κ» η κ. Μάρω Καρδαμίτση – Αδάμη, καθηγήτρια στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ.

Ο κ. Χρήστος Παυλάτος, πολιτικός μηχανικός, ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με την αποκατάσταση διατηρητέων. «Το κόστος αποκατάστασης ενός διατηρητέου είναι πολύ μεγάλο, συνήθως διπλάσιο ή σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και τριπλάσιο από το κόστος μιας νέας κατασκευής», λέει στην «Κ». «Εκτός από χρήμα χρειάζεται και χρόνο. Η γραφειοκρατεία μπορεί να κρατήσει μήνες. Φυσικά και η ίδια η αποκατάσταση μπορεί να χρειαστεί χρόνια, εξαρτάται από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το κτίριο. Βλέπετε, τα περισσότερα διατηρητέα δεν συντηρούνται και εσωτερικά είναι διαλυμένα».

Μια λεπτομέρεια, η οποία βέβαια περνάει συνήθως στα «ψιλά», είναι και ο τρόπος αποκατάστασης. «Το κράτος δεν έχει δώσει παρά γενικές κατεθύνσεις, λ.χ. ζητεί τη διατήρηση της όψης του κτιρίου», λέει ο κ. Παυλάτος. «Επίσης δεν ελέγχει το αποτέλεσμα. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις «ανδρών επιφανών» που έχουν ζητήσει στην αποκατάσταση του διατηρητέου τους να προσθέσουν στο κτίριο γκαράζ, εσωτερικές πισίνες, ακόμα και ατομικό καταφύγιο…».
[+] ΓPAΦHMA


ΣXETIKA ΘEMATA


Χρειάζονται φοροαπαλλαγές και κίνητρα_(…EΛΛAΔA…)
Advertisements

Written by dds2

Νοέμβριος 27, 2008 στις 8:31 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: