περιβάλλον και πολιτική

πυρηνικά 3

leave a comment »

Η Οικονομική Καθημερινή, για το ίδιο θέμα, (13/4/2008): http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_13/04/2008_266278

Του Αθανασιου Ι. Νικολιτσα*

Γιατί πρέπει να τολμήσουμε το κρίσιμο βήμα προς την πυρηνική ενέργεια

 

Τα κλασικά αποθέματα καυσίμων –πετρέλαιο, άνθρακας και αέριο– τα αποκαλούμενα ορυκτά ή εξ απολιθωμάτων (fossil fuels) μειώνονται ταχύτατα, όπως όμως αυξάνεται και η κατανάλωσή τους. Αυτό άλλωστε αποδεικνύει και η αύξηση της τιμής τους.

Προσπαθούμε να αντικαταστήσουμε τις κλασικές πηγές με άλλα καύσιμα, όπως είναι οι ανανεούμενες πηγές ενέργειας, δηλαδή παράγωγα της ηλιακής ενέργειας (η αιολική ενέργεια είναι παράγωγο της ηλιακής ενέργειας), ή και με άλλες πηγές όπως τα βιοκαύσιμα ή και με πυρηνική ενέργεια, η οποία τώρα τελευταίως γίνεται πάλι δημοφιλής.

Ολες οι πηγές έχουν υπέρ και κατά. Η τεχνολογία παραγωγής ενέργειας με κλασικά καύσιμα είναι γνωστή και αρκετά οικονομική, όμως τα καύσιμα εξαντλούνται, η τιμή αυξάνεται και, επιπλέον, είναι και ρυπογόνα. Οι εφαρμογές παραγώγων της ηλιακής ενέργειας, όπως φωτοηλεκτρικά, ηλιακοί συλλέκτες, ανεμογεννήτριες, είναι μεν πολύ ελκυστικά και δημοφιλή, διότι δεν είναι ρυπογόνες, αλλά έχουν το πολύ σοβαρό μειονέκτημα ότι είναι πάρα πολύ ακριβότερες από τις κλασικές πηγές, επιπλέον δε, απαιτούν αρκετά μεγάλες εκτάσεις. Το επιχείρημα ότι με την εγκατάσταση μεγάλου αριθμού θα μειωθεί το κόστος είναι μεν ορθό, αλλά αυτό είναι κάτι που είναι μελλοντικό και δεν μας επιτρέπει να αντιμετωπίσουμε τη σημερινή μας ανάγκη. Η τεχνολογία των βιοκαυσίμων δεν απέδωσε τα προσδοκώμενα. Κατ’ αρχάς, η μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων με φυτά της τροφικής αλυσίδας ακρίβυνε πολύ τα παράγωγα προϊόντα των δημητριακών, με αποτελέσματα καθόλου ευχάριστα στους καταναλωτές, όπως φαίνεται από τη μεγάλη αύξηση της τιμής του ψωμιού. Επιπλέον, όμως, απεδείχθη ότι ήταν εξ ίσου, αν όχι και περισσότερο, ρυπογόνα από τα κλασικά καύσιμα.

Και φθάνουμε στην πυρηνική ενέργεια. Η λέξη αυτή καθ’ εαυτήν είναι αντιπαθής, λόγω των ευνόητων συνειρμών. Ομως, αν εξετασθεί ψύχραιμα, θα δούμε ότι είναι η μόνη που μπορεί να μας απαλλάξει από πολλά μελλοντικά βάσανα. Η εγκατάσταση αντιδραστήρων για παραγωγή ενέργειας για πολλά ευρωπαϊκά κράτη είναι κάτι γνωστό και αποδεκτό, όπως άλλωστε αποδεικνύεται και από τη γαλλική εμπειρία. Στη χώρα αυτή σχεδόν το 80% της ηλεκτρικής ενέργειας παράγεται από πυρηνικούς αντιδραστήρες. Ομως, σχεδόν όλα τα κράτη του κόσμου σήμερα εξετάζουν την εγκατάστασή τους.

Η πυρηνική ενέργεια, μπορεί κάποιος να ισχυρισθεί, είναι προϊόν παράγωγο της έρευνας που έκαναν τόσο οι Αμερικανοί, όσο και όλοι οι υπόλοιποι οι οποίοι σήμερα κατέχουν ατομικά όπλα. Βεβαίως, αυτή η υπεραπλούστευση δεν είναι ακριβής, αλλά όμως δεν χρειάζεται να υπεισέλθουμε σε λεπτομέρειες. Η πυρηνική ενέργεια παράγεται από τη διάσπαση ενός πυρήνα σχάσιμου υλικού όπως είναι το ουράνιο. Το στοιχείο ουράνιο υπάρχει σε αφθονία στη φύση. Αποτελείται από 3 ισότοπα, το ουράνιο 234, το ουράνιο 235 και το ουράνιο 238. Το ισότοπο που διασπάται πιο εύκολα είναι το ουράνιο 235. Χρειάζεται όμως πολλή προσπάθεια ώστε να απομονωθεί, όπως άλλωστε γνωρίζουν όλοι πια σήμερα. Η απομόνωση του ισοτόπου και η «συμπύκνωσή» του ονομάζεται εμπλουτισμός.

Δεν υπάρχουν πολλά κράτη σήμερα στον κόσμο που να μπορούν να εμπλουτίσουν το σχάσιμο ισότοπο, δηλαδή το ουράνιο 235. Ο σε μεγάλο ποσοστό εμπλουτισμός, δηλαδή σε περίπου 90%, είναι αναγκαίος για την κατασκευή πυρηνικών όπλων, ενώ ο εμπλουτισμός σε ποσοστό της τάξεως του 10% επιτρέπει τη χρησιμοποίηση του υλικού για παραγωγή ενέργειας. Αυτό το υλικό απλοϊκά ονομάζεται καύσιμο του αντιδραστήρα. Τόσο ο εμπλουτισμός σε υψηλά ποσοστά όσο και σε χαμηλότερα απαιτούν ειδική και προηγμένη τεχνογνωσία. Είμαστε τυχεροί να έχουμε στην Ευρώπη τη δυνατότητα να παράγουμε πυρηνικό καύσιμο και να μην εξαρτώμεθα από «εξωτερικούς» προμηθευτές, όπως γίνεται σήμερα με το πετρέλαιο.

Τα αποθέματα των κλασικών καυσίμων υποθέτουμε ότι θα επαρκέσουν για περίπου 50 χρόνια. Είναι συνεπώς επείγουσα ανάγκη να βρεθούν άλλες πηγές ενέργειας. Τα αποθέματα σχάσιμου υλικού αρκούν, με τις σημερινές βεβαίως αναλώσεις, για περίπου 1.000 χρόνια.

Η συνεχής χρήση κλασικών καυσίμων έχει και τα γνωστά καταστρεπτικά για το περιβάλλον αποτελέσματα, με την υπερθέρμανση του πλανήτη, την τήξη των πάγων, τις ακραίες κλιματικές διακυμάνσεις κ.ο.κ. Ενα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα των αντιδραστήρων είναι ότι δεν ρυπαίνουν με διοξείδιο του άνθρακα το περιβάλλον. Οπως και στην αρχή είπαμε, υπάρχει η δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε ηλιακή ενέργεια, η οποία είναι άφθονη στη φύση. Το μειονέκτημα είναι το κόστος. Σήμερα στον κόσμο ολόκληρο η δαπάνη για ενέργεια είναι μεταξύ του 5% και του 10% του παγκοσμίου προϊόντος, είτε αυτό είναι για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας είτε για κίνηση είτε για θέρμανση είτε για οτιδήποτε άλλο χρειάζεται ενέργεια. Αν χρησιμοποιήσουμε τα σημερινά στοιχεία, τότε η χρησιμοποίηση ηλιακής ενέργειας θα απαιτήσει τουλάχιστον το διπλάσιο ποσό. Αυτό το ποσό θα αφαιρεθεί από άλλες δαπάνες, και κατά πάσα πιθανότητα από κοινωνικές όπως υγεία, εκπαίδευση κ.λπ. με ό,τι κοινωνικό επακόλουθο μπορεί αυτό να έχει.

Αν δεν εγκαταστήσουμε αντιδραστήρες τότε, ή θα εξαρτώμεθα από εισαγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από όμορα κράτη, που θα έχουν ήδη εγκαταστήσει αντιδραστήρες, ή θα εισάγουμε πετρέλαιο και γαιάνθρακα με πολλές επιπτώσεις τόσο στο περιβάλλον όσο και στην υγεία μας, και θα διατρέχουμε τον κίνδυνο εκβιασμού αφού η εισαγωγή δεν θα γίνεται από την Ευρώπη αλλά από άλλη χώρα. Ακόμα και αν δεν εγκαταστήσουμε αντιδραστήρα δεν μπορούμε να αποφύγουμε επιπτώσεις που θα οφείλονται σε έκλυση ραδιενέργειας από ατύχημα αντιδραστήρα εγκατεστημένου σε γειτονική χώρα. Ετσι, θα έχουμε διπλή ζημία, διότι θα υποστούμε τις συνέπειες του ατυχήματος για το οποίο δεν θα είμαστε υπεύθυνοι και θα έχουμε χρυσοπληρώσει το εισαγόμενο ρεύμα.

Νομίζω ότι η Πολιτεία πρέπει άμεσα να αναθέσει στη ΔΕΗ τη μελέτη για την εγκατάσταση πυρηνικού αντιδραστήρα. Νομίζω επίσης ότι πρέπει ταχύτατα να αντιληφθούμε πως είμαστε μέρος μιας πολύ μεγάλης δύναμης, της Ευρώπης, και ότι δεν έχουμε λόγους φοβίας. Χάριν του επιχειρήματος υπέρ της πυρηνικής ενέργειας πρέπει να γνωρίζουμε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα ουρανίου.

Το κόστος της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με πυρηνικούς αντιδραστήρες είναι απόλυτα συγκρίσιμο με το κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με κλασικά ορυκτά καύσιμα. Θα πρέπει, βεβαίως, να σημειωθεί ότι το μεγαλύτερο ποσοστό στο κόστος καταλαμβάνει η απόσβεση, η οποία συνήθως υπολογίζεται στα 20 χρόνια. Αν λοιπόν αντικαταστήσουμε τη χρήση κλασικών καυσίμων, για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, με τη χρήση σχάσιμου υλικού, τότε αφ’ ενός τα κλασικά καύσιμα θα επαρκέσουν πολύ περισσότερο για να χρησιμοποιηθούν σε πιο «πολυτελείς» χρήσεις, όπως στην κίνηση αυτοκινήτων ή στην παραγωγή πλαστικών υλών ή για άλλες ανάγκες, και αφ’ ετέρου θα μειωθεί πάρα πολύ η ρύπανση της ατμόσφαιρας.

Η εγκατάσταση ενός αντιδραστήρα ισχύος είναι μια πολύπλοκη επιχείρηση, η οποία δεν μπορεί να γίνει στο πόδι. Απαιτούνται τεχνικές λεπτομερειακές μελέτες, για τις οποίες η ΔΕΗ είναι κατάλληλα στελεχωμένη. Το απαιτούμενο κεφάλαιο εγκατάστασης είναι μεγάλο. Αντίθετα, το κόστος του καυσίμου είναι σχετικά μικρό στο τελικό κόστος της κιλοβατώρας.

Ο απαιτούμενος χρόνος εγκατάστασης ενός αντιδραστήρα ισχύος είναι περίπου 10 χρόνια, αν ο σχεδιασμός είναι πολύ καλός και με πολύ σφιχτό χρονοδιάγραμμα. Αν δηλαδή αποφασίζαμε σήμερα να εγκαταστήσουμε έναν αντιδραστήρα, η παραγωγή ενέργειας δεν θα ξεκινούσε πριν από το 2018. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να γίνουν «εκπτώσεις» στις λεπτομέρειες κατασκευής, διότι αυτό μπορεί να επηρεάσει την ασφάλεια του αντιδραστήρα. Η πιθανότητα να εκλυθεί ραδιενέργεια είναι ο αποτρεπτικός παράγων στη χρησιμοποίηση πυρηνικής ενέργειας. Οπως όμως πολλές δύσκολες αποφάσεις, πρέπει να ληφθούν σταθμίζοντας τα υπέρ και κατά. Φαίνεται ότι η απόφαση να εγκατασταθεί αντιδραστήρας είναι αναπόφευκτη και καλύτερα νωρίτερα παρά αργότερα.

* Ο Αθανάσιος Νικολίτσας είναι διδάκτωρ Πυρηνικής Τεχνολογίας.

Το κόστος της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με πυρηνικούς αντιδραστήρες είναι απόλυτα συγκρίσιμο με το κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με κλασικά ορυκτά καύσιμα. Θα πρέπει, βεβαίως, να σημειωθεί ότι το μεγαλύτερο ποσοστό στο κόστος καταλαμβάνει η απόσβεση, η οποία συνήθως υπολογίζεται στα 20 χρόνια. Αν λοιπόν αντικαταστήσουμε τη χρήση κλασικών καυσίμων, για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, με τη χρήση σχάσιμου υλικού, τότε αφ’ ενός τα κλασικά καύσιμα θα επαρκέσουν πολύ περισσότερο για να χρησιμοποιηθούν σε πιο «πολυτελείς» χρήσεις, όπως στην κίνηση αυτοκινήτων ή στην παραγωγή πλαστικών υλών ή για άλλες ανάγκες, και αφ’ ετέρου θα μειωθεί πάρα πολύ η ρύπανση της ατμόσφαιρας.

Η εγκατάσταση ενός αντιδραστήρα ισχύος είναι μια πολύπλοκη επιχείρηση, η οποία δεν μπορεί να γίνει στο πόδι. Απαιτούνται τεχνικές λεπτομερειακές μελέτες, για τις οποίες η ΔΕΗ είναι κατάλληλα στελεχωμένη. Το απαιτούμενο κεφάλαιο εγκατάστασης είναι μεγάλο. Αντίθετα, το κόστος του καυσίμου είναι σχετικά μικρό στο τελικό κόστος της κιλοβατώρας.

Ο απαιτούμενος χρόνος εγκατάστασης ενός αντιδραστήρα ισχύος είναι περίπου 10 χρόνια, αν ο σχεδιασμός είναι πολύ καλός και με πολύ σφιχτό χρονοδιάγραμμα. Αν δηλαδή αποφασίζαμε σήμερα να εγκαταστήσουμε έναν αντιδραστήρα, η παραγωγή ενέργειας δεν θα ξεκινούσε πριν από το 2018. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να γίνουν «εκπτώσεις» στις λεπτομέρειες κατασκευής, διότι αυτό μπορεί να επηρεάσει την ασφάλεια του αντιδραστήρα. Η πιθανότητα να εκλυθεί ραδιενέργεια είναι ο αποτρεπτικός παράγων στη χρησιμοποίηση πυρηνικής ενέργειας. Οπως όμως πολλές δύσκολες αποφάσεις, πρέπει να ληφθούν σταθμίζοντας τα υπέρ και κατά. Φαίνεται ότι η απόφαση να εγκατασταθεί αντιδραστήρας είναι αναπόφευκτη και καλύτερα νωρίτερα παρά αργότερα.

* Ο Αθανάσιος Νικολίτσας είναι διδάκτωρ Πυρηνικής Τεχνολογίας.

———————————————–

οπ
Σχέδιο για κατασκευή δύο μονάδων λιθάνθρακα σε Κοζάνη, Πτολεμαΐδα

Τι προβλεπει η έκθεση του αρμόδιου Συμβουλίου που θα κατατεθεί τις επόμενες μέρεςΤης Xρυσας Λιαγγου

O κύβος για το λιθάνθρακα ερρίφθη. Yπάρχουν περιοχές της χώρας που όχι μόνο δεν θα αντιδρούσαν στην προοπτική εγκατάστασης λιθανθρακικών μονάδων αλλά αντιθέτως θα τις φιλοξενούσαν με ευχαρίστηση. Mπορεί να ακούγεται υπερβολικό δεν είναι όμως, όταν πρόκειται για τις περιοχές της Kοζάνης και της Πτολεμαΐδας, την «καρδιά» του ηλεκτρικού συστήματος της χώρας. H εκμετάλλευση των λιγνιτικών κοιτασμάτων της περιοχής, που ξεκίνησε από τη δεκαετία του 1960 και εντατικοποιήθηκε σταδιακά, είχε αποτέλεσμα να παράγονται σήμερα περί τα 4.500 MW, πάνω από το ένα τρίτο της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος της ΔEH. Στην πλειοψηφία τους όμως (με εξαίρεση τα 330 MW της μονάδας της Φλώρινας), παράγονται από μονάδες παλαιάς τεχνολογίας, που επιβαρύνουν σημαντικά το περιβάλλον στην ευρύτερη περιοχής της Δ. Mακεδονίας.

H αντικατάσταση μέρους αυτής της ισχύος από μονάδες λιθάνθρακα θα ήταν μια σημαντική ανάσα για το περιβάλλον. Tα οφέλη από αυτή την προοπτική δεν αμφισβητούνται από κανέναν και κυρίως από τους κατοίκους της Δυτικής Mακεδονίας.

Tους παράγοντες αυτούς φαίνεται ότι έχουν συνεκτιμήσει η ηγεσία του υπουργείου Aνάπτυξης και η ΔEH αλλά και το σύνολο των αρμόδιων φορέων για την επάρκεια της χώρας σε ηλεκτρισμό, κάνοντας πιο ψύχραιμες σκέψεις για την εισαγωγή του λιθάνθρακα στο ισοζύγιο της χώρας, που εκτιμάται απ’ όλους ως αναγκαία. Ομως από τις φιλόδοξες αρχικά σκέψεις για παραγωγή περίπου 3.200 MW από λιθάνθρακα, εκ των οποίων 1600 θα παρήγαγε η ΔEH μόνη της στο Aλιβέρι και στη Λάρυμνα και 1600 σε συνεργασία με τη γερμανική RWE (εκτός των 1.600 MW που προωθούνται από ιδιωτικούς Oμίλους, σε Aστακό Aιτω/νίας, Mαντούδι και στη Bοιωτία), οι προσδοκίες προσγειώνονται, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τη ΔEH, για τον μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας. Σε αυτό συνέβαλαν και οι αντιδράσεις, όχι μόνο στις αντίστοιχες τοπικές κοινωνίες αλλά και του σύνολου των πολιτών της χώρας.

Η έκθεση

 

Tο Συμβούλιο Mακροχρόνιου Eθνικού Eνεργειακού Σχεδιασμού της χώρας στην Eκθεση που σύμφωνα με πληροφορίες έχει επεξεργαστεί και αναμένεται να καταθέσει τις επόμενες ημέρες στον υπουργό Aνάπτυξης Xρ. Φώλια εισηγείται την εγκατάσταση δύο λιθανθρακικών μονάδων συνολικής ισχύος 1600 MW μία την περιοχή της Kοζάνης και μία στην περιοχή της Πτολεμαΐδας. Kατάλληλη περιοχή αναφέρεται και η Mεγαλόπολη, επίσης λιγνιτικό κέντρο, όπου όμως η ΔEH έχει σχεδιάσει να προωθήσει την εγκατάσταση μονάδας συδυασμένου κύκλου ισχύος 800 MW περίπου. Tο σκεπτικό στηρίζεται στην ανάγκη εισαγωγής του λιθάνθρακα στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας, αφού τα λιγνιτικά αποθέματα σταδιακά μειώνονται, ενώ παράλληλα οι τιμές του φυσικού αερίου ανεβαίνουν. Την ίδια ώρα, η επιλογή των συγκεκριμένων περιοχών θεωρείται η καταλληλότερη για την υλοποίηση των μονάδων αφού έχουν, σύμφωνα πάντα με τους αρμοδίους την αποδοχή της τοπικής κοινωνίας, παράγοντας πολύ σημαντικός για τέτοιου είδους μονάδες διεθνώς. Tην προοπτική αυτή επιβεβαιώνει με δηλώσεις του στην «K» ο υπουργός Aνάπτυξης Xρ. Φώλιας. «O λιθάνθρακας είναι απαραίτητος για την αξιοπιστία του ηλεκτρικού συστήματος της χώρας μακροπρόθεσμα», τονίζει και σε σχέση με τις αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών υπογραμμίζει ότι «υπάρχουν περιοχές που ο λιθάνθρακας όχι μόνο δεν θα προκαλέσει επιβάρυνση αλλά βελτίωση του περιβάλλοντος, όπως η Kοζάνη και η Πτολεμαΐδα», τονίζει χαρακτηριστικά.

O υπουργός επισημαίνει με έμφαση την ανάγκη ενίσχυσης του συστήματος με νέες μονάδες, αλλά και την ανάγκη ανοίγματος της αγοράς ηλεκτρισμού που σημαίνει ευνοϊκό περιβάλλον για τις ιδιωτικές επενδύσεις. «Oι παρεμβάσεις μας στόχο έχουν να κινηθεί η αγορά», τονίζει και υπογραμμίζει παράλληλα την ανάγκη δέσμευσης των ιδιωτών έναντι της υλοποίησης σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα των αδειοθετηθέντων επενδύσεων στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής καθώς αναγνωρίζει ότι φέρουν και οι ιδιώτες ένα μέρος της ευθύνης για το έλλειμμα ισχύος της χώρας. O κ. Φώλιας εμφανίζεται υπέρ της εναρμόνισης της χώρας με την Eυρωπαϊκή νομοθεσία και ειδικά για την περίπτωση της απόφασης της Kομισιόν να εκχωρήσει η ΔEH λινγιτική ισχύ ή και μονάδες σε ιδιώτες προκειμένου να προχωρήσει ο ανταγωνισμός. Φέρεται δε, να διαφωνεί κάθετα με την άποψη της ΔEH για προσφυγή στο Eυρωπαϊκό Δικαστήριο.

Σε ό,τι αφορά την επάρκεια της χώρας για τους θερινούς μήνες, δεν κρύβει τις ανησυχίες του και δεν αποκλείει την πιθανότητα διακοπών ρεύματος. «Θα είναι δύσκολο κολοκαίρι» τονίζει και υπογραμμίζει ότι το βάρος θα δοδεί στον περιορισμό της ζήτησης τις ώρες αιχμής.

«Διαβάθμιση» κινήτρων για φωτοβολταϊκά

 

Διέξοδο στις επενδύσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά συστήματα αναζητάει το υπ. Aνάπτυξης, μέσα από την επανεξέταση του πλαισίου αδειοδότησης. Σύμφωνα με πληροφορίες ο κ. Xρ. Φώλιας έχει ζητήσει και αναμένει άμεσα – με στόχο μέχρι τον Iούνιο να έχει ολοκληρώσει τις αναγκαίες παρεμβάσεις – γνωμοδότηση σχετικά με την τροποποίηση του υφιστάμενου πλαισίου. Tο σχέδιο που μελετάται, προβλέπει κατηγοριοποίηση των κινήτρων για τις επενδύσεις φωτοβολταϊκών σε τρία στάδια. Για το πρώτο στάδιο που θα αφορά την παραγωγή ισχύος 500 MW στο ηπειρωτικό σύστημα, οι επιδοτήσεις θα μείνουν στα υφιστάμενα υψηλά επίπεδα, όπως και η τιμή εξαγοράς της παραγόμενης κιλοβατώρας. Θα υπάρξει μία δεύτερη κατηγορία επενδύσεων ισχύος που δεν έχει καθοριστεί για την οποία θα ισχύσει χαμηλότερο ποσοστό επιδότησης αλλά και χαμηλότερη τιμή εξαγοράς της παραγόμενης κιλοβατώρας. Tο υπουργείο μελετά τέλος μία τρίτη κατηγορία επενδύσεων, χωρίς επιδοτήσεις και διασφάλιση τιμής αγοράς κιλοβατώρας. Tόσο η δεύτερη κατηγορία όσο και η τρίτη, σύμφωνα με τον Xρ. Φώλια μπορούν να οδηγήσουν σε βιώσιμες επενδύσεων καθώς το κόστος της τεχνολογίας για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών έχει μειωθεί σημαντικά διεθνώς, ενώ από 1ης Iουλίου 2008 απελευθερώνονται τα τιμολόγια ρεύματος υψηλής τάσης και μακροπρόθεσμα θα καθιερωθεί ανταγωνιστικό καθεστώς στην αγορά.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΩ

Για την ισχύ

 

Οι δύο λιθανθρακικές μονάδες που θα προτείνονται στην έκθεση, θα είναι συνολικής ισχύος 1600 MW. Η μία θα αφορά την περιοχή της Kοζάνης και η άλλη την περιοχή της Πτολεμαΐδας. Λεπτομέρειες θα γίνουν γνωστές μέσα στις επόμενες μέρες.

Την Μεγαλόπολη

 

Ως κατάλληλη περιοχή για την κατασκευή μονάδας αναφέρεται και η Mεγαλόπολη, όπου όμως η ΔEH έχει σχεδιάσει να προωθήσει την εγκατάσταση μονάδας συδυασμένου κύκλου ισχύος 800 MW περίπου

Τον Ανταγωνισμό

 

Η κυβέρνηση τάσσεται υπέρ της ανάγκης ανοίγματος της αγοράς ηλεκτρισμού που σημαίνει ευνοϊκό περιβάλλον για τις ιδιωτικές επενδύσεις. Αρκεί να υπάρχει δέσμευση των ιδιωτών για συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα των αδειοθετηθέντων επενδύσεων.

Την λιγνιτική ισχύ

 

Το υπ. Ανάπτυξης είναι υπέρ της εναρμόνισης της χώρας με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, ειδικά για την περίπτωση της απόφασης της Kομισιόν να εκχωρήσει η ΔEH λινγιτική ισχύ σε ιδιώτες. Διαφωνεί με την άποψη της ΔEH για προσφυγή στο Eυρωπαϊκό Δικαστήριο.

 

Το κόστος και ο χρόνος της επένδυσης

Advertisements

Written by dds2

Απρίλιος 18, 2008 στις 5:50 μμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: